லிங்கபுராணம்

ஜ்ஞாநம் குரோர்ஹி ஸம்பர்காந் ந வாசா பரமார்ததஃ சதுர்வ்யூஹமிதி ஜ்ஞாத்வா த்யாதா த்யாநம் ஸமப்யஸேத்

அறிவு குருவுடன் தொடர்பு கொண்டால்தான் கிடைக்கும்; வார்த்தைகளால் கிடைக்காது. நான்கு வகை வெளிப்பாடுகளை அறிந்து, தியானிப்பவன் தியானத்தை பயில வேண்டும்.

ஸஹஜாகந்துகம் பாபம் அஸ்திவாகுத்பவம் ததா ஜ்ஞாநாக்நிர்தஹதே க்ஷிப்ரம் ஶுஷ்கேந்தநம் இவாநலஃ

பிறப்போடு வந்த பாவமும், பிறகு ஏற்பட்ட பாவமும், எலும்பும் வாயும் மூலம் வந்த பாவமும், அறிவின் நெருப்பு உலர்ந்த மரக்கட்டையைப் போல விரைவில் எரித்து விடும்.

ஜ்ஞாநாத்பரதரம் நாஸ்தி ஸர்வபாபவிநாஶநம் அப்யஸேச்ச ஸதா ஜ்ஞாநம் ஸர்வஸம்கவிவர்ஜிதஃ

அனைத்து பாவங்களையும் அழிக்க அறிவை விட உயர்ந்தது இல்லை; எல்லாப் பற்றுகளையும் விட்டு எப்போதும் அறிவை பயில வேண்டும்.

ஜ்ஞாநிநஃ ஸர்வபாபாநி ஜீர்யந்தே நாத்ர ஸம்ஶயஃ க்ரீடந்நபி ந லிப்யேத பாபைர்நாநாவிதைரபி

அறிவுடையவரின் எல்லா பாவங்களும் அழிகின்றன—இதில் சந்தேகம் இல்லை; விளையாடினாலும், பலவகை பாவங்கள் வந்தாலும் அவன் பாதிக்கப்படமாட்டான்.

ஜ்ஞாநம் யதா ததா த்யாநம் தஸ்மாத்த்யாநம் ஸமப்யஸேத் த்யாநம் நிர்விஷயம் ப்ரோக்தம் ஆதௌ ஸவிஷயம் ததா

அறிவு எப்படி இருக்கிறதோ, தியானமும் அப்படியே; ஆகவே தியானத்தை பயில வேண்டும்; தியானம் முதலில் பொருளோடு, பின்னர் பொருளில்லாமல் இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

ஷட்ப்ரகாரம் ஸமப்யஸ்ய சதுஃஷட்தஶபிஸ் ததா ததா த்வாதஶதா சைவ புநஃ ஷோடஶதா க்ரமாத்

ஆறு விதமாக பயிற்சி செய்து, பின்னர் நான்கு, ஆறு, பத்து முறைகளிலும் அதுபோல் செய்ய வேண்டும். பிறகு பன்னிரண்டு முறையில், அதன் பின் பதினாறு முறையிலும் ஒவ்வொன்றாக பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

த்விதாப்யஸ்ய ச யோகீந்த்ரோ முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ஶுத்தஜாம்பூநதாகாரம் விதூமாங்காரஸந்நிபம்

இரண்டு விதமாக பயிற்சி செய்தால், யோகத்தில் நிபுணர் விடுதலை பெறுவார்—இதில் சந்தேகம் இல்லை. அவரது உருவம் தூய்மையான உருகிய பொன்னைப் போல், புகையில்லாத நெருப்பைப் போல் ஒளிவீசும்.

பீதம் ரக்தம் ஸிதம் வித்யுத் கோடிகோடிஸமப்ரபம் அதவா ப்ரஹ்மரந்த்ரஸ்தம் சித்தம் க்ரு'த்வா ப்ரயத்நதஃ

அந்த வடிவம் மஞ்சள், சிவப்பு, வெள்ளை நிறமாக, கோடி கோடி மின்னல்போல் பிரகாசமாக இருக்கும். அல்லது, முயற்சியுடன் மனதை பிரம்மரந்திரத்தில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

ந ஸிதம் வாஸிதம் பீதம் ந ஸ்மரேத் ப்ரஹ்மவித் பவேத் அஹிம்ஸகஃ ஸத்யவாதீ அஸ்தேயீ ஸர்வயத்நதஃ

பிரம்மத்தை அறிந்தவர் வெள்ளை, மணமுள்ள, மஞ்சள் நிறங்களை நினைவு கூரக்கூடாது; அவர் அஹிம்சை, உண்மை பேசுதல், திருடாமை ஆகியவற்றில் முழுமையாக நிலைநிறைவார்.

பரிக்ரஹவிநிர்முக்தோ ப்ரஹ்மசாரீ த்ரு'டவ்ரதஃ ஸம்துஷ்டஃ ஶௌசஸம்பந்நஃ ஸ்வாத்யாயநிரதஃ ஸதா

பொருளாசை இல்லாமல், திடமான பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்து, உறுதியான விரதம் மேற்கொண்டு, திருப்தியுடன், தூய்மை உடையவராக, எப்போதும் சுஅப்யாசத்தில் ஈடுபட வேண்டும்.

மத்ரக்தஶ்சாப்யஸேத்த்யாநம் குருஸம்பர்கஜம் த்ருவம் ந புத்யதி ததா த்யாதா ஸ்தாப்ய சித்தம் த்விஜோத்தமாஃ

சிவப்பை ஒட்டிய தியானத்தை, குருவுடன் தொடர்பு கொண்டு உறுதியாக பயிற்சி செய்ய வேண்டும்; இல்லையெனில், மனதை இப்படிச் செறிவாக வைத்தாலும், தியானிப்பவர் விழிப்பதில்லை, இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ந சாபிமந்யதே யோகீ ந பஶ்யதி ஸமந்ததஃ ந க்ராதி ந ஶ்ரு'ணோத்யேவ லீநஃ ஸ்வாத்மநி யஃ ஸ்வயம்

யோகி பெருமை கொள்ளமாட்டார், சுற்றிலும் பார்ப்பதில்லை, மணம் அறியமாட்டார், கேட்கமாட்டார்—அவர் தன்னைத் தானே முழுமையாக ஆழ்ந்து இருப்பார்.

ந ச ஸ்பர்ஶம் விஜாநாதி ஸ வை ஸமரஸஃ ஸ்ம்ரு'தஃ பார்திவே படலே ப்ரஹ்மா வாரிதத்த்வே ஹரிஃ ஸ்வயம்

அவர் தொடுதலை உணரமாட்டார்; அவர் சமநிலையிலிருப்பவர் என அழைக்கப்படுகிறார். பூமியில் அவர் பிரம்மா; நீரில் அவர் ஹரி தானே.

வாஹ்நேயே காலருத்ராக்யோ வாயுதத்த்வே மஹேஶ்வரஃ ஸுஷிரே ஸ ஶிவஃ ஸாக்ஷாத் க்ரமாதேவம் விசிந்தயேத்

அக்னியில் அவர் காலருத்ரன் என அழைக்கப்படுகிறார்; காற்றில் அவர் மகேஷ்வரன்; வெற்றிடத்தில் அவர் சிவன் என்றே நேரடியாக இருக்கிறார்—இவ்வாறு ஒவ்வொன்றாக தியானிக்க வேண்டும்.

க்ஷிதௌ ஶர்வஃ ஸ்ம்ரு'தோ தேவோ ஹ்ய் அபாம் பவ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ருத்ர ஏவ ததா வஹ்நௌ உக்ரோ வாயௌ வ்யவஸ்திதஃ

பூமியில் அந்த தேவன் சர்வன் என நினைவுகூரப்படுகிறார்; நீரில் பவன் என அழைக்கப்படுகிறார்; அக்னியில் ருத்ரன்; காற்றில் உக்ரன் என நிலைபெற்றிருக்கிறார்.

பீமஃ ஸுஷிரநாகே ऽஸௌ பாஸ்கரே மண்டலே ஸ்திதஃ ஈஶாநஃ ஸோமபிம்பே ச மஹாதேவ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

வெற்றிடத்தில் அவர் பீமன்; சூரிய வட்டத்தில் அவர் இருக்கிறார்; சந்திர மண்டலத்தில் அவர் ஈசானன், மகாதேவன் என நினைவுகூரப்படுகிறார்.

பும்ஸாம் பஶுபதிர்தேவஶ் சாஷ்டதாஹம் வ்யவஸ்திதஃ காடிந்யம் யத்தநௌ ஸர்வம் பார்திவம் பரிகீயதே

மனிதர்களில் பசுபதி எனும் தேவன் எட்டுவிதமாக நிலைபெற்றுள்ளார். உடலில் உள்ள கடினமான எல்லாம் பூமி tattuvam எனப் போற்றப்படுகிறது.

ஆப்யம் த்ரவமிதி ப்ரோக்தம் வர்ணாக்யோ வஹ்நிருச்யதே யத்ஸம்சரதி தத்வாயுஃ ஸுஷிரம் யத்த்விஜோத்தமாஃ

திரவமானது நீர் tattuvam எனப்படுகிறது; நிறமுள்ளது அக்னி; நகர்வது காற்று; உள்ளே காலியானது, இருமுறை பிறந்தவர்களே, ஆகாயம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ததாகாஶம் ச விஜ்ஞாநம் ஶப்தஜம் வ்யோமஸம்பவம் ததைவ விப்ரா விஜ்ஞாநம் ஸ்பர்ஶாக்யம் வாயுஸம்பவம்

அது ஆகாயம் என்றும் அறிவு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; அது ஒலி மூலம் தோன்றும், ஆகாயத்தில் பிறக்கும். அதுபோலவே, பிராமணர்களே, தொடுதல் என்ற அறிவு காற்றில் பிறக்கிறது.

ரூபம் வாஹ்நேயமித்யுக்தம் ஆப்யம் ரஸமயம் த்விஜாஃ கந்தாக்யம் பார்திவம் பூயஶ் சிந்தயேத்பாஸ்கரம் க்ரமாத்

உருவம் அக்னிக்குரியது எனப்படுகிறது; ருசி நீருக்குரியது, பிராமணர்களே; மணம் பூமிக்குரியது. ஒவ்வொன்றாக சூரியனை தியானிக்க வேண்டும்.

நேத்ரே ச தக்ஷிணே வாமே ஸோமம் ஹ்ரு'தி விபும் த்விஜாஃ ஆஜாநு ப்ரு'திவீதத்த்வம் ஆநாபேர் வாரிமண்டலம்

வலது, இடது கண்களில் சோமன் இருக்கிறார்; இதயத்தில் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவர், பிராமணர்களே. முழங்கால்களில் பூமி tattuvam; நாபியில் நீர் வட்டம்.

ஆகண்டம் வஹ்நிதத்த்வம் ஸ்யால் லலாடாந்தம் த்விஜோத்தமாஃ வாயவ்யம் வை லலாடாத்யம் வ்யோமாக்யம் வா ஶிகாக்ரகம்

கழுத்துவரை அக்னி tattuvam, இருமுறை பிறந்தவர்களே; நெற்றியிலிருந்து மேலே காற்று tattuvam; நெற்றியின் தொடக்கத்திலிருந்து முடி முனை வரை ஆகாயம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஹம்ஸாக்யம் ச ததோ ப்ரஹ்ம வ்யோம்நஶ்சோர்த்வம் ததஃ பரம் வ்யோமாக்யோ வ்யோமமத்யஸ்தோ ஹ்ய் அயம் ப்ராதமிகஃ ஸ்மரேத்

அதற்கும் மேலே ஹம்சன் எனப்படும் பிரம்மா; ஆகாயத்திற்கு மேலும் உயர்ந்த இடம். ஆகாயம் என அழைக்கப்படும் அந்த இடைநிலையிலிருப்பவரை முதன்மையாக நினைவுகூர வேண்டும்.

ந ஜீவஃ ப்ரக்ரு'திஃ ஸத்த்வம் ரஜஶ்சாத தமஃ புநஃ மஹாம்ஸ்ததாபிமாநஶ் ச தந்மாத்ராணீந்த்ரியாணி ச

உயிர் தன்மையும் அல்ல, சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய குணங்களும் அல்ல; மகத்துவம், அகங்காரம், சூட்சுமப் பொருட்கள், அறிவு உறுப்புகள் இவை எல்லாம் உயிர் அல்ல.

வ்யோமாதீநி ச பூதாநி நைவேஹ பரமார்ததஃ வ்யாப்ய திஷ்டத்யதோ விஶ்வம் ஸ்தாணுரித்யபிதீயதே

விண் முதலான பஞ்சபூதங்களும் உயிர் அல்ல; எல்லாவற்றிலும் பரவி நிலைத்திருப்பதால் அது நிலையானது என்று அழைக்கப்படுகிறது.

உதேதி ஸூர்யோ பீதஶ் ச பவதே வாத ஏவ ச த்யோததே சந்த்ரமா வஹ்நிர் ஜ்வலத்யாபோ வஹந்தி ச

சூரியன் உதிக்கிறான், காற்று பயந்து வீசுகிறது, சந்திரனும் நெருப்பும் ஒளிர்கின்றன, நீர் ஓடுகிறது—இவை அனைத்தும் அவன் கட்டளையால் நடைபெறுகின்றன.

ததாதி பூமிராகாஶம் அவகாஶம் ததாதி ச ததாஜ்ஞயா ததம் ஸர்வம் தஸ்மாத்வை சிந்தயேத்த்விஜாஃ

பூமி தாங்குகிறது, ஆகாயம் இடம் அளிக்கிறது; அவன் கட்டளையால் எல்லாம் பரவியுள்ளது. எனவே, இருமுறை பிறந்தவர்களே, இப்படிச் சிந்தியுங்கள்.

தேநைவாதிஷ்டிதம் தஸ்மாத் ஏதத்ஸர்வம் த்விஜோத்தமாஃ ஸர்வரூபமயஃ ஶர்வ இதி மத்வா ஸ்மரேத்பவம்

இவை அனைத்தும் அவனாலேயே நடத்தப்படுகிறது, இருமுறை பிறந்தவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே; எல்லா ரூபங்களும் கொண்டவர் சிவன் என்பதை உணர்ந்து, எல்லாவற்றின் ஆதியை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஸம்ஸாரவிஷதப்தாநாம் ஜ்ஞாநத்யாநாம்ரு'தேந வை ப்ரதீகாரஃ ஸமாக்யாதோ நாந்யதா த்விஜஸத்தமாஃ

இம்மை வாழ்வின் விஷத்தில் சுடப்பட்டவர்களுக்கு, அறிவும் தியானமும் அமுதம் போல் நிவாரணமாகும்; வேறு வழி இல்லை, இருமுறை பிறந்தவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே.