லிங்கபுராணம்

தேவதாருவநே ஶம்போஃ ப்ரவேஶஃ ஶம்கரஸ்ய து ஸுதர்ஶநஸ்ய சாக்யாநம் க்ரமஸம்ந்யாஸலக்ஷணம்

தேவதாரு வனத்தில் சம்புவின் பிரவேசம், சங்கரனின் கதை, சுதர்சனனின் வரலாறு, சந்நியாசத்தின் படிகள் எப்படி என்பவை—

ஶ்ரத்தாஸாத்யோ ऽத ருத்ரஸ்து கதிதம் ப்ரஹ்மணா ததா மதுநா கைடபேநைவ புரா ஹ்ரு'தகதேர்விபோஃ

அப்போது, நம்பிக்கையால் பெறப்படும் ருத்ரன் பற்றி பிரம்மா கூறினார்; அப்பொழுது மதுவும் கைடபனும் அந்த பராக்கிரமனின் இயக்கத்தை எடுத்துக்கொண்டிருந்தனர்—

ப்ரஹ்மணஃ பரமம் ஜ்ஞாநம் ஆதாதும் மீநதா ஹரேஃ ஸர்வாவஸ்தாஸு விஷ்ணோஶ் ச ஜநநம் லீலயைவ து

பிரம்மாவின் உயர்ந்த ஞானம் பெறுவது, ஹரியின் மீன் அவதாரம், விஷ்ணு எல்லா நிலையிலும் விளையாட்டாக பிறந்தது—

ருத்ரப்ரஸாதாத்விஷ்ணோஶ் ச ஜிஷ்ணோஶ்சைவ து ஸம்பவஃ மந்தாநதாரணார்தாய ஹரேஃ கூர்மத்வமேவச

ருத்ரனின் அருளால் விஷ்ணுவும் ஜிஷ்ணுவும் தோன்றியது, கடலைக் கடைய கம்பத்தை தாங்க ஹரி ஆமை வடிவம் எடுத்தது—

ஸம்கர்ஷணஸ்ய சோத்பத்திஃ கௌஶிக்யாஶ் ச புநர்பவஃ யதூநாம் சைவ ஸம்பூதிர் யாதவத்வம் ஹரேஃ ஸ்வயம்

சங்கர்ஷணனின் பிறப்பு, கவுஷிகியின் மறுபிறப்பு, யது குலம் தோன்றியது, ஹரி தானே யாதவனாக ஆனது—

போஜராஜஸ்ய தௌராத்ம்யம் மாதுலஸ்ய ஹரேர்விபோஃ பாலபாவே ஹரேஃ க்ரீடா புத்ரார்தம் ஶம்கரார்சநம்

போஜராஜாவின் தீய செயல், ஹரியின் மாமனின் குற்றம், ஹரியின் பிள்ளை பருவ விளையாட்டு, மகன் பெற சங்கரனை வழிபட்டது—

நாரஸ்ய ச ததோத்பத்திஃ கபாலே வைஷ்ணவாத்தராத் பூபாரநிக்ரஹார்தே து ருத்ரஸ்யாராதநம் ஹரேஃ

வைஷ்ணவ கபாலத்திலிருந்து நரன் தோன்றியது, பூமியின் பாரத்தை அகற்ற ஹரி ருத்ரனை வழிபட்டான்—

வைந்யேந ப்ரு'துநா பூமேஃ புரா தோஹப்ரவர்தநம் தேவாஸுரே புரா லப்தோ ப்ரு'குஶாபஶ் ச விஷ்ணுநா

முன்பு வைன்யன் ப்ரிது பூமியை பண்ணையாக எடுத்தான், தேவர்கள் அசுரர்களுடன் போரிடும் போது ப்ருகு விஷ்ணுவுக்கு சாபம் அளித்தான்—

க்ரு'ஷ்ணத்வே த்வாரகாயாம் து நிலயோ மாதவஸ்ய து லப்தோ ஹிதாய ஶாபஸ்து துர்வாஸஸ்யாநநாத்தரேஃ

கிருஷ்ண அவதாரத்தில் மாதவன் துவாரகையில் வாழ்ந்தான், ஹரிக்கு துர்வாசர் சாபம் அளித்தது அவனுக்கு நன்மைதான்—

வ்ரு'ஷ்ண்யந்தகவிநாஶாய ஶாபஃ பிண்டாரவாஸிநாம் ஏரகஸ்ய ததோத்பத்திஸ் தோமரஸ்யோத்பவஸ் ததா

விருஷ்ணி, அந்தகர்களை அழிக்க சாபம், எரகன் தோன்றியது, தோமரம் பிறந்தது—

ஏரகாலாபதோ ऽந்யோந்யம் விவாதே வ்ரு'ஷ்ணிவிக்ரஹஃ லீலயா சைவ க்ரு'ஷ்ணேந ஸ்வகுலஸ்ய ச ஸம்ஹ்ரு'திஃ

எரகக் கம்பு கிடைத்ததால், அவர்களுக்குள் சண்டை, விருஷ்ணிகள் சண்டைபோட்டு, கிருஷ்ணன் தன் குலத்தை தானே அழித்தது—allவிதமான விளையாட்டாக நடந்தது—

ஏரகாஸ்த்ரபலேநைவ கமநம் ஸ்வேச்சயைவ து ப்ரஹ்மணஶ்சைவ மோக்ஷஸ்ய விஜ்ஞாநம் து ஸுவிஸ்தரம்

ஏரகா புல்லின் சக்தியால், விருப்பப்படி செல்லும் திறனும், முக்தி மற்றும் பரமத்தின் அறிவும் விரிவாக விளக்கப்படுகின்றன.

புராந்தகாக்நிதக்ஷாணாம் ஶக்ரேபம்ரு'கரூபிணாம் மதநஸ்யாதிதேவஸ்ய ப்ரஹ்மணஶ் சாமராரிணாம்

பழைய அந்தகன், அக்னி, தக்ஷன், இந்திரன், யானை, மான் ஆகிய உருவங்களை எடுத்தவர்கள், முதன்மை தேவனான மதனன், பிரம்மா, அமரர்களுக்கு எதிரியானவர்களின் கதைகள்—

ஹலாஹலஸ்ய தைத்யஸ்ய க்ரு'தாவஜ்ஞா பிநாகிநா ஜாலம்தரவதஶ்சைவ ஸுதர்ஶநஸமுத்பவஃ

அந்த ஹலாஹலன் என்ற அசுரன், பினாகி அவனை அவமதித்தது, ஜலந்தரனை அழித்தது, சுதர்சனத்தின் தோற்றம்—

விஷ்ணோர்வராயுதாவாப்திஸ் ததா ருத்ரஸ்ய சேஷ்டிதம் ததாந்யாநி ச ருத்ரஸ்ய சரிதாநி ஸஹஸ்ரஶஃ

விஷ்ணு வராயுதத்தை பெற்றது, ருத்ரனின் செயல்கள், மேலும் ருத்ரனின் எண்ணற்ற பிற செய்கைகள்—

ஹரேஃ பிதாமஹஸ்யாத ஶக்ரஸ்ய ச மஹாத்மநஃ ப்ரபாவாநுபவஶ்சைவ ஶிவலோகஸ்ய வர்ணநம்

ஹரி, பிதாமகன் மற்றும் மகாத்மா இந்திரனின் வலிமையும் அனுபவமும், சிவலோகத்தின் விவரமும்—

பூமௌ ருத்ரஸ்ய லோகம் ச பாதாலே ஹாடகேஶ்வரம் தபஸாம் லக்ஷணம் சைவ த்விஜாநாம் வைபவம் ததா

பூமியில் ருத்ரனின் உலகம், பாதாளத்தில் ஹாடகேஸ்வரர், தவத்தின் தன்மைகள், மற்றும் இருமுறை பிறந்தவர்களின் மகிமை—

ஆதிக்யம் ஸர்வமூர்தீநாம் லிங்கமூர்தேர்விஶேஷதஃ லிங்கே ऽஸ்மிந்நாநுபூர்வ்யேண விஸ்தரேணாநுகீர்த்யதே

அனைத்து வடிவங்களிலும், குறிப்பாக லிங்க வடிவத்தின் மேன்மை, இங்கு முறையாகவும் விரிவாகவும் விவரிக்கப்படுகிறது.

ஏதஜ்ஜ்ஞாத்வா புராணஸ்ய ஸம்க்ஷேபம் கீர்தயேத்து யஃ ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ ப்ரஹ்மலோகம் ஸ கச்சதி

இதை அறிந்து, புராணத்தின் சுருக்கத்தை பாடும் ஒருவர், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, பரமத்தின் உலகை அடைவார்.

அலிங்கோ லிங்கமூலம் து அவ்யக்தம் லிங்கமுச்யதே அலிங்கஃ ஶிவ இத்யுக்தோ லிங்கம் ஶைவமிதி ஸ்ம்ரு'தம்

அவ்யக்தம் லிங்கத்தின் மூலமாகும்; அவ்வியக்த லிங்கம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அவ்யக்தமே சிவன் என்று கூறப்படுகிறது; லிங்கம் சிவத்துடன் தொடர்புடையதாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திஶ்சேதி யதாஹுர்லிங்கமுத்தமம் கந்தவர்ணரஸைர்ஹீநம் ஶப்தஸ்பர்ஶாதிவர்ஜிதம்

அவர்கள் உயர்ந்த லிங்கத்தை முதன்மை மற்றும் இயற்கை என்று சொல்வார்கள்; அது மணம், நிறம், ருசி இவற்றின்றி, ஒலி, தொடுதல் போன்றவற்றிலிருந்து விலகியதாகும்.

அகுணம் த்ருவமக்ஷய்யம் அலிங்கம் ஶிவலக்ஷணம் கந்தவர்ணரஸைர்யுக்தம் ஶப்தஸ்பர்ஶாதிலக்ஷணம்

குணமில்லாதது, நிலையானது, அழிவில்லாதது, அவ்யக்தமே சிவனின் குறியீடு; மணம், நிறம், ருசி உடையது, ஒலி, தொடுதல் ஆகிய தன்மைகளைக் கொண்டது.

ஜகத்யோநிம் மஹாபூதம் ஸ்தூலம் ஸூக்ஷ்மம் த்விஜோத்தமாஃ விக்ரஹோ ஜகதாம் லிங்கம் அலிங்காத் அபவத்ஸ்வயம்

இருமுறை பிறந்தவர்களே, உலகத்தின் மூலமான பெரிய பொருள், பெரிதும் நுண்மையானது, உலகங்களின் வடிவம் ஆகிய லிங்கம், அவ்யக்தத்திலிருந்து தானாக எழுந்தது.

ஸப்ததாசாஷ்டதா சைவ ததைகாதஶதா புநஃ லிங்காந்யலிங்கஸ்ய ததா மாயயா விததாநி து

ஏழாகவும், எட்டாகவும், பின்பு பதினொன்றாகவும், அவ்யக்தத்தின் லிங்கங்கள் மாயையால் பரவுகின்றன.

தேப்யஃ ப்ரதாநதேவாநாம் த்ரயமாஸீச்சிவாத்மகம் ஏகஸ்மாத்த்ரிஷ்வபூத்விஶ்வம் ஏகேந பரிரக்ஷிதம்

அவற்றிலிருந்து, முதன்மை தேவர்களுள் மூவர் சிவனின் இயல்புடன் தோன்றினர். ஒருவரிலிருந்து மூன்று வகையில் உலகம் உருவானது; ஒருவரால் அது பாதுகாக்கப்படுகிறது.

ஏகேநைவ ஹ்ரு'தம் விஶ்வம் வ்யாப்தம் த்வேவம் ஶிவேந து அலிங்கம் சைவ லிங்கம் ச லிங்காலிங்காநி மூர்தயஃ

ஒருவரால் உலகம் மீண்டும் உட்கொள்ளப்படுகிறது; இவ்வாறு சிவனால் அனைத்தும் நிறைந்துள்ளன. அவ்யக்தமும் லிங்கமும், அவற்றின் வடிவங்களும், இவை எல்லாம் உருவங்கள்.

யதாவத்கதிதாஶ்சைவ தஸ்மாத்ப்ரஹ்ம ஸ்வயம் ஜகத் அலிங்கீ பகவாந் பீஜீ ஸ ஏவ பரமேஶ்வரஃ

விளக்கப்பட்டபடி, பிரம்மாவே உலகம். அவ்யக்தமான ஆண்டவர் விதையாக இருக்கிறார்; அவரே உயர்ந்த ஆண்டவர்.

பீஜம் யோநிஶ் ச நிர்பீஜம் நிர்பீஜோ பீஜமுச்யதே பீஜயோநிப்ரதாநாநாம் ஆத்மாக்யா வர்ததே த்விஹ

விதை, யோனி, விதையில்லாதது; விதையில்லாததே விதை என்று அழைக்கப்படுகிறது. விதை, யோனி, முதன்மை ஆகியவற்றில் ஆத்மா இங்கு உள்ளது.

பரமாத்மா முநிர்ப்ரஹ்ம நித்யபுத்தஸ்வபாவதஃ விஶுத்தோ ऽயம் ததா ருத்ரஃ புராணே ஶிவ உச்யதே

பரமாத்மா, முனிவர் பிரம்மா, இயல்பாக எப்போதும் அறிவுள்ளவர், தூயவர்; அதுபோல் ருத்ரனும், புராணத்தில் சிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.