லிங்கபுராணம்

ந ஜகாம த்விஜாஃ ஶாந்திம் மாநயந்யோநிமாத்மநஃ யோ ந்ரு'ஸிம்ஹஸ்தவம் பக்த்யா படேத்வார்தம் விசாரயேத்

இந்நரசிம்மர் ஸ்தோத்திரத்தை பக்தியுடன் படித்து அதில் உள்ள அர்த்தத்தை ஆராயும் இருமுறை பிறந்தோர், சாந்தியையும் பிற பிறப்பையும் அடையமாட்டார்கள்.

ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந்ஸர்வாந் விஷ்ணுலோகே மஹீயதே ததந்தரே ஶிவம் தேவாஃ ஸேந்த்ராஃ ஸப்ரஹ்மகாஃ ப்ரபும்

அல்லது, எல்லா இருமுறை பிறந்தோர்களுக்கும் இதை கேட்கவைத்தால், அவர் விஷ்ணுவின் உலகில் மதிக்கப்படுவார்; அந்த இடையில், இந்திரனும் பிரம்மாவும் உடன் உள்ள தேவர்கள் சிவனை வணங்குவர்.

ஸம்ப்ராப்ய துஷ்டுவுஃ ஸர்வம் விஜ்ஞாப்ய ம்ரு'கரூபிணஃ ததோ ப்ரஹ்மாதயஸ்தூர்ணம் ஸம்ஸ்தூய பரமேஶ்வரம்

அவர்கள் வந்து, மிருக வடிவில் உள்ளவரை அறிவித்து முழுமையாக புகழ்ந்தார்கள்; பின்னர் பிரம்மா முதலியோர் விரைவாக பரமேஸ்வரனைப் பாடி மகிழ்ந்தார்கள்.

ஆத்மத்ராணாய ஶரணம் ஜக்முஃ பரமகாரணம் மந்தரஸ்தம் மஹாதேவம் க்ரீடமாநம் ஸஹோமயா

தம்மைத் தாமே காப்பாற்ற, அவர்கள் காரணமாகிய பரமனையும், மந்தர மலையில் உமையுடன் விளையாடும் மகாதேவனையும் அடைக்கலமாக எடுத்தார்கள்.

ஸேவிதம் கணகந்தர்வைஃ ஸித்தைரப்ஸரஸாம் கணைஃ தேவதாபிஃ ஸஹ ப்ரஹ்மா பீதபீதஃ ஸகத்கதம் ப்ரணம்ய தண்டவத்பூமௌ துஷ்டாவ பரமேஶ்வரம்

கணங்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், அப்சரஸ்கள் ஆகியோர் சேவை செய்தபோது, தேவர்களுடன் கூடிய பிரம்மா மிகுந்த பயத்தில், குரல் நடுங்கத் தாழ்ந்து, தரையில் முழங்கியபடி பரமேஸ்வரனைப் புகழ்ந்தார்.

நமஸ்தே காலகாலாய நமஸ்தே ருத்ர மந்யவே நமஃ ஶிவாய ருத்ராய ஶங்கராய ஶிவாய தே

காலத்தின் இறுதியை நிகழ்ப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; கோபமுள்ள ருத்ரனே, உமக்கு வணக்கம்; சிவனே, ருத்ரனே, சங்கரனே, உமக்கு வணக்கம்.

உக்ரோ ऽஸி ஸர்வபூதாநாம் நியந்தாஸி ஶிவோ ऽஸி நஃ நமஃ ஶிவாய ஶர்வாய ஶங்கராயார்த்திஹாரிணே

நீ எல்லா உயிர்களுக்கும் பயங்கரமானவன், எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்துபவன், எங்களுக்குச் சிவன்; சிவனுக்கும், சர்வனுக்கும், சங்கரனுக்கும், துயரங்களை நீக்குபவருக்கும் வணக்கம்.

மயஸ்கராய விஶ்வாய விஷ்ணவே ப்ரஹ்மணே நமஃ அந்தகாய நமஸ்துப்யம் உமாயாஃ பதயே நமஃ

மகிழ்ச்சி அளிப்பவரே, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவரே, விஷ்ணுவே, பிரம்மாவே, உமக்கு வணக்கம்; முடிவை ஏற்படுத்துபவரே, உமையுடையவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஹிரண்யபாஹவே ஸாக்ஷாத் திரண்யபதயே நமஃ ஶர்வாய ஸர்வரூபாய புருஷாய நமோநமஃ

பொன்னான கை உடையவரே, நேரடியாக பொன்னின் அதிபதியே, சர்வனே, எல்லா வடிவங்களும் உடையவரே, புருஷனே, மீண்டும் மீண்டும் உமக்கு வணக்கம்.

ஸதஸத்வ்யக்திஹீநாய மஹதஃ காரணாய தே நித்யாய விஶ்வரூபாய ஜாயமாநாய தே நமஃ

உயிரும் இல்லாததும், இல்லாததும் ஆகிய வெளிப்பாடுகள் இல்லாதவரே, பெரியவற்றின் காரணமே, என்றும் நிலைத்தவரே, உலகமுழுவதும் உருவம் கொண்டவரே, எப்போதும் பிறப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஜாதாய பஹுதா லோகே ப்ரபூதாய நமோநமஃ ருத்ராய நீலருத்ராய கத்ருத்ராய ப்ரசேதஸே

உலகில் பலவகையாக பிறந்தவரே, பெரும் வல்லமை உடையவரே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்; ருத்ரனே, நீலருத்ரனே, கட்ருத்ரனே, ப்ரசேதஸே, உமக்கு வணக்கம்.

காலாய காலரூபாய நமஃ காலாங்கஹாரிணே மீடுஷ்டமாய தேவாய ஶிதிகண்டாய தே நமஃ

காலமாகவும், காலத்தின் உருவாகவும், காலத்தின் உறுப்புகளை எடுத்துக்கொள்ளும் ஒருவராகவும், மிகுந்த அருளாளராகவும், நீலக்கழுத்துடைய தேவனாகவும், உமக்கு என் வணக்கம்.

மஹீயஸே நமஸ்துப்யம் ஹந்த்ரே தேவாரிணாம் ஸதா தாராய ச ஸுதாராய தாரணாய நமோநமஃ

மிக உயர்ந்தவரே, எப்போதும் தேவர்களின் பகைவர்களை அழிப்பவரே, ரட்சகராகவும், சிறந்த ரட்சகராகவும், எல்லாம் தாண்டி காப்பவராகவும், உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

ஹரிகேஶாய தேவாய ஶம்பவே பரமாத்மநே தேவாநாம் ஶம்பவே துப்யம் பூதாநாம் ஶம்பவே நமஃ

மஞ்சள் நிற முடி உடையவரே, தேவனே, சாம்பவே, பரமாத்மாவே, தேவர்களுக்குப் பயன் அளிப்பவரே, உயிர்களுக்கு நன்மை தருவவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஶம்பவே ஹைமவத்யாஶ் ச மந்யவே ருத்ரரூபிணே கபர்திநே நமஸ்துப்யம் காலகண்டாய தே நமஃ

சாம்புவே, பார்வதியின் கோபமாகவும், ருத்ரன் உருவாகவும், முடி சுருளியவராகவும், கருங்கழுத்துடையவராகவும், உமக்கு என் வணக்கம்.

ஹிரண்யாய மஹேஶாய ஶ்ரீகண்டாய நமோநமஃ பஸ்மதிக்தஶரீராய தண்டமுண்டீஶ்வராய ச

பொன்னிறமானவரே, பெரிய ஆண்டவரே, புகழ் பெற்ற நீலக்கழுத்தரே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். பசுமை பூசப்பட்ட உடலுடையவரே, கல்லறை மற்றும் தண்டம் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ ஹ்ரஸ்வாய தீர்காய வாமநாய நமோநமஃ நம உக்ரத்ரிஶூலாய உக்ராய ச நமோ நமஃ

சிறியவரே, உயரமானவரே, குறும்பாவை உருவானவரே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். கொடிய முக்கணையுடையவரே, பயங்கரமானவரே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

பீமாய பீமரூபாய பீமகர்மரதாய தே அக்ரேவதாய வை பூத்வா நமோ தூரேவதாய ச

பயங்கரமானவரே, பயங்கரமான உருவுடையவரே, பயங்கரமான செயல்களில் மகிழ்வவரே, முன்னிலையில் எதிரிகளை அழிப்பவராகவும், தொலைவில் இருந்தும் அழிப்பவராகவும், உமக்கு வணக்கம்.

தந்விநே ஶூலிநே துப்யம் கதிநே ஹலிநே நமஃ சக்ரிணே வர்மிணே நித்யம் தைத்யாநாம் கர்மபேதிநே

வில்லும், வேலும், கோலும், நங்கூரமும் ஏந்தியவரே, சக்கரம் கொண்டவரே, கவசம் அணிந்தவரே, எப்போதும் அசுரர்களின் தீய செயல்களை அழிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஸத்யாய ஸத்யரூபாய ஸத்யோஜாதாய தே நமஃ வாமாய வாமரூபாய வாமநேத்ராய தே நமஃ

உடனே தோன்றும் ஒருவரே, உடனே தோன்றும் உருவுடையவரே, இப்போதே பிறந்தவரே, உமக்கு வணக்கம். இடப்பக்கமாகவும், இடப்பக்க உருவாகவும், இடக்கண் உடையவராகவும், உமக்கு வணக்கம்.

புருஷரூபாய புருஷைகதத்புருஷாய வை நமஃ

மனித உருவம் கொண்டவரே, ஒரே உயர்ந்த புருஷராக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

புருஷார்தப்ரதாநாய பதயே பரமேஷ்டிநே ஈஶாநாய நமஸ்துப்யம் ஈஶ்வராய நமோநமஃ

மனித வாழ்வின் நோக்கங்களை அருளுபவரே, ஆண்டவரே, உயர்ந்த படைப்பாளியே, எல்லாம் ஆளும் இறைவனே, உமக்கு வணக்கம், மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

ப்ரஹ்மணே ப்ரஹ்மரூபாய நமஃ ஸாக்ஷாச்சிவாய தே ஸர்வவிஷ்ணுர்ந்ரு'ஸிம்ஹஸ்ய ரூபமாஸ்தாய விஶ்வக்ரு'த்

பிரம்மாவாகவும், பிரம்மாவின் உருவாகவும், நேரடியாக சிவனாகவும், விஷ்ணுவும் நரசிங்க உருவமும் எடுத்து, உலகத்தை படைத்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஹிரண்யகஶிபும் ஹத்வா கரஜைர்நிஶிதைஃ ஸ்வயம் தைத்யேந்த்ரைர்பஹுபிஃ ஸார்தம் ஹிதார்தம் ஜகதாம் ப்ரபுஃ

உங்கள் கூரிய நகங்களால் ஹிரண்யகசிபுவையும், பல அசுரர்களையும் அழித்து, உலகத்தின் நன்மைக்காக செயல் புரிந்த இறைவனே.

ஸைம்ஹீம் ஸமாநயந்யோநிம் பாததே நிகிலம் ஜகத் யத்க்ரு'த்யமத்ர தேவேஶ தத்குருஷ்வ பவாநிஹ

சிங்கத்தின் உருவம் எடுத்து, முழு உலகையும் கலக்குபவரே, இங்கு செய்ய வேண்டியதைச் செய்யும் தேவாதி தேவனே, இங்கு வந்து அருளும்.

உக்ரோ ऽஸி ஸர்வதுஷ்டாநாம் நியந்தாஸி ஶிவோ ऽஸி நஃ காலகூடாதிவபுஷா த்ராஹி நஃ ஶரணாகதாந்

எல்லா தீயவர்களிடையே கொடியவரும், எங்களை ஆளும் இறைவனும், நமக்கு மங்களம் தருபவரும், காலகூட poison போன்ற உருவத்தில், தஞ்சம் புகுந்த எங்களை காப்பாற்றும்.

ஶுக்ரம் து வ்ரு'த்தம் விஶ்வேஶ க்ரீடா வை கேவலம் வயம் தவோந்மேஷநிமேஷாப்யாம் அஸ்மாகம் ப்ரலயோதயௌ

உலகங்களின் இறைவனே, தூய்மை உமக்கு விளையாட்டு மாதிரிதான்; உமது கண்கள் திறக்கும்போது நமக்கு உருவாக்கமும், மூடும்போது அழிவும் ஏற்படுகின்றன.

உந்மீலயேத் த்வயி ப்ரஹ்மந் விநாஶோ ऽஸ்தி ந தே ஶிவ ஸம்தப்தாஸ்மோ வயம் தேவ ஹரிணாமிததேஜஸா

பிரம்மனே, நீங்கள் கண்களைத் திறந்தால் அழிவு இல்லை; இல்லையெனில், சிவனே, நாங்கள் ஹரியின் அளவில்லா ஒளியால் துன்புறுகிறோம்.

ஸர்வலோகஹிதாயைநம் தத்த்வம் ஸம்ஹர்துமிச்சஸி விஜ்ஞாபிதஸ் ததா தேவஃ ப்ரஹஸந்ப்ராஹ தாந் ஸுராந்

எல்லா உலகங்களின் நலனுக்காக இந்த tattvam-ஐ அழிக்க விரும்புகிறீர்; இப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது, அந்த தேவன் சிரித்தபடி அந்த தேவர்களிடம் பேசினார்.