லிங்கபுராணம்

அநுக்ரு'ஹ்ய கணத்வம் ச ப்ராபயாமாஸ லீலயா ஏதத்வஃ கதிதம் ஸர்வம் கதாஸர்வஸ்வமாதராத்

இறைவன் தனது விளையாட்டாக அவனுக்கு கணபதியாகும் பதவியையும் அளித்தான். இந்தக் கதையின் சாராம்சம் முழுவதும் உங்களுக்கு மரியாதையுடன் கூறப்பட்டது.

யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யமுத்தமம் ஸர்வக்ஷேத்ரேஷு யத்புண்யம் தத்ஸர்வம் ஸஹஸா லபேத்

யார் இந்த ஸ்தல மகிமையை வாசிப்பாரோ, கேட்பாரோ, அவர்கள் எல்லா புனித ஸ்தலங்களிலும் கிடைக்கும் புண்ணியத்தை உடனே பெறுவார்கள்.

ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந்ஸர்வாந் க்ரு'தஶௌசாந் ஜிதேந்த்ரியாந் ஸ ஏவ ஸர்வயஜ்ஞஸ்ய பலம் ப்ராப்நோதி மாநவஃ

அல்லது, எல்லா தூய்மைமிக்க, தன்னடக்கம் கொண்ட பிராமணர்களுக்குக் கேட்க வைத்தாலும், அந்த மனிதன் எல்லா யாகங்களின் பலனையும் பெறுவான்.

அந்தகோ நாம தைத்யேந்த்ரோ மந்தரே சாருகந்தரே தமிதஸ்து கதம் லேபே காணபத்யம் மஹேஶ்வராத்

மந்தரத்தில் உள்ள அழகான குகையில் அடக்கப்பட்ட அந்தகன் என்ற அசுரர்களின் தலைவன், மகேஸ்வரனிடமிருந்து கணபதி பதவியை எப்படிப் பெற்றான்?

வக்துமர்ஹஸி சாஸ்மாகம் யதாவ்ரு'த்தம் யதாஶ்ருதம் அந்தகாநுக்ரஹம் சைவ மந்தரே ஶோஷணம் ததா

நீ எங்களுக்கு நடந்ததை, கேட்டபடி, அந்தகனுக்கு மந்தரத்தில் கிடைத்த அருளையும், அங்கே நடந்த உலர்ச்சியையும் சொல்ல வேண்டும்.

வரலாபமஶேஷம் ச ப்ரவதாமி ஸமாஸதஃ ஹிரண்யாக்ஷஸ்ய தநயோ ஹிரண்யநயநோபமஃ

அவன் பெற்ற எல்லா வரங்களையும் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்: ஹிரண்யாக்ஷனின் மகன், தங்கம் போன்ற தோற்றமுடையவன்,

புராந்தக இதி க்யாதஸ் தபஸா லப்தவிக்ரமஃ ப்ரஸாதாத்ப்ரஹ்மணஃ ஸாக்ஷாத் அவத்யத்வமவாப்ய ச

முன்பு அந்தகன் என்று பெயர் பெற்றவன், தவம் செய்து வலிமை பெற்றான்; பிரம்மாவின் நேரடி அருளால், அவனுக்கு எவராலும் அழிக்க முடியாத தன்மை கிடைத்தது.

த்ரைலோக்யமகிலம் புக்த்வா ஜித்வா சேந்த்ரபுரம் புரா லீலயா சாப்ரயத்நேந த்ராஸயாமாஸ வாஸவம்

மூன்று உலகத்தையும் அனுபவித்து, இந்திரனின் நகரை வென்று, எளிதாகவும் விளையாட்டாகவும் வாசவனை பயமுறுத்தினான்.

பாதிதாஸ்தாடிதா பத்தாஃ பாதிதாஸ்தேந தே ஸுராஃ விவிஶுர்மந்தரம் பீதா நாராயணபுரோகமாஃ

அவன் தேவர்களைத் துன்புறுத்தி, அடித்தும், கட்டியும், கீழே வீழ்த்தியும் விட்டான்; பயந்து, நாராயணன் தலைமையில் அவர்கள் மந்தர மலையில் புகுந்தார்கள்.

ஏவம் ஸம்பீட்ய வை தேவாந் அந்தகோ ऽபி மஹாஸுரஃ யத்ரு'ச்சயா கிரிம் ப்ராப்தோ மந்தரம் சாருகந்தரம்

இவ்வாறு தேவர்களைத் துன்புறுத்திய அந்த மகாசுரன் அந்தகன், தற்செயலாக மந்தர மலையில் உள்ள அழகான குகைக்கு வந்தான்.

ததஸ்தே ஸமஸ்தாஃ ஸுரேந்த்ராஃ ஸஸாத்யாஃ ஸுரேஶம் மஹேஶம் புரேத்யாஹுரேவம் த்ருதம் சால்பவீர்யப்ரபிந்நாங்கபிந்நா வயம் தைத்யராஜஸ்ய ஶஸ்த்ரைர்நிக்ரு'த்தாஃ

பின்னர் எல்லா தேவர்களும், சாத்யர்களுடன் சேர்ந்து, நகரில் உள்ள மகேஸ்வரனை அணுகி, 'எங்கள் உடல்கள் பலவீனமாகி, உடல்கள் உடைந்துபோய், அசுரராஜாவின் ஆயுதங்களால் நாங்கள் வெட்டப்பட்டோம்' என்று சொன்னார்கள்.

இதீதமகிலம் ஶ்ருத்வா தைத்யாகமம் அநௌபமம் கணேஶ்வரைஶ் ச பகவாந் அந்தகாபிமுகம் யயௌ

இந்த எல்லாவற்றையும் கேட்டு, அந்த அசாதாரணமான அசுரனின் வருகையை அறிந்த பின்பு, பகவான் சிவபெருமான், கணங்களின் தலைவர்களுடன் சேர்ந்து அந்தகனை எதிர்கொள்ள சென்றார்.

ஜயேதி வாசா பகவந்தம் ஊசுஃ கிரீடபத்தாஞ்ஜலயஃ ஸமந்தாத்

வெற்றி என்று முழங்கிய அவர்கள், கிரீடம் சூடியவர்கள், எல்லாத் திசைகளிலும் இருந்து கைகூப்பி பகவானை வணங்கி உரைத்தார்கள்.

அதாஶேஷாஸுராம்ஸ்தஸ்ய கோடிகோடிஶதைஸ் ததஃ பஸ்மீக்ரு'த்ய மஹாதேவோ நிர்பிபேதாந்தகம் ததா

பின்னர், மகாதேவன் அந்த எண்ணிக்கையற்ற கோடி கோடி அசுரர்களை அழித்து, உடனே அந்தகனை ஊடுருவினார்.

ஶூலேந ஶூலிநா ப்ரோதம் தக்தகல்மஷகஞ்சுகம் த்ரு'ஷ்ட்வாந்தகம் நநாதேஶம் ப்ரணம்ய ஸ பிதாமஹஃ

சூலம் ஏந்தியவர் அந்தகனை ஊன்றியதை, அவனது பாவம் எரிந்துவிட்டதை பார்த்த பிதாமகன், வணங்கி பெருமுழக்கமிட்டார்.

தந்நாதஶ்ரவணாந்நேதுர் தேவா தேவம் ப்ரணம்ய தம் நந்ரு'துர்முநயஃ ஸர்வே முமுதுர்கணபுங்கவாஃ

அந்த முழக்கத்தை கேட்ட தேவர்கள், அந்த தேவனை வணங்கி மகிழ்ச்சியுடன் ஒலித்தார்கள்; எல்லா முனிவர்களும் ஆடினர், கணங்களின் தலைவர்களும் மகிழ்ந்தனர்.

ஸஸ்ரு'ஜுஃ புஷ்பவர்ஷாணி தேவாஃ ஶம்போஸ்ததோபரி த்ரைலோக்யமகிலம் ஹர்ஷாந் நநந்த ச நநாத ச

தேவர்கள் சம்புவின் மேல் மலர் மழை பொழிந்தனர்; மூவுலகமும் மகிழ்ச்சியில் மகிழ்ந்து, முழங்கியது.

தக்தோ ऽக்நிநா ச ஶூலேந ப்ரோதஃ ப்ரேத இவாந்தகஃ ஸாத்த்விகம் பாவமாஸ்தாய சிந்தயாமாஸ சேதஸா

அந்தகன், நெருப்பால் எரியப்பட்டு சூலத்தில் ஊன்றப்பட்டு, பிணம்போல் இருந்தான்; ஆனால் சுத்தமான மனநிலையை அடைந்து, உள்ளத்தில் சிந்தித்தான்.

ஜந்மாந்தரே ऽபி தேவேந தக்தோ யஸ்மாச்சிவேந வை ஆராதிதோ மயா ஶம்புஃ புரா ஸாக்ஷாந்மஹேஶ்வரஃ

முந்தைய பிறவியிலும், நான் சிவபெருமானால் எரியப்பட்டேன்; அவரை நான் நேரில் மஹேஸ்வரராக வழிபட்டிருந்தேன்.

தஸ்மாதேதந்மயா லப்தம் அந்யதா நோபபத்யதே யஃ ஸ்மரேந்மநஸா ருத்ரம் ப்ராணாந்தே ஸக்ரு'தேவ வா

அதனால் தான் இது எனக்கு கிடைத்தது; வேறு விதமாக நடக்க முடியாது. யார் மனதில் ஒரு முறைでも உயிர் போகும் நேரத்தில் ருத்ரனை நினைத்தாலும்,

ஸ யாதி ஶிவஸாயுஜ்யம் கிம் புநர்பஹுஶஃ ஸ்மரந் ப்ரஹ்மா ச பகவாந்விஷ்ணுஃ ஸர்வே தேவாஃ ஸவாஸவாஃ

அவன் சிவனுடன் ஒன்றாகச் சேர்கிறான்; பலமுறை நினைத்தால் எவ்வளவு சிறப்பு! பிரம்மா, விஷ்ணு, எல்லா தேவர்களும் இந்திரனுடன்—

ஶரணம் ப்ராப்ய திஷ்டந்தி தமேவ ஶரணம் வ்ரஜேத் ஏவம் ஸம்சிந்த்ய துஷ்டாத்மா ஸோ ऽந்தகஶ் சாந்தகார்தநம்

அவர்கள் எல்லோரும் அவனை அடைவதற்காகத் தங்குகிறார்கள்; அவனையே சரணாக எடுக்க வேண்டும். இவ்வாறு சிந்தித்து, அந்தகன் ஆனந்தமடைந்தான்.

ஸகணம் ஶிவமீஶாநம் அஸ்துவத்புண்யகௌரவாத் ப்ரார்திதஸ்தேந பகவாந் பரமார்திஹரோ ஹரஃ

தன் கூட்டத்துடன் சிவபெருமானை புகழ்ந்தான்; அவனது புண்ணியத்தை மதித்து. அவன் வேண்டியபோது, பேரார்த்தி தீர்க்கும் ஹரன் மகிழ்ந்தார்.

ஹிரண்யநேத்ரதநயம் ஶூலாக்ரஸ்தம் ஸுரேஶ்வரஃ ப்ரோவாச தாநவம் ப்ரேக்ஷ்ய க்ரு'ணயா நீலலோஹிதஃ

ஹிரண்யநேத்ரனின் மகன் சூலத்தின் முனையில் ஊன்றப்பட்டிருப்பதை பார்த்த தேவர்களின் தலைவன், கருணையுடன் அந்த அசுரனை நோக்கி, நீலமும் சிவப்பும் கொண்டவர் பேசினார்.

துஷ்டோ ऽஸ்மி வத்ஸ பத்ரம் தே காமம் கிம் கரவாணி தே வராந்வரய தைத்யேந்த்ர வரதோ ऽஹம் தவாந்தக

நான் மகிழ்ந்துள்ளேன், மகனே; உனக்கு நல்வாழ்த்து. என்ன வரம் வேண்டும்? தேர்ந்தெடு, அசுரர்களின் தலைவனே, நான் உனக்கு வரம் தருகிறேன், அந்தகா.

ஶ்ருத்வா வாக்யம் ததா ஶம்போர் ஹிரண்யநயநாத்மஜஃ ஹர்ஷகத்கதயா வாசா ப்ரோவாசேதம் மஹேஶ்வரம்

சம்புவின் வார்த்தைகளை கேட்ட ஹிரண்யநேத்ரனின் மகன், ஆனந்தத்தில் கம்பமான குரலில் மஹேஸ்வரனை நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்:

பகவந்தேவதேவேஶ பக்தார்திஹர ஶங்கர த்வயி பக்திஃ ப்ரஸீதேஶ யதி தேயோ வரஶ் ச மே

பகவானே, தேவதைகளின் தலைவனே, பக்தர்களின் துயரை நீக்கும் சங்கரா, நீ மகிழ்ந்திருந்தால், எனக்கு ஒரு வரம் தர விரும்பினால், உன்னைப் பற்றிய பக்தி எனக்கு கிடைக்கட்டும்.

ஶ்ருத்வா பவோ ऽபி வசநம் அந்தகஸ்ய மஹாத்மநஃ ப்ரததௌ துர்லபாம் ஶ்ரத்தாம் தைத்யேந்த்ராய மஹாத்யுதிஃ

மகாத்மாவான அந்தகனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பவன், மிளிரும் ஒளியுடன், அசுரர்களின் தலைவனுக்கு அரிதான நம்பிக்கையை வழங்கினார்.

காணபத்யம் ச தைத்யாய ப்ரததௌ சாவரோப்ய தம் ப்ரணேமுஸ்தம் ஸுரேந்த்ராத்யா காணபத்யே ப்ரதிஷ்டிதம்

கணபதியைப் பற்றிய பெருமையை அந்த அசுரனுக்கு வழங்கி, அவனை நிறுவினார்; தேவர்களின் தலைவர்களும் மற்றவர்களும் அவனை வணங்கினர், கணபதிப் பெருமையில் நிலைத்தவராக.