லிங்கபுராணம்

அகாரஸ் த்வேஷ பூர்லோக உகாரோ புவ உச்யதே ஸவ்யஞ்ஜநோ மகாரஸ்து ஸ்வர்லோக இதி கீயதே

'அ' என்பது பூமி உலகம், 'உ' என்பது வியாழகாசம் என்று கூறப்படுகிறது; 'ம' என்ற மெய் எழுத்து சுவர்க்க உலகம் என்று பாடப்படுகிறது.

ஓங்காரஸ்து த்ரயோ லோகாஃ ஶிரஸ்தஸ்ய த்ரிவிஷ்டபம் புவநாங்கம் ச தத்ஸர்வம் ப்ராஹ்மம் தத்பதமுச்யதே

ஓம் என்பது மூன்று உலகங்கள்; அதன் தலை உயர்ந்த சுவர்க்கம். உலகங்களின் அனைத்து அங்கங்களும் அந்த பரமம், அதுவே பிரம்ம நிலை என்று கூறப்படுகிறது.

மாத்ராபாதோ ருத்ரலோகோ ஹ்ய் அமாத்ரம் து ஶிவம் பதம் ஏவம் ஜ்ஞாநவிஶேஷேண தத்பதம் ஸமுபாஸ்யதே

அளவுள்ள பகுதி ருத்ரரின் உலகம்; அளவில்லாத பகுதி சிவபதம். இவ்வாறு, சிறப்பு அறிவால் அந்த நிலை ஆராதிக்கப்படுகிறது.

தஸ்மாத்த்யாநரதிர்நித்யம் அமாத்ரம் ஹி ததக்ஷரம் உபாஸ்யம் ஹி ப்ரயத்நேந ஶாஶ்வதம் ஸுகமிச்சதா

ஆகவே, எப்போதும் தியானத்தில் மனம் வைத்திருப்பவர், அளவில்லாத, அழியாத அந்த எழுத்தை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்; நிரந்தரமான ஆனந்தத்தை விரும்புபவர் அதைப் பெறுவார்.

ஹ்ரஸ்வா து ப்ரதமா மாத்ரா ததோ தீர்கா த்வநந்தரம் ததஃ ப்லுதவதீ சைவ த்ரு'தீயா சோபதிஶ்யதே

முதல் அளவு குறுகியது, அதன் பின் இரண்டாவது நீளமானது, அதன் பின் மூன்றாவது அளவு நீண்டதாகவும், நீட்டிப்பாகவும் கற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.

ஏதாஸ்து மாத்ரா விஜ்ஞேயா யதாவதநுபூர்வஶஃ யாவதேவ து ஶக்யந்தே தார்யந்தே தாவதேவ ஹி

இந்த அளவுகளை முறையாகவும் தெளிவாகவும் அறிந்து, ஒருவர் தாங்கக்கூடிய அளவுக்கு மட்டுமே பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

இந்த்ரியாணி மநோ புத்திம் த்யாயந்நாத்மநி யஃ ஸதா அர்தம் தந்மாத்ரம் அபி சேச் ச்ரு'ணு யத் பலமாப்நுயாத்

யார் எப்போதும் தன் உள்ளத்தில் உணர்வுகள், மனம், புத்தி ஆகியவற்றை தியானிக்கிறாரோ—even ஒரு பகுதி நேரம் செய்தாலும்—அவர் பெறும் பலனை கேள்.

மாஸே மாஸே ऽஶ்வமேதேந யோ யஜேத ஶதம் ஸமாஃ தேந யத்ப்ராப்யதே புண்யம் மாத்ரயா ததவாப்நுயாத்

ஒவ்வொரு மாதமும் நூறு ஆண்டுகள் அஶ்வமேத யாகம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியம், இந்த அளவை பயிற்சி செய்வதால் அதேபோல் கிடைக்கும்.

ந ததா தபஸோக்ரேண ந யஜ்ஞைர்பூரிதக்ஷிணைஃ யத்பலம் ப்ராப்யதே ஸம்யங் மாத்ரயா ததவாப்நுயாத்

கடுமையான தவம் செய்தாலும், அதிக தானம் கொடுத்து யாகங்கள் செய்தாலும், இந்த அளவை முறையாக பயிற்சி செய்வதில் கிடைக்கும் பலனை பெற முடியாது.

தத்ர சைஷா து யா மாத்ரா ப்லுதா நாமோபதிஶ்யதே ஏஷா ஏவ பவேத்கார்யா க்ரு'ஹஸ்தாநாம் து யோகிநாம்

இவற்றில் 'ப்ளுத' எனப்படும் அளவையே, இல்லற வாழ்வோர் மற்றும் யோகிகள் பயிற்சி செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

ஏஷாம் சைவ விஶேஷேண ஐஶ்வர்யே ஹ்யஷ்டலக்ஷணே அணிமாத்யே து விஜ்ஞேயா தஸ்மாத்யுஞ்ஜீத தாம் த்விஜாஃ

இவற்றில் குறிப்பாக, அஷ்டைசுவரியங்களில் ஆனிமா முதலானவற்றில், இந்த அளவை அறிந்து, அதையே பயிற்சி செய்ய வேண்டும், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஏவம் ஹி யோகஸம்யுக்தஃ ஶுசிர் தாந்தோ ஜிதேந்த்ரியஃ ஆத்மாநம் வித்யதே யஸ்து ஸ ஸர்வம் விந்ததே த்விஜாஃ

யோகத்துடன் இணைந்து, தூய்மையுடன், மனக்கட்டுப்பாட்டுடன், உணர்வுகளை வென்று, ஆத்மாவை அறிந்தவர், இருமுறை பிறந்தவர்களே, எல்லாவற்றையும் அடைவார்.

தஸ்மாத்பாஶுபதைர்யோகைர் ஆத்மாநம் சிந்தயேத்புதஃ ஆத்மாநம் ஜாநதே யே து ஶுசயஸ்தே ந ஸம்ஶயஃ

அதனால், பாசுபத யோகங்களால் அறிவுள்ளோர் தங்களைத் தாமே சிந்திக்க வேண்டும். தங்களை அறிந்த தூயவர்கள் சந்தேகமின்றி முக்தி பெறுவார்கள்.

ரு'சோ யஜூம்ஷி ஸாமாநி வேதோபநிஷதஸ் ததா யோகஜ்ஞாநாதவாப்நோதி ப்ராஹ்மணோ ऽத்யாத்மசிந்தகஃ

ஆத்ம சிந்தனையில் ஈடுபட்ட பிராமணர், ரிக், யஜுர், சாம வேதங்கள், உபநிடதங்கள், யோகத்தால் பெறும் ஞானம் ஆகியவற்றை அடைவார்.

ஸர்வதேவமயோ பூத்வா அபூதஃ ஸ து ஜாயதே யோநிஸம்க்ரமணம் த்யக்த்வா யாதி வை ஶாஶ்வதம் பதம்

அனைத்து தேவர்களுடன் ஒன்றாகி, பிறவி எடுக்காமல், கருவறை வழியாக செல்லும் பிறப்பை விட்டு, நிலையான நிலையை அடைவார்.

யதா வ்ரு'க்ஷாத் பலம் பக்வம் பவநேந ஸமீரிதம் நமஸ்காரேண ருத்ரஸ்ய ததா பாபம் ப்ரணஶ்யதி

மரத்திலிருந்து பழம் பழுத்து காற்றால் விழும் போல், ருத்ரனை வணங்கினால் பாவம் அழிகிறது.

யத்ர ருத்ரநமஸ்காரஃ ஸர்வகர்மபலோ த்ருவஃ அந்யதேவநமஸ்காராந் ந தத்பலமவாப்நுயாத்

ருத்ரனை வணங்கும் இடத்தில் எல்லா செயல்களின் பலனும் உறுதி. மற்ற தேவர்களை வணங்கினால் அந்த பலன் கிடைக்காது.

தஸ்மாத்த்ரிஃப்ரவணம் யோகீ உபாஸீத மஹேஶ்வரம் தஶவிஸ்தாரகம் ப்ரஹ்ம ததா ச ப்ரஹ்மவிஸ்தரைஃ

ஆகையால், யோகி தினமும் மூன்று முறை மகேசுவரனை வழிபட வேண்டும்; பத்து மடங்கு விரிந்த பரமனை, அதேபோல் பரம விரிவுகளையும்.

ஏவம் த்யாநஸமாயுக்தஃ ஸ்வதேஹம் யஃ பரித்யஜேத் ஸ யாதி ஶிவஸாயுஜ்யம் ஸமுத்த்ரு'த்ய குலத்ரயம்

இப்படி தியானத்தில் நிலைத்து தன் உடலை விட்டு விடும் ஒருவர், சிவனுடன் ஒன்றாகி, மூன்று குலங்களையும் உயர்த்துவார்.

அதவாரிஷ்டமாலோக்ய மரணே ஸமுபஸ்திதே அவிமுக்தேஶ்வரம் கத்வா வாராணஸ்யாம் து ஶோதநம்

அல்லது, மரணம் நெருங்கும் போது அறிந்து, வாராணசியில் அவிமுக்தேஸ்வரனை அடைந்தால், பாவம் நீங்கும்.

யேந கேநாபி வா தேஹம் ஸம்த்யஜேந் முச்யதே நரஃ ஶ்ரீபர்வதே வா விப்ரேந்த்ராஃ ஸம்த்யஜேத்ஸ்வதநும் நரஃ

யாரேனும் எந்த வழியிலாவது உடலை விட்டு விடினாலும் அவர் விடுதலை பெறுவார்; பிராமணர்களில் சிறந்தவர்களே, ஸ்ரீபர்வதத்தில் உடலை விட்டாலும் விடுதலை கிடைக்கும்.

ஸ யாதி ஶிவஸாயுஜ்யம் நாத்ர கார்யா விசாரணா அவிமுக்தம் பரம் க்ஷேத்ரம் ஜந்தூநாம் முக்திதம் ஸதா

அவர் சிவனுடன் ஒன்றாகி விடுவார்—இதில் சந்தேகம் வேண்டாம்; அவிமுக்தம் உயர்ந்த தலம், எப்போதும் உயிர்களுக்கு விடுதலை தரும்.

ஸேவேத ஸததம் தீமாந் விஶேஷாந்மரணாந்திகே

அறிவுள்ளோர் எப்போதும் அதனை சேவிக்க வேண்டும், குறிப்பாக மரணம் நெருங்கும் போது.

ஏவம் வாராணஸீ புண்யா யதி ஸூத மஹாமதே வக்துமர்ஹஸி சாஸ்மாகம் தத்ப்ரபாவம் ஹி ஸாம்ப்ரதம்

இவ்வாறு, வாரணாசி இவ்வளவு புனிதமானது என்றால், ஞானமிகு சூதா, அதன் மகிமையை இப்போது எங்களுக்காக நீ சொல்ல வேண்டும்.

க்ஷேத்ரஸ்யாஸ்ய ச மாஹாத்ம்யம் அவிமுக்தஸ்ய ஶோபநம் விஸ்தரேண யதாந்யாயம் ஶ்ரோதும் கௌதூஹலம் ஹி நஃ

இந்த அவிமுக்தம் என்னும் தலத்தின் சிறப்பையும், அதன் பெருமையையும், பழமையான முறையில் விரிவாக கேட்க எங்களுக்கு ஆவல் மிகுந்திருக்கிறது.

வக்ஷ்யே ஸம்க்ஷேபதஃ ஸம்யக் வாராணஸ்யாஃ ஸுஶோபநம் அவிமுக்தஸ்ய மாஹாத்ம்யம் யதாஹ பகவாந் பவஃ

நான் இப்போது, பகவான் பவனால் கூறப்பட்டபடி, வாரணாசியில் உள்ள அவிமுக்தத்தின் மகிமையைச் சுருக்கமாகவும் தெளிவாகவும் சொல்கிறேன்.

விஸ்தரேண மயா வக்தும் ப்ரஹ்மணா ச மஹாத்மநா ஶக்யதே நைவ விப்ரேந்த்ரா வர்ஷகோடிஶதைரபி

பிரமன் போன்ற பெரியவராலும், என்னாலும், கோடி கோடி ஆண்டுகள் இருந்தாலும், இந்த அவிமுக்தத்தின் பெருமையை முழுமையாக விவரிக்க முடியாது, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே.

தேவஃ புரா க்ரு'தோத்வாஹஃ ஶங்கரோ நீலலோஹிதஃ ஹிமவச்சிகராத்தேவ்யா ஹைமவத்யா கணேஶ்வரைஃ

பழைய காலத்தில், நீலமும் சிவப்பும் கலந்த வடிவில், சங்கரன் தேவியுடன் திருமணம் செய்து கொண்டு, ஹிமவான் மலை உச்சியிலிருந்து ஹைமவதியுடன், கணநாதர்களுடன் இறங்கினார்.

வாராணஸீமநுப்ராப்ய தர்ஶயாமாஸ ஶங்கரஃ அவிமுக்தேஶ்வரம் லிங்கம் வாஸம் தத்ர சகார ஸஃ

வாரணாசிக்கு வந்து, சங்கரன் அவிமுக்தேஸ்வர லிங்கத்தை அருளி, அங்கே தங்கினார்.