லிங்கபுராணம்

ஜ்ஞாநவைராக்யயுக்தஸ்ய யோகஸித்திர்த்விஜோத்தமாஃ யோகஸித்த்யா விமுக்திஃ ஸ்யாத் ஸத்த்வநிஷ்டஸ்ய நாந்யதா

அறிவும் பற்றின்மையும் உடையவருக்கு, இருமுறை பிறந்தவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே, யோகம் Siddhi அடைகிறது; யோகம் Siddhi அடைந்தால், சத்துவத்தில் நிலைபெற்றவருக்கு விடுதலை கிடைக்கும், வேறு வழி இல்லை.

தமோவித்யாபதச்சந்நம் சித்ரம் யத்பதமவ்யயம் ஸத்த்வஶக்திம் ஸமாஸ்தாய ஶிவமப்யர்சயேத்த்விஜாஃ

இருள் மற்றும் அறியாமையால் மறைக்கப்பட்ட அந்த அதிசயமான, அழியாத நிலையை, சத்துவ சக்தியில் தஞ்சம் புகுந்து, இருமுறை பிறந்தவர்கள் சிவனை வழிபட வேண்டும்.

யஃ ஸத்த்வநிஷ்டோ மத்பக்தோ மதர்சநபராயணஃ ஸர்வதோ தர்மநிஷ்டஶ் ச ஸதோத்ஸாஹீ ஸமாஹிதஃ

யார் சத்துவத்தில் நிலைத்து, எனது பக்தியுடன், எனது பூஜையில் மனம் செலுத்தி, எல்லா வழிகளிலும் தர்மத்தில் நிலைத்து, எப்போதும் உற்சாகமாக, மனதை ஒருமைப்படுத்தி இருப்பாரோ—

ஸர்வத்வந்த்வஸஹோ தீரஃ ஸர்வபூதஹிதே ரதஃ ரு'ஜுஸ்வபாவஃ ஸததம் ஸ்வஸ்தசித்தோ ம்ரு'துஃ ஸதா

எல்லா இரட்டைப் பொருள்களையும் தாங்கி, மன உறுதியுடன், எல்லா உயிர்களின் நலனில் மகிழ்ந்து, நேர்மையான இயல்புடன், எப்போதும் மன அமைதியுடன், எப்போதும் மென்மையாக இருப்பவர்—

அமாநீ புத்திமாஞ்சாந்தஸ் த்யக்தஸ்பர்தோ த்விஜோத்தமாஃ ஸதா முமுக்ஷுர்தர்மஜ்ஞஃ ஸ்வாத்மலக்ஷணலக்ஷணஃ

தாழ்மையானவர், புத்திசாலி, அமைதியுடன், போட்டியை விட்டவர், எப்போதும் விடுதலை விரும்புபவர், தர்மத்தை அறிந்தவர், சுயத்தின் இலக்கணங்களைக் கொண்டவர்—

ரு'ணத்ரயவிநிர்முக்தஃ பூர்வஜந்மநி புண்யபாக் ஜராயுக்தோ த்விஜோ பூத்வா ஶ்ரத்தயா ச குரோஃ க்ரமாத்

மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுபட்டு, முந்தைய பிறவியில் புண்ணியம் பெற்றவர், வயதான இருமுறை பிறந்தவராகி, நம்பிக்கையுடன், ஆசானின் வழிகாட்டுதலால் படிப்படியாக—

அந்யதா வாபி ஶுஶ்ரூஷாம் க்ரு'த்வா க்ரு'த்ரிமவர்ஜிதஃ ஸ்வர்கலோகமநுப்ராப்ய புக்த்வா போகாநநுக்ரமாத்

அல்லது வேறு விதமாகவும், பாசாங்கு இல்லாமல் சேவை செய்து, சொர்க்கத்தை அடைந்து, அங்கு ஒவ்வொன்றாக அனுபவங்களை அனுபவித்து—

ஆஸாத்ய பாரதம் வர்ஷம் ப்ரஹ்மவிஜ்ஜாயதே த்விஜாஃ ஸம்பர்காஜ்ஜ்ஞாநமாஸாத்ய ஜ்ஞாநிநோ யோகவித்பவேத்

பாரத நாட்டை அடைந்து, இருமுறை பிறந்தவர்களே, அவர் பிரம்மத்தை அறிந்தவராகிறார்; தொடர்பு மூலம் அறிவைப் பெற்று, யோகத்தை அறிந்தவராகிறார்.

க்ரமோ ऽயம் மலபூர்ணஸ்ய ஜ்ஞாநப்ராப்தேர்த்விஜோத்தமாஃ தஸ்மாதநேந மார்கேண த்யக்தஸம்கோ த்ரு'டவ்ரதஃ

மாசு நிறைந்தவர்களுக்கு அறிவை அடையும் வரிசை இது, இருமுறை பிறந்தவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே; எனவே, இந்த வழியில், பற்றுகளை விட்டுவிட்டு, உறுதியுடன்—

ஸம்ஸாரகாலகூடாக்யாந் முச்யதே முநிபுங்கவாஃ ஏவம் ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தம் மயா யுஷ்மாகமச்யுதம்

சம்சாரத்தின் கொடிய விஷத்திலிருந்து விடுபடுகிறார், முனிவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே. இவ்வாறு சுருக்கமாக, அழியாததை உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

ஜ்ஞாநஸ்யைவேஹ மாஹாத்ம்யம் ப்ரஸம்காதிஹ ஶோபநம் ஏவம் பாஶுபதம் யோகம் கதிதம் த்வீஶ்வரேண து

இங்கு அறிவின் மகிமையே சிறப்பாகும்; இவ்வாறு பாசுபத யோகம் உங்களுக்குத் தெய்வத்தால் போதிக்கப்பட்டது.

ந தேயம் யஸ்ய கஸ்யாபி ஶிவோக்தம் முநிபுங்கவாஃ தாதவ்யம் யோகிநே நித்யம் பஸ்மநிஷ்டாய ஸுப்ரியம்

முனிவர்களே, சிவபெருமான் கூறியதை யாருக்கும் சொல்லக்கூடாது; அதை எப்போதும் பசும்பொடியை நேசித்து தவமிருக்கும் யோகிக்கு மட்டும் சொல்ல வேண்டும்.

யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி ஸம்ஸாரஶமநம் நரஃ ஸ யாதி ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யம் நாத்ர கார்யா விசாரணா

யார் இதை ஓதினாலும், கேள்வியாயினாலும், அந்த மனிதனுக்கு பிறவிப் பிணி தீர்ந்து, பரம்பொருளுடன் ஒன்றாகும்; இதில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லை.

நிஶம்ய தே மஹாப்ராஜ்ஞாஃ குமாராத்யாஃ பிநாகிநம் ப்ரோசுஃ ப்ரணம்ய வை பீதாஃ ப்ரஸந்நம் பரமேஶ்வரம்

இதை கேட்ட பிறகு, புத்திசாலிகள் ஆன குமாரரும் மற்றவர்களும் வில்லுடையவரை அடைந்து, பயத்துடன் வணங்கி, அருள்மிகு பரமேஸ்வரனை நோக்கி பேசினார்கள்.

ஏவம் சேதநயா தேவ்யா ஹைமவத்யா மஹேஶ்வர க்ரீடஸே விவிதைர்போகைஃ கதம் வக்துமிஹார்ஹஸி

மகேசுவரா, இந்த ஹிமவான் மகளான தேவியுடன் பலவிதமான ஆனந்தங்களில் விளையாடுகிறீர் என்றால், இதை எப்படிச் சொல்ல முடியும்?

ஏவமுக்தஃ ப்ரஹஸ்யேஶஃ பிநாகீ நீலலோஹிதஃ ப்ராஹ தாம் அம்பிகாம் ப்ரேக்ஷ்ய ப்ரணிபத்ய ஸ்திதாந் த்விஜாந்

அப்படிச் சொன்னபோது, நீலக்கண்டனும் வில்லாளனும் ஆன இறைவன் சிரித்துப் பார்த்து, அம்பிகையை நோக்கி, வணங்கி நிற்கும் முனிவர்களை நோக்கி பேசினார்.

பந்தமோக்ஷௌ ந சைவேஹ மம ஸ்வேச்சா ஶரீரிணஃ அகர்தஜ்ஞஃ பஶுர்ஜீவோ விபுர்போக்தா ஹ்யணுஃ புமாந்

உடல் கொண்டவர்களுக்கு பந்தமும் விடுதலையும் என் விருப்பப்படி இல்லை; அறிவில்லாத உயிர் பசுவாகும், அனுபவிப்பவன் ஜீவன், ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பவன் பரமன் என்று வேறுபாடு உள்ளது.

மாயீ ச மாயயா பத்தஃ கர்மபிர் யுஜ்யதே து ஸஃ ஜ்ஞாநம் த்யாநம் ச பந்தஶ் ச மோக்ஷோ நாஸ்த்யாத்மநோ த்விஜாஃ

மாயையால் கட்டுண்ட உயிர், கர்மங்களால் இணைக்கப்படுகிறது; அறிவும் தியானமும் பந்தமும் விடுதலும் உண்மையில் ஆத்மாவுக்கில்லை, முனிவர்களே.

யதைவம் மயி வித்வாந் யஸ் தஸ்யாபி ந ச ஸர்வதஃ ஏஷா வித்யா ஹ்யஹம் வேத்யஃ ப்ரஜ்ஞைஷா ச ஶ்ருதிஃ ஸ்ம்ரு'திஃ

யாராவது இவ்வாறு என்னை அறிந்தாலும், அவனுக்குப் படிப்படியாக எல்லாம் நடக்காது; இதுவே உண்மை அறிவு, என்னை அறிதல் தான் ஞானம், வேதம், மரபு என்பவை.

த்ரு'திரேஷா மயா நிஷ்டா ஜ்ஞாநஶக்திஃ க்ரியா ததா இச்சாக்யா ச ததா ஹ்யாஜ்ஞா த்வே வித்யே ந ச ஸம்ஶயஃ

இதுவே நிலைபேறும், என் தன்மையும், அறிவின் சக்தியும், செயலும், விருப்பம் என்றும், கட்டளையும்; இந்த இரு அறிவுகளிலும் சந்தேகம் இல்லை.

ந ஹ்யேஷா ப்ரக்ரு'திர்ஜைவீ விக்ரு'திஶ் ச விசாரதஃ விகாரோ நைவ மாயைஷா ஸதஸத்வ்யக்திவர்ஜிதா

இது இயற்கை அல்ல, மாற்றமும் அல்ல; இந்த மாயை மாற்றம் அல்ல, வெளிப்படுவதும் மறைவதும் அல்ல.

புரா மமாஜ்ஞா மத்வக்த்ராத் ஸமுத்பந்நா ஸநாதநீ பஞ்சவக்த்ரா மஹாபாகா ஜகதாமபயப்ரதா

பழைய காலத்தில், என் வாயிலிருந்து, ஐந்து முகங்களுடன், உலகங்களுக்கு அஞ்சாமை தரும் என் சனாதனமான கட்டளை எழுந்தது.

தாமாஜ்ஞாம் ஸம்ப்ரவிஶ்யாஹம் சிந்தயந் ஜகதாம் ஹிதம் ஸப்தவிம்ஶத்ப்ரகாரேண ஸர்வம் வ்யாப்யாநயா ஶிவஃ

அந்த கட்டளையில் நுழைந்து, உலக நன்மையை எண்ணி, நான் சிவன், அதனாலே இருபத்தேழு வகையில் அனைத்தையும் ஊடுருவினேன்.

ததாப்ரப்ரு'தி வை மோக்ஷப்ரவ்ரு'த்திர்த்விஜஸத்தமாஃ ஏவமுக்த்வா ததாபஶ்யத் பவாநீம் பரமேஶ்வரஃ

அந்த நேரத்திலிருந்து, சிறந்த முனிவர்களே, விடுதலைக்கான முயற்சி தொடங்கியது; இவ்வாறு கூறி, பரமேஸ்வரன் பவானியை நோக்கினார்.

பவாநீ ச தமாலோக்ய மாயாமஹரதவ்யயா தே மாயாமலநிர்முக்தா முநயஃ ப்ரேக்ஷ்ய பார்வதீம்

பவானியும் அவரை பார்த்து, அழியாத மாயையை அகற்றினாள்; அந்த முனிவர்கள் மாயை மாசு நீங்கி பார்வதியை கண்டார்கள்.

ப்ரீதா பபூவுர்முக்தாஶ் ச தஸ்மாதேஷா பரா கதிஃ உமாஶங்கரயோர்பேதோ நாஸ்த்யேவ பரமார்ததஃ

அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் விடுதலை பெற்றார்கள்; ஆகவே இதுவே உயர்ந்த நிலை; உமா மற்றும் சங்கரருக்கு உண்மையில் வேறுபாடு இல்லை.

த்விதாஸௌ ரூபமாஸ்தாய ஸ்தித ஏவ ந ஸம்ஶயஃ யதா வித்வாநஸம்கஃ ஸ்யாத் ஆஜ்ஞயா பரமேஷ்டிநஃ

இவர்கள் இருவகை உருவம் எடுத்து நிற்கின்றனர் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; அறிவுள்ளவர் பற்றில்லாமல் இருப்பது பரமன் கட்டளையால் தான்.

ததா முக்திஃ க்ஷணாதேவ நாந்யதா கர்மகோடிபிஃ க்ரமோ ऽவிவக்ஷிதோ பூதவிவ்ரு'த்தஃ பரமேஷ்டிநஃ

அப்போது விடுதலை ஒரு கணத்தில் கிடைக்கும்; கோடிக்கணக்கான கர்மங்கள் இருந்தாலும் வேறுவிதமாக முடியாது; எல்லாவற்றையும் வளர்க்கும் பரமன் படி படியாக்க விரும்பவில்லை.

ப்ரஸாதேந க்ஷணாந்முக்திஃ ப்ரதிஜ்ஞைஷா ந ஸம்ஶயஃ கர்பஸ்தோ ஜாயமாநோ வா பாலோ வா தருணோ ऽபி வா

அருளால் விடுதலை ஒரு கணத்தில் கிடைக்கும்; இது உறுதியான வாக்கு, சந்தேகம் இல்லை; கருவில் இருந்தாலும், பிறப்பதாயிருந்தாலும், குழந்தையாக இருந்தாலும், இளமையில் இருந்தாலும் கூட.