லிங்கபுராணம்

ஸம்ஹர்துர் ந ஹி ஸம்ஹாரஃ ஸ்வதோ வா பரதோ ऽபி வா ஶாஸிதம் மம ஸர்வத்ர ஶாஸ்தா கோ ऽபி ந வித்யதே

அழிப்பவருக்கு அழிவு இல்லை, தானாகவோ, வேறொருவரால் கூட; என் கட்டளை எங்கும் நிறைவேறுகிறது, எனக்கு மேலாக ஆளும் யாரும் இல்லை.

மத்ப்ரஸாதேந ஸகலம் ஸமர்யாதம் ப்ரவர்ததே அஹம் ஹி ஸர்வஶக்தீநாம் ப்ரவர்தகநிவர்தகஃ

என் அருளால் எல்லாம் தன் எல்லைக்குள் நடக்கிறது; எல்லா சக்திகளுக்கும் நான் துவக்கமும் முடிவும்.

யத் யத் விபூதிமத் ஸத்த்வம் ஶ்ரீமதூர்ஜிதமேவ வா தத்தத்வித்தி கணாத்யக்ஷ மம தேஜோவிஜ்ரு'ம்பிதம்

எந்த உயிருக்கும் புகழோ, செல்வமோ, வலிமையோ இருந்தால், கணாதிபதியே, அதை என் ஒளியின் விரிவாகவே அறிக.

தேவதாபரமார்தஜ்ஞா மமைவ பரமம் விதுஃ மதம்ஶாஃ ஶக்திஸம்பந்நா ப்ரஹ்மஶக்ராதயஃ ஸுராஃ

தெய்வங்களின் பரமார்த்தத்தை அறிந்தோர் என் பரமத்தையே அறிகிறார்கள்; பிரம்மா, இந்திரன் போன்ற சக்தியுள்ள தேவர்கள் என் பாகங்களே.

மந்நாபிபங்கஜாஜ்ஜாதஃ புரா ப்ரஹ்மா சதுர்முகஃ தல்லலாடஸமுத்பந்நோ பகவாந்வ்ரு'ஷபத்வஜஃ

பண்டைக் காலத்தில் நான்குபடையுள்ள பிரம்மா என் நாபிக்கமலத்தில் இருந்து தோன்றினார்; என் நெற்றியிலிருந்து பசுமகுடன் தோன்றினார்.

ரஜஸாதிஷ்டிதஃ ஸ்ரஷ்டா ருத்ரஸ்தாமஸ உச்யதே அஹம் நியந்தா ஸர்வஸ்ய மத்பரம் நாஸ்தி தைவதம்

ரஜஸில் நிலைபெற்றவன் படைப்பாளி; தமஸில் இருப்பவன் ருத்ரன் என்று கூறப்படுகிறான்; நான் எல்லாவற்றையும் ஆளும் ஒருவன்; என்னை விட உயர்ந்த தெய்வம் இல்லை.

விஶ்வாதிகஃ ஸ்வதந்த்ரஶ் ச கர்தா ஹர்தாகிலேஶ்வரஃ இதம் து மத்பரம் தேஜஃ கஃ புநஃ ஶ்ரோதுமிச்சதி

நான் உலகத்தைக் கடந்தவன், சுதந்திரமானவன், செய்பவன், அழிப்பவன், எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவன்; இது என் பரம ஒளி—இதைக் கேட்க விரும்புவது யார்?

அதோ மாம் ஶரணம் ப்ராப்ய கச்ச த்வம் விகதஜ்வரஃ அவேஹி பரமம் பாவம் இதம் பூதமஹேஶ்வரஃ

எனது அடைக்கலமாகி, நீ கவலை இல்லாமல் செல்; இந்த உயர்ந்த நிலையை அறிந்து கொள்—இவனே உயிர்களின் பெரும் இறைவன்.

காலோ ऽஸ்ம்யஹம் காலவிநாஶஹேதுர் லோகாந் ஸமாஹர்தும் அஹம் ப்ரவ்ரு'த்தஃ ம்ரு'த்யோர்ம்ரு'த்யும் வித்தி மாம் வீரபத்ர ஜீவந்த்யேதே மத்ப்ரஸாதேந தேவாஃ

நானே காலம், காலத்தை அழிக்கும் காரணம்; உலகங்களை அழிக்க நான் எழுந்துள்ளேன்; வீரபத்திரா, மரணத்தின் மரணமாக இருப்பவன் என்னை அறிந்து கொள்; இந்த தேவர்கள் என் அருளால் வாழ்கிறார்கள்.

ஸாஹங்காரமிதம் ஶ்ருத்வா ஹரேர் அமிதவிக்ரமஃ விஹஸ்யோவாச ஸாவஜ்ஞம் ததோ விஸ்புரிதாதரஃ

இந்த அகந்தைமிக்க சொற்களை கேட்ட ஹரி, அளவில்லா வீரம் உடையவன், சிரித்து, அவமானமாக உதடுகளை வளைத்து, இகழ்ச்சியுடன் பேசினான்.

கிம் ந ஜாநாஸி விஶ்வேஶம் ஸம்ஹர்தாரம் பிநாகிநம் அஸத்வாதோ விவாதஶ் ச விநாஶஸ்த்வயி கேவலஃ

உலகத்தினை ஆளும், அழிப்பவனும், பிணாக வில்லையுடையவனும் யார் என்று தெரியாதாயிற்று? பொய்யான வாதமும், சண்டையும் உனக்கே அழிவை தரும்.

தவாந்யோந்யாவதாராணி காநி ஶேஷாணி ஸாம்ப்ரதம் க்ரு'தாநி யேந கேநாபி கதாஶேஷோ பவிஷ்யதி

உன்னுடையதும் அவனுடையதும் மற்ற அவதாரங்கள் எவை இப்போது மீதமுள்ளது? அதை யார் செய்தார்? இந்த கதைகளின் முடிவு யாராலோ நிகழும்.

தோஷம் த்வம் பஶ்ய ஏதத்த்வம் அவஸ்தாமீத்ரு'ஶீம் கதஃ தேந ஸம்ஹாரதக்ஷேண க்ஷணாத்ஸம்க்ஷயமேஷ்யஸி

உன் தவறை நீ பார்ப்பாயாக; இப்படி ஒரு நிலைக்கு வந்துள்ளாய்; அழிப்பதில் திறமை உடையவனால், நீ ஒரு கணத்தில் அழிவாய்.

ப்ரக்ரு'திஸ்த்வம் புமாந் ருத்ரஸ் த்வயி வீர்யம் ஸமாஹிதம் த்வந்நாபிபங்கஜாஜ்ஜாதஃ பஞ்சவக்த்ரஃ பிதாமஹஃ

நீ இயற்கை, ருத்ரன் ஆண்; அவன் வலிமை உன்னில் நிலைபெற்றுள்ளது; உன் நாபியில் மலரில் இருந்து ஐந்து முகம் கொண்ட பிதாமகன் பிறந்தான்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தேந ஜகத்பூர்வம் ஶங்கரம் நீலலோஹிதம் லலாடே சிந்தயாமாஸ தபஸ்யுக்ரே வ்யவஸ்திதஃ

படைக்காக, உலகை முதலில் நீலமும் சிவப்பும் கொண்ட சங்கரன், கடும் தவத்தில் நிலைபெற்று, தன் நெற்றியில் அதை சிந்தித்தான்.

தல்லலாடாதபூச்சம்போஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தம் தந்ந தூஷணம் அம்ஶோ ऽஹம் தேவதேவஸ்ய மஹாபைரவரூபிணஃ

அந்த சாம்புவின் நெற்றியில் இருந்து படைக்காக அந்த உருவம் தோன்றியது; இது குற்றம் அல்ல; நான் தேவாதி தேவனாகிய மகா பைரவனின் ஒரு பகுதி.

த்வத்ஸம்ஹாரே நியுக்தோ ऽஸ்மி விநயேந பலேந ச ஏவம் ரக்ஷோ விதார்யைவ த்வம் ஶக்திகலயா யுதஃ

உன்னை அழிக்க நான் பணிவும் வலிமையும் கொண்டு நியமிக்கப்பட்டுள்ளேன்; இப்படிச் சூரனை அழித்து, நீ சக்தியின் ஒரு பகுதியை பெற்றுள்ளாய்.

அஹங்காராவலேபேந கர்ஜஸி த்வமதந்த்ரிதஃ உபகாரோ ஹ்யஸாதூநாம் அபகாராய கேவலம்

நீ அகந்தை மற்றும் பெருமையால் சோராமல் முழங்குகிறாய்; தீயவர்களுக்கு உன் உதவி, அவர்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்க மட்டுமே.

யதி ஸிம்ஹ மஹேஶாநம் ஸ்வபுநர்பூத மந்யஸே ந த்வம் ஸ்ரஷ்டா ந ஸம்ஹர்தா ந ஸ்வதந்த்ரோ ஹி குத்ரசித்

சிங்கமே, நீ உன்னை மீண்டும் பிறந்த மகேசனாக நினைத்தால், நீ படைப்பாளி அல்ல, அழிப்பவனும் அல்ல, எங்கும் சுதந்திரனும் அல்ல.

குலாலசக்ரவச்சக்த்யா ப்ரேரிதோ ऽஸி பிநாகிநா அத்யாபி தவ நிக்ஷிப்தம் கபாலம் கூர்மரூபிணஃ

கொல்லனின் சக்கரம்போல், பிணாக வில்லையுடையவனால் நீ இயக்கப்படுகிறாய்; இப்போதும், ஆமை வடிவுடையவனின் மண்டை உன்னில் பதியப்பட்டுள்ளது.

ஹரஹாரலதாமத்யே முக்த கஸ்மாந்ந புத்யஸே விஸ்ம்ரு'தம் கிம் ததம்ஶேந தம்ஷ்ட்ரோத்பாதநபீடிதஃ

அரனின் மாலையில் நடுவில், ஏன் நீ அறியாமல் இருக்கிறாய், மயங்கியவனே? அந்த பகுதியை, பல்லின் எழுச்சியால் துன்புறுத்தப்பட்டு, மறந்துவிட்டாயா?

வாராஹவிக்ரஹஸ்தே ऽத்ய ஸாக்ரோஶம் தாரகாரிணா தக்தோ ऽஸி யஸ்ய ஶூலாக்ரே விஷ்வக்ஸேநச்சலாத்பவாந்

இன்று, நீ வாராக வடிவில், தாரகனை எதிர்க்கும் ஒருவனால், கூச்சலிட்டு, எரியப்பட்டாய்; அவன் சூலத்தின் முனையில், விஷ்வக்சேனனே, வஞ்சனையால் அழிக்கப்பட்டாய்.

தக்ஷயஜ்ஞே ஶிரஶ்சிந்நம் மயா தே யஜ்ஞரூபிணஃ அத்யாபி தவ புத்ரஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பஞ்சமம் ஶிரஃ

தக்ஷன் யாகத்தில், யாக ரூபனாகிய உன் தலை நான் துண்டித்தேன்; இப்போதும், உன் மகன் பிரம்மாவின் ஐந்தாவது தலை உள்ளது.

சிந்நம் தமேநாபிஸம்தம் ததம்ஶம் தஸ்ய தத்பலம் நிர்ஜிதஸ்த்வம் ததீசேந ஸம்க்ராமே ஸமருத்கணஃ

அந்த பகுதியும், அந்த சக்தியும் அவனால் திட்டமிட்டு துண்டிக்கப்பட்டது; நீயும் மருத்கள் கூட்டத்தோடும், ததீசியால் போரில் தோற்கப்பட்டாய்.

கண்டூயமாநே ஶிரஸி கதம் தத்விஸ்ம்ரு'தம் த்வயா சக்ரம் விக்ரமதோ யஸ்ய சக்ரபாணே தவ ப்ரியம்

உன் தலையில் அரிப்பு ஏற்பட்ட போது, வீரமாக நடந்தவனுக்கு சொந்தமான, உனக்கு மிகவும் प्रियமான சக்கரத்தை நீ எப்படி மறந்தாய், சக்கரதாரி?

குதஃ ப்ராப்தம் க்ரு'தம் கேந த்வயா ததபி விஸ்ம்ரு'தம் தே மயா ஸகலா லோகா க்ரு'ஹீதாஸ்த்வம் பயோநிதௌ

அதை எங்கிருந்து பெற்றாய், யார் அதை உனக்காக செய்தார்? இதையும் நீ மறந்துவிட்டாயா? நீ பாற்கடலில் இருந்தபோது, உலகங்கள் அனைத்தையும் நான் கைப்பற்றினேன்.

நித்ராபரவஶஃ ஶேஷே ஸ கதம் ஸாத்த்விகோ பவாந் த்வதாதிஸ்தம்பபர்யந்தம் ருத்ரஶக்திவிஜ்ரு'ம்பிதம்

நீ தூக்கத்தில் ஆழ்ந்து படுத்திருக்கும்போது, ருத்ரனின் சக்தி அந்த தூணின் அடியில் இருந்து உச்சிவரை பரவுகிறது; அப்படி இருக்க, உன்னை எப்படி சாத்த்விகன் என்று சொல்ல முடியும்?

ஶக்திமாநபிதஸ்த்வம் ச ஹ்ய் அநலஸ்த்வம் ச மோஹிதஃ தத்தேஜஸோ ऽபி மாஹாத்ம்யம் யுவாம் த்ரஷ்டும் ந ஹி க்ஷமௌ

நீ பலசாலியும், தீயும் ஆனாலும், மயக்கமடைந்துள்ளாய்; அந்த மகத்தான ஒளியை நீங்களிருவரும் காண இயலாது.

ஸ்தூலா யே ஹி ப்ரபஶ்யந்தி தத்விஷ்ணோஃ பரமம் பதம் த்யாவாப்ரு'திவ்யா இந்த்ராக்நியமஸ்ய வருணஸ்ய ச

விண்ணும் மண்ணும், இந்திரன், அக்னி, யமன், வருணன் ஆகியோரின் பரமபதத்தை, விஷ்ணுவின் உயர்ந்த இடத்தை, யார் வெளிப்படையாகப் பார்க்கிறார்களோ, அவர்கள்...