லிங்கபுராணம்

கிம் ந ஜாநாஸி விஶ்வேஶம் ஸம்ஹர்தாரம் பிநாகிநம் அஸத்வாதோ விவாதஶ் ச விநாஶஸ்த்வயி கேவலஃ

உலகத்தினை ஆளும், அழிப்பவனும், பிணாக வில்லையுடையவனும் யார் என்று தெரியாதாயிற்று? பொய்யான வாதமும், சண்டையும் உனக்கே அழிவை தரும்.

தவாந்யோந்யாவதாராணி காநி ஶேஷாணி ஸாம்ப்ரதம் க்ரு'தாநி யேந கேநாபி கதாஶேஷோ பவிஷ்யதி

உன்னுடையதும் அவனுடையதும் மற்ற அவதாரங்கள் எவை இப்போது மீதமுள்ளது? அதை யார் செய்தார்? இந்த கதைகளின் முடிவு யாராலோ நிகழும்.

தோஷம் த்வம் பஶ்ய ஏதத்த்வம் அவஸ்தாமீத்ரு'ஶீம் கதஃ தேந ஸம்ஹாரதக்ஷேண க்ஷணாத்ஸம்க்ஷயமேஷ்யஸி

உன் தவறை நீ பார்ப்பாயாக; இப்படி ஒரு நிலைக்கு வந்துள்ளாய்; அழிப்பதில் திறமை உடையவனால், நீ ஒரு கணத்தில் அழிவாய்.

ப்ரக்ரு'திஸ்த்வம் புமாந் ருத்ரஸ் த்வயி வீர்யம் ஸமாஹிதம் த்வந்நாபிபங்கஜாஜ்ஜாதஃ பஞ்சவக்த்ரஃ பிதாமஹஃ

நீ இயற்கை, ருத்ரன் ஆண்; அவன் வலிமை உன்னில் நிலைபெற்றுள்ளது; உன் நாபியில் மலரில் இருந்து ஐந்து முகம் கொண்ட பிதாமகன் பிறந்தான்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தேந ஜகத்பூர்வம் ஶங்கரம் நீலலோஹிதம் லலாடே சிந்தயாமாஸ தபஸ்யுக்ரே வ்யவஸ்திதஃ

படைக்காக, உலகை முதலில் நீலமும் சிவப்பும் கொண்ட சங்கரன், கடும் தவத்தில் நிலைபெற்று, தன் நெற்றியில் அதை சிந்தித்தான்.

தல்லலாடாதபூச்சம்போஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தம் தந்ந தூஷணம் அம்ஶோ ऽஹம் தேவதேவஸ்ய மஹாபைரவரூபிணஃ

அந்த சாம்புவின் நெற்றியில் இருந்து படைக்காக அந்த உருவம் தோன்றியது; இது குற்றம் அல்ல; நான் தேவாதி தேவனாகிய மகா பைரவனின் ஒரு பகுதி.

த்வத்ஸம்ஹாரே நியுக்தோ ऽஸ்மி விநயேந பலேந ச ஏவம் ரக்ஷோ விதார்யைவ த்வம் ஶக்திகலயா யுதஃ

உன்னை அழிக்க நான் பணிவும் வலிமையும் கொண்டு நியமிக்கப்பட்டுள்ளேன்; இப்படிச் சூரனை அழித்து, நீ சக்தியின் ஒரு பகுதியை பெற்றுள்ளாய்.

அஹங்காராவலேபேந கர்ஜஸி த்வமதந்த்ரிதஃ உபகாரோ ஹ்யஸாதூநாம் அபகாராய கேவலம்

நீ அகந்தை மற்றும் பெருமையால் சோராமல் முழங்குகிறாய்; தீயவர்களுக்கு உன் உதவி, அவர்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்க மட்டுமே.

யதி ஸிம்ஹ மஹேஶாநம் ஸ்வபுநர்பூத மந்யஸே ந த்வம் ஸ்ரஷ்டா ந ஸம்ஹர்தா ந ஸ்வதந்த்ரோ ஹி குத்ரசித்

சிங்கமே, நீ உன்னை மீண்டும் பிறந்த மகேசனாக நினைத்தால், நீ படைப்பாளி அல்ல, அழிப்பவனும் அல்ல, எங்கும் சுதந்திரனும் அல்ல.

குலாலசக்ரவச்சக்த்யா ப்ரேரிதோ ऽஸி பிநாகிநா அத்யாபி தவ நிக்ஷிப்தம் கபாலம் கூர்மரூபிணஃ

கொல்லனின் சக்கரம்போல், பிணாக வில்லையுடையவனால் நீ இயக்கப்படுகிறாய்; இப்போதும், ஆமை வடிவுடையவனின் மண்டை உன்னில் பதியப்பட்டுள்ளது.

ஹரஹாரலதாமத்யே முக்த கஸ்மாந்ந புத்யஸே விஸ்ம்ரு'தம் கிம் ததம்ஶேந தம்ஷ்ட்ரோத்பாதநபீடிதஃ

அரனின் மாலையில் நடுவில், ஏன் நீ அறியாமல் இருக்கிறாய், மயங்கியவனே? அந்த பகுதியை, பல்லின் எழுச்சியால் துன்புறுத்தப்பட்டு, மறந்துவிட்டாயா?

வாராஹவிக்ரஹஸ்தே ऽத்ய ஸாக்ரோஶம் தாரகாரிணா தக்தோ ऽஸி யஸ்ய ஶூலாக்ரே விஷ்வக்ஸேநச்சலாத்பவாந்

இன்று, நீ வாராக வடிவில், தாரகனை எதிர்க்கும் ஒருவனால், கூச்சலிட்டு, எரியப்பட்டாய்; அவன் சூலத்தின் முனையில், விஷ்வக்சேனனே, வஞ்சனையால் அழிக்கப்பட்டாய்.

தக்ஷயஜ்ஞே ஶிரஶ்சிந்நம் மயா தே யஜ்ஞரூபிணஃ அத்யாபி தவ புத்ரஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பஞ்சமம் ஶிரஃ

தக்ஷன் யாகத்தில், யாக ரூபனாகிய உன் தலை நான் துண்டித்தேன்; இப்போதும், உன் மகன் பிரம்மாவின் ஐந்தாவது தலை உள்ளது.

சிந்நம் தமேநாபிஸம்தம் ததம்ஶம் தஸ்ய தத்பலம் நிர்ஜிதஸ்த்வம் ததீசேந ஸம்க்ராமே ஸமருத்கணஃ

அந்த பகுதியும், அந்த சக்தியும் அவனால் திட்டமிட்டு துண்டிக்கப்பட்டது; நீயும் மருத்கள் கூட்டத்தோடும், ததீசியால் போரில் தோற்கப்பட்டாய்.

கண்டூயமாநே ஶிரஸி கதம் தத்விஸ்ம்ரு'தம் த்வயா சக்ரம் விக்ரமதோ யஸ்ய சக்ரபாணே தவ ப்ரியம்

உன் தலையில் அரிப்பு ஏற்பட்ட போது, வீரமாக நடந்தவனுக்கு சொந்தமான, உனக்கு மிகவும் प्रियமான சக்கரத்தை நீ எப்படி மறந்தாய், சக்கரதாரி?

குதஃ ப்ராப்தம் க்ரு'தம் கேந த்வயா ததபி விஸ்ம்ரு'தம் தே மயா ஸகலா லோகா க்ரு'ஹீதாஸ்த்வம் பயோநிதௌ

அதை எங்கிருந்து பெற்றாய், யார் அதை உனக்காக செய்தார்? இதையும் நீ மறந்துவிட்டாயா? நீ பாற்கடலில் இருந்தபோது, உலகங்கள் அனைத்தையும் நான் கைப்பற்றினேன்.

நித்ராபரவஶஃ ஶேஷே ஸ கதம் ஸாத்த்விகோ பவாந் த்வதாதிஸ்தம்பபர்யந்தம் ருத்ரஶக்திவிஜ்ரு'ம்பிதம்

நீ தூக்கத்தில் ஆழ்ந்து படுத்திருக்கும்போது, ருத்ரனின் சக்தி அந்த தூணின் அடியில் இருந்து உச்சிவரை பரவுகிறது; அப்படி இருக்க, உன்னை எப்படி சாத்த்விகன் என்று சொல்ல முடியும்?

ஶக்திமாநபிதஸ்த்வம் ச ஹ்ய் அநலஸ்த்வம் ச மோஹிதஃ தத்தேஜஸோ ऽபி மாஹாத்ம்யம் யுவாம் த்ரஷ்டும் ந ஹி க்ஷமௌ

நீ பலசாலியும், தீயும் ஆனாலும், மயக்கமடைந்துள்ளாய்; அந்த மகத்தான ஒளியை நீங்களிருவரும் காண இயலாது.

ஸ்தூலா யே ஹி ப்ரபஶ்யந்தி தத்விஷ்ணோஃ பரமம் பதம் த்யாவாப்ரு'திவ்யா இந்த்ராக்நியமஸ்ய வருணஸ்ய ச

விண்ணும் மண்ணும், இந்திரன், அக்னி, யமன், வருணன் ஆகியோரின் பரமபதத்தை, விஷ்ணுவின் உயர்ந்த இடத்தை, யார் வெளிப்படையாகப் பார்க்கிறார்களோ, அவர்கள்...

த்வாந்தோதரே ஶஶாங்கஸ்ய ஜநித்வா பரமேஶ்வரஃ காலோ ऽஸி த்வம் மஹாகாலஃ காலகாலோ மஹேஶ்வரஃ

இருளின் கருவில் சந்திரன் பிறக்கிறான்; நீயே காலம், நீயே பெரிய ஆண்டவன், நீயே மகாகாலன், காலத்துக்கும் காலம், பெருமானே.

அதஸ்த்வமுக்ரகலயா ம்ரு'த்யோர்ம்ரு'த்யுர்பவிஷ்யஸி ஸ்திரதந்வா க்ஷயோ வீரோ வீரோ விஶ்வாதிகஃ ப்ரபுஃ

அதனால், உன் கொடிய வடிவால், நீ மரணத்துக்கும் மரணமாக மாறுவாய்; வலிமையான வில், அழிப்பவன், வீரன், எல்லாவற்றையும் மீறிய ஆண்டவன்.

உபஹஸ்தா ஜ்வரம் பீமோ ம்ரு'கபக்ஷிஹிரண்மயஃ ஶாஸ்தாஶேஷஸ்ய ஜகதோ ந த்வம் நைவசதுர்முகஃ

உயர்த்திய கையுடன், நீ பயங்கரமான காய்ச்சல், பொன்னிற மிருகம், பறவை; உலகம் முழுவதையும் தண்டிப்பவன்; நீயும் நான்முகனும் அல்ல.

இத்தம் ஸர்வம் ஸமாலோக்ய ஸம்ஹராத்மாநம் ஆத்மநா நோ சேதிதாநீம் க்ரோதஸ்ய மஹாபைரவரூபிணஃ

இவ்வாறு அனைத்தையும் பார்த்து, உன் ஆத்மாவை உன்னுள் இழுத்துக்கொள்; இல்லையெனில், இப்போது மகாபைரவனின் கோபம் விழும்.

வஜ்ராஶநிரிவ ஸ்தாணோஸ் த்வ் ஏவம் ம்ரு'த்யுஃ பதிஷ்யதி இத்யுக்தோ வீரபத்ரேண ந்ரு'ஸிம்ஹஃ க்ரோதவிஹ்வலஃ

ஸ்தாணுவின் இடியென, மரணம் உன் மேல் விழும்; இவ்வாறு வீரபத்திரனால் கூறப்பட்டபோது, நரசிம்மன் கோபத்தில் ஆழ்ந்தான்.

நநாத தநுவேகேந தம் க்ரு'ஹீதும் ப்ரசக்ரமே அத்ராந்தரே மஹாகோரம் விபக்ஷபயகாரணம்

அவன் தன் முழு வலியுடன் கர்ஜித்து, அவனை பிடிக்க விரைந்தான்; அந்த நேரத்தில், எதிரிகளுக்கு பயத்தை உண்டாக்கும் மிகப் பயங்கரமான உருவம் தோன்றியது.

ககநவ்யாபி துர்தர்ஷஶைவதேஜஃஸமுத்பவம் வீரபத்ரஸ்ய தத்ரூபம் தத்க்ஷணாதேவ த்ரு'ஶ்யதே

வானம் முழுவதும் நிரப்பி, வெல்ல முடியாத, சிவனின் சக்தியில் தோன்றிய அந்த வீரபத்திரனின் உருவம் உடனே காணப்பட்டது.

ந தத்திரண்மயம் ஸௌம்யம் ந ஸௌரம் நாக்நிஸம்பவம் ந தடிச்சந்த்ரஸத்ரு'ஶம் அநௌபம்யம் மஹேஶ்வரம்

அது பொன்னிறமோ, மென்மையோ, சூரியன் போன்றதோ, தீயில் பிறந்ததோ, மின்னல் அல்லது சந்திரனைப்போலவோ அல்ல; அது ஒப்பற்ற பெருமானின் உருவம்.

ததா தேஜாம்ஸி ஸர்வாணி தஸ்மிந் லீநாநி ஶாங்கரே ததோ வ்யக்தோ மஹாதேஜா வ்யக்தே ஸம்பவதஸ்ததஃ

அப்போது சக்திகள் அனைத்தும் அந்த சங்கர உருவில் ஒன்றாகி, அதிலிருந்து வெளிப்பட்ட பெரும் ஜோதி தெளிவாக தெரிந்தது.

ருத்ரஸாதாரணம் சைவ சிஹ்நிதம் விக்ரு'தாக்ரு'தி ததஃ ஸம்ஹாரரூபேண ஸுவ்யக்தஃ பரமேஶ்வரஃ

அது ருத்ரனுக்கு பொதுவான குறிகளுடன், வித்தியாசமான உருவத்தில் இருந்தது; பின்னர், அழிவின் வடிவில், பரமசிவன் தெளிவாக வெளிப்பட்டார்.