லிங்கபுராணம்

ஸம்பிந்நோ மாருதோ யஸ்ய மர்மஸ்தாநாநி க்ரு'ந்ததி அத்பிஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ ந ஹ்ரு'ஷ்யேத தஸ்ய ம்ரு'த்யுருபஸ்திதஃ

உடலில் உயிராற்றல் குழப்பமடைந்து முக்கிய இடங்களை வெட்டுகிறது, நீர் தொடும்போது மகிழ்ச்சி ஏற்படவில்லை என்றால், அவனுக்கு மரணம் நெருங்கியுள்ளது.

ரு'க்ஷவாநரயுக்தேந ரதேநாஶாம் ச தக்ஷிணாம் காயந்ந்ரு'த்யந் வ்ரஜேத் ஸ்வப்நே வித்யாந்ம்ரு'த்யுருபஸ்திதஃ

ஒருவன் கனவில் கரடிகள் அல்லது குரங்குகள் இழுக்கும் ரதத்தில் தெற்கே செல்லும் போது பாடவோ, நடனமாடவோ செய்கிறான் என்றால், மரணம் நெருங்கி வந்துவிட்டது என்று அறிய வேண்டும்.

க்ரு'ஷ்ணாம்பரதரா ஶ்யாமா காயந்தீ வாப்யதாங்கநா யம் நயேத்தக்ஷிணாமாஶாம் ஸ்வப்நே ஸோ ऽபி ந ஜீவதி

கனவில் கருநிற உடை அணிந்த, கருநிற பெண் பாடவோ, வேறு எதுவாகவோ செய்து ஒருவரை தெற்கே அழைத்துச் சென்றால், அவனும் உயிரோடிருக்க மாட்டான்.

சித்ரம் வா ஸ்வஸ்ய கண்டஸ்ய ஸ்வப்நே யோ வீக்ஷதே நரஃ நக்நம் வா ஶ்ரமணம் த்ரு'ஷ்ட்வா வித்யாந்ம்ரு'த்யுமுபஸ்திதம்

ஒருவன் கனவில் தன் கழுத்தில் துளை காண்கிறான், அல்லது நிர்வாணமான தவசியைப் பார்க்கிறான் என்றால், மரணம் நெருங்கியுள்ளது என்று அறிய வேண்டும்.

ஆ மஸ்தகதலாத்யஸ் து நிமஜ்ஜேத்பங்கஸாகரே த்ரு'ஷ்ட்வா து தாத்ரு'ஶம் ஸ்வப்நம் ஸத்ய ஏவ ந ஜீவதி

ஒருவன் தலையிலிருந்து பாதம் வரை தன்னை சேற்றுக் கடலில் முழுகுகிறான் என்று கனவில் காண்கிறான் என்றால், அத்தகைய கனவை கண்டவுடன் அவன் ஒருநாளும் உயிரோடிருக்க மாட்டான்.

பஸ்மாங்காராம்ஶ் ச கேஶாம்ஶ் ச நதீம் ஶுஷ்காம் புஜங்கமாந் பஶ்யேத்யோ தஶராத்ரம் து ந ஸ ஜீவதி தாத்ரு'ஶஃ

ஒருவன் கனவில் புழுதி, நெருப்பு, முடி, உலர்ந்த நதி, பாம்புகள் ஆகியவற்றைக் காண்கிறான் என்றால், பத்து இரவுக்குள் அவன் உயிரோடிருக்க மாட்டான்.

க்ரு'ஷ்ணைஶ் ச விகடைஶ்சைவ புருஷைருத்யதாயுதைஃ பாஷாணைஸ்தாட்யதே ஸ்வப்நே யஃ ஸத்யோ ந ஸ ஜீவதி

கனவில் கருநிறமும் பயங்கரமானும் ஆயுதம் ஏந்திய மனிதர்கள் கற்களால் அடிக்கிறார்கள் என்றால், அவன் உடனே உயிரிழப்பான்.

ஸூர்யோதயே ப்ரத்யுஷஸி ப்ரத்யக்ஷம் யஸ்ய வை ஶிவாஃ க்ரோஶந்த்யபிமுகம் ப்ரேத்ய ஸ கதாயுர்பவேந்நரஃ

சூரியோதயத்திலும் விடியற்காலத்திலும் ஒருவரை நோக்கி நரி நேரில் கூவுகிறதை கேட்டால், மரணத்திற்கு பிறகு அவனது ஆயுள் முடிந்துவிடும்.

யஸ்ய வா ஸ்நாதமாத்ரஸ்ய ஹ்ரு'தயம் பீட்யதே ப்ரு'ஶம் ஜாயதே தந்தஹர்ஷஶ் ச தம் கதாயுஷமாதிஶேத்

குளித்து முடிந்தவுடன் ஒருவரது இதயம் மிகுந்த வலியால் பீடிக்கப்படுகிறது, அல்லது பற்கள் நடுங்குகிறது என்றால், அவனது ஆயுள் முடிந்துவிட்டதாகக் கருத வேண்டும்.

பூயோபூயஸ்த்ரஸேத்யஸ்து ராத்ரௌ வா யதி வா திவா தீபகந்தம் ச நாக்ராதி வித்யாந்ம்ரு'த்யும் உபஸ்திதம்

ஒருவன் இரவில் அல்லது பகலில் மீண்டும் மீண்டும் நடுங்கி, விளக்கு வாசனையை உணர முடியாவிட்டால், அவனுக்கு இறப்பு அருகில் வந்துவிட்டது என்று அறிய வேண்டும்.

ராத்ரௌ சேந்த்ரதநுஃ பஶ்யேத் திவா நக்ஷத்ரமண்டலம் பரநேத்ரேஷு சாத்மாநம் ந பஶ்யேந்ந ஸ ஜீவதி

யாராவது இரவில் வானவில் காண்கிறாரோ, அல்லது பகலில் நட்சத்திரங்களின் வட்டத்தைப் பார்க்கிறாரோ, அல்லது பிறரின் கண்களில் தன்னை காண முடியவில்லையோ, அவர் உயிரோடு இல்லை.

நேத்ரமேகம் ஸ்ரவேத்யஸ்ய கர்ணௌ ஸ்தாநாச்ச ப்ரஶ்யதஃ வக்ரா ச நாஸா பவதி விஜ்ஞேயோ கதஜீவிதஃ

யாருடைய ஒரு கண் நீர் வடிக்கிறதோ, காதுகள் இடத்திலிருந்து சிதறுகிறதோ, மூக்கு வளைந்து போய்விட்டதோ, அவருடைய உயிர் போய்விட்டது என்று அறிய வேண்டும்.

யஸ்ய க்ரு'ஷ்ணா கரா ஜிஹ்வா பத்மாபாஸம் ச வை முகம் கண்டே வா பிண்டிகாரக்தே தஸ்ய ம்ரு'த்யுருபஸ்திதஃ

யாருடைய நாக்கு கருப்பும் கடினமுமாக இருக்கிறதோ, வாயில் தாமரை போன்ற தோற்றம் இருக்கிறதோ, கன்னில் சிவப்புக் கட்டி இருக்கிறதோ, அவருக்கு இறப்பு அருகில் உள்ளது.

முக்தகேஶோ ஹஸம்ஶ்சைவ காயந்ந்ரு'த்யம்ஶ் ச யோ நரஃ யாம்யாமபிமுகம் கச்சேத் ததந்தம் தஸ்ய ஜீவிதம்

யாராவது முடியை அவிழ்த்து, சிரித்து, பாடி, நடனமாடி, தெற்கை நோக்கி நடக்கிறாரோ, அவருடைய உயிர் முடிவுக்கு வருகிறது.

யஸ்ய ஶ்வேதகநாபாஸா ஶ்வேதஸர்ஷபஸம்நிபா ஶ்வேதா ச மூர்திர்ஹ்யஸக்ரு'த் தஸ்ய ம்ரு'த்யுருபஸ்திதஃ

யாருடைய உருவம் அடிக்கடி வெள்ளை மேகக் குழாமைப் போலவும், வெள்ளை கடுகு போன்றதாகவும், முழுவதும் வெள்ளையாகவும் தெரிகிறதோ, அவருக்கு இறப்பு அருகில் உள்ளது.

உஷ்ட்ரா வா ராஸபா வாபியுக்தாஃ ஸ்வப்நே ரதே ஶுபாஃ யஸ்ய ஸோ ऽபி ந ஜீவேத்து தக்ஷிணாபிமுகோ கதஃ

ஒருவன் கனவில் ஒட்டகங்கள் அல்லது கழுதைகள் நல்ல ரதத்தில் இணைக்கப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்தால், குறிப்பாக தெற்கை நோக்கி சென்றால், அவன் உயிரோடு இருப்பதில்லை.

த்வே வாத பரமே ऽரிஷ்டே ஏகீபூதஃ பரம் பவேத் கோஷம் ந ஶ்ரு'ணுயாத்கர்ணே ஜ்யோதிர் நேத்ரே ந பஶ்யதி

இரண்டு அல்லது மிக மோசமான குறிகள் ஒருவரிடம் சேர்ந்துவிட்டால், அவர் செவியில் ஒலி கேட்கவில்லையோ, கண்களில் ஒளி தெரியவில்லையோ, அது மிக ஆபத்தான குறியாகும்.

ஶ்வப்ரே யோ நிபதேத்ஸ்வப்நே த்வாரம் சாபி பிதீயதே ந சோத்திஷ்டதி யஃ ஶ்வப்ராத் ததந்தம் தஸ்ய ஜீவிதம்

ஒருவன் கனவில் பள்ளத்தில் விழுந்து, கதவு அடைக்கப்பட்டு, அந்த பள்ளத்திலிருந்து எழ முடியவில்லையென்றால், அவனுடைய உயிர் முடிவடைகிறது.

முகஸ்ய ஶோஷஃ ஸுஷிரா ச நாபிரத்யுஷ்ணமூத்ரோ விஷமஸ்த ஏவ

வாய் உலர்வு, தொப்புள் உள்ளே சென்று, சிறுநீர் மிக அதிகமாக சூடாக இருப்பது—இப்படி இருப்பவர் மிக ஆபத்தான நிலையில் உள்ளார்.

திவா வா யதி வா ராத்ரௌ ப்ரத்யக்ஷம் யோ நிஹந்யதே ஹந்தாரம் ந ச பஶ்யேச்ச ஸ கதாயுர்ந ஜீவதி

ஒருவன் பகலில் அல்லது இரவில் வெளிப்படையாக கொல்லப்பட்டு, தன்னை கொன்றவரை காண முடியவில்லையெனில், அவனுடைய உயிர் போய்விட்டது.

அக்நிப்ரவேஶம் குருதே ஸ்வப்நாந்தே யஸ்து மாநவஃ ஸ்ம்ரு'திம் நோபலபேச்சாபி ததந்தம் தஸ்ய ஜீவிதம்

ஒருவன் கனவின் முடிவில் நெருப்புக்குள் சென்றாலோ, நினைவுகளை நினைவுகூர முடியவில்லையோ, அவனுடைய உயிர் முடிவடைகிறது.

யஸ்து ப்ராவரணம் ஶுக்லம் ஸ்வகம் பஶ்யதி மாநவஃ க்ரு'ஷ்ணம் ரக்தமபி ஸ்வப்நே தஸ்ய ம்ரு'த்யுருபஸ்திதஃ

ஒருவன் கனவில் தன் வெள்ளை உடையையோ, கருப்பு அல்லது சிவப்பு உடையையோ பார்த்தால், அவனுக்கு இறப்பு அருகில் உள்ளது.

அரிஷ்டே ஸூசிதே தேஹே தஸ்மிந்கால உபஸ்திதே த்யக்த்வா கேதம் விஷாதம் ச உபேக்ஷேத் புத்திமாந் நரஃ

இப்படி உடலில் குறிகள் தோன்றும் போது, அந்த நேரம் வந்துவிட்டால், புத்திசாலி மனிதன் துக்கமும் கவலையும் விட்டுவிட்டு, அமைதியாக இருக்க வேண்டும்.

ப்ராசீம் வா யதி வோதீசீம் திஶம் நிஷ்க்ரம்ய வை ஶுசிஃ ஸமே ऽதிஸ்தாவரே தேஶே விவிக்தே ஜந்துவர்ஜிதே

கிழக்கு அல்லது வடக்கு திசையில் வெளியே சென்று, தூய்மை, சமமான, மிகவும் உறுதியான, தனிமையான, உயிரினங்கள் இல்லாத இடத்தில் இருக்க வேண்டும்.

உதங்முகஃ ப்ராங்முகோ வா ஸ்வஸ்தஶ் சாசாந்த ஏவ ச ஸ்வஸ்திகேநோபவிஷ்டஸ்து நமஸ்க்ரு'த்வா மஹேஶ்வரம்

வடக்கு அல்லது கிழக்கு நோக்கி, மனம் அமைதியாக, சுவஸ்திக ஆசனத்தில் அமர்ந்து, மகேஸ்வரனை வணங்கி உட்கார வேண்டும்.

ஸமகாயஶிரோக்ரீவோ தாரயந் நாவலோகயேத் யதா தீபோ நிவாதஸ்தோ நேங்கதே ஸோபமா ஸ்ம்ரு'தா

உடல், தலை, கழுத்து நேராக வைத்து, சுற்றிப் பார்க்காமல், காற்றில்லா இடத்தில் விளக்கு அசையாமல் இருப்பதைப் போல அமைதியாக இருக்க வேண்டும்.

ப்ராகுதக்ப்ரவணே தேஶே ததா யுஞ்ஜீத ஶாஸ்த்ரவித் காமம் விதர்கம் ப்ரீதிம் ச ஸுகதுஃகே உபே ததா

கிழக்கு அல்லது வடக்கு சரிவுள்ள இடத்தில், வேதங்களை அறிந்தவர் ஆசை, சந்தேகம், சந்தோஷம், துக்கம் ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டு அங்கே தவம் செய்ய வேண்டும்.

நிக்ரு'ஹ்ய மநஸா ஸர்வம் ஶுக்லம் த்யாநம் அநுஸ்மரேத் க்ராணே ச ரஸநே நித்யம் சக்ஷுஷீ ஸ்பர்ஶநே ததா

மனதை அடக்கி, எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்தி, தூய்மையான தியானத்தை எப்போதும் நினைவில் கொண்டு, மூக்கிலும் நாவிலும், கண்களிலும் தொடுவதில் என்றும் அதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

ஶ்ரோத்ரே மநஸி புத்தௌ ச தத்ர வக்ஷஸி தாரயேத் காலகர்மாணி விஜ்ஞாய ஸமூஹேஷ்வேவ நித்யஶஃ

காதிலும், மனதிலும், புத்தியிலும், மார்பிலும் அதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; காலத்தையும் செய்கைகளையும் அறிந்து, கூட்டங்களில் என்றும் அதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.