லிங்கபுராணம்

கதம் விமுக்திர்விப்ராணாம் தஸ்மாத்தம்ஷ்ட்ரீ மஹேஶ்வரஃ

மகேஸ்வரன் அந்தப் பல்லை அணியவில்லை என்றால், பிராமணர்களுக்கு எப்படி விடுதலை கிடைக்கும்?

ந்ரு'ஸிம்ஹேந ஹதஃ பூர்வம் ஹிரண்யாக்ஷாக்ரஜஃ ஶ்ருதம் கதம் நிஷூதிதஸ்தேந ஹிரண்யகஶிபுர்வத

முன்பு நரசிம்மனால் ஹிரண்யாக்ஷனின் மூத்த சகோதரன் கொல்லப்பட்டான் என்று கேள்விப்பட்டோம்; அந்த ஹிரண்யகசிபு எவ்வாறு அவனால் அழிக்கப்பட்டான் என்பதைச் சொல்.

ஹிரண்யகஶிபோஃ புத்ரஃ ப்ரஹ்ராத இதி விஶ்ருதஃ தர்மஜ்ஞஃ ஸத்யஸம்பந்நஸ் தபஸ்வீ சாபவத்ஸுதீஃ

ஹிரண்யகசிபுவின் மகன், பிரஹ்லாதன் என்று புகழ்பெற்றவன், தர்மத்தை அறிந்தவன், உண்மை நிறைந்தவன், தவமிருக்கும் ஞானியுமாக இருந்தான்.

ஜந்மப்ரப்ரு'தி தேவேஶம் பூஜயாமாஸ சாவ்யயம் ஸர்வஜ்ஞம் ஸர்வகம் விஷ்ணும் ஸர்வதேவபவோத்பவம்

அவன் பிறந்ததிலிருந்து அழியாத தேவர்களின் தலைவனான, எல்லாம் அறிந்த, எல்லாம் நிறைந்த, எல்லாத் தேவர்களுக்கும் காரணமான விஷ்ணுவை வழிபட்டான்.

தமாதிபுருஷம் பக்த்யா பரப்ரஹ்மஸ்வரூபிணம் ப்ரஹ்மணோ ऽதிபதிம் ஸ்ரு'ஷ்டிஸ்திதிஸம்ஹாரகாரணம்

அந்த ஆதிபுருஷனும் பரபிரம்மத்தின் உருவமுமானவனும், பிரம்மாவின் தலைவனும், படைப்பு, நிலை, அழிவுக்குக் காரணமானவனும், அவனை பக்தியுடன் வழிபட்டான்.

ஸோ ऽபி விஷ்ணோஸ்ததாபூதம் த்ரு'ஷ்ட்வா புத்ரம் ஸமாஹிதம் நமோ நாராயணாயேதி கோவிந்தேதி முஹுர்முஹுஃ

அப்பொழுது விஷ்ணுவின் மகனை அந்த நிலைமையில், மனதை ஒருமைப்படுத்தி இருந்ததைப் பார்த்து, அவனும் மீண்டும் மீண்டும், 'நாராயணாய்க்கு வணக்கம்! கோவிந்தனுக்கு வணக்கம்!' என்று கூறினான்.

ஸ்துவந்தம் ப்ராஹ தேவாரிஃ ப்ரதஹந்நிவ பாபதீஃ ந மாம் ஜாநாஸி துர்புத்தே ஸர்வதைத்யாமரேஶ்வரம்

அவனை இப்படிப் புகழ்ந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த தேவர்களின் பகைவர், மனதில் தீய எண்ணங்களோடு, 'முட்டாளே, நீ என்னை அறியவில்லை; நான் எல்லா தயித்யர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் எப்போதும் ஆண்டவனாக இருக்கிறேன்' என்று கூறினான்.

ப்ரஹ்ராத வீர துஷ்புத்ர த்விஜதேவார்திகாரணம் கோ விஷ்ணுஃ பத்மஜோ வாபி ஶக்ரஶ் ச வருணோ ऽதவா

'பிரஹ்லாதா, தவறாக நடந்த மகனே, பிராமணர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் துன்பம் கொடுப்பவனே! விஷ்ணு யார்? அல்லது தாமரை மலரில் பிறந்தவர் யார்? இந்திரன் யார்? அல்லது வருணன் யார்?' என்று கேட்டான்.

வாயுஃ ஸோமஸ்ததேஶாநஃ பாவகோ மம யஃ ஸமஃ மாமேவார்சய பக்த்யா ச ஸ்வல்பம் நாராயணம் ஸதா

'வாயு, சோமன், ஈசானன், அக்னி—இவர்கள் யாரும் எனக்கு சமம் இல்லை. நீ பக்தியுடன் என்னை மட்டும் வழிபடு; நாராயணனை எப்போதும் சிறியவன் என்று எண்ணி புறக்கணிக்கவும்.'

ப்ரஹ்ராத ஜீவிதே வாஞ்சா தவைஷா ஶ்ரு'ணு சாஸ்தி சேத் ஶ்ருத்வாபி தஸ்ய வசநம் ஹிரண்யகஶிபோஃ ஸுதீஃ

'பிரஹ்லாதா, உனக்கு உயிர் வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தால், கேள்—உனக்கு ஏதேனும் விருப்பம் இருந்தால்.' என்ற ஹிரண்யகசிபுவின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டும் அந்த புத்திசாலி—

ப்ரஹ்ராதஃ பூஜயாமாஸ நமோ நாராயணேதி ச நமோ நாராயணாயேதி ஸர்வதைத்யகுமாரகாந்

பிரஹ்லாதன் 'நாராயணாய்க்கு வணக்கம்!' என்று கூறிக்கொண்டே வழிபாடு செய்து, எல்லா தயித்யர்களின் மகன்களுக்கும் அதையே செய்ய கற்றுக்கொடுத்தான்.

அத்யாபயாமாஸ ச தாம் ப்ரஹ்மவித்யாம் ஸுஶோபநாம் துர்லங்க்யாம் சாத்மநோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஶக்ராதிபிர் அபி ஸ்வயம்

அவன் தானே உணர்ந்த அந்த அழகான பிரம்ம அறிவை, இந்திரன் முதலியோரும் கடக்க முடியாததாக இருந்ததை, மற்றவர்களுக்கும் கற்றுக்கொடுத்தான்.

புத்ரேண லங்கிதாமாஜ்ஞாம் ஹிரண்யஃ ப்ராஹ தாநவாந் ஏதம் நாநாவிதைர்வத்யம் துஷ்புத்ரம் ஹந்துமர்ஹத

மகன் தன் கட்டளையை மீறியதைப் பார்த்த ஹிரண்யன், தயித்யர்களிடம், 'இந்த தீய மகன் பல விதமாக மரணத்துக்குத் தகுதியானவன்; நீங்கள் அவனை கொல்ல வேண்டும்' என்று சொன்னான்.

ஏவமுக்தாஸ்ததா தேந தைத்யேந ஸுதுராத்மநா நிஜக்நுர்தேவதேவஸ்ய ப்ரு'த்யம் ப்ரஹ்ராதமவ்யயம்

அந்த தீய மனம் கொண்ட தயித்யன் இப்படிச் சொன்னபோது, அவர்கள் தேவாதி தேவனின் சேவகனான பிரஹ்லாதனை அடிக்கத் தொடங்கினார்கள்.

தத்ர தத்ப்ரதிக்ரு'தம் ததா ஸுரைர் தைத்யராஜதநயம் த்விஜோத்தமாஃ க்ஷீரவாரிநிதிஶாயிநஃ ப்ரபோர் நிஷ்பலம் த்வத பபூவ தேஜஸா

அப்போது, அந்த இடத்தில் தயித்யராஜாவின் மகனுக்கு தேவர்கள் செய்த எல்லா முயற்சிகளும், பாற்கடலில் உறங்கும் ஆண்டவரின் சக்தியால் வீணாகிவிட்டது.

ததாத கர்வபிந்நஸ்ய ஹிரண்யகஶிபோஃ ப்ரபுஃ தத்ரைவாவிரபூத்தந்தும் ந்ரு'ஸிம்ஹாக்ரு'திமாஸ்திதஃ

அப்போது, ஹிரண்யகசிபுவின் பெருமை உடைந்ததும், ஆண்டவர் அங்கே நரசிங்க உருவத்தில் தோன்றி அவனை அழிக்க வந்தார்.

ஜகாந ச ஸுதம் ப்ரேக்ஷ்ய பிதரம் தாநவாதமம் பிபேத தத்க்ஷணாதேவ கரஜைர் நிஶிதைஃ ஶதைஃ

அவன் தன் மகனைப் பார்த்தபோது, அந்தத் தயித்ய துஷ்டனை ஆண்டவர் கொன்றார்; உடனே நூற்றுக்கணக்கான கூரிய நகங்களால் அவனை விரைவில் பிளந்தார்.

ததோ நிஹத்ய தம் தைத்யம் ஸபாந்தவமகாபஹஃ பீடயாமாஸ தைத்யேந்த்ரம் யுகாந்தாக்நிரிவாபரஃ

அந்த தயித்யனை அவன் உறவினர்களோடு சேர்த்து அழித்த பிறகு, பாவங்களை நீக்குபவர், அந்த தயித்யராஜாவை யுகாந்த காலத்தின் நெருப்பைப் போல வேதனைப்படுத்தினார்.

நாதைஸ்தஸ்ய ந்ரு'ஸிம்ஹஸ்ய கோரைர்வித்ராஸிதம் ஜகத் ஆ ப்ரஹ்மபுவநாத் விப்ராஃ ப்ரசசால ச ஸுவ்ரதாஃ

அப்போது நரசிங்கனின் பயங்கரமான கர்ஜனையால் உலகம் அச்சமடைந்தது; அன்புள்ள முனிவர்களே, பிரம்மாவின் உலகம் வரை எல்லோரும் நடுங்கினர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுராஸுரமஹோரகஸித்தஸாத்யாஸ் தஸ்மிந் க்ஷணே ஹரிவிரிஞ்சிமுகா ந்ரு'ஸிம்ஹம் தைர்யம் பலம் ச ஸமவாப்ய யயுர்விஸ்ரு'ஜ்ய ஆ திங்முகாந்தம் அஸுரக்ஷணதத்பராஶ் ச

அதைப் பார்த்து, அந்த நேரத்தில், தேவர்கள், அசுரர்கள், பெரிய பாம்புகள், சித்தர்கள், சாத்யர்கள், ஹரியும் பிரம்மாவும் முன்னிலை வகித்து, தைரியமும் பலமும் பெற்று, எல்லா திசைகளிலும் அசுரர்களைக் காப்பாற்ற விரைந்தார்கள்.

ததஸ்தைர்கதைஃ ஸைஷ தேவோ ந்ரு'ஸிம்ஹஃ ஸஹஸ்ராக்ரு'திஃ ஸர்வபாத் ஸர்வபாஹுஃ ஸஹஸ்ரேக்ஷணஃ ஸோமஸூர்யாக்நிநேத்ரஸ் ததா ஸம்ஸ்திதஃ ஸர்வமாவ்ரு'த்ய மாயீ

அவர்கள் அங்கிருந்து சென்ற பிறகு, அந்த நரசிங்க தேவன் ஆயிரம் உருவங்களுடன், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்து, ஆயிரம் கரங்களும், ஆயிரம் கண்களும், சந்திரன், சூரியன், அக்னி ஆகியோர் கண்களாக, அங்கே நிறைந்து, மாயை உடையவராகத் திகழ்ந்தார்.

தம் துஷ்டுவுஃ ஸுரஶ்ரேஷ்டா லோகா லோகாசலே ஸ்திதாஃ ஸப்ரஹ்மகாஃ ஸஸாத்யாஶ் ச ஸயமாஃ ஸமருத்கணாஃ

அப்போது உலகங்களிலும், மலையிலும் இருக்கும் சிறந்த தேவர்கள், பிரம்மா, சாத்யர்கள், யமன், மருத்கணங்கள் ஆகியோரும், அவரை புகழ்ந்தார்கள்.

பராத்பரதரம் ப்ரஹ்ம தத்த்வாத் தத்த்வதமம் பவாந் ஜ்யோதிஷாம் து பரம் ஜ்யோதிஃ பரமாத்மா ஜகந்மயஃ

'நீ எல்லாவற்றிலும் மேலான பரம்பொருள்; எல்லா உண்மைகளிலும் உன்னுடையது தான் உயர்ந்தது; ஒளிகளுக்குள் உயர்ந்த ஒளி, பரமாத்மா, இந்த உலகை முழுவதும் நிறைந்தவன் நீயே.'

ஸ்தூலம் ஸூக்ஷ்மம் ஸுஸூக்ஷ்மம் ச ஶப்தப்ரஹ்மமயஃ ஶுபஃ வாகதீதோ நிராலம்போ நிர்த்வந்த்வோ நிருபப்லவஃ

பெரிதும், நுண்மையும், மிக நுண்மையும் உடையவன், ஒலி வடிவில் பிரம்மமாக விளங்கும், புனிதமானவன், பேச்சால் அடைய முடியாதவன், எதிலும் சார்ந்திராதவன், இரட்டைத் தன்மையைக் கடந்தவன், கலங்காமை உடையவன்.

யஜ்ஞபுக்யஜ்ஞமூர்திஸ்த்வம் யஜ்ஞிநாம் பலதஃ ப்ரபுஃ பவாந்மத்ஸ்யாக்ரு'திஃ கௌர்மம் ஆஸ்தாய ஜகதி ஸ்திதஃ

நீயே யாகங்களை அனுபவிப்பவன், யாகத்தின் உருவம், யாகம் செய்யும் அனைவருக்கும் பலன் அளிப்பவன், இறைவா; நீ மீனும் ஆமை வடிவங்களையும் எடுத்துத் துலகில் நிலைத்திருக்கின்றாய்.

வாராஹீம் சைவ தாம் ஸைம்ஹீம் ஆஸ்தாயேஹவ்யவஸ்திதஃ தேவாநாம் தேவரக்ஷார்தம் நிஹத்ய திதிஜேஶ்வரம்

பன்றி வடிவமும், சிங்கம் வடிவமும் எடுத்துக் கொண்டு, நீ உறுதியாக நின்றாய்; தேவர்களை காப்பதற்காக, அசுரர்களின் தலைவனை அழித்தாய்.

த்விஜஶாபச்சலேநைவம் அவதீர்ணோ ऽஸி லீலயா ந த்ரு'ஷ்டம் யத்த்வதந்யம் ஹி பவாந் ஸர்வம் சராசரம்

ஒரு பிராமணனின் சாபத்தை காரணமாகக் கொண்டு, நீ விளையாட்டாக இவ்வுலகில் தோன்றினாய்; உன்னைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை, நிலைமையுள்ளதும் நிலைமையில்லாததும் அனைத்தும் நீயே.

பவாந்விஷ்ணுர்பவாந் ருத்ரோ பவாநேவ பிதாமஹஃ பவாநாதிர்பவாநந்தோ பவாநேவ வயம் விபோ

நீயே விஷ்ணு, நீயே ருத்ரன், நீயே பிதாமஹன்; நீயே ஆதியும், நீயே அந்தமும், நீயே நாங்கள் எல்லோரும், பரம ஈசா.

பவாநேவ ஜகத்ஸர்வம் ப்ரலாபேந கிமீஶ்வர மாயயா பஹுதா ஸம்ஸ்தம் அத்விதீயமயம் ப்ரபோ

இவ்வுலகம் முழுவதும் நீயே; இன்னும் எதற்காக அதிகமாக பேச வேண்டும், இறைவா? உன் மாயையால் பல வடிவங்களில் தோன்றினாலும், நீ ஒரே ஆன்மாவாக இருக்கின்றாய், ஆண்டவனே.