லிங்கபுராணம்

ப்ரஸீததி ந ஸம்தேஹோ தர்மஶ்சாயம் த்விஜோத்தமாஃ கிம் து குஹ்யதமம் வக்ஷ்யே ஸர்வத்ர பரமேஶ்வரே

—நிச்சயமாக அமைதி கிடைக்கும்; இதுவே தர்மம், சிறந்த பிராமணர்களே. ஆனால் இப்போது, எல்லா இடங்களிலும் பரமாத்மாவை பற்றிய மிக ரகசியமான உபதேசத்தை நான் சொல்கிறேன்.

பவே பக்திர்ந ஸம்தேஹஸ் தயா யுக்தோ விமுச்யதே அயோக்யஸ்யாபி பகவாந் பக்தஸ்ய பரமேஶ்வரஃ

பிறப்பில் பக்தி எழுவது சந்தேகமில்லை; அதில் நிலைத்தால் விடுதலை கிடைக்கும். தகுதி இல்லாதவருக்கும் பக்தனிடம் பரமாத்மா திருப்தி அடைகிறார்.

ப்ரஸீததி ந ஸம்தேஹோ நிக்ரு'ஹ்ய விவிதம் தமஃ ஜ்ஞாநமத்யாபநம் ஹோமோ த்யாநம் யஜ்ஞஸ்தபஃ ஶ்ருதம்

அனைத்துவிதமான இருளையும் அடக்கி, அவர் திருப்தி அடைவது சந்தேகமில்லை; அறிவை கற்பித்தல், ஹோமம், தியானம், யாகம், தவம், வேதபடிப்பு—

தாநமத்யயநம் ஸர்வம் பவபக்த்யை ந ஸம்ஶயஃ சாந்த்ராயணஸஹஸ்ரைஶ் ச ப்ராஜாபத்யஶதைஸ் ததா

தானம், எல்லா வகை படிப்பும், பிறப்பில் பக்திக்காகவே என்பதில் ஐயம் இல்லை; ஆயிரக்கணக்கான சந்திராயண விரதங்களும் நூற்றுக்கணக்கான ப்ராஜாபத்திய விரதங்களும்—even

மாஸோபவாஸைஶ்சாந்யைர்வா பக்திர்முநிவரோத்தமாஃ அபக்தா பகவத்யஸ்மிம்ல் லோகே கிரிகுஹாஶயே

மாதம் தவம் செய்தாலும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, பக்தியே மேலானது. இந்த உலகில் மலைக்குகையில் உறையும் பரமாத்மாவிடம் பக்தி இல்லாதவர்கள்—

பதந்தி சாத்மபோகார்தம் பக்தோ பாவேந முச்யதே பக்தாநாம் தர்ஶநாதேவ ந்ரு'ணாம் ஸ்வர்காதயோ த்விஜாஃ

—தங்கள் அனுபவத்திற்காக வீழ்வார்கள்; ஆனால் பக்தன் உண்மையான பக்தியால் விடுதலை பெறுவான். பக்தர்களை காண்பதினால் கூட, பிராமணர்களே, மனிதர்கள் சொர்க்கம் முதலியன அடைவார்கள்.

ந துர்லபா ந ஸந்தேஹோ பக்தாநாம் கிம் புநஸ் ததா ப்ரஹ்மவிஷ்ணுஸுரேந்த்ராணாம் ததாந்யேஷாமபி ஸ்திதிஃ

இவை பக்தர்களுக்கு கடினம் அல்ல என்பது சந்தேகமில்லை; பிரம்மா, விஷ்ணு, இந்திரன் மற்றும் மற்றவர்களுக்கும் இது எளிது.

பக்த்யா ஏவ முநீநாம் ச பலஸௌபாக்யமேவ ச பவேந ச ததா ப்ரோக்தம் ஸம்ப்ரேக்ஷ்யோமாம் பிநாகிநா

பக்தியால் மட்டுமே முனிவர்கள் வலிமையும் சுபமையும் பெறுகிறார்கள்; பினாகி உமையை பார்த்து இப்படியே கூறினார்.

தேவ்யை தேவேந மதுரம் வாராணஸ்யாம் புரா த்விஜாஃ அவிமுக்தே ஸமாஸீநா ருத்ரேண பரமாத்மநா

முன்னொரு காலத்தில், பிராமணர்களே, வாராணசியில், அவிமுக்தத்தில் அமர்ந்த பரமாத்மா ருத்ரன், தேவியை இனிமையாக உரையாடினார்.

ருத்ராணீ ருத்ரமாஹேதம் லப்த்வா வாராணஸீம் புரீம் கேந வஶ்யோ மஹாதேவ பூஜ்யோ த்ரு'ஶ்யஸ்த்வமீஶ்வரஃ

ருத்ராணி, நீ ருத்ரனையும் இந்த வாராணசி நகரத்தையும் பெற்றபின், மகாதேவன் எவ்வாறு அடக்கப்படுகிறார், வழிபடப்படுகிறார், இறைவனாகக் காணப்படுகிறார் என்பதை எவ்வாறு அறியலாம் என்று கேட்கிறாய்.

தபஸா வித்யயா வாபி யோகேநேஹ வத ப்ரபோ நிஶம்ய வசநம் தஸ்யாஸ் ததா ஹ்யாலோக்ய பார்வதீம்

தவம், அறிவு அல்லது யோகம் மூலமாகவா இது சாத்தியமாகும்? பரமேஷ்வரனே, அவள் சொன்னதை கேட்டுத் தெய்வீகி பார்வதியை நோக்கி நீ பதில் கூறு.

ஆஹ பாலேந்துதிலகஃ பூர்ணேந்துவதநாம் ஹஸந் ஸ்ம்ரு'த்வாத மேநயா பத்ந்யா கிரேர்காம் கதிதாம் புரா

மதியைக் குறிக்கொண்டும், முழுமதிபோல் முகம் கொண்டவரும், சிரித்தபடியே, மலைமகளான மேனாவின் மனைவி முன்பு கூறிய கதையை நினைவுகூர்ந்தார்.

சிரகாலஸ்திதிம் ப்ரேக்ஷ்ய கிரௌ தேவ்யா மஹாத்மநஃ தேவி லப்தா புரீ ரம்யா த்வயா யத்ப்ரஷ்டுமர்ஹஸி

மலை மீது நீண்ட நாட்கள் தங்கி இருந்த மகாத்மியான தேவியைப் பார்த்து, தேவியே, நீ இச்சிறந்த நகரத்தை பெற்றுள்ளாய்; அதைப் பற்றி கேட்கும் உரிமை உனக்கே உண்டு.

ஸ்தாநார்தம் கதிதம் மாத்ரா விஸ்ம்ரு'தேஹ விலாஸிநி புரா பிதாமஹேநாபி ப்ரு'ஷ்டஃ ப்ரஶ்நவதாம் வரே

இந்த இடத்தின் காரணமாக, அம்மா முன்பு கூறியது இங்கு மறக்கப்பட்டது, விளையாட்டு மனம் கொண்டவளே; முன்பு பிரபஞ்ச பிதாமகனும் கேள்விகளுக்குள் முதன்மையானவராகக் கேட்டார்.

யதா த்வயாத்ய வை ப்ரு'ஷ்டோ த்ரஷ்டும் ப்ரஹ்மாத்மகம் த்வஹம் ஶ்வேதே ஶ்வேதேந வர்ணேந த்ரு'ஷ்ட்வா கல்பே து மாம் ஶுபே

இப்போது நீ என்னை பிரம்மத்தின் சாரத்தை காண விரும்பி கேட்பது போல, ஒரு காலத்தில் புனிதமான கல்பத்தில் பிரம்மா வெண்மை நிறத்தில், வெண்மை உருவில் என்னைக் கண்டார்.

ஸத்யோஜாதம் ததா ரக்தே ரக்தம் வாமம் பிதாமஹஃ பீதே தத்புருஷம் பீதம் அகோரே க்ரு'ஷ்ணமீஶ்வரம்

சத்யோஜாதன் வெண்மையில் தோன்றினார், வாமதேவன் சிவப்பில், பிதாமகன் தத்புருஷனை மஞ்சள் நிறத்தில் கண்டார், அகவோரர் கருப்பு நிறத்தில் இறைவனாகத் தோன்றினார்.

ஈஶாநம் விஶ்வரூபாக்யோ விஶ்வரூபம் ததாஹ மாம்

ஈசானன், எல்லா உருவங்களும் கொண்டவனாக அழைக்கப்படுபவன், அப்போது என்னை உலகமெங்கும் பரவிய உருவமாகச் சொன்னான்.

வாம தத்புருஷாகோர ஸத்யோஜாத மஹேஶ்வர த்ரு'ஷ்டோ மயா த்வம் காயத்ர்யா தேவதேவ மஹேஶ்வர கேந வஶ்யோ மஹாதேவ த்யேயஃ குத்ர க்ரு'ணாநிதே

வாமதேவன், தத்புருஷன், அகவோரன், சத்யோஜாதன், மகேஸ்வரன்—இவர்களை நீ காயத்ரியின் மூலம் கண்டாய், தேவாதி தேவனே, மகேஸ்வரா. மகாதேவன் எவ்வாறு அடக்கப்படுகிறார், எங்கு தியானிக்கப்படுகிறார், ஒளியின் ஆதியாய் உள்ளவரே?

த்ரு'ஶ்யஃ பூஜ்யஸ் ததா தேவ்யா வக்துமர்ஹஸி ஶங்கர அவோசம் ஶ்ரத்தயைவேதி வஶ்யோ வாரிஜஸம்பவ

அவர் காணப்பட வேண்டியவரும், வழிபடப்பட வேண்டியவரும் ஆவார்; அதனால், தேவியே, நீ கூற வேண்டும், சங்கரா. நான் சொன்னேன்: நம்பிக்கையினாலேயே அவர் அடக்கப்படுகிறார், தாமரையிலிருந்து பிறந்தவனே.

த்யேயோ லிங்கே த்வயா த்ரு'ஷ்டே விஷ்ணுநா பயஸாம் நிதௌ பூஜ்யஃ பஞ்சாஸ்யரூபேண பவித்ரைஃ பஞ்சபிர்த்விஜைஃ

அவர் லிங்கத்தில் தியானிக்கப்பட வேண்டும்; விஷ்ணு கடல் நீரில் காண்பார்; ஐந்து தூய பிராமணர்கள் ஐந்து முகங்களுடன் வழிபட வேண்டும்.

பவ பக்த்யாத்ய த்ரு'ஷ்டோ ऽஹம் த்வயாண்டஜ ஜகத்குரோ ஸோ ऽபி மாமாஹ பாவார்தம் தத்தம் தஸ்மை மயா புரா

இன்று நீ பக்தியால் என்னைக் கண்டாய், முட்டையிலிருந்து பிறந்தவனே, உலகுக்குத் தலைவரே. அவனும் எனக்குப் பேசினான், முன்பு நான் அவனுக்கு பக்தியின் பொருளை எடுத்துரைத்தேன்.

பாவம் பாவேந தேவேஶி த்ரு'ஷ்டவாந்மாம் ஹ்ரு'தீஶ்வரம் தஸ்மாத்து ஶ்ரத்தயா வஶ்யோ த்ரு'ஶ்யஃ ஶ்ரேஷ்டகிரேஃ ஸுதே

பக்தியுடன், தேவதைகளின் தேவியே, அவன் என்னை உள்ளத்தில் இறைவனாகக் கண்டான். அதனால், நம்பிக்கையினால் ஒருவர் அடக்கப்படுகிறார், காணப்படுகிறார், உயர்ந்த மலை மகளே.

பூஜ்யோ லிங்கே ந ஸம்தேஹஃ ஸர்வதா ஶ்ரத்தயா த்விஜைஃ ஶ்ரத்தா தர்மஃ பரஃ ஸூக்ஷ்மஃ ஶ்ரத்தா ஜ்ஞாநம் ஹுதம் தபஃ

எப்போதும் சந்தேகமின்றி, லிங்கத்தில் நம்பிக்கையுடன் பிராமணர்கள் வழிபட வேண்டும். நம்பிக்கை உயர்ந்த, நுண்ணிய தர்மம்; நம்பிக்கையே அறிவு, அர்ப்பணம், தவம்.

ஶ்ரத்தா ஸ்வர்கஶ் ச மோக்ஷஶ் ச த்ரு'ஶ்யோ ऽஹம் ஶ்ரத்தயா ஸதா

நம்பிக்கையே சொர்க்கமும், விடுதலையும்; நம்பிக்கையினாலேயே நான் எப்போதும் காணப்படுகிறேன்.

கதம் வை த்ரு'ஷ்டவாந்ப்ரஹ்மா ஸத்யோஜாதம் மஹேஶ்வரம் வாமதேவம் மஹாத்மாநம் புராணபுருஷோத்தமம்

பிரம்மா எவ்வாறு சத்யோஜாதன், மகேஸ்வரன், வாமதேவன், மகாத்மா, பழமையான உயர்ந்த மனிதனை கண்டார்?

அகோரம் ச ததேஶாநம் யதாவத்வக்துமர்ஹஸி ஏகோநத்ரிம்ஶகஃ கல்போ விஜ்ஞேயஃ ஶ்வேதலோஹிதஃ

அகவோரனையும் ஈசானனையும் எப்படி கண்டார் என்பதை முறையாகச் சொல்ல வேண்டும். இருபத்தொன்பதாவது கல்பம் 'சுவேதலோஹிதம்' என்று அறியப்பட வேண்டும்.

தஸ்மிம்ஸ்தத்பரமம் த்யாநம் த்யாயதோ ப்ரஹ்மணஸ்ததா உத்பந்நஸ்து ஶிகாயுக்தஃ குமாரஃ ஶ்வேதலோஹிதஃ

அந்த சமயத்தில், பிரம்மா பரம தியானத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, சிகை உடைய குமாரனாக சுவேதலோஹிதன் தோன்றினார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா புருஷம் ஶ்ரீமாந் ப்ரஹ்மா வை விஶ்வதோமுகஃ ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வா மஹாத்மாநம் ப்ரஹ்மரூபிணமீஶ்வரம்

அந்த மகிமைமிக்க உருவை பார்த்த பிரம்மா, நான்கு முகங்களுடன், அந்த பரம்பொருளை, பிரம்ம ரூபமாக, தன் மனதில் வைத்து நினைத்தான்.

ஸத்யோஜாதம் ததோ ப்ரஹ்மா த்யாநயோகபரோ ऽபவத் த்யாநயோகாத்பரம் ஜ்ஞாத்வா வவந்தே தேவமீஶ்வரம்

பின்னர் பிரம்மா, சத்யோஜாதனை மனதில் வைத்து தியானத்தில் ஆழ்ந்தான்; தியானத்தின் மூலம் உயர்ந்த உண்மையை அறிந்து, அந்த தேவனை, இறைவனை வணங்கினான்.