லிங்கபுராணம்

கிந்நஸ்ய தாரணாயோகாத் வாயுரூர்த்வம் ப்ரவர்ததே ததஶ்சாபூரயேத் தேஹம் ஓங்காரேண ஸமந்விதஃ

யார் தியானத்தில் கவனம் செலுத்தாமல் சோர்வடைகிறார்களோ, அவர்களின் மூச்சு மேலே செல்கிறது; அப்போது, ஓம் என்ற ஒலி உடன் உடலை நிரப்ப வேண்டும்.

ததௌம்காரமயோ யோகீ அக்ஷரே த்வக்ஷரீ பவேத் அத ஊர்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஓங்காரப்ராப்திலக்ஷணம்

இவ்வாறு, யோகி ஓம் என்ற ஒலியுடன் ஒன்றாகி, அழியாத நிலையில் அழியாதவராகிறார். அடுத்து, ஓம் அடைவதின் lakṣaṇam பற்றி விளக்குகிறேன்.

ஏஷ த்ரிமாத்ரோ விஜ்ஞேயோ வ்யஞ்ஜநம் சாத்ர சேஶ்வரஃ ப்ரதமா வித்யுதீ மாத்ரா த்விதீயா தாமஸீ ஸ்ம்ரு'தா

இது மூன்று அளவுகளைக் கொண்டதாக அறியப்பட வேண்டும்; இதில் உள்ள மெய் எழுத்து இறைவன். முதல் அளவு மின்னலைப் போல, இரண்டாவது அளவு இருண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

த்ரு'தீயாம் நிர்குணாம் சைவ மாத்ராமக்ஷரகாமிநீம் காந்தாரீ சைவ விஜ்ஞேயா காந்தாரஸ்வரஸம்பவா

மூன்றாவது அளவு குணமற்றது, அது அழியாத நிலையை நோக்கிச் செல்கிறது; இது காந்தாரி என்றும், காந்தார சுரத்தில் இருந்து தோன்றியது என்றும் அறியப்பட வேண்டும்.

பிபீலிகாகதிஸ்பர்ஶா ப்ரயுக்தா மூர்த்நி லக்ஷ்யதே யதா ப்ரயுக்த ஓங்காரஃ ப்ரதிநிர்யாதி மூர்தநி

எறும்பின் நடைபோன்ற மென்மையான தொடுதலுடன் பயன்படுத்தும் போது அது தலைக்குப் புறத்தில் உணரப்படுகிறது; அதுபோல் ஓம் பயன்படுத்தும் போது அது தலைக்குள் வெளியில் செல்கிறது.

ததௌம்காரமயோ யோகீ த்வ் அக்ஷரீ த்வக்ஷரீ பவேத் ப்ரணவோ தநுஃ ஶரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்மலக்ஷணமுச்யதே

இவ்வாறு, யோகி ஓம் என்ற ஒலியுடன் ஒன்றாகி, அழியாத நிலையில் அழியாதவராகிறார். பிரணவம் வில், ஆத்மா அம்பு, பரமம் குறி என்று கூறப்படுகிறது.

அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யம் ஶரவத் தந்மயோ பவேத் ஓமித்யேகாக்ஷரம் ஹ்யேதத் குஹாயாம் நிஹிதம் பதம்

கவனமாக இருப்பவர் அம்பைப் போல் அதைத் துளைக்க வேண்டும்; அவர் அதனுடன் ஒன்றாக வேண்டும். ஓம் என்ற ஒற்றை எழுத்து இதயக் குகையில் மறைந்துள்ள இலக்காகும்.

ஓமித்யேதத்த்ரயோ லோகாஸ் த்ரயோ வேதாஸ்த்ரயோ ऽக்நயஃ விஷ்ணுக்ரமாஸ்த்ரயஸ்த்வேதே ரு'க்ஸாமாநி யஜூம்ஷி ச

'ஓம்' என்பது மூன்று உலகங்கள், மூன்று வேதங்கள், மூன்று அக்னிகள்; இது விஷ்ணுவின் மூன்று படிகள், மற்றும் ரிக், சாம, யஜுர் வேதங்களும் ஆகும்.

மாத்ரா சார்தம் ச திஸ்ரஸ்து விஜ்ஞேயாஃ பரமார்ததஃ தத்ப்ரயுக்தஸ்து யோ யோகீ தஸ்ய ஸாலோக்யமாப்நுயாத்

மூன்று அளவுகளும் அரை அளவும் உண்மையில் அறியப்பட வேண்டும்; அதைச் செயல்படுத்தும் யோகிக்கு அந்த உலகை அடையும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்.

அகாரோ ஹ்யக்ஷரோ ஜ்ஞேய உகாரஃ ஸஹிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ மகாரஸஹிதௌம்காரஸ் த்ரிமாத்ர இதி ஸம்ஜ்ஞிதஃ

'அ' என்ற எழுத்து அழியாதது என்று அறிய வேண்டும்; 'உ' அதனுடன் சேர்ந்தது என்று கூறப்படுகிறது; 'ம' 'அ' மற்றும் 'உ' உடன் சேர்ந்து, ஓம் என்பது மூன்று அளவுகளைக் கொண்டது என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அகாரஸ் த்வேஷ பூர்லோக உகாரோ புவ உச்யதே ஸவ்யஞ்ஜநோ மகாரஸ்து ஸ்வர்லோக இதி கீயதே

'அ' என்பது பூமி உலகம், 'உ' என்பது வியாழகாசம் என்று கூறப்படுகிறது; 'ம' என்ற மெய் எழுத்து சுவர்க்க உலகம் என்று பாடப்படுகிறது.

ஓங்காரஸ்து த்ரயோ லோகாஃ ஶிரஸ்தஸ்ய த்ரிவிஷ்டபம் புவநாங்கம் ச தத்ஸர்வம் ப்ராஹ்மம் தத்பதமுச்யதே

ஓம் என்பது மூன்று உலகங்கள்; அதன் தலை உயர்ந்த சுவர்க்கம். உலகங்களின் அனைத்து அங்கங்களும் அந்த பரமம், அதுவே பிரம்ம நிலை என்று கூறப்படுகிறது.

மாத்ராபாதோ ருத்ரலோகோ ஹ்ய் அமாத்ரம் து ஶிவம் பதம் ஏவம் ஜ்ஞாநவிஶேஷேண தத்பதம் ஸமுபாஸ்யதே

அளவுள்ள பகுதி ருத்ரரின் உலகம்; அளவில்லாத பகுதி சிவபதம். இவ்வாறு, சிறப்பு அறிவால் அந்த நிலை ஆராதிக்கப்படுகிறது.

தஸ்மாத்த்யாநரதிர்நித்யம் அமாத்ரம் ஹி ததக்ஷரம் உபாஸ்யம் ஹி ப்ரயத்நேந ஶாஶ்வதம் ஸுகமிச்சதா

ஆகவே, எப்போதும் தியானத்தில் மனம் வைத்திருப்பவர், அளவில்லாத, அழியாத அந்த எழுத்தை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்; நிரந்தரமான ஆனந்தத்தை விரும்புபவர் அதைப் பெறுவார்.

ஹ்ரஸ்வா து ப்ரதமா மாத்ரா ததோ தீர்கா த்வநந்தரம் ததஃ ப்லுதவதீ சைவ த்ரு'தீயா சோபதிஶ்யதே

முதல் அளவு குறுகியது, அதன் பின் இரண்டாவது நீளமானது, அதன் பின் மூன்றாவது அளவு நீண்டதாகவும், நீட்டிப்பாகவும் கற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.

ஏதாஸ்து மாத்ரா விஜ்ஞேயா யதாவதநுபூர்வஶஃ யாவதேவ து ஶக்யந்தே தார்யந்தே தாவதேவ ஹி

இந்த அளவுகளை முறையாகவும் தெளிவாகவும் அறிந்து, ஒருவர் தாங்கக்கூடிய அளவுக்கு மட்டுமே பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

இந்த்ரியாணி மநோ புத்திம் த்யாயந்நாத்மநி யஃ ஸதா அர்தம் தந்மாத்ரம் அபி சேச் ச்ரு'ணு யத் பலமாப்நுயாத்

யார் எப்போதும் தன் உள்ளத்தில் உணர்வுகள், மனம், புத்தி ஆகியவற்றை தியானிக்கிறாரோ—even ஒரு பகுதி நேரம் செய்தாலும்—அவர் பெறும் பலனை கேள்.

மாஸே மாஸே ऽஶ்வமேதேந யோ யஜேத ஶதம் ஸமாஃ தேந யத்ப்ராப்யதே புண்யம் மாத்ரயா ததவாப்நுயாத்

ஒவ்வொரு மாதமும் நூறு ஆண்டுகள் அஶ்வமேத யாகம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியம், இந்த அளவை பயிற்சி செய்வதால் அதேபோல் கிடைக்கும்.

ந ததா தபஸோக்ரேண ந யஜ்ஞைர்பூரிதக்ஷிணைஃ யத்பலம் ப்ராப்யதே ஸம்யங் மாத்ரயா ததவாப்நுயாத்

கடுமையான தவம் செய்தாலும், அதிக தானம் கொடுத்து யாகங்கள் செய்தாலும், இந்த அளவை முறையாக பயிற்சி செய்வதில் கிடைக்கும் பலனை பெற முடியாது.

தத்ர சைஷா து யா மாத்ரா ப்லுதா நாமோபதிஶ்யதே ஏஷா ஏவ பவேத்கார்யா க்ரு'ஹஸ்தாநாம் து யோகிநாம்

இவற்றில் 'ப்ளுத' எனப்படும் அளவையே, இல்லற வாழ்வோர் மற்றும் யோகிகள் பயிற்சி செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

ஏஷாம் சைவ விஶேஷேண ஐஶ்வர்யே ஹ்யஷ்டலக்ஷணே அணிமாத்யே து விஜ்ஞேயா தஸ்மாத்யுஞ்ஜீத தாம் த்விஜாஃ

இவற்றில் குறிப்பாக, அஷ்டைசுவரியங்களில் ஆனிமா முதலானவற்றில், இந்த அளவை அறிந்து, அதையே பயிற்சி செய்ய வேண்டும், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஏவம் ஹி யோகஸம்யுக்தஃ ஶுசிர் தாந்தோ ஜிதேந்த்ரியஃ ஆத்மாநம் வித்யதே யஸ்து ஸ ஸர்வம் விந்ததே த்விஜாஃ

யோகத்துடன் இணைந்து, தூய்மையுடன், மனக்கட்டுப்பாட்டுடன், உணர்வுகளை வென்று, ஆத்மாவை அறிந்தவர், இருமுறை பிறந்தவர்களே, எல்லாவற்றையும் அடைவார்.

தஸ்மாத்பாஶுபதைர்யோகைர் ஆத்மாநம் சிந்தயேத்புதஃ ஆத்மாநம் ஜாநதே யே து ஶுசயஸ்தே ந ஸம்ஶயஃ

அதனால், பாசுபத யோகங்களால் அறிவுள்ளோர் தங்களைத் தாமே சிந்திக்க வேண்டும். தங்களை அறிந்த தூயவர்கள் சந்தேகமின்றி முக்தி பெறுவார்கள்.

ரு'சோ யஜூம்ஷி ஸாமாநி வேதோபநிஷதஸ் ததா யோகஜ்ஞாநாதவாப்நோதி ப்ராஹ்மணோ ऽத்யாத்மசிந்தகஃ

ஆத்ம சிந்தனையில் ஈடுபட்ட பிராமணர், ரிக், யஜுர், சாம வேதங்கள், உபநிடதங்கள், யோகத்தால் பெறும் ஞானம் ஆகியவற்றை அடைவார்.

ஸர்வதேவமயோ பூத்வா அபூதஃ ஸ து ஜாயதே யோநிஸம்க்ரமணம் த்யக்த்வா யாதி வை ஶாஶ்வதம் பதம்

அனைத்து தேவர்களுடன் ஒன்றாகி, பிறவி எடுக்காமல், கருவறை வழியாக செல்லும் பிறப்பை விட்டு, நிலையான நிலையை அடைவார்.

யதா வ்ரு'க்ஷாத் பலம் பக்வம் பவநேந ஸமீரிதம் நமஸ்காரேண ருத்ரஸ்ய ததா பாபம் ப்ரணஶ்யதி

மரத்திலிருந்து பழம் பழுத்து காற்றால் விழும் போல், ருத்ரனை வணங்கினால் பாவம் அழிகிறது.

யத்ர ருத்ரநமஸ்காரஃ ஸர்வகர்மபலோ த்ருவஃ அந்யதேவநமஸ்காராந் ந தத்பலமவாப்நுயாத்

ருத்ரனை வணங்கும் இடத்தில் எல்லா செயல்களின் பலனும் உறுதி. மற்ற தேவர்களை வணங்கினால் அந்த பலன் கிடைக்காது.

தஸ்மாத்த்ரிஃப்ரவணம் யோகீ உபாஸீத மஹேஶ்வரம் தஶவிஸ்தாரகம் ப்ரஹ்ம ததா ச ப்ரஹ்மவிஸ்தரைஃ

ஆகையால், யோகி தினமும் மூன்று முறை மகேசுவரனை வழிபட வேண்டும்; பத்து மடங்கு விரிந்த பரமனை, அதேபோல் பரம விரிவுகளையும்.

ஏவம் த்யாநஸமாயுக்தஃ ஸ்வதேஹம் யஃ பரித்யஜேத் ஸ யாதி ஶிவஸாயுஜ்யம் ஸமுத்த்ரு'த்ய குலத்ரயம்

இப்படி தியானத்தில் நிலைத்து தன் உடலை விட்டு விடும் ஒருவர், சிவனுடன் ஒன்றாகி, மூன்று குலங்களையும் உயர்த்துவார்.