லிங்கபுராணம்

ஸ்தாபிதம் ப்ரஹ்மணா சாபி ஸம்கமே லிங்கமுத்தமம் ஸம்கமேஶ்வரம் இத்யேவம் க்யாதம் ஜகதி த்ரு'ஶ்யதாம்

சங்கமத்தில் பிரமா சிறந்த லிங்கத்தை நிறுவினார்; அது 'சங்கமேஸ்வரன்' என்று உலகில் புகழ்பெற்றது; அதை காண வேண்டும்.

ஸம்கமே தேவநத்யா ஹி யஃ ஸ்நாத்வா மநுஜஃ ஶுசிஃ அர்சயேத் ஸம்கமேஶ்வரம் தஸ்ய ஜந்மபயம் குதஃ

தெய்வீக நதிகள் சங்கமத்தில் தூய்மை உடையவன் குளித்து, சங்கமேஸ்வரனை வழிபட்டால், அவனுக்கு பிறவி பயம் எங்கிருந்து வரும்?

இதம் மந்யே மஹாக்ஷேத்ரம் நிவாஸோ யோகிநாம் பரம் க்ஷேத்ரமத்யே ச யத்ராஹம் ஸ்வயம் பூத்வாக்ரமாஸ்திதஃ

இது ஒரு பெரிய புனிதத் தலம் என்று நான் கருதுகிறேன்; யோகிகளுக்கு இது சிறந்த வாசஸ்தலம்; இந்தத் தலத்தின் நடுவில், நான் தான் முதன்மை இடத்தில் இருக்கிறேன்.

மத்யமேஶ்வரமித்யேவம் க்யாதஃ ஸர்வஸுராஸுரைஃ ஸித்தாநாம் ஸ்தாநமேதத்தி மதீயவ்ரததாரிணாம்

இந்த இடம் எல்லா தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களாலும் 'மத்யமேஸ்வரன்' என்று அறியப்படுகிறது; இது உண்மையில் சிறந்தவர்களுக்கும், எனது விரதங்களை கடைப்பிடிப்பவர்களுக்கும் இருப்பிடம் ஆகும்.

யோகிநாம் மோக்ஷலிப்ஸூநாம் ஜ்ஞாநயோகரதாத்மநாம் த்ரு'ஷ்ட்வைநம் மத்யமேஶாநம் ஜந்ம ப்ரதி ந ஶோசதி

விடுதலை விரும்பும் யோகிகள், ஞான யோகத்தில் மனதை வைத்திருப்பவர்கள், இந்த மத்யமேசானத்தை பார்த்தால் பிறப்பை நினைத்து வருந்தமாட்டார்கள்.

ஸ்தாபிதம் லிங்கமேதத்து ஶுக்ரேண ப்ரு'குஸூநுநா நாம்நா ஶுக்ரேஶ்வரம் நாம ஸர்வஸித்தாமரார்சிதம்

இந்த லிங்கம் ப்ருகுவின் மகன் சுக்ரனால் நிறுவப்பட்டது; அது 'சுக்ரேஸ்வரன்' என்று அழைக்கப்படுகிறது, எல்லா சித்தர்களும் தேவர்களும் இதை வழிபடுகிறார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வைநம் நியதஃ ஸத்யோ முச்யதே ஸர்வகில்பிஷைஃ ம்ரு'தஶ் ச ந புநர்ஜந்துஃ ஸம்ஸாரீ து பவேந்நரஃ

இதைக் கண்டவருக்கு கட்டுப்பாடு இருந்தால் உடனே எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும்; மரணத்திற்கு பிறகு, மனிதன் மீண்டும் சஞ்சாரத்தில் சிக்கிக்கொள்ளமாட்டான்.

புரா ஜம்பூகரூபேண அஸுரோ தேவகண்டகஃ ப்ரஹ்மணோ ஹி வரம் லப்த்வா கோமாயுர்பந்தஶங்கிதஃ

முன்பு தேவகண்டகன் என்ற அசுரன் நரி வடிவம் எடுத்தான்; பிரம்மாவிடம் ஒரு வரம் பெற்றதால், கோமாயு பந்தத்தில் சிக்குமோ என்று பயந்தான்.

நிஹதோ ஹிமவத்புத்ரி ஜம்பூகேஶஸ்ததோ ஹ்யஹம் அத்யாபி ஜகதி க்யாதம் ஸுராஸுரநமஸ்க்ரு'தம்

அந்த கோமாயுவை நான், இமவான் மகளாக ஜம்பூகேச வடிவில், அழித்தேன்; அதனால் இன்று வரை உலகில் நான் புகழ்பெற்று, தேவர்களும் அசுரர்களும் என்னை வணங்குகிறார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வைநமபி தேவேஶம் ஸர்வாந்காமாநவாப்நுயாத் க்ரஹைஃ ஶுக்ரபுரோகைஶ் ச ஏதாநி ஸ்தாபிதாநி ஹ

இந்த தேவாதிபதியைப் பார்த்தாலே எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறும்; இந்த லிங்கங்கள் கிரகங்களில் சுக்ரன் தலைமையில் நிறுவப்பட்டுள்ளன.

பஶ்ய புண்யாநி லிங்காநி ஸர்வகாமப்ரதாநி து ஏவமேதாநி புண்யாநி மந்நிவாஸாநி பார்வதி

பார்வதி, இந்த புண்ணியமான லிங்கங்களைப் பார், இவை எல்லா விருப்பங்களையும் தரும்; இவ்வாறு, இந்த புண்ணிய ஸ்தலங்கள் எனது இருப்பிடங்கள்.

கதிதாநி மம க்ஷேத்ரே குஹ்யம் சாந்யதிதம் ஶ்ரு'ணு சதுஃக்ரோஶம் சதுர்திக்ஷு க்ஷேத்ரமேதத்ப்ரகீர்திதம்

என் க்ஷேத்திரத்தில் இவை அனைத்தையும் கூறினேன்; இப்போது மற்றொரு ரகசியத்தை கேள்: இந்த க்ஷேத்திரம் நான்கு திசைகளிலும் நான்கு குறைஷ அளவு பரவியுள்ளது என்று கூறப்படுகிறது.

யோஜநம் வித்தி சார்வங்கி ம்ரு'த்யுகாலே ऽம்ரு'தப்ரதம் மஹாலயகிரிஸ்தம் மாம் கேதாரே ச வ்யவஸ்திதம்

அழகியவளே, இது ஒரு யோஜனை அளவு உள்ளது என்று அறிந்து கொள்; மரண வேளையில் இது அமரத்துவத்தை அளிக்கும். நான் மகா மலைக்கும் கேதாரத்திலும் நிலை கொண்டிருக்கிறேன்.

கணத்வம் லபதே த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ய் அஸ்மிந்மோக்ஷோ ஹ்யவாப்யதே காணபத்யம் லபேத்யஸ்மாத் யதஃ ஸா முக்திருத்தமா

இதைக் கண்டால் ஒருவர் கணபதி கூட்டத்தில் சேரும் நிலையை அடைவார்; இங்கு விடுதலை கிடைக்கும். இதனால் கணபதியிடம் சேரும் நிலை கிடைக்கும்; அது உயர்ந்த விடுதலையாகும்.

ததோ மஹாலயாத் தஸ்மாத் கேதாராந்மத்யமாதபி ஸ்ம்ரு'தம் புண்யதமம் க்ஷேத்ரம் அவிமுக்தம் வராநநே

அழகிய முகத்தவளே, மகாலயம், கேதாரம், மத்யமம் ஆகியவற்றில், மிகப் புனிதமான க்ஷேத்திரம் 'அவிமுக்தம்' என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

கேதாரம் மத்யமம் க்ஷேத்ரம் ஸ்தாநம் சைவ மஹாலயம் மம புண்யாநி பூர்லோகே தேப்யஃ ஶ்ரேஷ்டதமம் த்விதம்

கேதாரம், நடுவில் உள்ள க்ஷேத்திரம், மகாலயம் என்ற இடம்—இவை எல்லாம் பூமியில் எனது புண்ணிய ஸ்தலங்கள்; ஆனால் இவை அனைத்திலும் இது மிகவும் சிறந்தது.

யதஃ ஸ்ரு'ஷ்டாஸ்த்விமே லோகாஸ் ததஃ க்ஷேத்ரமிதம் ஶுபம் கதாசிந்ந மயா முக்தம் அவிமுக்தம் ததோ ऽபவத்

இந்த உலகங்கள் இங்கிருந்து உருவானதால், இந்த க்ஷேத்திரம் மிகவும் மங்களகரமானது; நான் இதை ஒருபோதும் விட்டு விடவில்லை, அதனால் இது 'அவிமுக்தம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அவிமுக்தேஶ்வரம் லிங்கம் மம த்ரு'ஷ்ட்வேஹ மாநவஃ ஸத்யஃ பாபவிநிர்முக்தஃ பஶுபாஶைர்விமுச்யதே

இங்கு உள்ள என் 'அவிமுக்தேஸ்வர' லிங்கத்தை மனிதன் பார்த்தால் உடனே பாவங்கள் நீங்கி, பாசங்களில் இருந்து விடுதலை பெறுவான்.

ஶைலேஶம் ஸம்கமேஶம் ச ஸ்வர்லீநம் மத்யமேஶ்வரம் ஹிரண்யகர்பம் ஈஶாநம் கோப்ரேக்ஷம் வ்ரு'ஷபத்வஜம்

சைலேசன், சங்கமேசன், ஸ்வர்லீனன், மத்யமேஸ்வரன், ஹிரண்யகர்பன், ஈசானன், கோப்ரேக்ஷன், வ்ருஷபத்வஜன்—

உபஶாந்தம் ஶிவம் சைவ ஜ்யேஷ்டஸ்தாநநிவாஸிநம் ஶுக்ரேஶ்வரம் ச விக்யாதம் வ்யாக்ரேஶம் ஜம்புகேஶ்வரம்

உபசாந்தன், சிவன், முதுமையான இடத்தில் இருப்பவர், புகழ்பெற்ற சுக்ரேஸ்வரன், வியாக்ரேசன், ஜம்பூகேஸ்வரன்—

த்ரு'ஷ்ட்வா ந ஜாயதே மர்த்யஃ ஸம்ஸாரே துஃகஸாகரே ஏவம் உக்த்வா மஹாதேவோ திஶஃ ஸர்வா வ்யலோகயத்

இவற்றை பார்த்தால், மனிதன் பிறவி எடுக்கும் துக்கமான சம்சாரத்தில் மீண்டும் பிறக்கமாட்டான். இவ்வாறு சொல்லி, மகாதேவன் எல்லா திசைகளிலும் பார்த்தான்.

விலோக்ய ஸம்ஸ்திதே பஶ்சாத் தேவதேவே மஹேஶ்வரே அகஸ்மாதபவத்ஸர்வஃ ஸ தேஶோஜ்ஜ்வலிதோ யதா

அங்கு தேவாதிதேவன் மகேஷ்வரன் நிலைபெற்றதை பார்த்தவுடன், அந்த இடம் திடீரென ஒளிவீசும் போல பிரகாசமாகியது.

ததஃ பாஶுபதாஃ ஸித்தா பஸ்மாப்யங்கஸிதப்ரபாஃ மாஹேஶ்வரா மஹாத்மாநஸ் ததா வை நியதவ்ரதாஃ

அப்போது பசுபதியின் பக்தர்கள், தங்கள் உடலில் பச்மம் பூசப்பட்ட வெண்மை ஒளியுடன், மகேஷ்வரனைப் பற்றிய உயர்ந்த உள்ளத்தோடு, உறுதியான விரதத்தில் நிலைத்திருந்தார்கள்.

பஹவஃ ஶதஶோ ऽப்யேத்ய நமஶ்சக்ருர்மஹேஶ்வரம் புநர்நிரீக்ஷ்ய யோகேஶம் த்யாநயோகம் ச க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

அவர்கள் பல நூற்றுக்கணக்காக வந்து, மகேஷ்வரனுக்கு வணங்கி, மீண்டும் யோகத்தின் தலைவனை முழுமையாக தியானத்தில் மூழ்கியவராக பார்த்தார்கள்.

தஸ்துராத்மாநமாஸ்தாய லீயமாநா இவேஶ்வரே ஸ்திதாநாம் ஸ ததா தேஷாம் தேவதேவ உமாபதிஃ

அவர்கள் தங்களையே நிலைநிறுத்தி, ஈஸ்வரனில் ஒன்றாகும் போல் நின்றார்கள்; அப்போது தேவர்களின் தலைவன் உமையின் கணவர் அவர்களுடன் இருந்தார்.

ஸ பிப்ரத்பரமாம் மூர்திம் பபூவ புருஷஃ ப்ரபுஃ க்ரு'த்ஸ்நம் ஜகதிஹைகஸ்தம் கர்தும் அந்த இவ ஸ்திதஃ

அவர் உன்னதமான உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, எல்லா உலகத்தையும் தனக்குள் அடக்கியவனாக தனியாக நிற்பது போலத் தோன்றினார்.

தஸ்ய தாம் பரமாம் மூர்திம் ஆஸ்திதஸ்ய ஜகத்ப்ரபோஃ ந ஶஶாக புநர்த்ரஷ்டும் ஹ்ரு'ஷ்டரோமா கிரீந்த்ரஜா

அந்த உலகத்தின் ஆண்டவன் அந்த உயர்ந்த உருவத்தை எடுத்தபோது, மலைமகள் ஆனவள் ஆனந்தத்தில் உடம்பு முழுவதும் ரோமஞ்சிதமாகி, மீண்டும் அவரை நேரில் பார்க்க முடியவில்லை.

ததஸ்த்வத்ரு'ஷ்டமாகாரம் புத்த்வா ஸா ப்ரக்ரு'திஸ்திதம் ப்ரக்ரு'தேர்மூர்திமாஸ்தாய யோகேந பரமேஶ்வரீ

பின்னர், அந்த உருவம் உன்னால் காணப்படவில்லை என்பதை உணர்ந்து, இயற்கை நிலைமையில் நிலைத்துக் கொண்டு, பரமேஸ்வரி தியானத்தின் மூலம் ப்ரக்ருதி உருவத்தை எடுத்தாள்.

தம் ஶஶாக புநர்த்ரஷ்டும் ஹரஸ்ய ச மஹாத்மநஃ ததஸ்தே லயமாதாய யோகிநஃ புருஷஸ்ய து

அப்போது அவள் மீண்டும் அவரையும், உயர்ந்த உள்ளத்தையுடைய ஹரனையும் பார்க்க முடிந்தது; யோகிகள், லயத்தை அடைந்து, அந்த புருஷனைத் தியானித்தார்கள்.