லிங்கபுராணம்

தரணி த்வம் மஹாபோகே பூமிஸ்த்வம் தேநுரவ்யயே லோகாநாம் தாரிணீ த்வம் ஹி ம்ரு'த்திகே ஹர பாதகம்

பூமியே, நீ பெரும் உருவமுடையவள்; நீ நிலம், நீ அழியாத பசு; உலகங்களைத் தாங்குபவள்; மண்ணே, எங்கள் பாவங்களை நீக்கு.

மநஸா கர்மணா வாசா வரதே வாரிஜேக்ஷணே த்வயா ஹதேந பாபேந ஜீவாமஸ்த்வத்ப்ரஸாததஃ

வரங்களை வழங்கும் தாமரைப்பார்வையுடையவளே, மனதில், செயலால், சொல்லால் உன்னால் பாவம் நீக்கப்பட்டதால், நாங்கள் உன் அருளால் வாழ்கிறோம்.

இத்யுக்தா ஸா ததா தேவீ தரா தேவைர் அதாப்ரவீத் வராஹதம்ஷ்ட்ராபிந்நாயாம் தராயாம் ம்ரு'த்திகாம் த்விஜாஃ

இவ்வாறு தேவர்கள் கூறியபோது, அந்த தேவியாம் பூமி, வராகத்தின் பற்களால் கிழிக்கப்பட்ட மண்ணைப் பற்றி தேவர்களிடம் பேசினாள்.

மந்த்ரேணாநேந யோ பிப்ரத் மூர்த்நி பாபாத்ப்ரமுச்யதே ஆயுஷ்மாந் பலவாந் தந்யஃ புத்ரபௌத்ரஸமந்விதஃ

இந்த மந்திரத்துடன் அந்த மண்ணை யார் தலையில் தரிக்கிறாரோ, அவர் பாவம் நீங்கி, நீண்ட ஆயுள், வலிமை, செல்வம், மகனும் பேறனும் பெற்று வாழ்வார்.

க்ரமாத்புவி திவம் ப்ராப்ய கர்மாந்தே மோததே ஸுரைஃ அத தேவே கதே த்யக்த்வா வராஹே க்ஷீரஸாகரம்

அவர் பூமியில் இருந்து விண்ணுலகை அடைந்து, தன் செயல்களின் முடிவில் தேவர்களுடன் மகிழ்வார்; பின்னர், அந்தத் தெய்வம் வராக ரூபத்தை விட்டு, பாற்கடலை அடைவான்.

வாராஹரூபமநகம் சசால ச தரா புநஃ தஸ்ய தம்ஷ்ட்ராபராக்ராந்தா தேவதேவஸ்ய தீமதஃ

பாவமில்லாத வராக ரூபத்தில் உள்ள அந்த ஞானியாம் தேவாதி தேவனின் பற்கள் அழுத்தியதால், பூமி மீண்டும் அதிர்ந்தது.

யத்ரு'ச்சயா பவஃ பஶ்யந் ஜகாம ஜகதீஶ்வரஃ தம்ஷ்ட்ராம் ஜக்ராஹ த்ரு'ஷ்ட்வா தாம் பூஷணார்தமதாத்மநஃ

அப்போது, உலகநாதனும் சிவனும், அதைப் பார்த்து, தன் அலங்காரத்திற்கு அந்தப் பல்லை எடுத்துக் கொண்டார்.

ததார ச மஹாதேவஃ கூர்சாந்தே வை மஹோரஸி தேவாஶ் ச துஷ்டுவுஃ ஸேந்த்ரா தேவதேவஸ்ய வைபவம்

மகாதேவன், அந்தப் பல்லை தன் ஜடையின் முடிவிலும், பெரும் மார்பிலும் அணிந்தார்; இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள், தேவாதி தேவனின் மகிமையைப் பாடினர்.

தரா ப்ரதிஷ்டிதா ஹ்யேவம் தேவதேவேந லீலயா பூதாநாம் ஸம்ப்லவே சாபி விஷ்ணோஶ்சைவ கலேவரம்

இவ்வாறு, உயிர்கள் முழுவதும் அழிந்த பெரு வெள்ளத்திலும், விஷ்ணுவின் உடலிலும், தேவாதி தேவன் விளையாட்டாக பூமியை நிலைநிறுத்தினார்.

ப்ரஹ்மணஶ் ச ததாந்யேஷாம் தேவாநாமபி லீலயா விபுரங்கவிபாகேந பூஷிதோ ந யதி ப்ரபுஃ

அதேபோல், பிரம்மா மற்றும் மற்ற தேவர்களும் தங்கள் உடல்களைப் பகிர்ந்து, பிரபுவின் விளையாட்டால் அலங்கரிக்கப்படுகிறார்கள்; ஆனால், அவர் விரும்பவில்லை என்றால் அது நிகழாது.

கதம் விமுக்திர்விப்ராணாம் தஸ்மாத்தம்ஷ்ட்ரீ மஹேஶ்வரஃ

மகேஸ்வரன் அந்தப் பல்லை அணியவில்லை என்றால், பிராமணர்களுக்கு எப்படி விடுதலை கிடைக்கும்?

ந்ரு'ஸிம்ஹேந ஹதஃ பூர்வம் ஹிரண்யாக்ஷாக்ரஜஃ ஶ்ருதம் கதம் நிஷூதிதஸ்தேந ஹிரண்யகஶிபுர்வத

முன்பு நரசிம்மனால் ஹிரண்யாக்ஷனின் மூத்த சகோதரன் கொல்லப்பட்டான் என்று கேள்விப்பட்டோம்; அந்த ஹிரண்யகசிபு எவ்வாறு அவனால் அழிக்கப்பட்டான் என்பதைச் சொல்.

ஹிரண்யகஶிபோஃ புத்ரஃ ப்ரஹ்ராத இதி விஶ்ருதஃ தர்மஜ்ஞஃ ஸத்யஸம்பந்நஸ் தபஸ்வீ சாபவத்ஸுதீஃ

ஹிரண்யகசிபுவின் மகன், பிரஹ்லாதன் என்று புகழ்பெற்றவன், தர்மத்தை அறிந்தவன், உண்மை நிறைந்தவன், தவமிருக்கும் ஞானியுமாக இருந்தான்.

ஜந்மப்ரப்ரு'தி தேவேஶம் பூஜயாமாஸ சாவ்யயம் ஸர்வஜ்ஞம் ஸர்வகம் விஷ்ணும் ஸர்வதேவபவோத்பவம்

அவன் பிறந்ததிலிருந்து அழியாத தேவர்களின் தலைவனான, எல்லாம் அறிந்த, எல்லாம் நிறைந்த, எல்லாத் தேவர்களுக்கும் காரணமான விஷ்ணுவை வழிபட்டான்.

தமாதிபுருஷம் பக்த்யா பரப்ரஹ்மஸ்வரூபிணம் ப்ரஹ்மணோ ऽதிபதிம் ஸ்ரு'ஷ்டிஸ்திதிஸம்ஹாரகாரணம்

அந்த ஆதிபுருஷனும் பரபிரம்மத்தின் உருவமுமானவனும், பிரம்மாவின் தலைவனும், படைப்பு, நிலை, அழிவுக்குக் காரணமானவனும், அவனை பக்தியுடன் வழிபட்டான்.

ஸோ ऽபி விஷ்ணோஸ்ததாபூதம் த்ரு'ஷ்ட்வா புத்ரம் ஸமாஹிதம் நமோ நாராயணாயேதி கோவிந்தேதி முஹுர்முஹுஃ

அப்பொழுது விஷ்ணுவின் மகனை அந்த நிலைமையில், மனதை ஒருமைப்படுத்தி இருந்ததைப் பார்த்து, அவனும் மீண்டும் மீண்டும், 'நாராயணாய்க்கு வணக்கம்! கோவிந்தனுக்கு வணக்கம்!' என்று கூறினான்.

ஸ்துவந்தம் ப்ராஹ தேவாரிஃ ப்ரதஹந்நிவ பாபதீஃ ந மாம் ஜாநாஸி துர்புத்தே ஸர்வதைத்யாமரேஶ்வரம்

அவனை இப்படிப் புகழ்ந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த தேவர்களின் பகைவர், மனதில் தீய எண்ணங்களோடு, 'முட்டாளே, நீ என்னை அறியவில்லை; நான் எல்லா தயித்யர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் எப்போதும் ஆண்டவனாக இருக்கிறேன்' என்று கூறினான்.

ப்ரஹ்ராத வீர துஷ்புத்ர த்விஜதேவார்திகாரணம் கோ விஷ்ணுஃ பத்மஜோ வாபி ஶக்ரஶ் ச வருணோ ऽதவா

'பிரஹ்லாதா, தவறாக நடந்த மகனே, பிராமணர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் துன்பம் கொடுப்பவனே! விஷ்ணு யார்? அல்லது தாமரை மலரில் பிறந்தவர் யார்? இந்திரன் யார்? அல்லது வருணன் யார்?' என்று கேட்டான்.

வாயுஃ ஸோமஸ்ததேஶாநஃ பாவகோ மம யஃ ஸமஃ மாமேவார்சய பக்த்யா ச ஸ்வல்பம் நாராயணம் ஸதா

'வாயு, சோமன், ஈசானன், அக்னி—இவர்கள் யாரும் எனக்கு சமம் இல்லை. நீ பக்தியுடன் என்னை மட்டும் வழிபடு; நாராயணனை எப்போதும் சிறியவன் என்று எண்ணி புறக்கணிக்கவும்.'

ப்ரஹ்ராத ஜீவிதே வாஞ்சா தவைஷா ஶ்ரு'ணு சாஸ்தி சேத் ஶ்ருத்வாபி தஸ்ய வசநம் ஹிரண்யகஶிபோஃ ஸுதீஃ

'பிரஹ்லாதா, உனக்கு உயிர் வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தால், கேள்—உனக்கு ஏதேனும் விருப்பம் இருந்தால்.' என்ற ஹிரண்யகசிபுவின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டும் அந்த புத்திசாலி—

ப்ரஹ்ராதஃ பூஜயாமாஸ நமோ நாராயணேதி ச நமோ நாராயணாயேதி ஸர்வதைத்யகுமாரகாந்

பிரஹ்லாதன் 'நாராயணாய்க்கு வணக்கம்!' என்று கூறிக்கொண்டே வழிபாடு செய்து, எல்லா தயித்யர்களின் மகன்களுக்கும் அதையே செய்ய கற்றுக்கொடுத்தான்.

அத்யாபயாமாஸ ச தாம் ப்ரஹ்மவித்யாம் ஸுஶோபநாம் துர்லங்க்யாம் சாத்மநோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஶக்ராதிபிர் அபி ஸ்வயம்

அவன் தானே உணர்ந்த அந்த அழகான பிரம்ம அறிவை, இந்திரன் முதலியோரும் கடக்க முடியாததாக இருந்ததை, மற்றவர்களுக்கும் கற்றுக்கொடுத்தான்.

புத்ரேண லங்கிதாமாஜ்ஞாம் ஹிரண்யஃ ப்ராஹ தாநவாந் ஏதம் நாநாவிதைர்வத்யம் துஷ்புத்ரம் ஹந்துமர்ஹத

மகன் தன் கட்டளையை மீறியதைப் பார்த்த ஹிரண்யன், தயித்யர்களிடம், 'இந்த தீய மகன் பல விதமாக மரணத்துக்குத் தகுதியானவன்; நீங்கள் அவனை கொல்ல வேண்டும்' என்று சொன்னான்.

ஏவமுக்தாஸ்ததா தேந தைத்யேந ஸுதுராத்மநா நிஜக்நுர்தேவதேவஸ்ய ப்ரு'த்யம் ப்ரஹ்ராதமவ்யயம்

அந்த தீய மனம் கொண்ட தயித்யன் இப்படிச் சொன்னபோது, அவர்கள் தேவாதி தேவனின் சேவகனான பிரஹ்லாதனை அடிக்கத் தொடங்கினார்கள்.

தத்ர தத்ப்ரதிக்ரு'தம் ததா ஸுரைர் தைத்யராஜதநயம் த்விஜோத்தமாஃ க்ஷீரவாரிநிதிஶாயிநஃ ப்ரபோர் நிஷ்பலம் த்வத பபூவ தேஜஸா

அப்போது, அந்த இடத்தில் தயித்யராஜாவின் மகனுக்கு தேவர்கள் செய்த எல்லா முயற்சிகளும், பாற்கடலில் உறங்கும் ஆண்டவரின் சக்தியால் வீணாகிவிட்டது.

ததாத கர்வபிந்நஸ்ய ஹிரண்யகஶிபோஃ ப்ரபுஃ தத்ரைவாவிரபூத்தந்தும் ந்ரு'ஸிம்ஹாக்ரு'திமாஸ்திதஃ

அப்போது, ஹிரண்யகசிபுவின் பெருமை உடைந்ததும், ஆண்டவர் அங்கே நரசிங்க உருவத்தில் தோன்றி அவனை அழிக்க வந்தார்.

ஜகாந ச ஸுதம் ப்ரேக்ஷ்ய பிதரம் தாநவாதமம் பிபேத தத்க்ஷணாதேவ கரஜைர் நிஶிதைஃ ஶதைஃ

அவன் தன் மகனைப் பார்த்தபோது, அந்தத் தயித்ய துஷ்டனை ஆண்டவர் கொன்றார்; உடனே நூற்றுக்கணக்கான கூரிய நகங்களால் அவனை விரைவில் பிளந்தார்.

ததோ நிஹத்ய தம் தைத்யம் ஸபாந்தவமகாபஹஃ பீடயாமாஸ தைத்யேந்த்ரம் யுகாந்தாக்நிரிவாபரஃ

அந்த தயித்யனை அவன் உறவினர்களோடு சேர்த்து அழித்த பிறகு, பாவங்களை நீக்குபவர், அந்த தயித்யராஜாவை யுகாந்த காலத்தின் நெருப்பைப் போல வேதனைப்படுத்தினார்.

நாதைஸ்தஸ்ய ந்ரு'ஸிம்ஹஸ்ய கோரைர்வித்ராஸிதம் ஜகத் ஆ ப்ரஹ்மபுவநாத் விப்ராஃ ப்ரசசால ச ஸுவ்ரதாஃ

அப்போது நரசிங்கனின் பயங்கரமான கர்ஜனையால் உலகம் அச்சமடைந்தது; அன்புள்ள முனிவர்களே, பிரம்மாவின் உலகம் வரை எல்லோரும் நடுங்கினர்.