லிங்கபுராணம்

அக்நிப்ரவேஶம் குருதே ஸ்வப்நாந்தே யஸ்து மாநவஃ ஸ்ம்ரு'திம் நோபலபேச்சாபி ததந்தம் தஸ்ய ஜீவிதம்

ஒருவன் கனவின் முடிவில் நெருப்புக்குள் சென்றாலோ, நினைவுகளை நினைவுகூர முடியவில்லையோ, அவனுடைய உயிர் முடிவடைகிறது.

யஸ்து ப்ராவரணம் ஶுக்லம் ஸ்வகம் பஶ்யதி மாநவஃ க்ரு'ஷ்ணம் ரக்தமபி ஸ்வப்நே தஸ்ய ம்ரு'த்யுருபஸ்திதஃ

ஒருவன் கனவில் தன் வெள்ளை உடையையோ, கருப்பு அல்லது சிவப்பு உடையையோ பார்த்தால், அவனுக்கு இறப்பு அருகில் உள்ளது.

அரிஷ்டே ஸூசிதே தேஹே தஸ்மிந்கால உபஸ்திதே த்யக்த்வா கேதம் விஷாதம் ச உபேக்ஷேத் புத்திமாந் நரஃ

இப்படி உடலில் குறிகள் தோன்றும் போது, அந்த நேரம் வந்துவிட்டால், புத்திசாலி மனிதன் துக்கமும் கவலையும் விட்டுவிட்டு, அமைதியாக இருக்க வேண்டும்.

ப்ராசீம் வா யதி வோதீசீம் திஶம் நிஷ்க்ரம்ய வை ஶுசிஃ ஸமே ऽதிஸ்தாவரே தேஶே விவிக்தே ஜந்துவர்ஜிதே

கிழக்கு அல்லது வடக்கு திசையில் வெளியே சென்று, தூய்மை, சமமான, மிகவும் உறுதியான, தனிமையான, உயிரினங்கள் இல்லாத இடத்தில் இருக்க வேண்டும்.

உதங்முகஃ ப்ராங்முகோ வா ஸ்வஸ்தஶ் சாசாந்த ஏவ ச ஸ்வஸ்திகேநோபவிஷ்டஸ்து நமஸ்க்ரு'த்வா மஹேஶ்வரம்

வடக்கு அல்லது கிழக்கு நோக்கி, மனம் அமைதியாக, சுவஸ்திக ஆசனத்தில் அமர்ந்து, மகேஸ்வரனை வணங்கி உட்கார வேண்டும்.

ஸமகாயஶிரோக்ரீவோ தாரயந் நாவலோகயேத் யதா தீபோ நிவாதஸ்தோ நேங்கதே ஸோபமா ஸ்ம்ரு'தா

உடல், தலை, கழுத்து நேராக வைத்து, சுற்றிப் பார்க்காமல், காற்றில்லா இடத்தில் விளக்கு அசையாமல் இருப்பதைப் போல அமைதியாக இருக்க வேண்டும்.

ப்ராகுதக்ப்ரவணே தேஶே ததா யுஞ்ஜீத ஶாஸ்த்ரவித் காமம் விதர்கம் ப்ரீதிம் ச ஸுகதுஃகே உபே ததா

கிழக்கு அல்லது வடக்கு சரிவுள்ள இடத்தில், வேதங்களை அறிந்தவர் ஆசை, சந்தேகம், சந்தோஷம், துக்கம் ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டு அங்கே தவம் செய்ய வேண்டும்.

நிக்ரு'ஹ்ய மநஸா ஸர்வம் ஶுக்லம் த்யாநம் அநுஸ்மரேத் க்ராணே ச ரஸநே நித்யம் சக்ஷுஷீ ஸ்பர்ஶநே ததா

மனதை அடக்கி, எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்தி, தூய்மையான தியானத்தை எப்போதும் நினைவில் கொண்டு, மூக்கிலும் நாவிலும், கண்களிலும் தொடுவதில் என்றும் அதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

ஶ்ரோத்ரே மநஸி புத்தௌ ச தத்ர வக்ஷஸி தாரயேத் காலகர்மாணி விஜ்ஞாய ஸமூஹேஷ்வேவ நித்யஶஃ

காதிலும், மனதிலும், புத்தியிலும், மார்பிலும் அதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; காலத்தையும் செய்கைகளையும் அறிந்து, கூட்டங்களில் என்றும் அதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

த்வாதஶாத்யாத்மமித்யேவம் யோகதாரணமுச்யதே ஶதமர்தஶதம் வாபி தாரணாம் மூர்த்நி தாரயேத்

இவ்வாறு பன்னிரண்டு வகையான உள்ளார்ந்த பயிற்சி தான் யோகத் தாரணம் எனப்படுகிறது; நூறு அல்லது ஐம்பது முறை அந்த தியானத்தை தலைக்கு மேல் நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

கிந்நஸ்ய தாரணாயோகாத் வாயுரூர்த்வம் ப்ரவர்ததே ததஶ்சாபூரயேத் தேஹம் ஓங்காரேண ஸமந்விதஃ

யார் தியானத்தில் கவனம் செலுத்தாமல் சோர்வடைகிறார்களோ, அவர்களின் மூச்சு மேலே செல்கிறது; அப்போது, ஓம் என்ற ஒலி உடன் உடலை நிரப்ப வேண்டும்.

ததௌம்காரமயோ யோகீ அக்ஷரே த்வக்ஷரீ பவேத் அத ஊர்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஓங்காரப்ராப்திலக்ஷணம்

இவ்வாறு, யோகி ஓம் என்ற ஒலியுடன் ஒன்றாகி, அழியாத நிலையில் அழியாதவராகிறார். அடுத்து, ஓம் அடைவதின் lakṣaṇam பற்றி விளக்குகிறேன்.

ஏஷ த்ரிமாத்ரோ விஜ்ஞேயோ வ்யஞ்ஜநம் சாத்ர சேஶ்வரஃ ப்ரதமா வித்யுதீ மாத்ரா த்விதீயா தாமஸீ ஸ்ம்ரு'தா

இது மூன்று அளவுகளைக் கொண்டதாக அறியப்பட வேண்டும்; இதில் உள்ள மெய் எழுத்து இறைவன். முதல் அளவு மின்னலைப் போல, இரண்டாவது அளவு இருண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

த்ரு'தீயாம் நிர்குணாம் சைவ மாத்ராமக்ஷரகாமிநீம் காந்தாரீ சைவ விஜ்ஞேயா காந்தாரஸ்வரஸம்பவா

மூன்றாவது அளவு குணமற்றது, அது அழியாத நிலையை நோக்கிச் செல்கிறது; இது காந்தாரி என்றும், காந்தார சுரத்தில் இருந்து தோன்றியது என்றும் அறியப்பட வேண்டும்.

பிபீலிகாகதிஸ்பர்ஶா ப்ரயுக்தா மூர்த்நி லக்ஷ்யதே யதா ப்ரயுக்த ஓங்காரஃ ப்ரதிநிர்யாதி மூர்தநி

எறும்பின் நடைபோன்ற மென்மையான தொடுதலுடன் பயன்படுத்தும் போது அது தலைக்குப் புறத்தில் உணரப்படுகிறது; அதுபோல் ஓம் பயன்படுத்தும் போது அது தலைக்குள் வெளியில் செல்கிறது.

ததௌம்காரமயோ யோகீ த்வ் அக்ஷரீ த்வக்ஷரீ பவேத் ப்ரணவோ தநுஃ ஶரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்மலக்ஷணமுச்யதே

இவ்வாறு, யோகி ஓம் என்ற ஒலியுடன் ஒன்றாகி, அழியாத நிலையில் அழியாதவராகிறார். பிரணவம் வில், ஆத்மா அம்பு, பரமம் குறி என்று கூறப்படுகிறது.

அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யம் ஶரவத் தந்மயோ பவேத் ஓமித்யேகாக்ஷரம் ஹ்யேதத் குஹாயாம் நிஹிதம் பதம்

கவனமாக இருப்பவர் அம்பைப் போல் அதைத் துளைக்க வேண்டும்; அவர் அதனுடன் ஒன்றாக வேண்டும். ஓம் என்ற ஒற்றை எழுத்து இதயக் குகையில் மறைந்துள்ள இலக்காகும்.

ஓமித்யேதத்த்ரயோ லோகாஸ் த்ரயோ வேதாஸ்த்ரயோ ऽக்நயஃ விஷ்ணுக்ரமாஸ்த்ரயஸ்த்வேதே ரு'க்ஸாமாநி யஜூம்ஷி ச

'ஓம்' என்பது மூன்று உலகங்கள், மூன்று வேதங்கள், மூன்று அக்னிகள்; இது விஷ்ணுவின் மூன்று படிகள், மற்றும் ரிக், சாம, யஜுர் வேதங்களும் ஆகும்.

மாத்ரா சார்தம் ச திஸ்ரஸ்து விஜ்ஞேயாஃ பரமார்ததஃ தத்ப்ரயுக்தஸ்து யோ யோகீ தஸ்ய ஸாலோக்யமாப்நுயாத்

மூன்று அளவுகளும் அரை அளவும் உண்மையில் அறியப்பட வேண்டும்; அதைச் செயல்படுத்தும் யோகிக்கு அந்த உலகை அடையும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்.

அகாரோ ஹ்யக்ஷரோ ஜ்ஞேய உகாரஃ ஸஹிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ மகாரஸஹிதௌம்காரஸ் த்ரிமாத்ர இதி ஸம்ஜ்ஞிதஃ

'அ' என்ற எழுத்து அழியாதது என்று அறிய வேண்டும்; 'உ' அதனுடன் சேர்ந்தது என்று கூறப்படுகிறது; 'ம' 'அ' மற்றும் 'உ' உடன் சேர்ந்து, ஓம் என்பது மூன்று அளவுகளைக் கொண்டது என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அகாரஸ் த்வேஷ பூர்லோக உகாரோ புவ உச்யதே ஸவ்யஞ்ஜநோ மகாரஸ்து ஸ்வர்லோக இதி கீயதே

'அ' என்பது பூமி உலகம், 'உ' என்பது வியாழகாசம் என்று கூறப்படுகிறது; 'ம' என்ற மெய் எழுத்து சுவர்க்க உலகம் என்று பாடப்படுகிறது.

ஓங்காரஸ்து த்ரயோ லோகாஃ ஶிரஸ்தஸ்ய த்ரிவிஷ்டபம் புவநாங்கம் ச தத்ஸர்வம் ப்ராஹ்மம் தத்பதமுச்யதே

ஓம் என்பது மூன்று உலகங்கள்; அதன் தலை உயர்ந்த சுவர்க்கம். உலகங்களின் அனைத்து அங்கங்களும் அந்த பரமம், அதுவே பிரம்ம நிலை என்று கூறப்படுகிறது.

மாத்ராபாதோ ருத்ரலோகோ ஹ்ய் அமாத்ரம் து ஶிவம் பதம் ஏவம் ஜ்ஞாநவிஶேஷேண தத்பதம் ஸமுபாஸ்யதே

அளவுள்ள பகுதி ருத்ரரின் உலகம்; அளவில்லாத பகுதி சிவபதம். இவ்வாறு, சிறப்பு அறிவால் அந்த நிலை ஆராதிக்கப்படுகிறது.

தஸ்மாத்த்யாநரதிர்நித்யம் அமாத்ரம் ஹி ததக்ஷரம் உபாஸ்யம் ஹி ப்ரயத்நேந ஶாஶ்வதம் ஸுகமிச்சதா

ஆகவே, எப்போதும் தியானத்தில் மனம் வைத்திருப்பவர், அளவில்லாத, அழியாத அந்த எழுத்தை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்; நிரந்தரமான ஆனந்தத்தை விரும்புபவர் அதைப் பெறுவார்.

ஹ்ரஸ்வா து ப்ரதமா மாத்ரா ததோ தீர்கா த்வநந்தரம் ததஃ ப்லுதவதீ சைவ த்ரு'தீயா சோபதிஶ்யதே

முதல் அளவு குறுகியது, அதன் பின் இரண்டாவது நீளமானது, அதன் பின் மூன்றாவது அளவு நீண்டதாகவும், நீட்டிப்பாகவும் கற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.

ஏதாஸ்து மாத்ரா விஜ்ஞேயா யதாவதநுபூர்வஶஃ யாவதேவ து ஶக்யந்தே தார்யந்தே தாவதேவ ஹி

இந்த அளவுகளை முறையாகவும் தெளிவாகவும் அறிந்து, ஒருவர் தாங்கக்கூடிய அளவுக்கு மட்டுமே பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

இந்த்ரியாணி மநோ புத்திம் த்யாயந்நாத்மநி யஃ ஸதா அர்தம் தந்மாத்ரம் அபி சேச் ச்ரு'ணு யத் பலமாப்நுயாத்

யார் எப்போதும் தன் உள்ளத்தில் உணர்வுகள், மனம், புத்தி ஆகியவற்றை தியானிக்கிறாரோ—even ஒரு பகுதி நேரம் செய்தாலும்—அவர் பெறும் பலனை கேள்.

மாஸே மாஸே ऽஶ்வமேதேந யோ யஜேத ஶதம் ஸமாஃ தேந யத்ப்ராப்யதே புண்யம் மாத்ரயா ததவாப்நுயாத்

ஒவ்வொரு மாதமும் நூறு ஆண்டுகள் அஶ்வமேத யாகம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியம், இந்த அளவை பயிற்சி செய்வதால் அதேபோல் கிடைக்கும்.

ந ததா தபஸோக்ரேண ந யஜ்ஞைர்பூரிதக்ஷிணைஃ யத்பலம் ப்ராப்யதே ஸம்யங் மாத்ரயா ததவாப்நுயாத்

கடுமையான தவம் செய்தாலும், அதிக தானம் கொடுத்து யாகங்கள் செய்தாலும், இந்த அளவை முறையாக பயிற்சி செய்வதில் கிடைக்கும் பலனை பெற முடியாது.