லிங்கபுராணம்

யேந கேநாபி வா தேஹம் ஸம்த்யஜேந் முச்யதே நரஃ ஶ்ரீபர்வதே வா விப்ரேந்த்ராஃ ஸம்த்யஜேத்ஸ்வதநும் நரஃ

யாரேனும் எந்த வழியிலாவது உடலை விட்டு விடினாலும் அவர் விடுதலை பெறுவார்; பிராமணர்களில் சிறந்தவர்களே, ஸ்ரீபர்வதத்தில் உடலை விட்டாலும் விடுதலை கிடைக்கும்.

ஸ யாதி ஶிவஸாயுஜ்யம் நாத்ர கார்யா விசாரணா அவிமுக்தம் பரம் க்ஷேத்ரம் ஜந்தூநாம் முக்திதம் ஸதா

அவர் சிவனுடன் ஒன்றாகி விடுவார்—இதில் சந்தேகம் வேண்டாம்; அவிமுக்தம் உயர்ந்த தலம், எப்போதும் உயிர்களுக்கு விடுதலை தரும்.

ஸேவேத ஸததம் தீமாந் விஶேஷாந்மரணாந்திகே

அறிவுள்ளோர் எப்போதும் அதனை சேவிக்க வேண்டும், குறிப்பாக மரணம் நெருங்கும் போது.

ஏவம் வாராணஸீ புண்யா யதி ஸூத மஹாமதே வக்துமர்ஹஸி சாஸ்மாகம் தத்ப்ரபாவம் ஹி ஸாம்ப்ரதம்

இவ்வாறு, வாரணாசி இவ்வளவு புனிதமானது என்றால், ஞானமிகு சூதா, அதன் மகிமையை இப்போது எங்களுக்காக நீ சொல்ல வேண்டும்.

க்ஷேத்ரஸ்யாஸ்ய ச மாஹாத்ம்யம் அவிமுக்தஸ்ய ஶோபநம் விஸ்தரேண யதாந்யாயம் ஶ்ரோதும் கௌதூஹலம் ஹி நஃ

இந்த அவிமுக்தம் என்னும் தலத்தின் சிறப்பையும், அதன் பெருமையையும், பழமையான முறையில் விரிவாக கேட்க எங்களுக்கு ஆவல் மிகுந்திருக்கிறது.

வக்ஷ்யே ஸம்க்ஷேபதஃ ஸம்யக் வாராணஸ்யாஃ ஸுஶோபநம் அவிமுக்தஸ்ய மாஹாத்ம்யம் யதாஹ பகவாந் பவஃ

நான் இப்போது, பகவான் பவனால் கூறப்பட்டபடி, வாரணாசியில் உள்ள அவிமுக்தத்தின் மகிமையைச் சுருக்கமாகவும் தெளிவாகவும் சொல்கிறேன்.

விஸ்தரேண மயா வக்தும் ப்ரஹ்மணா ச மஹாத்மநா ஶக்யதே நைவ விப்ரேந்த்ரா வர்ஷகோடிஶதைரபி

பிரமன் போன்ற பெரியவராலும், என்னாலும், கோடி கோடி ஆண்டுகள் இருந்தாலும், இந்த அவிமுக்தத்தின் பெருமையை முழுமையாக விவரிக்க முடியாது, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே.

தேவஃ புரா க்ரு'தோத்வாஹஃ ஶங்கரோ நீலலோஹிதஃ ஹிமவச்சிகராத்தேவ்யா ஹைமவத்யா கணேஶ்வரைஃ

பழைய காலத்தில், நீலமும் சிவப்பும் கலந்த வடிவில், சங்கரன் தேவியுடன் திருமணம் செய்து கொண்டு, ஹிமவான் மலை உச்சியிலிருந்து ஹைமவதியுடன், கணநாதர்களுடன் இறங்கினார்.

வாராணஸீமநுப்ராப்ய தர்ஶயாமாஸ ஶங்கரஃ அவிமுக்தேஶ்வரம் லிங்கம் வாஸம் தத்ர சகார ஸஃ

வாரணாசிக்கு வந்து, சங்கரன் அவிமுக்தேஸ்வர லிங்கத்தை அருளி, அங்கே தங்கினார்.

வாராணஸீகுருக்ஷேத்ரஶ்ரீபர்வதமஹாலயே துங்கேஶ்வரே ச கேதாரே தத்ஸ்தாநே யோ யதிர்பவேத்

வாரணாசி, குருக்ஷேத்திரம், ஸ்ரீபர்வதம், மகாலயம், துங்கேஸ்வரம், கேதாரம் ஆகிய இடங்களில் யார் யோகி தங்கினாலும்,

யோகே பாஶுபதே ஸம்யக் திநமேகம் யதிர்பவேத் தஸ்மாத்ஸர்வம் பரித்யஜ்ய சரேத் பாஶுபதம் வ்ரதம்

யாராவது யோகி, பாசுபத யோகம் ஒரு நாள் முழுவதும் முறையாக செய்தால், அவர் எல்லாவற்றையும் விட்டு, பாசுபத விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

தேவோத்யாநே வஸேத்தத்ர ஶர்வோத்யாநமநுத்தமம் மநஸா நிர்மமே ருத்ரோ விமாநம் ச ஸுஶோபநம்

அங்கே, தேவதைகளின் தோட்டத்தில், சர்வனின் மிக உயர்ந்த தோட்டத்தில், ருத்ரன் மனதில் நினைத்து உருவாக்கிய அழகிய மாளிகையுடன் குடியிருக்க வேண்டும்.

தர்ஶயாமாஸ ச ததா தேவோத்யாநமநுத்தமம் ஹைமவத்யாஃ ஸ்வயம் தேவஃ ஸநந்தீ பரமேஶ்வரஃ

அந்த நேரத்தில், பரமேஸ்வரன் தானே, ஹைமவதியுடன், நந்தியுடன், அந்த அதிசயமான தேவதையோட்டத்தை காட்டினார்.

க்ஷேத்ரஸ்யாஸ்ய ச மாஹாத்ம்யம் அவிமுக்தஸ்ய ஶங்கரஃ உக்தவாந்பரமேஶாநஃ பார்வத்யாஃ ப்ரீதயே பவஃ

பார்வதியின் மனம் மகிழ, சங்கரன், பரமேஸ்வரன் பவன், இந்த அவிமுக்தத் தலத்தின் பெருமையை கூறினார்.

ப்ரபுல்லநாநாவிதகுல்மஶோபிதம் லதாப்ரதாநாதிமநோஹரம் பஹிஃ விரூடபுஷ்பைஃ பரிதஃ ப்ரியங்குபிஃ ஸுபுஷ்பிதைஃ கண்டகிதைஶ் ச கேதகைஃ

அந்த தோட்டம் பலவகை மலர்களால் மலர்ந்து, கொடிகள் பசுமை பரப்பி, சுற்றிலும் மலர்ந்த பிரியங்கு மலர்களும், முட்களுள்ள கேதகை மலர்களும் அழகாக இருந்தன.

தமாலகுல்மைர்நிசிதம் ஸுகந்திபிர் நிகாமபுஷ்பைர்வகுலைஶ் ச ஸர்வதஃ அஶோகபுந்நாகஶதைஃ ஸுபுஷ்பிதைர் த்விரேபமாலாகுலபுஷ்பஸம்சயைஃ

அங்கெல்லாம் மணமுள்ள தமால மரக் குழிகள், முழுமையாக மலர்ந்த வகுள மரங்கள், நூற்றுக்கணக்கான அசோகமும் புன்னாகமும், தேனீகள் கூடி இருந்த பூக்களும் நிரம்பியிருந்தன.

க்வசித் ப்ரபுல்லாம்புஜரேணுபூஷிதைர் விஹங்கமைஶ் சாநுகலப்ரணாதிபிஃ விநாதிதம் ஸாரஸசக்ரவாகைஃ ப்ரமத்ததாத்யூஹவரைஶ் ச ஸர்வதஃ

சில இடங்களில், மலர்ந்த தாமரைத் தூளில் மிதந்த பறவைகள் இனிமையாக பாடி, சுற்றிலும் சாரஸ், சக்ரவாகம், மதமாகிய தாத்துவகைகள் கூவிய சப்தம் ஒலித்தது.

க்வசிச்ச கேகாருதநாதிதம் ஶுபம் க்வசிச்ச காரண்டவநாதநாதிதம் க்வசிச்ச மத்தாலிகுலாகுலீக்ரு'தம் மதாகுலாபிர் ப்ரமராங்கநாதிபிஃ

வேறு இடங்களில், மயில்களின் இனிய கூச்சலும், நீர்ப்பறவைகளின் சப்தமும், மதமாகிய தேனீகளின் கூட்டமும், பெண் தேனீகளின் இசையோடும் கலந்து முழங்கியது.

நிஷேவிதம் சாருஸுகந்திபுஷ்பகைஃ க்வசித் ஸுபுஷ்பைஃ ஸஹகாரவ்ரு'க்ஷைஃ லதோபகூடைஸ்திலகைஶ் ச கூடம் ப்ரகீதவித்யாதரஸித்தசாரணம்

சில இடங்களில், அழகும் மணமும் கொண்ட மலர்கள், மலர்ந்த மாமரம், கொடிகள் சூழ்ந்த திலகம் மரம் ஆகியவை இருந்தன; வித்யாதரர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் பாடும் இசையால் அந்த இடம் முழங்கியது.

ப்ரவ்ரு'த்தந்ரு'த்தாநுகதாப்ஸரோகணம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டநாநாவிதபக்ஷிஸேவிதம் ப்ரந்ரு'த்தஹாரீதகுலோபநாதிதம் ம்ரு'கேந்த்ரநாதாகுலமத்தமாநஸைஃ

அங்கே, அப்சரஸ்கள் நடனமாட, பலவகை பறவைகள் மகிழ்ந்து இருந்தன; நடனமாடும் கிளிகள் கூவ, சிங்கங்களின் கர்ஜனையோடும், ஆனந்தமாகிய நீர்ப்பறவைகளின் சப்தமும் ஒலித்தது.

க்வசித் க்வசித் கந்தகதம்பகைர் ம்ரு'கைர் விலூநதர்பாங்குரபுஷ்பஸம்சயம் ப்ரபுல்லநாநாவிதசாருபங்கஜைஃ ஸரஸ்தடாகைருபஶோபிதம் க்வசித்

சில இடங்களில், கந்தகம், கடம்பம் போன்ற மான்கள், புதுமுளையும் மலர்களையும் மேய்ந்தன; வேறு இடங்களில், பலவகை அழகிய தாமரை மலர்களால் குளங்களும் ஏரிகளும் ஒளிர்ந்தன.

விடபநிசயலீநம் நீலகண்டாபிராமம் மதமுதிதவிஹங்கம் ப்ராப்தநாதாபிராமம் குஸுமிததருஶாகாலீநமத்தத்விரேபம் நவகிஸலயஶோபாஶோபிதம் ப்ராம்ஶுஶாகம்

மரக்கூட்டங்களால் அடர்ந்தது, நீலக்கண்ட மயில்கள் அழகாக விளங்கும் இடம், பறவைகளின் ஆனந்தக் கூச்சலால் மகிழ்ச்சி நிறைந்தது, எழுந்த ஒலிகளால் களிப்பூட்டும், மலர்ந்த கிளைகளில் மதுபானத்தில் மயங்கும் தேனீகளால் நிரம்பியது, புதிதாக முளைக்கும் இலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது, உயர்ந்த கிளைகளால் பெருமைமிக்கது.

க்வசித்விலாஸாலஸகாமிநீபிர் நிஷேவிதம் கிம்புருஷாங்கநாபிஃ

சில இடங்களில், விளையாட்டும் அழகும் கொண்ட கிம் புருஷ பெண்கள் வந்து மகிழ்ந்தனர்.

பாராவதத்வநிவிகூஜிதசாருஶ்ரு'ங்கைர் அப்ரங்கஷைஃ ஸிதமநோஹரசாருரூபைஃ ஆகீர்ணபுஷ்பநிகரப்ரவிபக்தஹம்ஸைர் விப்ராஜிதம் த்ரிதஶதிவ்யகுலைரநேகைஃ

புறாக்களின் கூவல் ஒலிக்கின்ற அழகிய சிகரங்கள், வெண்மையால் கவரும் மேகங்களைப் போல் பிரகாசிக்கும் வடிவங்கள், பூங்கொத்துகளைப் பிரித்து செல்லும் அன்னப்பறவைகளால் நிரம்பிய இடம், பல்வேறு தேவர்களின் வானவர்களால் களைகட்டியது.

புல்லோத்பலாம்புஜவிதாநஸஹஸ்ரயுக்தம் தோயாஶயைஃ ஸமநுஶோபிததேவமார்கம் மார்காந்தராகலிதபுஷ்பவிசித்ரபங்க்திஸம்பத்தகுல்மவிடபைர் விவிதைருபேதம்

ஆயிரக்கணக்கான மலர்ந்த தாமரைகள், நீர்நிலைகளால் ஒளிவளிப்புடன் தேவமார்க்கங்களை அலங்கரித்தது, பாதைகளில் வண்ணமயமான பூக்களால் நிரம்பிய புதர்களும் மரங்களும் பலவகையாக அமைந்திருந்தன.

துங்காக்ரைர் நீலபுஷ்பஸ்தபகபரநதப்ராம்ஶுஶாகைர் அஶோகைர் தோலாப்ராந்தாந்தநீலஶ்ருதிஸுகஜநகைர் பாஸிதாந்தம் மநோஜ்ஞைஃ ராத்ரௌ சந்த்ரஸ்ய பாஸா குஸுமிததிலகைரேகதாம் ஸம்ப்ரயாதம் சாயாஸுப்தப்ரபுத்தஸ்திதஹரிணகுலாலுப்ததூர்வாங்குராக்ரம்

உயர்ந்த கிளைகள் நீலப்பூக்களால் சுமைபட்ட அசோக மரங்கள், துள்ளும் முடிவுகளில் இருண்ட நிறம் களிப்பூட்டும், இரவில் சந்திரனின் ஒளியில் அழகாக பிரகாசிக்கும் மலர்ந்த திலக மரங்கள், நிழலில் தூங்கியிருந்த மான்கள் விழித்தெழுந்து பசுமை முளைகளை மெதுவாக மேய்ந்தன.

ஹம்ஸாநாம் பக்ஷவாதப்ரசலிதகமலஸ்வச்சவிஸ்தீர்ணதோயம் தோயாநாம் தீரஜாதப்ரசகிதகதலீசாடுந்ரு'த்யந்மயூரம் மாயூரைஃ பக்ஷசந்த்ரைஃ க்வசிதவநிகதை ரஞ்ஜிதக்ஷ்மாப்ரதேஶம் தேஶே தேஶே விலீநப்ரமுதிதவிலஸந்மத்தஹாரீதவ்ரு'ந்தம்

அன்னப்பறவைகளின் இறக்கை காற்றால் அலைக்கழிக்கப்பட்ட தெளிந்த நீர் பரந்து கிடந்தது; கரையில் வளர்ந்த வாழை மரங்கள், மயில்கள் ஆடிக்கொண்டிருந்தன; அவர்களின் வால் சந்திரனைப் போல் மின்ன, சில இடங்களில் பூமி வண்ணமயமாகியது; வேறு இடங்களில், ஆனந்தமாக விளையாடும் பச்சை கிளிகள் கூட்டமாக மறைந்தன.

ஸாரங்கைஃ க்வசிதுபஶோபிதப்ரதேஶம் ப்ரச்சந்நம் குஸுமசயைஃ க்வசித்விசித்ரைஃ ஹ்ரு'ஷ்டாபிஃ க்வசிதபி கிந்நராங்கநாபிர் வீணாபிஃ ஸுமதுரகீதந்ரு'த்தகண்டம்

சில இடங்களில் மான்கள் அழகை கூட்டின, வேறு இடங்களில் மலர் குவியலால் மறைந்தது; இன்னும் சில இடங்களில், மகிழ்ச்சியுடன் கின்னர பெண்கள் வீணை வாசித்து இனிமையாக பாடி நடனமாடினர்.

ஸம்ஸ்ரு'ஷ்டைஃ க்வசிதுபலிப்தகீர்ணபுஷ்பைர் ஆவாஸைஃ பரிவ்ரு'தபாதபம் முநீநாம் ஆ மூலாத் பலநிசிதைஃ க்வசித்விஶாலைர் உத்துங்கைஃ பநஸமஹீருஹைருபேதம்

சில இடங்களில் முனிவர்களின் இல்லங்கள் மரங்களால் சூழப்பட்டு, வேரில் பழங்கள் குவிந்திருந்தன; எங்கும் மலர்கள் கலந்துவீணும்; உயர்ந்த பலாப்பழம், இலுப்பை மரங்கள் நிறைந்திருந்தன.