லிங்கபுராணம்

ந ஹ்யேநம் ப்ரஸ்திதம் கஶ்சித் கச்சந்தம் அநுகச்சதி யதநேந க்ரு'தம் கர்ம ததேநமநுகச்சதி

பயணத்திற்கு புறப்படும் ஒருவரை யாரும் கூட செல்ல மாட்டார்கள்; அவன் செய்த கர்மமே அவனைத் தொடர்ந்து செல்லும்.

தே நித்யம் யமவிஷயேஷு ஸம்ப்ரவ்ரு'த்தாஃ க்ரோஶந்தஃ ஸததமநிஷ்டஸம்ப்ரயோகைஃ ஶுஷ்யந்தே பரிகதவேதநாஃ ஶரீரா பஹ்வீபிஃ ஸுப்ரு'ஶமநந்தயாதநாபிஃ

அவர்கள் எப்போதும் எமனுடைய இடங்களில் தங்கி, இடையறாது அழுகின்றார்கள்; எப்போதும் விரும்பாத தொடர்புகளால் பீடிக்கப்பட்டு, துன்பம் சூழ்ந்த உடல்கள் பலவிதமான கடும், முடிவில்லா வேதனைகளால் வாடுகின்றன.

கர்மணா மநஸா வாசா யதபீக்ஷ்ணம் நிஷேவதே ததப்யாஸோ ஹரத்யேநம் தஸ்மாத்கல்யாணமாசரேத்

ஒருவர் செயலால், எண்ணத்தால், சொல்லால் எதை மீண்டும் மீண்டும் பழகுகிறாரோ, அந்த பழக்கம் அவரை இழுத்துச் செல்கிறது; ஆகையால் நல்லதைச் செய்ய வேண்டும்.

அநாதிமாந்ப்ரபந்தஃ ஸ்யாத் பூர்வகர்மணி தேஹிநஃ ஸம்ஸாரம் தாமஸம் கோரம் ஷட்விதம் ப்ரதிபத்யதே

உடல் கொண்டவருக்கான பிறவி தொடர் ஆரம்பமில்லாதது; அது முன்னைய செயல்களால் உருவாகி, இருண்ட, பயங்கரமான ஆறு வகையான சுழற்சியில் நுழைகிறது.

மாநுஷ்யாத்பஶுபாவஶ் ச பஶுபாவாந் ம்ரு'கோ பவேத் ம்ரு'கத்வாத்பக்ஷிபாவஶ் ச தஸ்மாச்சைவ ஸரீஸ்ரு'பஃ

மனிதப் பிறவியிலிருந்து மிருகப் பிறவி கிடைக்கும்; மிருகமாக இருந்து விலங்காகவும், விலங்காக இருந்து பறவையாகவும், பறவையாக இருந்து பாம்பாகவும் பிறக்கின்றான்.

ஸரீஸ்ரு'பத்வாத்கச்சேத்வை ஸ்தாவரத்வம் ந ஸம்ஶயஃ ஸ்தாவரத்வே புநஃ ப்ராப்தே யாவத் உந்மிலதே ஜநஃ

பாம்பாக இருந்தவனுக்கு நிச்சயமாக நிலைபெறும் செடியின் பிறவி கிடைக்கும்; செடியாய் பிறந்தவுடன், அடுத்த பிறவி வரும்வரை அங்கேயே இருக்க வேண்டும்.

குலாலசக்ரவத்ப்ராந்தஸ் தத்ரைவ பரிவர்ததே இத்யேவம் ஹி மநுஷ்யாதிஃ ஸம்ஸாரஃ ஸ்தாவராந்திகஃ

கொல்லனின் சக்கரம் போல் இப்பிறவி சுழற்சி இடையறாது திரிகிறது; மனிதனிலிருந்து செடியாக மாறி, மீண்டும் மீண்டும் சுழல்கிறது.

விஜ்ஞேயஸ்தாமஸோ நாம தத்ரைவ பரிவர்ததே ஸாத்த்விகஶ்சாபி ஸம்ஸாரோ ப்ரஹ்மாதிஃ பரிகீர்திதஃ

இது 'இருண்ட சுழற்சி' என்று அறிய வேண்டும்; அதேபோல் பிரம்மா முதலானவர்களால் தொடங்கும் 'ஒளி சுழற்சி' என்றும் கூறப்படுகிறது.

பிஶாசாந்தஃ ஸ விஜ்ஞேயஃ ஸ்வர்கஸ்தாநேஷு தேஹிநாம் ப்ராஹ்மே து கேவலம் ஸத்த்வம் ஸ்தாவரே கேவலம் தமஃ

பிசாசுகளுடன் முடிவடையும் சுழற்சி, சொர்க்கத்திலுள்ள உயிர்களுக்கு இவ்வாறு உண்டு; பிரம்மப் பிறவியில் ஒளி மட்டும், செடிப் பிறவியில் இருள் மட்டும் உள்ளது.

சதுர்தஶாநாம் ஸ்தாநாநாம் மத்யே விஷ்டம்பகம் ரஜஃ மர்மஸு சித்யமாநேஷு வேதநார்தஸ்ய தேஹிநஃ

பதினான்கு நிலைகளுக்குள், நடுநிலை தன்மை ஆதரவாக இருக்கிறது; உயிரின் முக்கிய இடங்கள் காயப்படும்போது, உடலுடையவன் துன்பத்தில் வாடுகிறான்.

ததஸ்தத்பரமம் ப்ரஹ்ம கதம் விப்ரஃ ஸ்மரிஷ்யதி ஸம்ஸாரஃ பூர்வதர்மஸ்ய பாவநாபிஃ ப்ரணோதிதஃ

அப்போது, முனிவனே, ஒருவர் உயர்ந்த பரம்பொருளை எப்படி நினைவுகூர முடியும்? முன்னைய செயல்களின் நினைவுகள் இந்த பிறவி சுழற்சியைத் தூண்டுகின்றன.

மாநுஷம் பஜதே நித்யம் தஸ்மாத்த்யாநம் ஸமாசரேத் சதுர்தஶவிதம் ஹ்யேதத் புத்த்வா ஸம்ஸாரமண்டலம்

எப்போதும் மனிதப் பிறவி கிடைக்கிறது; ஆகையால், இந்த பதினான்கு வகை பிறவி சுழற்சியை அறிந்து, தியானம் செய்ய வேண்டும்.

நித்யம் ஸமாரபேத்தர்மம் ஸம்ஸாரபயபீடிதஃ ததஸ்தரதி ஸம்ஸாரம் க்ரமேண பரிவர்திதஃ

பிறவி சுழற்சியின் பயத்தில் பீடிக்கப்பட்டவன் எப்போதும் தர்மத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; அப்படி செய்தால், படிப்படியாக மாறி, பிறவி சுழற்சியைத் தாண்டி விடுவான்.

தஸ்மாச்ச ஸததம் யுக்தோ த்யாநதத்பரயுஞ்ஜகஃ ததா ஸமாரபேத்யோகம் யதாத்மாநம் ஸ பஶ்யதி

ஆகையால் எப்போதும் மனதை ஒன்றாக வைத்து, தியானத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, யோகம் செய்து, தன்னைத் தெளிவாகக் காணும் வகையில் பயில வேண்டும்.

ஏஷ ஆபஃ பரம் ஜ்யோதிர் ஏஷ ஸேதுரநுத்தமஃ விவ்ரு'த்யா ஹ்யேஷ ஸம்பேதாத் பூதாநாம் சைவ ஶாஶ்வதஃ

இது உயர்ந்த நீர், பரமான ஒளி, எல்லையில்லா பாலம்; இதன் விரிவும், ஒன்றுபட்ட தன்மையும், எல்லா உயிர்களுக்கும் நிலையான ஆதாரம்.

ததேநம் ஸேதுமாத்மாநம் அக்நிம் வை விஶ்வதோமுகம் ஹ்ரு'திஸ்தம் ஸர்வபூதாநாம் உபாஸீத மஹேஶ்வரம்

அந்த பாலமாகவும், ஆத்மாவாகவும், எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் கொண்ட அக்னியாகவும், எல்லா உயிர்களின் உள்ளத்திலும் உறையும் மகேஸ்வரனைத் தியானிக்க வேண்டும்.

ததாந்தஃ ஸம்ஸ்திதம் தேவம் ஸ்வஶக்த்யா பரிமண்டிதம் அஷ்டதா சாஷ்டதா சைவ ததா சாஷ்டவிதேந ச

அதேபோல், உள்ளத்தில் உறையும் தெய்வத்தை, தன் சக்தியால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாக, எட்டுவிதமாகவும், மீண்டும் எட்டுவிதமாகவும், எட்டுவழிகளிலும் தியானிக்க வேண்டும்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தம் ஸம்ஸ்திதம் வஹ்நிம் ஸம்க்ஷிப்ய ச ஹ்ரு'தி ஸ்திதம் த்யாத்வா யதாவத்தேவேஶம் ருத்ரம் புவநநாயகம்

பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பொருட்டு, அக்னி நிறுவப்பட்டு, பின்னர் உள்ளத்தில் இழுக்கப்படுகிறது; உலகங்களின் தலைவனான ருத்ரனை முறையாகத் தியானிக்க வேண்டும்.

ஹுத்வா பஞ்சாஹுதீஃ ஸம்யக் தச்சிந்தாகதமாநஸஃ வைஶ்வாநரம் ஹ்ரு'திஸ்தம் து யதாவதநுபூர்வஶஃ

ஐந்து வகை ஹோமங்களை முறையாகச் செய்து, அந்த நினைவில் மனதை நிலைநிறுத்தி, உள்ளத்தில் உறையும் வைஶ்வானர அக்னியை ஒழுங்காக, படிப்படியாகத் தியானிக்க வேண்டும்.

ஆபஃ பூதாஃ ஸக்ரு'த்ப்ராஶ்ய தூஷ்ணீம் ஹுத்வா ஹ்யுபாவிஶந் ப்ராணாயேதி ததஸ்தஸ்ய ப்ரதமா ஹ்யாஹுதிஃ ஸ்ம்ரு'தா

ஒருமுறை தூய நீரை அருந்தி, அமைதியாக அமர்ந்து, முதலில் உயிர் மூச்சுக்காக அர்ப்பணம் செய்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

அபாநாய த்விதீயா ச வ்யாநாயேதி ததா பரா உதாநாய சதுர்தீ ஸ்யாத் ஸமாநாயேதி பஞ்சமீ

இரண்டாவது அர்ப்பணம் அபானத்திற்கு, மூன்றாவது வியானத்திற்கு, நான்காவது உதானத்திற்கு, ஐந்தாவது சமானத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது.

ஸ்வாஹாகாரைஃ ப்ரு'தக்குத்வா ஶேஷம் புஞ்ஜீத காமதஃ அபஃ புநஃ ஸக்ரு'த்ப்ராஶ்ய ஆசம்ய ஹ்ரு'தயம் ஸ்ப்ரு'ஶேத்

ஒவ்வொன்றையும் 'ஸ்வாஹா' என்று கூறி தனித்தனியாக அர்ப்பணித்து, மீதமுள்ளதை விருப்பப்படி உண்ணலாம்; மீண்டும் ஒருமுறை நீரை அருந்தி, வாயை கழுவி, இதயத்தைத் தொட வேண்டும்.

ப்ராணாநாம் க்ரந்திரஸ்யாத்மா ருத்ரோ ஹ்யாத்மா விஶாந்தகஃ ருத்ரோ வை ஹ்யாத்மநஃ ப்ராண ஏவமாப்யாயயேத்ஸ்வயம்

உயிர் மூச்சுகளின் கட்டு அவனது ஆத்மாவே; ருத்ரன் தான் ஆத்மா, அனைத்தையும் களைவான்; ருத்ரன் ஆத்மாவின் உயிர் மூச்சு, அவ்வாறு தானே தன்னைப் போஷிக்கின்றான்.

ப்ராணே நிவிஷ்டோ வை ருத்ரஸ் தஸ்மாத்ப்ராணமயஃ ஸ்வயம் ப்ராணாய சைவ ருத்ராய ஜுஹோத்யம்ரு'தமுத்தமம்

உயிர் மூச்சில் ருத்ரன் உறைந்திருக்கிறார், ஆகவே அவர் உயிர் மூச்சாகவே இருக்கிறார்; உயிர் மூச்சுக்கும் ருத்ரனுக்கும் சிறந்த அமிர்தம் அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது.

ஶிவாவிஶேஹ மாமீஶ ஸ்வாஹா ப்ரஹ்மாத்மநே ஸ்வயம் ஏவம் பஞ்சாஹுதீஶ்சைவ ப்ரபுஃ ப்ரீணாது ஶாஶ்வதஃ

ஓ இறையா, நன்மையுடன் என்னுள் புகுந்தருளும்; பிரம்மத்தின் ஆத்மாவுக்காக ஸ்வாஹா; இவ்வாறு ஐந்து அர்ப்பணிப்புகளால் நித்தியமான இறைவன் திருப்தியடையட்டும்.

புருஷோ ऽஸி புரே ஶேஷே த்வம் அங்குஷ்டப்ரமாணதஃ ஆஶ்ரிதஶ்சைவ சாங்குஷ்டம் ஈஶஃ பரமகாரணம்

நீ நகரத்தில் உறையும் புருஷன், அங்குஸ்து அளவாக இருப்பவன்; அங்குஸ்தில் உறைந்துள்ள இறையா, நீ உயர்ந்த காரணம்.

ஸர்வஸ்ய ஜகதஶ்சைவ ப்ரபுஃ ப்ரீணாது ஶாஶ்வதஃ த்வம் தேவாநாமஸி ஜ்யேஷ்டோ ருத்ரஸ்த்வம் ச புரோ வ்ரு'ஷா

அனைத்து உலகங்களின் நித்திய இறைவன் திருப்தியடையட்டும்; நீ தேவர்களில் முதல்வன், ருத்ரன், முன்னிலை கொண்ட வृषபனும் நீயே.

ம்ரு'துஸ்த்வமந்நமஸ்மப்யம் ஏததஸ்து ஹுதம் தவ இத்யேவம் கதிதம் ஸர்வம் குணப்ராப்திவிஶேஷதஃ

நீ மென்மையுடன் இருப்பாய்; இந்த உணவு நமக்காக இருக்கட்டும்; இந்த அர்ப்பணம் உனக்கு ஆகட்டும்; இவ்வாறு எல்லாம், குணங்களை அடைவதற்காக கூறப்பட்டது.

யோகாசாரஃ ஸ்வயம் தேந ப்ரஹ்மணா கதிதஃ புரா ஏவம் பாஶுபதம் ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாதவ்யம் ச ப்ரயத்நதஃ

இந்த யோக முறையை பிரம்மா முன்பே போதித்தார்; அதுபோல் பசுபதி ஞானத்தையும் முயற்சியுடன் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.