லிங்கபுராணம்

புஷ்போத்கராநிலவிகூர்ணிதவாரிரம்யம் ரம்யத்விரேபவிநிபாதிதமஞ்ஜுகுல்மம் குல்மாந்தரப்ரஸபபீதம்ரு'கீஸமூஹம் வாதேரிதம் தநுப்ரு'தாமபவர்கதாத்ரு'

மலர் குவியலால் வீசும் காற்றால் நீர் அலைந்து அழகாக இருந்தது; மதுபானத்தில் மயங்கும் தேனீகள் விழும் புதர்களில், காற்றால் பயந்த மான் கூட்டங்கள் ஓடிச் சிதறின.

சந்த்ராம்ஶுஜாலஶபலைஸ் திலகைர் மநோஜ்ஞைஃ ஸிந்தூரகுங்குமகுஸும்பநிபைர் அஶோகைஃ சாமீகரத்யுதிஸமைரத கர்ணிகாரைஃ புஷ்போத்கரைருபசிதம் ஸுவிஶாலஶாகைஃ

சந்திரனின் ஒளியில் புள்ளிகள் படும் அழகிய திலக மரங்கள், செம்பட, குங்குமம், குசும்பம் போன்ற நிறமுள்ள அசோக மரங்கள், தங்கம் போல் பிரகாசிக்கும் கர்ணிகார மரங்கள், மலர் குவியலாலும் பரந்த கிளைகளாலும் நிரம்பியிருந்தது.

க்வசிதஞ்ஜநசூர்ணாபைஃ க்வசித் வித்ருமஸந்நிபைஃ க்வசித்காஞ்சநஸம்காஶைஃ புஷ்பைர் ஆசிதபூதலம்

சில இடங்களில் பூமி கருப்பு காஜல் போல் மலர்களால், வேறு இடங்களில் பவழம் போல், இன்னும் சில இடங்களில் பொன்னிற மலர்களால் மூடப்பட்டிருந்தது.

புந்நாகேஷு த்விஜஶதவிருதம் ரக்தாஶோகஸ்தபகபரநதம் ரம்யோபாந்தக்லமஹாரபவநம் புல்லாப்ஜேஷு ப்ரமரவிலஸிதம்

புன்னாக மரங்களில் பல பறவைகள் கூவல் ஒலிக்க, சிவப்பு அசோக மரங்களின் கிளைகள் மலர்களால் சுமைபட்டு, அழகான தோட்டங்களில் மலர்ந்த தாமரைகளில் தேனீகள் விளையாடின.

ஸகலபுவநபர்தா லோகநாதஸ்ததாநீம் துஹிநஶிகரபுத்ர்யா ஸார்தமிஷ்டைர்கணேஶைஃ விவிததருவிஶாலம் மத்தஹ்ரு'ஷ்டாந்நபுஷ்டைர் உபவநம் அதிரம்யம் தர்ஶயாமாஸ தேவ்யாஃ

அப்போது, எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவரும், பனிமலையரசி உடனும், அன்பான கணேசர்களுடன் சேர்ந்து, பலவகை மரங்களும், ஆனந்தமாக வளரும் விலங்குகளும் நிறைந்த மிக அழகான ஒரு தோட்டத்தை தேவிக்கு காண்பித்தார்.

புஷ்பைர்வந்யைஃ ஶுபஶுபதமைஃ கல்பிதைர்திவ்யபூஷைர் தேவீம் திவ்யாமுபவநகதாம் பூஷயாமாஸ ஶர்வஃ ஸா சாப்யேநம் துஹிநகிரிஸுதா ஶங்கரம் தேவதேவம் புஷ்பைர்திவ்யைஃ ஶுபதரதமைர் பூஷயாமாஸ பக்த்யா

காட்டில் கிடைக்கும் எல்லா வகை மலர்களாலும், மிகச் சிறந்த தெய்வீக ஆபரணங்களைப் போல், சிவபெருமான் அந்த தோட்டத்திற்குள் வந்த தேவியை அலங்கரித்தார்; பனிமலையரசி ஆனாள், பக்தியுடன், மிகச் சிறந்த தெய்வ மலர்களால் சங்கரனை அலங்கரித்தாள்.

ஸம்பூஜ்ய பூஜ்யம் த்ரிதஶேஶ்வராணாம் ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய சோத்யாநம் அதீவ ரம்யம் கணேஶ்வரைர் நந்திமுகைஶ் ச ஸார்தம் உவாச தேவம் ப்ரணிபத்ய தேவீ

மிக மதிக்கப்பட வேண்டிய தேவர்களின் தலைவரை வணங்கி, மிகவும் அழகான தோட்டத்தைப் பார்த்து, கணேசர்களும் நந்திமுகனும் உடன் இருந்தபோது, தேவியும் இறைவனை வணங்கி பேசினாள்.

உத்யாநம் தர்ஶிதம் தேவ ப்ரபயா பரயா யுதம் க்ஷேத்ரஸ்ய ச குணாந்ஸர்வாந் புநர்மே வக்துமர்ஹஸி

இறைவா, நீ எனக்கு இந்த தோட்டத்தை உன்னத ஒளியுடன் காண்பித்தாய்; இப்போது, இந்த புனித நிலத்தின் எல்லா சிறப்புகளையும் மீண்டும் கூற வேண்டும்.

அஸ்ய க்ஷேத்ரஸ்ய மாஹாத்ம்யம் அவிமுக்தஸ்ய ஸர்வதா வக்துமர்ஹஸி தேவேஶ தேவதேவ வ்ரு'ஷத்வஜ

தேவர்களின் தலைவா, தேவர்களுக்குத் தலைவா, காளையைத் தாங்கும் பெருமாளே, இந்த அவிமுக்தத் தலத்தின் மகிமையை முழுமையாக எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

தேவ்யாஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா தேவதேவோ வரப்ரபுஃ ஆக்ராய வதநாம்போஜம் ததாஹ கிரிஜாம் ஹஸந்

அம்மையின் those வார்த்தைகள் கேட்ட பிறகு, தேவர்களின் தலைவன், வரங்களை வழங்கும் பெருமான், அவள் முகம் தாமரைப்போல் மணம் வீசுவதை நுகர்ந்து, புன்முறுவலுடன் கிரிஜாவிடம் பேசினார்.

இதம் குஹ்யதமம் க்ஷேத்ரம் ஸதா வாராணஸீ மம ஸர்வேஷாமேவ ஜந்தூநாம் ஹேதுர்மோக்ஷஸ்ய ஸர்வதா

இந்த மிகவும் ரகசியமான இடமான வாராணசி என்றென்றும் எனக்கு சொந்தமானது; எல்லா உயிர்களுக்கும் எப்போதும் விடுதலையின் காரணம் இதுவே.

அஸ்மிந்ஸித்தாஃ ஸதா தேவி மதீயம் வ்ரதமாஸ்திதாஃ நாநாலிங்கதரா நித்யம் மம லோகாபிகாங்க்ஷிணஃ

இங்கே, தேவி, என் விரதத்தை நிலைநிறுத்தி, பலவிதமான அடையாளங்களை அணிந்து, என் உலகை விரும்பி, சித்தி பெற்றவர்கள் எப்போதும் தங்குகிறார்கள்.

அப்யஸ்யந்தி பரம் யோகம் யுக்தாத்மாநோ ஜிதேந்த்ரியாஃ நாநாவ்ரு'க்ஷஸமாகீர்ணே நாநாவிஹகஶோபிதே

அவர்கள் மனதை ஒருமித்து, உணர்வுகளை வென்று, பல மரங்களால் சூழப்பட்டு, பலவிதமான பறவைகள் அலங்கரிக்கும் இந்த இடத்தில் உயர்ந்த யோகத்தை பயில்கிறார்கள்.

கமலோத்பலபுஷ்பாட்யைஃ ஸரோபிஃ ஸமலம்க்ரு'தே அப்ஸரோகணகந்தர்வைஃ ஸதா ஸம்ஸேவிதே ஶுபே

தாமரை, நீரோடைகள் நிறைந்த ஏரிகள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டு, அப்சராசிகளும் கந்தர்வர்களும் எப்போதும் சேவை செய்யும் இந்த புண்ணியமான இடம் பிரகாசிக்கிறது.

ரோசதே மே ஸதா வாஸோ யேந கார்யேண தச்ச்ரு'ணு மந்மநா மம பக்தஶ் ச மயி நித்யார்பிதக்ரியஃ

இங்கே வாழ்வதில் எனக்கு எப்போதும் மகிழ்ச்சி; இதற்கான காரணத்தை கேள்: என் மனம் இங்கே நிலைபெற்றுள்ளது, என் பக்தன் அவன் செயல்களை எப்போதும் எனக்கு அர்ப்பணித்து இங்கே தங்குகிறான்.

யதா மோக்ஷமவாப்நோதி அந்யத்ர ந ததா க்வசித் காமம் ஹ்யத்ர ம்ரு'தோ தேவி ஜந்துர்மோக்ஷாய கல்பதே

வேறு எந்த இடத்திலும் விடுதலை இவ்வளவு எளிதில் கிடைக்காது, தேவி; இங்கே விருப்பத்துடன் இறந்தாலும் உயிரினம் விடுதலையை அடைகிறது.

ஏதந்மம புரம் திவ்யம் குஹ்யாத்குஹ்யதமம் மஹத் ப்ரஹ்மாதயோ விஜாநந்தி யே ச ஸித்தா முமுக்ஷவஃ

இது என் தெய்வீக நகரம், ரகசியங்களில் மிக ரகசியமானது, மிகவும் பெரிதும்; பிரம்மா முதலியோரும், சித்தர்கள் மற்றும் விடுதலை நாடுபவர்களும் இதை அறிவார்கள்.

அதஃ பரமிதம் க்ஷேத்ரம் பரா சேயம் கதிர்மம விமுக்தம் ந மயா யஸ்மாந் மோக்ஷ்யதே வா கதாசந

அதனால், இந்த இடம் உயர்ந்தது, இதுவே என் உயர்ந்த இலக்கு; இது அவிமுக்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் நான் இதை ஒருபோதும் விட்டு விடுவதில்லை, எப்போதும் கைவிடுவதில்லை.

மம க்ஷேத்ரமிதம் தஸ்மாத் அவிமுக்தமிதி ஸ்ம்ரு'தம் நைமிஷே ச குருக்ஷேத்ரே கங்காத்வாரே ச புஷ்கரே

எனவே, இது என் புண்ணிய நிலம், அவிமுக்தம் என்று அறியப்படுகிறது; நைமிஷம், குருக்ஷேத்திரம், கங்காத்வாரம், புஷ்கரம் ஆகிய இடங்களில் இல்லை—

ஸ்நாநாத்ஸம்ஸேவநாத்வாபி ந மோக்ஷஃ ப்ராப்யதே யதஃ இஹ ஸம்ப்ராப்யதே யேந தத ஏதத்விஶிஷ்யதே

அந்த இடங்களில் குளித்தாலும், வழிபட்டாலும் விடுதலை கிடைக்காது; ஆனால் இங்கே கிடைக்கும் பயனால் இந்த இடம் அவற்றை விட சிறப்புடையது.

ப்ரயாகே வா பவேந்மோக்ஷ இஹ வா மத்பரிக்ரஹாத் ப்ரயாகாதபி தீர்தாக்ர்யாத் அவிமுக்தமிதம் ஶுபம்

பிரயாகத்தில் அல்லது இங்கே எனது அருளால் விடுதலை கிடைக்கலாம்; ஆனாலும், தீர்த்தங்களில் முதன்மையான प्रयாகத்தைவிடவும், இந்த புண்ணியமான அவிமுக்தம் மேலானது.

தர்மஸ்யோபநிஷத் ஸத்யம் மோக்ஷஸ்யோபநிஷச் சமஃ க்ஷேத்ரதீர்தோபநிஷதம் ந விதுர்புதஸத்தமாஃ

தர்மத்திற்கு உண்மை தான் உபநிஷத்து; விடுதலைக்கு அமைதி தான் உபநிஷத்து; ஆனால் இந்த புண்ணிய நிலத்திற்கும் தீர்த்தத்திற்கும் உபநிஷத்து என்னவென்று சிறந்த ஞானிகள் அறியவில்லை.

காமம் புஞ்ஜந் ஸ்வபந் க்ரீடந் குர்வந் ஹி விவிதாஃ க்ரியாஃ அவிமுக்தே த்யஜேத்ப்ராணாந் ஜந்துர்மோக்ஷாய கல்பதே

உணவு உண்டு, உறங்கி, விளையாடி, பலவிதமான செயல்கள் செய்தாலும், அவிமுக்தத்தில் உயிரை விட்டால் உயிரினம் விடுதலையை அடைகிறது.

க்ரு'த்வா பாபஸஹஸ்ராணி பிஶாசத்வம் வரம் ந்ரு'ணாம் ந து ஶக்ரஸஹஸ்ரத்வம் ஸ்வர்கே காஶீபுரீம் விநா

ஆயிரக்கணக்கான பாவங்களை செய்த பிறகும், காசி நகரத்தை தவிர்த்து, சொர்க்கத்தில் ஆயிரம் இந்திரர்களின் பதவியை அடைவதைவிட, பேயாக இருப்பது மனிதர்களுக்கு மேல்.

தஸ்மாத்ஸம்ஸேவநீயம் ஹி அவிமுக்தம் ஹி முக்தயே ஜைகீஷவ்யஃ பராம் ஸித்திம் கதோ யத்ர மஹாதபாஃ

அதனால், விடுதலையுக்காக அவிமுக்தத்தை உண்மையில் சேவை செய்ய வேண்டும்; இங்கே தான் மகா தவசு ஜைகீஷவ்யர் உயர்ந்த சித்தியை அடைந்தார்.

அஸ்ய க்ஷேத்ரஸ்ய மாஹாத்ம்யாத் பக்த்யா ச மம பாவிதஃ ஜைகீஷவ்யகுஹா ஶ்ரேஷ்டா யோகிநாம் ஸ்தாநமிஷ்யதே

இந்த புண்ணிய நிலத்தின் மகிமையாலும், என்மீது பக்தியாலும், ஜைகீஷவ்யரின் குகை யோகிகளுக்குள் சிறந்த இடமாக விரும்பப்படுகிறது.

த்யாயந்தஸ்தத்ர மாம் நித்யம் யோகாக்நிர்தீப்யதே ப்ரு'ஶம் கைவல்யம் பரமம் யாதி தேவாநாமபி துர்லபம்

அங்கே, எப்போதும் என்னை தியானித்து, யோகத்தின் நெருப்பு மிகுந்து எரிகிறது; தேவர்களுக்கே அரிதான பரம விடுதலையை ஒருவர் அடைகிறார்.

அவ்யக்தலிங்கைர்முநிபிஃ ஸர்வஸித்தாந்தவேதிபிஃ இஹ ஸம்ப்ராப்யதே மோக்ஷோ துர்லபோ ऽந்யத்ர கர்ஹிசித்

இங்கு எல்லா சித்தாந்தங்களையும் அறிந்த முனிவர்கள், அந்த அரிய லிங்கத்தின் மறைமுகமான அறிகுறிகளால் முக்தியை அடைகிறார்கள்; வேறு எங்கும் அது மிக அரிதாகவே கிடைக்கும்.

தேப்யஶ்சாஹம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யோகைஶ்வர்யமநுத்தமம் ஆத்மநஶ்சைவ ஸாயுஜ்யம் ஈப்ஸிதம் ஸ்தாநமேவ ச

அவர்களுக்கு நான் யோகத்தின் உயர்ந்த சக்தியையும், ஆன்மாவுடன் ஒன்றாகும் நிலையையும், அவர்கள் விரும்பும் இடத்தையும் அறிவிப்பேன்.