லிங்கபுராணம்

நேத்ரே ச தக்ஷிணே வாமே ஸோமம் ஹ்ரு'தி விபும் த்விஜாஃ ஆஜாநு ப்ரு'திவீதத்த்வம் ஆநாபேர் வாரிமண்டலம்

வலது, இடது கண்களில் சோமன் இருக்கிறார்; இதயத்தில் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவர், பிராமணர்களே. முழங்கால்களில் பூமி tattuvam; நாபியில் நீர் வட்டம்.

ஆகண்டம் வஹ்நிதத்த்வம் ஸ்யால் லலாடாந்தம் த்விஜோத்தமாஃ வாயவ்யம் வை லலாடாத்யம் வ்யோமாக்யம் வா ஶிகாக்ரகம்

கழுத்துவரை அக்னி tattuvam, இருமுறை பிறந்தவர்களே; நெற்றியிலிருந்து மேலே காற்று tattuvam; நெற்றியின் தொடக்கத்திலிருந்து முடி முனை வரை ஆகாயம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஹம்ஸாக்யம் ச ததோ ப்ரஹ்ம வ்யோம்நஶ்சோர்த்வம் ததஃ பரம் வ்யோமாக்யோ வ்யோமமத்யஸ்தோ ஹ்ய் அயம் ப்ராதமிகஃ ஸ்மரேத்

அதற்கும் மேலே ஹம்சன் எனப்படும் பிரம்மா; ஆகாயத்திற்கு மேலும் உயர்ந்த இடம். ஆகாயம் என அழைக்கப்படும் அந்த இடைநிலையிலிருப்பவரை முதன்மையாக நினைவுகூர வேண்டும்.

ந ஜீவஃ ப்ரக்ரு'திஃ ஸத்த்வம் ரஜஶ்சாத தமஃ புநஃ மஹாம்ஸ்ததாபிமாநஶ் ச தந்மாத்ராணீந்த்ரியாணி ச

உயிர் தன்மையும் அல்ல, சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய குணங்களும் அல்ல; மகத்துவம், அகங்காரம், சூட்சுமப் பொருட்கள், அறிவு உறுப்புகள் இவை எல்லாம் உயிர் அல்ல.

வ்யோமாதீநி ச பூதாநி நைவேஹ பரமார்ததஃ வ்யாப்ய திஷ்டத்யதோ விஶ்வம் ஸ்தாணுரித்யபிதீயதே

விண் முதலான பஞ்சபூதங்களும் உயிர் அல்ல; எல்லாவற்றிலும் பரவி நிலைத்திருப்பதால் அது நிலையானது என்று அழைக்கப்படுகிறது.

உதேதி ஸூர்யோ பீதஶ் ச பவதே வாத ஏவ ச த்யோததே சந்த்ரமா வஹ்நிர் ஜ்வலத்யாபோ வஹந்தி ச

சூரியன் உதிக்கிறான், காற்று பயந்து வீசுகிறது, சந்திரனும் நெருப்பும் ஒளிர்கின்றன, நீர் ஓடுகிறது—இவை அனைத்தும் அவன் கட்டளையால் நடைபெறுகின்றன.

ததாதி பூமிராகாஶம் அவகாஶம் ததாதி ச ததாஜ்ஞயா ததம் ஸர்வம் தஸ்மாத்வை சிந்தயேத்த்விஜாஃ

பூமி தாங்குகிறது, ஆகாயம் இடம் அளிக்கிறது; அவன் கட்டளையால் எல்லாம் பரவியுள்ளது. எனவே, இருமுறை பிறந்தவர்களே, இப்படிச் சிந்தியுங்கள்.

தேநைவாதிஷ்டிதம் தஸ்மாத் ஏதத்ஸர்வம் த்விஜோத்தமாஃ ஸர்வரூபமயஃ ஶர்வ இதி மத்வா ஸ்மரேத்பவம்

இவை அனைத்தும் அவனாலேயே நடத்தப்படுகிறது, இருமுறை பிறந்தவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே; எல்லா ரூபங்களும் கொண்டவர் சிவன் என்பதை உணர்ந்து, எல்லாவற்றின் ஆதியை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஸம்ஸாரவிஷதப்தாநாம் ஜ்ஞாநத்யாநாம்ரு'தேந வை ப்ரதீகாரஃ ஸமாக்யாதோ நாந்யதா த்விஜஸத்தமாஃ

இம்மை வாழ்வின் விஷத்தில் சுடப்பட்டவர்களுக்கு, அறிவும் தியானமும் அமுதம் போல் நிவாரணமாகும்; வேறு வழி இல்லை, இருமுறை பிறந்தவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே.

ஜ்ஞாநம் தர்மோத்பவம் ஸாக்ஷாஜ் ஜ்ஞாநாத் வைராக்யஸம்பவஃ வைராக்யாத்பரமம் ஜ்ஞாநம் பரமார்தப்ரகாஶகம்

அறிவு தர்மத்திலிருந்து நேரடியாக உண்டாகிறது; அறிவால் பற்றின்மை பிறக்கிறது; பற்றின்மையால் உயர்ந்த அறிவு பிறக்கிறது, அது பரமார்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஜ்ஞாநவைராக்யயுக்தஸ்ய யோகஸித்திர்த்விஜோத்தமாஃ யோகஸித்த்யா விமுக்திஃ ஸ்யாத் ஸத்த்வநிஷ்டஸ்ய நாந்யதா

அறிவும் பற்றின்மையும் உடையவருக்கு, இருமுறை பிறந்தவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே, யோகம் Siddhi அடைகிறது; யோகம் Siddhi அடைந்தால், சத்துவத்தில் நிலைபெற்றவருக்கு விடுதலை கிடைக்கும், வேறு வழி இல்லை.

தமோவித்யாபதச்சந்நம் சித்ரம் யத்பதமவ்யயம் ஸத்த்வஶக்திம் ஸமாஸ்தாய ஶிவமப்யர்சயேத்த்விஜாஃ

இருள் மற்றும் அறியாமையால் மறைக்கப்பட்ட அந்த அதிசயமான, அழியாத நிலையை, சத்துவ சக்தியில் தஞ்சம் புகுந்து, இருமுறை பிறந்தவர்கள் சிவனை வழிபட வேண்டும்.

யஃ ஸத்த்வநிஷ்டோ மத்பக்தோ மதர்சநபராயணஃ ஸர்வதோ தர்மநிஷ்டஶ் ச ஸதோத்ஸாஹீ ஸமாஹிதஃ

யார் சத்துவத்தில் நிலைத்து, எனது பக்தியுடன், எனது பூஜையில் மனம் செலுத்தி, எல்லா வழிகளிலும் தர்மத்தில் நிலைத்து, எப்போதும் உற்சாகமாக, மனதை ஒருமைப்படுத்தி இருப்பாரோ—

ஸர்வத்வந்த்வஸஹோ தீரஃ ஸர்வபூதஹிதே ரதஃ ரு'ஜுஸ்வபாவஃ ஸததம் ஸ்வஸ்தசித்தோ ம்ரு'துஃ ஸதா

எல்லா இரட்டைப் பொருள்களையும் தாங்கி, மன உறுதியுடன், எல்லா உயிர்களின் நலனில் மகிழ்ந்து, நேர்மையான இயல்புடன், எப்போதும் மன அமைதியுடன், எப்போதும் மென்மையாக இருப்பவர்—

அமாநீ புத்திமாஞ்சாந்தஸ் த்யக்தஸ்பர்தோ த்விஜோத்தமாஃ ஸதா முமுக்ஷுர்தர்மஜ்ஞஃ ஸ்வாத்மலக்ஷணலக்ஷணஃ

தாழ்மையானவர், புத்திசாலி, அமைதியுடன், போட்டியை விட்டவர், எப்போதும் விடுதலை விரும்புபவர், தர்மத்தை அறிந்தவர், சுயத்தின் இலக்கணங்களைக் கொண்டவர்—

ரு'ணத்ரயவிநிர்முக்தஃ பூர்வஜந்மநி புண்யபாக் ஜராயுக்தோ த்விஜோ பூத்வா ஶ்ரத்தயா ச குரோஃ க்ரமாத்

மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுபட்டு, முந்தைய பிறவியில் புண்ணியம் பெற்றவர், வயதான இருமுறை பிறந்தவராகி, நம்பிக்கையுடன், ஆசானின் வழிகாட்டுதலால் படிப்படியாக—

அந்யதா வாபி ஶுஶ்ரூஷாம் க்ரு'த்வா க்ரு'த்ரிமவர்ஜிதஃ ஸ்வர்கலோகமநுப்ராப்ய புக்த்வா போகாநநுக்ரமாத்

அல்லது வேறு விதமாகவும், பாசாங்கு இல்லாமல் சேவை செய்து, சொர்க்கத்தை அடைந்து, அங்கு ஒவ்வொன்றாக அனுபவங்களை அனுபவித்து—

ஆஸாத்ய பாரதம் வர்ஷம் ப்ரஹ்மவிஜ்ஜாயதே த்விஜாஃ ஸம்பர்காஜ்ஜ்ஞாநமாஸாத்ய ஜ்ஞாநிநோ யோகவித்பவேத்

பாரத நாட்டை அடைந்து, இருமுறை பிறந்தவர்களே, அவர் பிரம்மத்தை அறிந்தவராகிறார்; தொடர்பு மூலம் அறிவைப் பெற்று, யோகத்தை அறிந்தவராகிறார்.

க்ரமோ ऽயம் மலபூர்ணஸ்ய ஜ்ஞாநப்ராப்தேர்த்விஜோத்தமாஃ தஸ்மாதநேந மார்கேண த்யக்தஸம்கோ த்ரு'டவ்ரதஃ

மாசு நிறைந்தவர்களுக்கு அறிவை அடையும் வரிசை இது, இருமுறை பிறந்தவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே; எனவே, இந்த வழியில், பற்றுகளை விட்டுவிட்டு, உறுதியுடன்—

ஸம்ஸாரகாலகூடாக்யாந் முச்யதே முநிபுங்கவாஃ ஏவம் ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தம் மயா யுஷ்மாகமச்யுதம்

சம்சாரத்தின் கொடிய விஷத்திலிருந்து விடுபடுகிறார், முனிவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே. இவ்வாறு சுருக்கமாக, அழியாததை உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

ஜ்ஞாநஸ்யைவேஹ மாஹாத்ம்யம் ப்ரஸம்காதிஹ ஶோபநம் ஏவம் பாஶுபதம் யோகம் கதிதம் த்வீஶ்வரேண து

இங்கு அறிவின் மகிமையே சிறப்பாகும்; இவ்வாறு பாசுபத யோகம் உங்களுக்குத் தெய்வத்தால் போதிக்கப்பட்டது.

ந தேயம் யஸ்ய கஸ்யாபி ஶிவோக்தம் முநிபுங்கவாஃ தாதவ்யம் யோகிநே நித்யம் பஸ்மநிஷ்டாய ஸுப்ரியம்

முனிவர்களே, சிவபெருமான் கூறியதை யாருக்கும் சொல்லக்கூடாது; அதை எப்போதும் பசும்பொடியை நேசித்து தவமிருக்கும் யோகிக்கு மட்டும் சொல்ல வேண்டும்.

யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி ஸம்ஸாரஶமநம் நரஃ ஸ யாதி ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யம் நாத்ர கார்யா விசாரணா

யார் இதை ஓதினாலும், கேள்வியாயினாலும், அந்த மனிதனுக்கு பிறவிப் பிணி தீர்ந்து, பரம்பொருளுடன் ஒன்றாகும்; இதில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லை.

நிஶம்ய தே மஹாப்ராஜ்ஞாஃ குமாராத்யாஃ பிநாகிநம் ப்ரோசுஃ ப்ரணம்ய வை பீதாஃ ப்ரஸந்நம் பரமேஶ்வரம்

இதை கேட்ட பிறகு, புத்திசாலிகள் ஆன குமாரரும் மற்றவர்களும் வில்லுடையவரை அடைந்து, பயத்துடன் வணங்கி, அருள்மிகு பரமேஸ்வரனை நோக்கி பேசினார்கள்.

ஏவம் சேதநயா தேவ்யா ஹைமவத்யா மஹேஶ்வர க்ரீடஸே விவிதைர்போகைஃ கதம் வக்துமிஹார்ஹஸி

மகேசுவரா, இந்த ஹிமவான் மகளான தேவியுடன் பலவிதமான ஆனந்தங்களில் விளையாடுகிறீர் என்றால், இதை எப்படிச் சொல்ல முடியும்?

ஏவமுக்தஃ ப்ரஹஸ்யேஶஃ பிநாகீ நீலலோஹிதஃ ப்ராஹ தாம் அம்பிகாம் ப்ரேக்ஷ்ய ப்ரணிபத்ய ஸ்திதாந் த்விஜாந்

அப்படிச் சொன்னபோது, நீலக்கண்டனும் வில்லாளனும் ஆன இறைவன் சிரித்துப் பார்த்து, அம்பிகையை நோக்கி, வணங்கி நிற்கும் முனிவர்களை நோக்கி பேசினார்.

பந்தமோக்ஷௌ ந சைவேஹ மம ஸ்வேச்சா ஶரீரிணஃ அகர்தஜ்ஞஃ பஶுர்ஜீவோ விபுர்போக்தா ஹ்யணுஃ புமாந்

உடல் கொண்டவர்களுக்கு பந்தமும் விடுதலையும் என் விருப்பப்படி இல்லை; அறிவில்லாத உயிர் பசுவாகும், அனுபவிப்பவன் ஜீவன், ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பவன் பரமன் என்று வேறுபாடு உள்ளது.

மாயீ ச மாயயா பத்தஃ கர்மபிர் யுஜ்யதே து ஸஃ ஜ்ஞாநம் த்யாநம் ச பந்தஶ் ச மோக்ஷோ நாஸ்த்யாத்மநோ த்விஜாஃ

மாயையால் கட்டுண்ட உயிர், கர்மங்களால் இணைக்கப்படுகிறது; அறிவும் தியானமும் பந்தமும் விடுதலும் உண்மையில் ஆத்மாவுக்கில்லை, முனிவர்களே.

யதைவம் மயி வித்வாந் யஸ் தஸ்யாபி ந ச ஸர்வதஃ ஏஷா வித்யா ஹ்யஹம் வேத்யஃ ப்ரஜ்ஞைஷா ச ஶ்ருதிஃ ஸ்ம்ரு'திஃ

யாராவது இவ்வாறு என்னை அறிந்தாலும், அவனுக்குப் படிப்படியாக எல்லாம் நடக்காது; இதுவே உண்மை அறிவு, என்னை அறிதல் தான் ஞானம், வேதம், மரபு என்பவை.