லிங்கபுராணம்

ப்ரவிஶந்தி மஹாதேவம் ருத்ரம் தே த்வபுநர்பவாஃ

அவர்கள் மகாதேவனாகிய ருத்ரனுள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து, மீண்டும் பிறவிக்குள் வருவதில்லை.

ததஸ்தஸ்மிந்கதே கல்பே பீதவர்ணே ஸ்வயம்புவஃ புநரந்யஃ ப்ரவ்ரு'த்தஸ்து கல்போ நாம்நாஸிதஸ்து ஸஃ

அந்த கல்பம் முடிந்ததும், பொன்னிறமான யுகத்தில், சுயம்புவன் மறுபடியும் 'அசித' எனும் பெயருடைய மற்றொரு கல்பத்தைத் தொடங்கினார்.

ஏகார்ணவே ததா வ்ரு'த்தே திவ்யே வர்ஷஸஹஸ்ரகே ஸ்ரஷ்டுகாமஃ ப்ரஜா ப்ரஹ்மா சிந்தயாமாஸ துஃகிதஃ

அப்போது அந்த ஒரே பெருங்கடலில் ஆயிரம் தெய்வீக ஆண்டுகள் கடந்தபின், பிரஜைகளை உருவாக்க விரும்பிய பிரம்மா, கவலையுடன் சிந்தித்தார்.

தஸ்ய சிந்தயமாநஸ்ய புத்ரகாமஸ்ய வை ப்ரபோஃ க்ரு'ஷ்ணஃ ஸமபவத்வர்ணோ த்யாயதஃ பரமேஷ்டிநஃ

அந்த ஆண்டவன், புதல்வர்கள் வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டு சிந்தித்தபோது, பரமேஷ்டி தியானத்தில் இருந்தபோது, அவனது நிறம் கருப்பாக மாறியது.

அதாபஶ்யந்மஹாதேஜாஃ ப்ராதுர்பூதம் குமாரகம் க்ரு'ஷ்ணவர்ணம் மஹாவீர்யம் தீப்யமாநம் ஸ்வதேஜஸா

பெரும் ஒளியுடைய அவன், தன் முன் கருப்பு நிறத்துடன், மிகுந்த வீரத்துடன், தன் ஒளியில் பிரகாசிக்கும் ஒரு சிறுவனைப் பார்த்தான்.

க்ரு'ஷ்ணாம்பரதரோஷ்ணீஷம் க்ரு'ஷ்ணயஜ்ஞோபவீதிநம் க்ரு'ஷ்ணேந மௌலிநா யுக்தம் க்ரு'ஷ்ணஸ்ரகநுலேபநம்

அவன் கருப்பு உடை, கருப்பு முடி கட்டும் துணி, கருப்பு யஜ்ஞோபவீதம், கருப்பு முடி, கருப்பு மாலை, கருப்பு பூச்சு ஆகியவற்றுடன் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்.

ஸ தம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாத்மாநம் அகோரம் கோரவிக்ரமம் வவந்தே தேவதேவேஶம் அத்புதம் க்ரு'ஷ்ணபிங்கலம்

அந்த மகாத்மாவை, அச்சமில்லாதவனாகவும், ஆனால் பயங்கரமான வீரத்துடன், தேவாதி தேவனாகவும், அதிசயமான கருப்பு-மஞ்சள் நிறத்துடன் பார்த்து, அவன் வணங்கினான்.

ப்ராணாயாமபரஃ ஶ்ரீமாந் ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வா மஹேஶ்வரம் மநஸா த்யாநுயுக்தேந ப்ரபந்நஸ்து தமீஶ்வரம்

அவன் உயிர் சுவாசத்தில் மனதை நிலைநிறுத்தி, மகேஸ்வரனை இதயத்தில் வைத்து, தியானத்தில் மனதை ஆழ்த்தி, அந்த ஈஸ்வரனை சரணடைந்தான்.

அகோரம் து ததோ ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மரூபம் வ்யசிந்தயத் ததா வை த்யாயமாநஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ

அப்போது பிரம்மா, அ஘ோரனை பிரம்மா ரூபமாகக் கருதி, பரமேஷ்டி தியானத்தில் இருந்தபோது—

ப்ரததௌ தர்ஶநம் தேவோ ஹ்ய் அகோரோ கோரவிக்ரமஃ அதாஸ்ய பார்ஶ்வதஃ க்ரு'ஷ்ணாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ரகநுலேபநாஃ

அ஘ோரன், பயங்கரமான வீரத்துடன், அவனுக்கு தரிசனம் தந்தான்; பின்னர் அவனது பக்கத்தில் கருப்பு மாலையும் பூச்சும் பூசப்பட்ட சிறுவர்கள் தோன்றினர்.

சத்வாரஸ்து மஹாத்மாநஃ ஸம்பபூவுஃ குமாரகாஃ க்ரு'ஷ்ணஃ க்ரு'ஷ்ணஶிகஶ்சைவ க்ரு'ஷ்ணாஸ்யஃ க்ரு'ஷ்ணவஸ்த்ரத்ரு'க்

அப்போது நான்கு மகாத்மா சிறுவர்கள் பிறந்தார்கள்: கிருஷ்ணன், கிருஷ்ணசிகன், கிருஷ்ணாஸ்யன், கிருஷ்ணவஸ்திரதரன்.

ததோ வர்ஷஸஹஸ்ரம் து யோகதஃ பரமேஶ்வரம் உபாஸித்வா மஹாயோகம் ஶிஷ்யேப்யஃ ப்ரததுஃ புநஃ

அதன்பின் ஆயிரம் ஆண்டுகள் யோகத்தால் பரம ஈசுவரனை வழிபட்டு, மீண்டும் அந்த மகா யோகத்தை தங்கள் சீடர்களுக்கு அளித்தார்கள்.

யோகேந யோகஸம்பந்நாஃ ப்ரவிஶ்ய மநஸா ஶிவம் அமலம் நிர்குணம் ஸ்தாநம் ப்ரவிஷ்டா விஶ்வமீஶ்வரம்

யோகத்தில் சிறந்தவர்கள் யோகத்தின் மூலம் தங்கள் மனதை தூய்மையான, குணமில்லாத சிவனிடம் செலுத்தி, உலகத்துக்கு இறையாவான இடத்தை அடைந்தார்கள்.

ஏவமேதேந யோகேந யே ऽபி சாந்யே மநீஷிணஃ சிந்தயந்தி மஹாதேவம் கந்தாரோ ருத்ரமவ்யயம்

இவ்வாறு இந்த யோகத்தின் மூலம் மற்ற ஞானிகளும் மகாதேவனை தியானித்து, அழியாத ருத்ரனை அடைகிறார்கள்.

ததஸ்தஸ்மிந் கதே கல்பே க்ரு'ஷ்ணவர்ணே பயாநகே துஷ்டாவ தேவதேவேஶம் ப்ரஹ்மா தம் ப்ரஹ்மரூபிணம்

அந்த யுகம் முடிந்தபின், அந்த இருண்ட பயங்கரமான காலத்தில், பிரம்மா, தேவதைகளின் தலைவனாகவும், பிரம்ம ரூபம் எடுத்தவராகவும் உள்ள இறைவனைப் புகழ்ந்தார்.

அநுக்ரு'ஹ்ய ததஸ்துஷ்டோ ப்ரஹ்மாணமவதத்தரஃ அநேநைவ து ரூபேண ஸம்ஹராமி ந ஸம்ஶயஃ

பின்னர், திருப்தியடைந்த ஹரன் பிரம்மாவிடம், 'இதே உருவத்திலேயே நான் உலகை அழிக்கிறேன்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை' என்று கூறினார்.

ப்ரஹ்மஹத்யாதிகாந் கோராம்ஸ் ததாந்யாநபி பாதகாந் ஹீநாம்ஶ்சைவ மஹாபாக ததைவ விவிதாந்யபி

மிகுந்த பாக்கியசாலி, பிரம்மஹத்தி போன்ற பயங்கரமான பாவங்களையும், மற்ற குற்றங்களையும், சிறிய தவறுகளையும் நான் அழிக்கிறேன்.

உபபாதகமப்யேவம் ததா பாபாநி ஸுவ்ரத மாநஸாநி ஸுதீக்ஷ்ணாநி வாசிகாநி பிதாமஹ

நல்லவனே, இதுபோல துணை பாவங்களையும், மனதில் தோன்றும் தீவிரமான பாவங்களையும், வாயால் செய்யும் குற்றங்களையும், பிதாமகரே, நான் நீக்குகிறேன்.

காயிகாநி ஸுமிஶ்ராணி ததா ப்ராஸம்கிகாநி ச புத்திபூர்வம் க்ரு'தாந்யேவ ஸஹஜாகந்துகாநி ச

உடல் மூலம் செய்யும் பாவங்கள், கலந்த பாவங்கள், தற்செயலாக நிகழும் பாவங்கள், எண்ணிப்பார்த்து செய்த பாவங்கள், இயற்கையாகவோ அல்லது தவறுதலாகவோ நிகழும் பாவங்கள் அனைத்தையும் நான் அழிக்கிறேன்.

மாத்ரு'தேஹோத்திதாந்யேவம் பித்ரு'தேஹே ச பாதகம் ஸம்ஹராமி ந ஸம்தேஹஃ ஸர்வம் பாதகஜம் விபோ

அம்மாவின் உடலில் இருந்து வரும் பாவங்களை, அப்பாவின் உடலில் இருந்து வரும் பாவங்களையும் இப்படியே நான் அழிக்கிறேன்; எல்லா பாவங்களையும் அழிப்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை, இறைவா.

லக்ஷம் ஜப்த்வா ஹ்யகோரேப்யோ ப்ரஹ்மஹா முச்யதே ப்ரபோ ததர்தம் வாசிகே வத்ஸ ததர்தம் மாநஸே புநஃ

அகோர மந்திரத்தை ஒரு இலட்சம் முறை ஜபித்தால், பிரம்மஹத்தி செய்தவன் விடுவிக்கப்படுகிறான், இறைவா; வாயால் செய்த பாவத்திற்கு பாதி, மனதில் செய்த பாவத்திற்கு அதற்கும் பாதி, மகனே.

சதுர்குணம் புத்திபூர்வே க்ரோதாதஷ்டகுணம் ஸ்ம்ரு'தம் வீரஹா லக்ஷமாத்ரேண ப்ரூணஹா கோடிமப்யஸேத்

உணர்ந்து செய்த பாவத்திற்கு நான்கு மடங்கு, கோபத்தால் செய்த பாவத்திற்கு எட்டு மடங்கு ஜபம் வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. வீரனை கொன்றவனுக்கு ஒரு இலட்சம் ஜபம், கருவை அழித்தவனுக்கு ஒரு கோடி முறை ஜபம் செய்ய வேண்டும்.

மாத்ரு'ஹா நியுதம் ஜப்த்வா ஶுத்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ கோக்நஶ்சைவ க்ரு'தக்நஶ் ச ஸ்த்ரீக்நஃ பாபயுதோ நரஃ

தாயை கொன்றவனுக்கு பத்து மில்லியன் முறை ஜபித்தால் தூய்மை கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. பசுவை கொன்றவன், நன்றி மறந்தவன், பெண்ணை கொன்றவன், பாவம் சேர்ந்த மனிதன்—

அயுதாகோரமப்யஸ்ய முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ஸுராபோ லக்ஷமாத்ரேண புத்த்யாபுத்த்யாபி வை ப்ரபோ

—அகோர மந்திரத்தை பத்து ஆயிரம் முறை ஜபித்தால் விடுவிக்கப்படுகிறான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. மதுபானம் அருந்தியவன், அறிவோடு அல்லது அறியாமலோ செய்தாலும், ஒரு இலட்சம் முறை ஜபித்தால் தூய்மை அடைவான், இறைவா.

முச்யதே நாத்ர ஸம்தேஹஸ் ததர்தேந ச வாருணீம் அஸ்நாதாஶீ ஸஹஸ்ரேண அஜபீ ச ததா த்விஜஃ

இது உறுதி; அதற்கும் பாதி முறை ஜபித்தால் வாருணி அருந்திய பாவம் நீங்கும். குளிக்காமல் உணவு உண்ணும் ஒருவன் ஆயிரம் முறை ஜபித்தால் தூய்மை பெறுவான்; அதுபோல் ஜபம் செய்யாத த்விஜனும்.

அஹுதாஶீ ஸஹஸ்ரேண அதாதா ச விஶுத்யதி ப்ராஹ்மணஸ்வாபஹர்தா ச ஸ்வர்ணஸ்தேயீ நராதமஃ

ஹவனம் செய்யாமல் உணவு உண்ணும் ஒருவன், தரமாட்டாதவன், ஆயிரம் முறை ஜபித்தால் தூய்மை பெறுவான்; பிராமண சொத்தை திருடும் ஒருவன், தங்கம் திருடும் கீழான மனிதன்—

நியுதம் மாநஸம் ஜப்த்வா முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ குருதல்பரதோ வாபி மாத்ரு'க்நோ வா நராதமஃ

—மனதில் பத்து மில்லியன் முறை ஜபித்தால் விடுவிக்கப்படுவான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. ஆசானின் மனைவியுடன் பழகும் ஒருவன், அல்லது தாயை கொன்ற கீழான மனிதன்—

ப்ரஹ்மக்நஶ் ச ஜபேதேவம் மாநஸம் வை பிதாமஹ ஸம்பர்காத்பாபிநாம் பாபம் தத்ஸமம் பரிபாஷிதம்

பிரம்மஹத்தி செய்தவனும் இப்படியே மனதில் ஜபிக்க வேண்டும், பிதாமகரே. பாவிகளுடன் பழகுவதால் வரும் பாவமும் அதேபோல் கடுமையானதாகும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ததாப்யயுதமாத்ரேண பாதகாத்வை ப்ரமுச்யதே ஸம்ஸர்காத்பாதகீ லக்ஷம் ஜபேத்வை மாநஸம் தியா

இருந்தாலும், பத்து ஆயிரம் முறை ஜபித்தால் பாவத்திலிருந்து விடுவிக்கப்படுவான்; பாவிகளுடன் பழகியவனுக்கு, மனதில் ஒரு இலட்சம் முறை எண்ணியபடி ஜபிக்க வேண்டும்.