லிங்கபுராணம்

ஜகாம பகவாந் ப்ரஹ்மா ததாந்யே ச ஸுரோத்தமாஃ அதோத்தாய மஹாதேவஃ ஶாரபம் ரூபமாஸ்திதஃ

பிரம்மா பகவான் மற்றும் மற்ற சிறந்த தேவர்கள் அங்கிருந்து சென்றார்கள்; அப்போது மகாதேவன் எழுந்து, ஶரப என்ற உருவத்தை எடுத்தார்.

யயௌ ப்ராந்தே ந்ரு'ஸிம்ஹஸ்ய கர்விதஸ்ய ம்ரு'காஶிநஃ அபஹ்ரு'த்ய ததா ப்ராணாந் ஶரபஃ ஸுரபூஜிதஃ

அவர், பெருமை கொண்ட, மிருகங்களை உண்ணும் நரசிங்கன் இருந்த எல்லைக்குச் சென்றார்; அங்கு தேவர்களால் போற்றப்பட்ட ஶரபன் அவனுடைய உயிரை எடுத்துக் கொண்டான்.

ஸிம்ஹாத்ததோ நரோ பூத்வா ஜகாம ச யதாக்ரமம் ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா தேவைர் ஜகாம ஸ யதாக்ரமம்

பிறகு, சிங்க உருவத்திலிருந்து மனித உருவாகி, அவர் முறையாக அங்கிருந்து சென்றார்; அப்போது தேவர்கள் அவரை போற்றி, அவர் வழக்கம்போல் சென்றார்.

யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி ஸம்ஸ்தவம் ஶார்வமுத்தமம் ருத்ரலோகமநுப்ராப்ய ருத்ரேண ஸஹ மோததே

யார் இந்த சிறந்த ஶர்வனைப் பற்றிய ஸ்தோத்திரத்தை படிப்பாரோ அல்லது கேட்பாரோ, அவர்கள் ருத்ரனுடைய உலகை அடைந்து, ருத்ரனுடன் சேர்ந்து மகிழ்வார்கள்.

கதம் தேவோ மஹாதேவோ விஶ்வஸம்ஹாரகாரகஃ ஶரபாக்யம் மஹாகோரம் விக்ரு'தம் ரூபமாஸ்திதஃ

எப்படி அந்த தேவன், உலகை அழிக்கும் காரணமான மகாதேவன், ஶரப என்று அழைக்கப்படும் பயங்கரமான, வித்தியாசமான உருவத்தை எடுத்தார்?

கிம் கிம் தைர்யம் க்ரு'தம் தேந ப்ரூஹி ஸர்வம் அஶேஷதஃ ஏவமப்யர்திதோ தேவைர் மதிம் சக்ரே க்ரு'பாலயஃ

அவர் அதில் என்ன துணிச்சலைக் காட்டினார்? எல்லாவற்றையும் முழுமையாக சொல்லுங்கள். இவ்வாறு தேவர்கள் கேட்டபோது, கருணைமிகுந்தவர் மனதில் தீர்மானித்தார்.

யத்தேஜஸ்து ந்ரு'ஸிம்ஹாக்யம் ஸம்ஹர்தும் பரமேஶ்வரஃ ததர்தம் ஸ்ம்ரு'தவாந் ருத்ரோ வீரபத்ரம் மஹாபலம்

நரசிங்கன் எனப்படும் அந்த சக்தியை அழிக்க, பரமேஸ்வரன் ருத்ரன் அதற்காக மிகப்பெரும் வலிமை கொண்ட வீரபத்திரனை நினைவு கூரினார்.

ஆத்மநோ பைரவம் ரூபம் மஹாப்ரலயகாரகம் ஆஜகாம புரா ஸத்யோ கணாநாமக்ரதோ ஹஸந்

தான் பயங்கரமான, பெரிய அழிவை ஏற்படுத்தும் பயரவ உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, முன்பு ஒருமுறை கணங்களின் முன்பாக சிரித்தபடி தோன்றினார்.

ஸாட்டஹாஸைர் கணவரைர் உத்பதத்பிர் இதஸ்ததஃ ந்ரு'ஸிம்ஹரூபைரத்யுக்ரைஃ கோடிபிஃ பரிவாரிதஃ

முக்கியமான கணர்கள் பெரும் சிரிப்புடன் இடம் இடமாக பாய்ந்தனர்; எண்ணிக்கையற்ற மிகவும் கொடூரமான நரசிங்க உருவங்கள் அவரைச் சுற்றி இருந்தன.

தாவத்பிர் அபிதோ வீரைர் ந்ரு'த்யத்பிஶ் ச முதாந்விதைஃ க்ரீடத்பிஶ் ச மஹாதீரைர் ப்ரஹ்மாத்யைஃ கந்துகைரிவ

அத்தகைய வீரர்கள் சந்தோஷமாக நடனமாடி, விளையாடி, பெரிய மன உறுதியுள்ள பிரம்மாதி தேவர்கள் பந்து போல் சுற்றி அவரைச் சூழ்ந்திருந்தனர்.

அத்ரு'ஷ்டபூர்வைரந்யைஶ் ச வேஷ்டிதோ வீரவந்திதஃ கல்பாந்தஜ்வலநஜ்வாலோ விலஸல்லோசநத்ரயஃ

முன்பு காணாத பிறர் அவரைச் சுற்றி, வீரர்கள் அவரை வணங்கி, யுக முடிவில் எரியும் நெருப்பைப் போல் மூன்று கண்கள் பிரகாசித்தன.

ஆத்தஶஸ்த்ரோ ஜடாஜூடே ஜ்வலத்பாலேந்துமண்டிதஃ பாலேந்துத்விதயாகாரதீக்ஷ்ணதம்ஷ்ட்ராங்குரத்வயஃ

அயிரை கட்டிய கூந்தலில் ஜொலிக்கும் பிறைச்சந்திரனைக் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டவர், இரண்டு கூர்மையான பல்லுகள் இரட்டை பிறைச்சந்திரம் போல் இருந்தன.

ஆகண்டலதநுஃகண்டஸம்நிபப்ரூலதாயுதஃ மஹாப்ரசண்டஹுங்காரபதிரீக்ரு'ததிங்முகஃ

இந்திரனுடைய வில்லின் துண்டுகளைப் போல் வளைந்த புருவங்களுடன், மிகப்பெரும் கொடூரமான ஓசையால் எல்லா திசைகளையும் காதுகிள்ளச் செய்தார்.

நீலமேகாஞ்ஜநாகாரபீஷணஶ்மஶ்ருரத்புதஃ வாதகண்டம் அகண்டாப்யாம் ப்ராமயம்ஸ்த்ரிஶிகம் முஹுஃ

கருப்பு மேகத்தையோ காஜலையையோ போல் பயங்கரமான தாடியுடன், அதிசயமாக, இரு உடைந்தில்லாத கரங்களால் திரிசூலத்தை மீண்டும் மீண்டும் சுழற்றினார்.

வீரபத்ரோ ऽபி பகவாந் வீரஶக்திவிஜ்ரு'ம்பிதஃ ஸ்வயம் விஜ்ஞாபயாமாஸ கிமத்ர ஸ்ம்ரு'திகாரணம்

வீரபத்திரனும், பகவான், வீரசக்தி வெளிப்படுத்தி, 'இதற்காக என்னை நினைவு கூர்ந்ததற்குக் காரணம் என்ன?' என்று கேட்டான்.

ஆஜ்ஞாபய ஜகத்ஸ்வாமிந் ப்ரஸாதஃ க்ரியதாம் மயி அகாலே பயமுத்பந்நம் தேவாநாமபி பைரவ

'உலகின் ஆண்டவரே, கட்டளையிடுங்கள்; உங்கள் அருள் எனக்கு கிடைக்கட்டும். இந்த நேரமல்லாத நேரத்தில் கூட தேவர்களுக்கு பயம் வந்துள்ளது, பயரவனே.'

ஜ்வலிதஃ ஸ ந்ரு'ஸிம்ஹாக்நிஃ ஶமயைநம் துராஸதம் ஸாந்த்வயந் போதயாதௌ தம் தேந கிம் நோபஶாம்யதி

அந்த நரசிங்கன் தீயாய் எரிகிறது; அணுக முடியாத அவனை அமைதிப்படுத்துங்கள். முதலில் சமாதானப்படுத்தி, அறிவுரை கூறுங்கள்—அவன் ஏன் அமைதியாக மாறவில்லை?

ததோ மத்பரமம் பாவம் பைரவம் ஸம்ப்ரதர்ஶய ஸூக்ஷ்மம் ஸூக்ஷ்மேண ஸம்ஹ்ரு'த்ய ஸ்தூலம் ஸ்தூலேந தேஜஸா

அதன்பின், என் உயர்ந்த நிலையான, நுண்ணிய பைரவ உருவத்தை, நீ நுண்மையால் நுண்மையை, பட்சலால் பட்சத்தை விலக்கி, வெளிப்படுத்து.

வக்த்ரமாநய க்ரு'த்திம் ச வீரபத்ர மமாஜ்ஞயா இத்யாதிஷ்டோ கணாத்யக்ஷஃ ப்ரஶாந்தவபுராஸ்திதஃ

வீரபத்திரா, என் கட்டளையின்படி முகத்தையும் தோலையும் கொண்டு வா என்று சொன்னபோது, கணாதிபதி அமைதியான உருவில் நின்றார்.

ஜகாம ரம்ஹஸா தத்ர யத்ராஸ்தே நரகேஸரீ ததஸ்தம் போதயாமாஸ வீரபத்ரோ ஹரோ ஹரிம்

அவன் மிக விரைவாக மனித சிங்கம் இருக்கும் இடத்திற்கு சென்றான்; அப்போது வீரபத்திரன் ஹரியை எழுப்பினார், ஹரன் ஹரியை விழிப்பித்தார்.

உவாச வாக்யமீஶாநஃ பிதா புத்ரமிவௌரஸம் ஜகத்ஸுகாய பகவந்ந் அவதீர்ணோ ऽஸி மாதவ

ஈசானன் தன் மகனைப் போலப் பேசினார்: உலக மக்களுக்கு மகிழ்ச்சி தர, பகவனே, நீ மாதவனாக அவதரித்துள்ளாய்.

ஸ்தித்யர்தேந ச யுக்தோ ऽஸி பரேண பரமேஷ்டிநா ஜந்துசக்ரம் பகவதா ரக்ஷிதம் மத்ஸ்யரூபிணா

உயர்ந்த இறைவனால் நீ படைப்பை காத்து வருகிறாய்; பகவான் மீனுருவில் உயிர்களின் சுற்றத்தை பாதுகாத்தான்.

புச்சேநைவ ஸமாபத்ய ப்ரமந்நேகார்ணவே புரா பிபர்ஷி கூர்மரூபேண வாராஹேணோத்த்ரு'தா மஹீ

ஒரு காலத்தில் நீ வால் கொண்டு கடலில் சுற்றி, ஆமை வடிவில் பூமியைத் தாங்கி, பன்றியாக உயர்த்தியாய்.

அநேந ஹரிரூபேண ஹிரண்யகஶிபுர்ஹதஃ வாமநேந பலிர்பத்தஸ் த்வயா விக்ரமதா புநஃ

இந்த ஹரி உருவத்தில் ஹிரண்யகசிபுவை அழித்தாய்; வாமனனாக, மீண்டும் வலியைக் காலடி வைத்து கட்டினாய்.

த்வம் ஏவ ஸர்வபூதாநாம் ப்ரபாவஃ ப்ரபுர் அவ்யயஃ யதா யதா ஹி லோகஸ்ய துஃகம் கிம்சித் ப்ரஜாயதே

எல்லா உயிர்களுக்கும் நீயே சக்தியும், அழிவில்லாத ஆண்டவரும்; உலகத்தில் எப்போது துன்பம் தோன்றினாலும்,

ததா ததாவதீர்ணஸ்த்வம் கரிஷ்யஸி நிராமயம் நாதிகஸ்த்வத்ஸமோ ऽப்யஸ்தி ஹரே ஶிவபராயண

அந்த நேரங்களில் நீ அவதரித்து, அதைத் துன்பமின்றி ஆக்குகிறாய்; ஹரியே, சிவபக்தனே, உன்னைவிட உயர்ந்தோ, சமனோ யாரும் இல்லை.

த்வயா தர்மாஶ் ச வேதாஶ் ச ஶுபே மார்கே ப்ரதிஷ்டிதாஃ யதர்தம் அவதாரோ ऽயம் நிஹதஃ ஸோ ऽபி கேஶவ

உன்னால் தர்மமும் வேதங்களும் நல்ல பாதையில் நிலைபெற்றுள்ளன; அதற்காகவே இந்த அவதாரம், அதனால் அவனும் அழிக்கப்பட்டான், கேசவா.

அத்யந்தகோரம் பகவந் நரஸிம்ஹ வபுஸ்தவ உபஸம்ஹர விஶ்வாத்மம்ஸ் த்வமேவ மம ஸம்நிதௌ

பகவனே, உன் நரசிம்ம உருவம் மிகக் கொடூரமானது; அதை நீ விலக்கி, உலகத்தின் ஆத்மாவாக என்னுடன் இரு.

இத்யுக்தோ வீரபத்ரேண ந்ரு'ஸிம்ஹஃ ஶாந்தயா கிரா ததோ ऽதிகம் மஹாகோரம் கோபம் ப்ரஜ்வாலயத்தரிஃ

வீரபத்திரன் இவ்வாறு மென்மையான வார்த்தைகளால் கூறியபோது, நரசிம்ம ஹரி இன்னும் அதிகமான கொடூரக் கோபத்தை எழுப்பினார்.