லிங்கபுராணம்

ஸுநந்தோ நந்தநஶ்சைவ விஶ்வநந்தோபநந்தநௌ ஶிஷ்யாஸ்தே வை மஹாத்மாநோ யைஸ்தத்ப்ரஹ்ம ஸதாவ்ரு'தம்

சுனந்தன், நந்தன், விஷ்வநந்தன், உபநந்தன் ஆகிய இந்த மாணவர்கள், பெரிய ஆன்மாக்கள், எப்போதும் அந்த பிரம்மனைச் சுற்றி நிற்கின்றனர்.

தஸ்யாக்ரே ஶ்வேதவர்ணாபஃ ஶ்வேதோ நாம மஹாமுநிஃ விஜஜ்ஞே ऽத மஹாதேஜாஸ் தஸ்மாஜ்ஜஜ்ஞே ஹரஸ்த்வஸௌ

அவர்களுக்கு முன்பாக, வெண்மை நிறத்தில் ஒளிவீசும், ஶ்வேதன் என்ற பெரிய முனிவர் பிறந்தார்; பின்னர் அவரிலிருந்து மிகுந்த பிரகாசமுள்ள ஹரன் தோன்றினார்.

தத்ர தே முநயஃ ஸர்வே ஸத்யோஜாதம் மஹேஶ்வரம் ப்ரபந்நாஃ பரயா பக்த்யா க்ரு'ணந்தோ ப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதம்

அங்கே அந்த முனிவர்கள் அனைவரும், மிகுந்த பக்தியுடன், சத்யோஜாத மகேஶ்வரனை அடைந்து, அந்த நித்திய பிரம்மனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

தஸ்மாத்விஶ்வேஶ்வரம் தேவம் யே ப்ரபத்யந்தி வை த்விஜாஃ ப்ராணாயாமபரா பூத்வா ப்ரஹ்மதத்பரமாநஸாஃ

அதனால், யார் யார் இந்த உலகத்துக்கு இறைவனாகிய தேவனை அடைகிறார்களோ, அவர்கள் உயிர்வளையை அடக்கி, மனதை பிரம்மனில் நிலைநிறுத்தி இருப்பார்கள்.

தே ஸர்வே பாபநிர்முக்தா விமலா ப்ரஹ்மவர்சஸஃ விஷ்ணுலோகமதிக்ரம்ய ருத்ரலோகம் வ்ரஜந்தி தே

அவர்கள் அனைவரும் பாவமின்றி, தூய்மையாக, பிரம்ம ஒளியில் பிரகாசித்து, விஷ்ணுவின் உலகைத் தாண்டி, ருத்ரனின் உலகை அடைவர்.

ததஸ்த்ரிம்ஶத்தமஃ கல்போ ரக்தோ நாம ப்ரகீர்திதஃ ப்ரஹ்மா யத்ர மஹாதேஜா ரக்தவர்ணமதாரயத்

பின்னர் முப்பத்தி மூன்றாவது கல்பம் 'ரக்த' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதில் பிரம்மா, மிகுந்த ஒளியுடன், சிவப்பாக உருவெடுத்தான்.

த்யாயதஃ புத்ரகாமஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ ப்ராதுர்பூதோ மஹாதேஜாஃ குமாரோ ரக்தபூஷணஃ

மகா பிரம்மா, மகன் வேண்டும் என்று தியானித்தபோது, சிவப்புப் பூச்சணங்களுடன் ஒளிவீசும் குமாரன் தோன்றினார்.

ரக்தமால்யாம்பரதரோ ரக்தநேத்ரஃ ப்ரதாபவாந் ஸ தம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாத்மாநம் குமாரம் ரக்தவாஸஸம்

சிவப்பு மாலையும் உடையும் அணிந்து, சிவப்பு கண்களுடன், பெரும் ஒளியுடன், அந்த பெரிய ஆன்மாவான சிவப்பு உடைய குமாரனைப் பார்த்தான்.

பரம் த்யாநம் ஸமாஶ்ரித்ய புபுதே தேவமீஶ்வரம் ஸ தம் ப்ரணம்ய பகவாந் ப்ரஹ்மா பரமயந்த்ரிதஃ

உயர்ந்த தியானத்தில் நிலைநின்று, அந்த இறைவனை உணர்ந்தான்; பிறகு, அந்த பிரம்மா, மிகவும் கட்டுப்பாட்டுடன், அவனை வணங்கினான்.

வாமதேவம் ததோ ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்ம வை ஸமசிந்தயத் ததா ஸ்துதோ மஹாதேவோ ப்ரஹ்மணா பரமேஶ்வரஃ

பின்னர் பிரம்மா, வாமதேவனை பிரம்மனாக எண்ணினான்; அப்படி பிரம்மா புகழ்ந்தபோது, பரம ஈஶ்வரனான மகாதேவன் வழிபட்டான்.

ப்ரதீதஹ்ரு'தயஃ ஸர்வ இதமாஹ பிதாமஹம் த்யாயதா புத்ரகாமேந யஸ்மாத்தே ऽஹம் பிதாமஹ

முழுமையாக மனதை உணர்ந்தவனாக, அவன் பிதாமகரிடம் சொன்னான்: 'நீ மகன் வேண்டும் என்று தியானித்ததால், பிதாமகா—'

த்ரு'ஷ்டஃ பரமயா பக்த்யா ஸ்துதஶ் ச ப்ரஹ்மபூர்வகம் தஸ்மாத்த்யாநபலம் ப்ராப்ய கல்பே கல்பே ப்ரயத்நதஃ

'உயர்ந்த பக்தியுடன் என்னை கண்டாய், பிரம்மன் வழியில் புகழ்ந்தாய்; அதனால் தியானத்தின் பலத்தால், ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் முயற்சியுடன்—'

வேத்ஸ்யஸே மாம் ப்ரஸம்க்யாதம் லோகதாதாரமீஶ்வரம் ததஸ்தஸ்ய மஹாத்மாநஶ் சத்வாரஸ்தே குமாரகாஃ

'நீ என்னை எண்ணப்பட்டவனாக, உலகங்களைத் தாங்கும் இறைவனாக அறிந்துகொள்வாய்.' பின்னர், அவனிடமிருந்து அந்த நான்கு பெரிய ஆன்மா குமாரர்கள் பிறந்தார்கள்.

ஸம்பபூவுர்மஹாத்மாநோ விஶுத்தா ப்ரஹ்மவர்சஸஃ விரஜாஶ் ச விபாஹுஶ் ச விஶோகோ விஶ்வபாவநஃ

அவர்கள் பெரிய ஆன்மாக்களாக, தூய்மையுடன், பிரம்ம ஒளியில் பிரகாசித்து, விரஜா, விபாஹு, விஶோகன், விஶ்வபாவனன் என்று பிறந்தார்கள்.

ப்ரஹ்மண்யா ப்ரஹ்மணஸ்துல்யா வீரா அத்யவஸாயிநஃ ரக்தாம்பரதராஃ ஸர்வே ரக்தமால்யாநுலேபநாஃ

அவர்கள் பிரம்மனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள், பிரம்மாவுக்கு சமமானவர்கள், வீரமாகவும் உறுதியுடனும், சிவப்பு உடை அணிந்து, சிவப்பு மாலையும் பூச்சணங்களும் பூண்டவர்கள்.

ரக்தகுங்குமலிப்தாங்கா ரக்தபஸ்மாநுலேபநாஃ ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே ப்ரஹ்மத்வே ऽத்யவஸாயிநஃ

சிவப்புச் சாந்தும் சிவப்பு பசுமையும் பூசிக் கொண்டவர்கள், ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழிந்தபின் பிரம்மாவின் நிலையை அடைவார்கள்.

க்ரு'ணந்தஶ் ச மஹாத்மாநோ ப்ரஹ்ம தத்வாமதைவிகம் அநுக்ரஹார்தம் லோகாநாம் ஶிஷ்யாணாம் ஹிதகாம்யயா

அந்த மகான்மாக்கள் அந்த உயர்ந்த இரட்டைப் பரம்பொருளை உலகங்களும் தங்கள் சீடர்களும் நன்மை பெற வேண்டும் என்ற கருணையால் புகழ்கிறார்கள்.

தர்மோபதேஶமகிலம் க்ரு'த்வா தே ப்ரஹ்மணஃ ப்ரியாஃ புநரேவ மஹாதேவம் ப்ரவிஷ்டா ருத்ரமவ்யயம்

நல்லொழுக்கம் பற்றிய அனைத்து உபதேசங்களையும் வழங்கிய பிறகு, பிரம்மாவுக்கு பிரியமானவர்கள் மீண்டும் அழிவில்லாத மகாதேவனாகிய ருத்ரனிடம் சேர்கிறார்கள்.

யே ऽபி சாந்யே த்விஜஶ்ரேஷ்டா யுஞ்ஜாநா வாமமீஶ்வரம் ப்ரபஶ்யந்தி மஹாதேவம் தத்பக்தாஸ் தத்பராயணாஃ

மற்ற சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களும் இடப்பக்க இறைவனை வழிபடுபவர்கள், மகாதேவனை காண்கிறார்கள்; அவரிடம் பக்தியும் அர்ப்பணிப்பும் கொண்டவர்கள்.

தே ஸர்வே பாபநிர்முக்தா விமலா ப்ரஹ்மசாரிணஃ ருத்ரலோகம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம்

அவர்கள் எல்லோரும் பாவமில்லாதவர்களாக, தூய்மையானவர்களாக, பிரம்மச்சாரிகளாக, திரும்ப வர முடியாத ருத்ரனுடைய உலகத்திற்குச் செல்வார்கள்.

ஏகத்ரிம்ஶத்தமஃ கல்பஃ பீதவாஸா இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ப்ரஹ்மா யத்ர மஹாபாகஃ பீதவாஸா பபூவ ஹ

முப்பத்தொன்றாவது கல்பம் 'பீதவாசா' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதில் மகோன்னதமான பிரம்மா 'பீதவாசா' என ஆனார்.

த்யாயதஃ புத்ரகாமஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ ப்ராதுர்பூதோ மஹாதேஜாஃ குமாரஃ பீதவஸ்த்ரத்ரு'க்

மகா பிரம்மா ஒரு மகன் வேண்டும் என்று தியானித்தபோது, மஞ்சள் vasthiram அணிந்த ஒளிவீசும் இளைஞன் தோன்றினான்.

பீதகந்தாநுலிப்தாங்கஃ பீதமால்யாம்பரோ யுவா ஹேமயஜ்ஞோபவீதஶ் ச பீதோஷ்ணீஷோ மஹாபுஜஃ

அவனது உடல் மஞ்சள் வாசனைப் பூசப்பட்டு, மஞ்சள் மாலையும் vasthiramum அணிந்த இளமையுடன், பொன்னிற யஜ்ஞோபவீதமும் மஞ்சள் தலையணியும் வலிமையான தோள்களும் உடையவனாக இருந்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்யாநஸம்யுக்தோ ப்ரஹ்மா லோகமஹேஶ்வரம் மநஸா லோகதாதாரம் ப்ரபேதே ஶரணம் விபும்

அவனைப் பார்த்ததும் தியானத்தில் மூழ்கியிருந்த பிரம்மா, அந்த உலகங்களின் ஆண்டவனை, படைப்பாளியை மனதிலே அடைக்கலம் புகுந்தார்.

ததோ த்யாநகதஸ்தத்ர ப்ரஹ்மா மாஹேஶ்வரீம் வராம் காம் விஶ்வரூபாம் தத்ரு'ஶே மஹேஶ்வரமுகாச்ச்யுதாம்

பிரம்மா தியானத்தில் இருக்கும்போது, உலகத்தின் வடிவான சிறந்த மாஹேஸ்வரியை, மகாதேவனின் முகத்திலிருந்து வெளிப்பட்டதைப் பார்த்தார்.

சதுஷ்பதாம் சதுர்வக்த்ராம் சதுர்ஹஸ்தாம் சதுஃஸ்தநீம் சதுர்நேத்ராம் சதுஃஶ்ரு'ங்கீம் சதுர்தம்ஷ்ட்ராம் சதுர்முகீம்

அவளுக்கு நான்கு கால்கள், நான்கு முகங்கள், நான்கு கரங்கள், நான்கு மார்புகள், நான்கு கண்கள், நான்கு கொம்புகள், நான்கு பற்கள், நான்கு வாய்கள் இருந்தன.

த்வாத்ரிம்ஶத்குணஸம்யுக்தாம் ஈஶ்வரீம் ஸர்வதோமுகீம் ஸ தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேஜா மஹாதேவீம் மஹேஶ்வரீம்

முப்பத்திரண்டு குணங்கள் கொண்ட, எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் கொண்ட அரசி, அந்த மகா ஒளிவீசும் மகாதேவியைப் பார்த்தார்.

புநராஹ மஹாதேவஃ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ மதிஃ ஸ்ம்ரு'திர்புத்திரிதி காயமாநஃ புநஃ புநஃ

மீண்டும் எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் மகாதேவன், 'மதி, நினைவு, அறிவு' என்று மீண்டும் மீண்டும் பாடினார்.

ஏஹ்யேஹீதி மஹாதேவி ஸாதிஷ்டத்ப்ராஞ்ஜலிர்விபும் விஶ்வமாவ்ரு'த்ய யோகேந ஜகத்ஸர்வம் வஶீகுரு

'வா, வா, மகாதேவி!' என்று கையைக் கூப்பி நின்று, யோகத்தால் உலகத்தைச் சுற்றி, எல்லா உலகங்களையும் கட்டுப்படுத்தினார்.