லிங்கபுராணம்

அதஸ்த்வமுக்ரகலயா ம்ரு'த்யோர்ம்ரு'த்யுர்பவிஷ்யஸி ஸ்திரதந்வா க்ஷயோ வீரோ வீரோ விஶ்வாதிகஃ ப்ரபுஃ

அதனால், உன் கொடிய வடிவால், நீ மரணத்துக்கும் மரணமாக மாறுவாய்; வலிமையான வில், அழிப்பவன், வீரன், எல்லாவற்றையும் மீறிய ஆண்டவன்.

உபஹஸ்தா ஜ்வரம் பீமோ ம்ரு'கபக்ஷிஹிரண்மயஃ ஶாஸ்தாஶேஷஸ்ய ஜகதோ ந த்வம் நைவசதுர்முகஃ

உயர்த்திய கையுடன், நீ பயங்கரமான காய்ச்சல், பொன்னிற மிருகம், பறவை; உலகம் முழுவதையும் தண்டிப்பவன்; நீயும் நான்முகனும் அல்ல.

இத்தம் ஸர்வம் ஸமாலோக்ய ஸம்ஹராத்மாநம் ஆத்மநா நோ சேதிதாநீம் க்ரோதஸ்ய மஹாபைரவரூபிணஃ

இவ்வாறு அனைத்தையும் பார்த்து, உன் ஆத்மாவை உன்னுள் இழுத்துக்கொள்; இல்லையெனில், இப்போது மகாபைரவனின் கோபம் விழும்.

வஜ்ராஶநிரிவ ஸ்தாணோஸ் த்வ் ஏவம் ம்ரு'த்யுஃ பதிஷ்யதி இத்யுக்தோ வீரபத்ரேண ந்ரு'ஸிம்ஹஃ க்ரோதவிஹ்வலஃ

ஸ்தாணுவின் இடியென, மரணம் உன் மேல் விழும்; இவ்வாறு வீரபத்திரனால் கூறப்பட்டபோது, நரசிம்மன் கோபத்தில் ஆழ்ந்தான்.

நநாத தநுவேகேந தம் க்ரு'ஹீதும் ப்ரசக்ரமே அத்ராந்தரே மஹாகோரம் விபக்ஷபயகாரணம்

அவன் தன் முழு வலியுடன் கர்ஜித்து, அவனை பிடிக்க விரைந்தான்; அந்த நேரத்தில், எதிரிகளுக்கு பயத்தை உண்டாக்கும் மிகப் பயங்கரமான உருவம் தோன்றியது.

ககநவ்யாபி துர்தர்ஷஶைவதேஜஃஸமுத்பவம் வீரபத்ரஸ்ய தத்ரூபம் தத்க்ஷணாதேவ த்ரு'ஶ்யதே

வானம் முழுவதும் நிரப்பி, வெல்ல முடியாத, சிவனின் சக்தியில் தோன்றிய அந்த வீரபத்திரனின் உருவம் உடனே காணப்பட்டது.

ந தத்திரண்மயம் ஸௌம்யம் ந ஸௌரம் நாக்நிஸம்பவம் ந தடிச்சந்த்ரஸத்ரு'ஶம் அநௌபம்யம் மஹேஶ்வரம்

அது பொன்னிறமோ, மென்மையோ, சூரியன் போன்றதோ, தீயில் பிறந்ததோ, மின்னல் அல்லது சந்திரனைப்போலவோ அல்ல; அது ஒப்பற்ற பெருமானின் உருவம்.

ததா தேஜாம்ஸி ஸர்வாணி தஸ்மிந் லீநாநி ஶாங்கரே ததோ வ்யக்தோ மஹாதேஜா வ்யக்தே ஸம்பவதஸ்ததஃ

அப்போது சக்திகள் அனைத்தும் அந்த சங்கர உருவில் ஒன்றாகி, அதிலிருந்து வெளிப்பட்ட பெரும் ஜோதி தெளிவாக தெரிந்தது.

ருத்ரஸாதாரணம் சைவ சிஹ்நிதம் விக்ரு'தாக்ரு'தி ததஃ ஸம்ஹாரரூபேண ஸுவ்யக்தஃ பரமேஶ்வரஃ

அது ருத்ரனுக்கு பொதுவான குறிகளுடன், வித்தியாசமான உருவத்தில் இருந்தது; பின்னர், அழிவின் வடிவில், பரமசிவன் தெளிவாக வெளிப்பட்டார்.

பஶ்யதாம் ஸர்வதேவாநாம் ஜயஶப்தாதிமங்கலைஃ ஸஹஸ்ரபாஹுர் ஜடிலஶ் சந்த்ரார்தக்ரு'தஶேகரஃ

எல்லாத் தேவர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, வெற்றிகூட்டும் ஓசைகளும், மங்களமான சப்தங்களும் எழ, ஆயிரம் கை, ஜடைகள், அரைச்சந்திரம் முடியில் ஒளிர, அவர் தோன்றினார்.

ஸ ம்ரு'கார்தஶரீரேண பக்ஷாப்யாம் சஞ்சுநா த்விஜாஃ அதிதீக்ஷ்ணமஹாதம்ஷ்ட்ரோ வஜ்ரதுல்யநகாயுதஃ

அவர் மிருகத்தின் பாதி உடலுடன், இரு சிறகும் அலகும் உடையவராக, மிகவும் கூர்மையான பெரிய பற்கள், வஜ்ரம் போன்ற நக ஆயுதங்கள் உடையவராக இருந்தார், துவிஜர்களே.

கண்டே காலோ மஹாபாஹுஶ் சதுஷ்பாத் வஹ்நிஸம்பவஃ யுகாந்தோத்யதஜீமூதபீமகம்பீரநிஃஸ்வநஃ

அவன் கழுத்தில் காலம் பாம்புபோல் சுற்றி, வலிமை மிகுந்த கரங்களை உடையவன், நான்கு கால்கள் கொண்டவன், நெருப்பில் தோன்றியவன், யுகம் முடிவில் எழும் மேகங்களின் பேரிரண்டும் ஒலியுடன் கூடியவன்.

ஸமம் குபிதவ்ரு'த்தாக்நிவ்யாவ்ரு'த்தநயநத்ரயஃ ஸ்பஷ்டதம்ஷ்ட்ரோ ऽதரோஷ்டஶ் ச ஹுங்காரேண யுதோ ஹரஃ

அவன் உருவம் கொடூரமானது, மூன்று கண்கள் தீப்போல் வெளியில் திரும்பியுள்ளன, பற்கள் வெளிப்பட்டுள்ளன, கீழ்த் உதடு பெரிதாக உள்ளது, ஹரன் உரக்க ஆர்ப்பரித்து நிற்கிறான்.

ஹரிஸ்தத்தர்ஶநாதேவ விநஷ்டபலவிக்ரமஃ பிப்ரத் ஔர்ம்யம் ஸஹஸ்ராம்ஶோர் அதஃ கத்யோதவிப்ரமம்

அவனைப் பார்த்தவுடன் ஹரி சக்தியும் வலிமையும் இழந்தான்; மேலே சூரியனைப் போல் பிரகாசம் கொண்டவன், கீழே நெருப்புப் பூச்சிகளின் ஒளிபோல் மங்கலாக இருந்தான்.

அத விப்ரம்ய பக்ஷாப்யாம் நாபிபாதே ऽப்யுதாரயந் பாதாவாபத்ய புச்சேந பாஹுப்யாம் பாஹுமண்டலம்

பிறகு, தனது இறக்கைகளை சுழற்றி, ஹரியை நாபி மற்றும் கால்களில் தூக்கி, கால்களை வால் கொண்டு கட்டி, கரங்களைத் தன் கரங்களால் சுற்றினான்.

பிந்தந்நுரஸி பாஹுப்யாம் நிஜக்ராஹ ஹரோ ஹரிம் ததோ ஜகாம ககநம் தேவைஃ ஸஹ மஹர்ஷிபிஃ

அவன் தனது கரங்களால் ஹரியின் மார்பில் அடித்து, ஹரனைப் பிடித்தான்; பின்னர் தேவர்களும் மகரிஷிகளும் உடன் வானில் ஏறினான்.

ஸஹஸைவ பயாத்விஷ்ணும் விஹகஶ் ச யதோரகம் உத்க்ஷிப்யோத்க்ஷிப்ய ஸம்க்ரு'ஹ்ய நிபாத்ய ச நிபாத்ய ச

அவசரமாக பயத்தில் அந்த பறவை விஷ்ணுவை மீண்டும் மீண்டும் தூக்கி, பிடித்து கீழே வீசினான், மீண்டும் மீண்டும் வீசினான்.

உட்டீயோட்டீய பகவாந் பக்ஷாகாதவிமோஹிதம் ஹரிம் ஹரந்தம் வ்ரு'ஷபம் விஶ்வேஶாநம் தமீஶ்வரம்

பறந்து பறந்து, பகவான் தனது இறக்கை அடிகளால் மயங்கி, ஹரியை, ரிஷபத்வஜனை, உலகத்தையெல்லாம் ஆளும் ஆண்டவனை எடுத்துச் சென்றான்.

அநுயாந்தி ஸுராஃ ஸர்வே நமோவாக்யேந துஷ்டுவுஃ நீயமாநஃ பரவஶோ தீநவக்த்ரஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

அனைத்து தேவர்களும் பின்தொடர்ந்து, வணக்க வார்த்தைகளால் புகழ்ந்தார்கள்; விஷ்ணு கட்டுப்பாடின்றி, முகம் தளர்ந்து, கையைக் கூப்பி அழைத்தான்.

துஷ்டாவ பரமேஶாநம் ஹரிஸ்தம் லலிதாக்ஷரைஃ நமோ ருத்ராய ஶர்வாய மஹாக்ராஸாய விஷ்ணவே

ஹரி, பரம ஈசனை இனிய சொற்களால் புகழ்ந்தான்: 'ருத்ரா, சர்வா, பெரிய உண்ணும் வல்லவா, விஷ்ணுவே, உமக்கு வணக்கம்.'

நம உக்ராய பீமாய நமஃ க்ரோதாய மந்யவே நமோ பவாய ஶர்வாய ஶங்கராய ஶிவாய தே

உக்ரா, பீமா, கோபம் நிறைந்தவா, மனம் கொண்டவா, பவா, சர்வா, சங்கரா, சிவா, உமக்கு வணக்கம்.

காலகாலாய காலாய மஹாகாலாய ம்ரு'த்யவே வீராய வீரபத்ராய க்ஷயத்வீராய ஶூலிநே

காலத்தின் காலா, காலா, மகாகாலா, மரணம், வீரா, வீரபத்திரா, வீரர்களை அழிப்பவா, சூலம் ஏந்தியவா, உமக்கு வணக்கம்.

மஹாதேவாய மஹதே பஶூநாம் பதயே நமஃ ஏகாய நீலகண்டாய ஶ்ரீகண்டாய பிநாகிநே

மகாதேவா, பெரியவா, எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவா, ஒரேவனே, நீலக்கண்டா, அழகிய கண்டா, வில்லோடு இருப்பவா, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ ऽநந்தாய ஸூக்ஷ்மாய நமஸ்தே ம்ரு'த்யுமந்யவே பராய பரமேஶாய பராத்பரதராய தே

அனந்தா, சூட்சுமமானவா, மரணத்தின் கோபமே, பரமானவா, பரமேசா, எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவா, உமக்கு வணக்கம்.

பராத்பராய விஶ்வாய நமஸ்தே விஶ்வமூர்த்தயே நமோ விஷ்ணுகலத்ராய விஷ்ணுக்ஷேத்ராய பாநவே

எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவா, உலகமே, உலகமூர்த்தி, விஷ்ணுவின் துணைவா, விஷ்ணுவின் நிலம், ஒளிரும் ஒருவா, உமக்கு வணக்கம்.

கைவர்தாய கிராதாய மஹாவ்யாதாய ஶாஶ்வதே பைரவாய ஶரண்யாய மஹாபைரவரூபிணே

தோணியோட்டும் வன்காரா, வேட்டைக்காரா, பெரிய வியாதி, என்றும் நிலைத்தவா, பைரவா, சரணாகதி தரும் ஒருவா, மகாபைரவ ரூபம் கொண்டவா.

நமோ ந்ரு'ஸிம்ஹஸம்ஹர்த்ரே காமகாலபுராரயே மஹாபாஶௌகஸம்ஹர்த்ரே விஷ்ணுமாயாந்தகாரிணே

நரசிம்மனை அழிப்பவா, காமனும் காலனும் புரனும் அழித்தவா, பெரிய பாசங்களை அறுக்கும் ஒருவா, விஷ்ணுவின் மாயையை முடிவுக்கு கொண்டுவரும் ஒருவா, உமக்கு வணக்கம்.

த்ர்யம்பகாய த்ர்யக்ஷராய ஶிபிவிஷ்டாய மீடுஷே ம்ரு'த்யுஞ்ஜயாய ஶர்வாய ஸர்வஜ்ஞாய மகாரயே

திரயம்பகா, மூன்று எழுத்து கொண்டவா, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவா, அருளாளா, மரணத்தை வென்றவா, சர்வா, எல்லாம் அறிந்தவா, யாகங்களை அழிப்பவா, உமக்கு வணக்கம்.

மகேஶாய வரேண்யாய நமஸ்தே வஹ்நிரூபிணே மஹாக்ராணாய ஜிஹ்வாய ப்ராணாபாநப்ரவர்திநே

யாகங்களின் ஆண்டவா, சிறந்தவா, நெருப்பாகியவா, பெரிய மூக்கு, நாக்கு, உயிரும் வெளியும் இயக்குபவா, உமக்கு வணக்கம்.