லிங்கபுராணம்

ப்ரதீதஹ்ரு'தயஃ ஸர்வ இதமாஹ பிதாமஹம் த்யாயதா புத்ரகாமேந யஸ்மாத்தே ऽஹம் பிதாமஹ

முழுமையாக மனதை உணர்ந்தவனாக, அவன் பிதாமகரிடம் சொன்னான்: 'நீ மகன் வேண்டும் என்று தியானித்ததால், பிதாமகா—'

த்ரு'ஷ்டஃ பரமயா பக்த்யா ஸ்துதஶ் ச ப்ரஹ்மபூர்வகம் தஸ்மாத்த்யாநபலம் ப்ராப்ய கல்பே கல்பே ப்ரயத்நதஃ

'உயர்ந்த பக்தியுடன் என்னை கண்டாய், பிரம்மன் வழியில் புகழ்ந்தாய்; அதனால் தியானத்தின் பலத்தால், ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் முயற்சியுடன்—'

வேத்ஸ்யஸே மாம் ப்ரஸம்க்யாதம் லோகதாதாரமீஶ்வரம் ததஸ்தஸ்ய மஹாத்மாநஶ் சத்வாரஸ்தே குமாரகாஃ

'நீ என்னை எண்ணப்பட்டவனாக, உலகங்களைத் தாங்கும் இறைவனாக அறிந்துகொள்வாய்.' பின்னர், அவனிடமிருந்து அந்த நான்கு பெரிய ஆன்மா குமாரர்கள் பிறந்தார்கள்.

ஸம்பபூவுர்மஹாத்மாநோ விஶுத்தா ப்ரஹ்மவர்சஸஃ விரஜாஶ் ச விபாஹுஶ் ச விஶோகோ விஶ்வபாவநஃ

அவர்கள் பெரிய ஆன்மாக்களாக, தூய்மையுடன், பிரம்ம ஒளியில் பிரகாசித்து, விரஜா, விபாஹு, விஶோகன், விஶ்வபாவனன் என்று பிறந்தார்கள்.

ப்ரஹ்மண்யா ப்ரஹ்மணஸ்துல்யா வீரா அத்யவஸாயிநஃ ரக்தாம்பரதராஃ ஸர்வே ரக்தமால்யாநுலேபநாஃ

அவர்கள் பிரம்மனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள், பிரம்மாவுக்கு சமமானவர்கள், வீரமாகவும் உறுதியுடனும், சிவப்பு உடை அணிந்து, சிவப்பு மாலையும் பூச்சணங்களும் பூண்டவர்கள்.

ரக்தகுங்குமலிப்தாங்கா ரக்தபஸ்மாநுலேபநாஃ ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே ப்ரஹ்மத்வே ऽத்யவஸாயிநஃ

சிவப்புச் சாந்தும் சிவப்பு பசுமையும் பூசிக் கொண்டவர்கள், ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழிந்தபின் பிரம்மாவின் நிலையை அடைவார்கள்.

க்ரு'ணந்தஶ் ச மஹாத்மாநோ ப்ரஹ்ம தத்வாமதைவிகம் அநுக்ரஹார்தம் லோகாநாம் ஶிஷ்யாணாம் ஹிதகாம்யயா

அந்த மகான்மாக்கள் அந்த உயர்ந்த இரட்டைப் பரம்பொருளை உலகங்களும் தங்கள் சீடர்களும் நன்மை பெற வேண்டும் என்ற கருணையால் புகழ்கிறார்கள்.

தர்மோபதேஶமகிலம் க்ரு'த்வா தே ப்ரஹ்மணஃ ப்ரியாஃ புநரேவ மஹாதேவம் ப்ரவிஷ்டா ருத்ரமவ்யயம்

நல்லொழுக்கம் பற்றிய அனைத்து உபதேசங்களையும் வழங்கிய பிறகு, பிரம்மாவுக்கு பிரியமானவர்கள் மீண்டும் அழிவில்லாத மகாதேவனாகிய ருத்ரனிடம் சேர்கிறார்கள்.

யே ऽபி சாந்யே த்விஜஶ்ரேஷ்டா யுஞ்ஜாநா வாமமீஶ்வரம் ப்ரபஶ்யந்தி மஹாதேவம் தத்பக்தாஸ் தத்பராயணாஃ

மற்ற சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களும் இடப்பக்க இறைவனை வழிபடுபவர்கள், மகாதேவனை காண்கிறார்கள்; அவரிடம் பக்தியும் அர்ப்பணிப்பும் கொண்டவர்கள்.

தே ஸர்வே பாபநிர்முக்தா விமலா ப்ரஹ்மசாரிணஃ ருத்ரலோகம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம்

அவர்கள் எல்லோரும் பாவமில்லாதவர்களாக, தூய்மையானவர்களாக, பிரம்மச்சாரிகளாக, திரும்ப வர முடியாத ருத்ரனுடைய உலகத்திற்குச் செல்வார்கள்.

ஏகத்ரிம்ஶத்தமஃ கல்பஃ பீதவாஸா இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ப்ரஹ்மா யத்ர மஹாபாகஃ பீதவாஸா பபூவ ஹ

முப்பத்தொன்றாவது கல்பம் 'பீதவாசா' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதில் மகோன்னதமான பிரம்மா 'பீதவாசா' என ஆனார்.

த்யாயதஃ புத்ரகாமஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ ப்ராதுர்பூதோ மஹாதேஜாஃ குமாரஃ பீதவஸ்த்ரத்ரு'க்

மகா பிரம்மா ஒரு மகன் வேண்டும் என்று தியானித்தபோது, மஞ்சள் vasthiram அணிந்த ஒளிவீசும் இளைஞன் தோன்றினான்.

பீதகந்தாநுலிப்தாங்கஃ பீதமால்யாம்பரோ யுவா ஹேமயஜ்ஞோபவீதஶ் ச பீதோஷ்ணீஷோ மஹாபுஜஃ

அவனது உடல் மஞ்சள் வாசனைப் பூசப்பட்டு, மஞ்சள் மாலையும் vasthiramum அணிந்த இளமையுடன், பொன்னிற யஜ்ஞோபவீதமும் மஞ்சள் தலையணியும் வலிமையான தோள்களும் உடையவனாக இருந்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்யாநஸம்யுக்தோ ப்ரஹ்மா லோகமஹேஶ்வரம் மநஸா லோகதாதாரம் ப்ரபேதே ஶரணம் விபும்

அவனைப் பார்த்ததும் தியானத்தில் மூழ்கியிருந்த பிரம்மா, அந்த உலகங்களின் ஆண்டவனை, படைப்பாளியை மனதிலே அடைக்கலம் புகுந்தார்.

ததோ த்யாநகதஸ்தத்ர ப்ரஹ்மா மாஹேஶ்வரீம் வராம் காம் விஶ்வரூபாம் தத்ரு'ஶே மஹேஶ்வரமுகாச்ச்யுதாம்

பிரம்மா தியானத்தில் இருக்கும்போது, உலகத்தின் வடிவான சிறந்த மாஹேஸ்வரியை, மகாதேவனின் முகத்திலிருந்து வெளிப்பட்டதைப் பார்த்தார்.

சதுஷ்பதாம் சதுர்வக்த்ராம் சதுர்ஹஸ்தாம் சதுஃஸ்தநீம் சதுர்நேத்ராம் சதுஃஶ்ரு'ங்கீம் சதுர்தம்ஷ்ட்ராம் சதுர்முகீம்

அவளுக்கு நான்கு கால்கள், நான்கு முகங்கள், நான்கு கரங்கள், நான்கு மார்புகள், நான்கு கண்கள், நான்கு கொம்புகள், நான்கு பற்கள், நான்கு வாய்கள் இருந்தன.

த்வாத்ரிம்ஶத்குணஸம்யுக்தாம் ஈஶ்வரீம் ஸர்வதோமுகீம் ஸ தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேஜா மஹாதேவீம் மஹேஶ்வரீம்

முப்பத்திரண்டு குணங்கள் கொண்ட, எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் கொண்ட அரசி, அந்த மகா ஒளிவீசும் மகாதேவியைப் பார்த்தார்.

புநராஹ மஹாதேவஃ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ மதிஃ ஸ்ம்ரு'திர்புத்திரிதி காயமாநஃ புநஃ புநஃ

மீண்டும் எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் மகாதேவன், 'மதி, நினைவு, அறிவு' என்று மீண்டும் மீண்டும் பாடினார்.

ஏஹ்யேஹீதி மஹாதேவி ஸாதிஷ்டத்ப்ராஞ்ஜலிர்விபும் விஶ்வமாவ்ரு'த்ய யோகேந ஜகத்ஸர்வம் வஶீகுரு

'வா, வா, மகாதேவி!' என்று கையைக் கூப்பி நின்று, யோகத்தால் உலகத்தைச் சுற்றி, எல்லா உலகங்களையும் கட்டுப்படுத்தினார்.

அத தாமாஹ தேவேஶோ ருத்ராணீ த்வம் பவிஷ்யஸி ப்ராஹ்மணாநாம் ஹிதார்தாய பரமார்தா பவிஷ்யஸி

பின்னர் தேவதைகளின் தலைவன் அவளிடம், 'நீ ருத்ராணி ஆக வேண்டும்; பிராமணர்களுக்காக, நீ உயர்ந்த குறிக்கோளாக இருப்பாய்' என்று கூறினார்.

ததைநாம் புத்ரகாமஸ்ய த்யாயதஃ பரமேஷ்டிநஃ ப்ரததௌ தேவதேவேஶஃ சதுஷ்பாதாம் ஜகத்குருஃ

அவ்வாறு மகன் வேண்டும் என்று தியானித்த பிரம்மாவுக்கு, தேவதைகளின் தலைவன், உலகத்துக்குப் போதகர், நான்கு கால்கள் உடையவளாக அவளை அளித்தான்.

ததஸ்தாம் த்யாநயோகேந விதித்வா பரமேஶ்வரீம் ப்ரஹ்மா லோககுரோஃ ஸோ ऽத ப்ரதிபேதே மஹேஶ்வரீம்

பின்னர் தியான யோகத்தால் அந்த பரமேஸ்வரியை உணர்ந்து, உலகத்துக்குப் போதகர் பிரம்மா, அந்த மகாதேவியை ஏற்றுக்கொண்டார்.

காயத்ரீம் து ததோ ரௌத்ரீம் த்யாத்வா ப்ரஹ்மாநுயந்த்ரிதஃ இத்யேதாம் வைதிகீம் வித்யாம் ரௌத்ரீம் காயத்ரீமீரிதாம்

பிரம்மாவின் உத்தரவால், அவர் ரௌத்ரி காயத்ரியை தியானித்து, இந்த வேத அறிவு 'ரௌத்ரி காயத்ரி' என்று அழைக்கப்பட்டது.

ஜபித்வா து மஹாதேவீம் ப்ரஹ்மா லோகநமஸ்க்ரு'தாம் ப்ரபந்நஸ்து மஹாதேவம் த்யாநயுக்தேந சேதஸா

அனைத்து உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் மகாதேவியை ஜபித்து, மனதை தியானத்தில் ஆழ்த்தி, மகாதேவனிடம் சரணாகதி அடைந்தான்.

ததஸ்தஸ்ய மஹாதேவோ திவ்யயோகம் பஹுஶ்ருதம் ஐஶ்வர்யம் ஜ்ஞாநஸம்பத்திம் வைராக்யம் ச ததௌ ப்ரபுஃ

அப்போது அந்த மகாதேவன் அவனுக்கு தெய்வீகமான யோகம், பெரும் அறிவு, ஐஸ்வரியம், ஞானச் செல்வம், விருப்பமில்லாத தன்மை ஆகியவற்றை அருளினார்.

ததோ ऽஸ்ய பார்ஶ்வதோ திவ்யாஃ ப்ராதுர்பூதாஃ குமாரகாஃ பீதமால்யாம்பரதராஃ பீதஸ்ரகநுலேபநாஃ

அதற்குப் பிறகு, அவனது பக்கத்தில் இருந்து மஞ்சள் மாலையும் உடையுமாக, மஞ்சள் பூச்சும் பூசப்பட்டு, தெய்வீகமான சிறுவர்கள் தோன்றினர்.

பீதாபோஷ்ணீஷஶிரஸஃ பீதாஸ்யாஃ பீதமூர்தஜாஃ ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராந்த உஷித்வா விமலௌஜஸஃ

அவர்கள் மஞ்சள் முடி கட்டும் துணியும், மஞ்சள் முகமும், மஞ்சள் முடியும் உடையவர்களாக, தூய ஒளியுடன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் அங்கே தங்கினார்கள்.

யோகாத்மாநஸ்தபோஹ்லாதாஃ ப்ராஹ்மணாநாம் ஹிதைஷிணஃ தர்மயோகபலோபேதா முநீநாம் தீர்கஸத்த்ரிணாம்

யோகத்தில் நிலைபெற்று, தவத்தில் மகிழ்ந்து, பிராமணர்களுக்கு நன்மை விரும்பி, தர்மமும் யோகமும் கொண்ட பலத்துடன், நீண்ட யாகம் செய்யும் முனிவர்களாக இருந்தார்கள்.

உபதிஶ்ய மஹாயோகம் ப்ரவிஷ்டாஸ்தே மஹேஶ்வரம் ஏவமேதேந விதிநா யே ப்ரபந்நா மஹேஶ்வரம்

அவர்கள் மகா யோகத்தை உபதேசித்து முடித்தபின், மகேஸ்வரனுள் ஒன்றாகச் சேர்ந்தார்கள். இப்படியே இந்த முறையில் மகேஸ்வரனைச் சரணடைந்தவர்கள்—