ஐஶ்வர்யாஷ்டதலம் ஶ்வேதம் பரம் வைராக்யகர்ணிகம் சித்ராணி ச திஶோ யஸ்ய ப்ராணாத்யாஶ் ச ப்ரதிஷ்டிதாஃ
அதில் எட்டு வெண்மையான இதழ்கள் உள்ளன, அவை ஐஸ்வர்யத்தின் அடையாளம்; அதில் உயர்ந்த வைராக்கியமே மையம்; அதன் துளைகள் திசைகள், அங்கு உயிர்கள் முதலியவை நிலைபெற்றுள்ளன.
ப்ராணாத்யைஶ்சைவ ஸம்யுக்தஃ பஶ்யதே பஹுதா க்ரமாத் தஶப்ராணவஹா நாட்யஃ ப்ரத்யேகம் முநிபுங்கவாஃ
உயிர்கள் முதலியவைகளுடன் இணைந்தவன், பலவகையாக, ஒவ்வொன்றாக, பத்து உயிர் ஓடைகள் ஒவ்வொன்றையும், அருமைமிக்க முனிவர்களே, காண்கிறான்.
த்விஸப்ததிஸஹஸ்ராணி நாட்யஃ ஸம்பரிகீர்திதாஃ நேத்ரஸ்தம் ஜாக்ரதம் வித்யாத் கண்டே ஸ்வப்நம் ஸமாதிஶேத்
எழுபத்திரண்டு ஆயிரம் நாடிகள் இருக்கின்றன என்று கூறப்பட்டுள்ளது; விழிகளில் விழிப்புணர்ச்சி இருக்கிறது என்று அறிய வேண்டும், கழுத்தில் கனவு நிலை உள்ளது என்று சொல்கின்றனர்.
ஸுஷுப்தம் ஹ்ரு'தயஸ்தம் து துரீயம் மூர்தநி ஸ்திதம் ஜாக்ரே ப்ரஹ்மா ச விஷ்ணுஶ் ச ஸ்வப்நே சைவ யதாக்ரமாத்
ஆழ்ந்த தூக்கம் இதயத்தில் உள்ளது, நான்காவது நிலை தலைவில் நிலைத்துள்ளது; விழிப்பில் பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணு இருப்பார்கள், கனவில் அவ்வாறே வரிசைப்படி இருப்பார்கள்.
ஈஶ்வரஸ்து ஸுஷுப்தே து துரீயே ச மஹேஶ்வரஃ வதந்த்ய் ஏவம் அதாந்யே ऽபி ஸமஸ்தகரணைஃ புமாந்
ஆனால் ஈச்வரன் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருக்கிறார், மகேசுவரன் நான்காவது நிலையில் இருக்கிறார்; இதையே மற்றவர்களும், எல்லா கருவிகளுடனும், அந்த மனிதனாக அறிவிக்கின்றனர்.
வர்தமாநஸ்ததா தஸ்ய ஜாக்ரதித்யபிதீயதே மநோபுத்திர் அஹங்காரம் சித்தம் சேதி சதுஷ்டயம்
இவற்றில் ஒருவர் நிலைத்திருப்பது விழிப்பு நிலை என்று அழைக்கப்படுகிறது; மனம், புத்தி, அகங்காரம், சித்தம் ஆகிய நான்கு கூறுகள்.
யதா வ்யவஸ்திதஸ்த்வேதைஃ ஸ்வப்ந இத்யபிதீயதே கரணாநி விலீநாநி யதா ஸ்வாத்மநி ஸுவ்ரதாஃ
இவற்றில் ஒருவர் நிலைத்திருப்பது கனவு நிலை என்று அழைக்கப்படுகிறது; கருவிகள் எல்லாம் ஆத்மாவுடன் ஒன்றாகும் போது, நல்லவர்களே,
ஸுஷுப்தஃ கரணைர்பிந்நஸ் துரீயஃ பரிகீர்த்யதே பரஸ்துரீயாதீதோ ऽஸௌ ஶிவஃ பரமகாரணம்
அது கருவிகளிலிருந்து வேறுபட்ட ஆழ்ந்த தூக்கம்; நான்காவது நிலை அப்படியே அழைக்கப்படுகிறது. அந்த நான்காவது நிலையைத் தாண்டி இருப்பது சிவன், எல்லாவற்றுக்கும் காரணமான உயர்ந்தவன்.
ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்திஶ் ச துரீயம் சாதிபௌதிகம் ஆத்யாத்மிகம் ச விப்ரேந்த்ராஶ் சாதிதைவிகமுச்யதே
விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்கம், நான்காவது நிலை — இவை அனைத்தும் பௌதிகம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன; மேலும், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே, இவை ஆத்மீகம் என்றும் தெய்வீகம் என்றும் கூறப்படுகின்றன.
தத்ஸர்வமஹம் ஏவேதி வேதிதவ்யம் விஜாநதா புத்தீந்த்ரியாணி விப்ரேந்த்ராஸ் ததா கர்மேந்த்ரியாணி ச
இதையெல்லாம் 'நானே அது' என்று உணர்ந்தவரால் அறியப்பட வேண்டும்; அறிவு உணர்வுகள், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே, அதுபோல் செயல் உறுப்புகளும்.
மநோபுத்திர் அஹங்காரஶ் சித்தம் சேதி சதுஷ்டயம் அத்யாத்மம் ப்ரு'தகேவேதம் சதுர்தஶவிதம் ஸ்ம்ரு'தம்
மனம், புத்தி, அகங்காரம், சித்தம் — இந்த நான்கும் தனித்தனியாக ஆத்மீகம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன; இது பதினான்கு வகையாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.
த்ரஷ்டவ்யம் சைவ ஶ்ரோதவ்யம் க்ராதவ்யம் ச யதாக்ரமம் ரஸிதவ்யம் முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ஸ்பர்ஶிதவ்யம் ததைவ ச
பார்க்கப்பட வேண்டியது, கேட்கப்பட வேண்டியது, வாசனை பெறப்பட வேண்டியது, வரிசைப்படி ருசிக்கப்பட வேண்டியது, முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, அதுபோல் தொடப்பட வேண்டியது.
மந்தவ்யம் சைவ போத்தவ்யம் அஹம்கர்தவ்யமேவ ச ததா சேதயிதவ்யம் ச வக்தவ்யம் முநிபுங்கவாஃ
யோசிக்கப்பட வேண்டியது, புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டியது, 'நான்' என்று உணரப்பட வேண்டியது, அதுபோல் சிந்திக்கப்பட வேண்டியது, பேசப்பட வேண்டியது, முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே.
ஆதாதவ்யம் ச கந்தவ்யம் விஸர்காயிதமேவ ச ஆநந்திதவ்யமித்யேதே ஹ்ய் அதிபூதமநுக்ரமாத்
எடுக்கப்பட வேண்டியது, செல்லப்பட வேண்டியது, விடப்பட வேண்டியது, அனுபவிக்கப்பட வேண்டியது — இவை அனைத்தும் வரிசைப்படி பௌதிகம் என்று கூறப்படுகின்றன.
ஆதித்யோ ऽபி திஶஶ்சைவ ப்ரு'திவீ வருணஸ் ததா வாயுஶ்சந்த்ரஸ் ததா ப்ரஹ்மா ருத்ரஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞ ஏவ ச
சூரியன், திசைகள், பூமி, வருணன், காற்று, சந்திரன், பிரம்மா, ருத்ரன், மற்றும் க்ஷேத்ரஜ்ஞன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.
அக்நிரிந்த்ரஸ் ததா விஷ்ணுர் மித்ரோ தேவஃ ப்ரஜாபதிஃ ஆதிதைவிகமேவம் ஹி சதுர்தஶவிதம் க்ரமாத்
அக்னி, இந்திரன், விஷ்ணு, மித்ரன், தேவர், ப்ரஜாபதி — இவ்வாறு வரிசைப்படி தெய்வீகம் பதினான்கு வகையாக கூறப்படுகிறது.
ராஜ்ஞீ ஸுதர்ஶநா சைவ ஜிதா ஸௌம்யா யதாக்ரமம் மோகா ருத்ராம்ரு'தா ஸத்யா மத்யமா ச த்விஜோத்தமாஃ
சுதர்சனா, ஜிதா, சௌம்யா என்ற அரசிகள், வரிசைப்படி, மொகா, ருத்ராமிருதா, சத்யா, மற்றும் மத்யமா, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே.
நாடீ ராஶிஶுகா சைவ அஸுரா சைவ க்ரு'த்திகா பாஸ்வதீ நாடயஶ்சைதாஶ் சதுர்தஶநிபந்தநாஃ
நாடிகள், ராசி, சுகா, அசுரா, க்ருத்திகா, பாஸ்வதி — இந்நாடிகள் பதினான்கு வகைகளில் கட்டுப்பட்டுள்ளன.
வாயவோ நாடிமத்யஸ்தா வாஹகாஶ் ச சதுர்தஶ ப்ராணோ வ்யாநஸ்த்வபாநஶ் ச உதாநஶ் ச ஸமாநகஃ
நாடிகளின் நடுவில் உள்ள காற்றுகள் மற்றும் ஏற்றிச் செல்லும் காற்றுகள் பதினான்கு; பிராணன், வியாணன், அபானன், உதானன், சமானன்.
வைரம்பஶ் ச ததா முக்யோ ஹ்ய் அந்தர்யாமஃ ப்ரபஞ்ஜநஃ கூர்மகஶ் ச ததா ஶ்யேநஃ ஶ்வேதஃ க்ரு'ஷ்ணஸ் ததாநிலஃ
வைரம்பன், அதுபோல் முக்கியன், அந்தர்யாமி, ப்ரபஞ்சன், கூர்மன், அதுபோல் ஶ்யேனன், ஶ்வேதன், கிருஷ்ணன், மற்றும் அனிலன்.
நாக இத்யேவ கதிதா வாயவஶ் ச சதுர்தஶ யஶ்சக்ஷுஃஷ்வத த்ரஷ்டவ்யே ததாதித்யே ச ஸுவ்ரதாஃ
நாகங்கள் என்றும் சொல்லப்படும் பன்னிரண்டு வாயுக்கள், பார்வை உணர்வு, காணப்பட வேண்டியவை, அதுபோல் சூரியன் ஆகியவை, நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களே—
நாட்யாம் ப்ராணே ச விஜ்ஞாநே த்வ் ஆநந்தே ச யதாக்ரமம் ஹ்ரு'த்யாகாஶே ய ஏதஸ்மிந் ஸர்வஸ்மிந்நந்தரே பரஃ
நாடியில், உயிர் மூச்சில், அறிவில், ஆனந்தத்தில், அந்தந்த முறையில், இதயத்துக்குள் உள்ள வெளியில்—இவை எல்லாவற்றிலும் அந்த பரமன் உள்ளான்.
ஆத்மா ஏகஶ் ச சரதி தமுபாஸீத மாம் ப்ரபும் அஜரம் தமநந்தம் ச அஶோகமம்ரு'தம் த்ருவம்
ஒரே ஆத்மா இவற்றில் எல்லாம் சஞ்சரிக்கிறான்; என்னை, எல்லாம் ஆளும், வயது இல்லாத, முடிவில்லாத, துயரம் இல்லாத, மரணமில்லாத, நிலையான இறைவனை தியானிக்க வேண்டும்.
சதுர்தஶவிதேஷ்வேவ ஸம்சரத்யேக ஏவ ஸஃ லீயந்தே தாநி தத்ரைவ யதந்யம் நாஸ்தி வை த்விஜாஃ
அந்த ஒருவன் பன்னிரண்டு வகைகளில் சஞ்சரிக்கிறான்; அவை எல்லாம் அவனிடமே லயிக்கின்றன, ஏனெனில் வேறு எதுவும் இல்லை, இருமுறை பிறந்தவர்களே.
ஏக ஏவ ஹி ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வேஶஸ்த்வேக ஏவ ஸஃ ஏஷ ஸர்வாதிபோ தேவஸ் த்வ் அந்தர்யாமீ மஹாத்யுதிஃ
அவன் ஒருவனே எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவன்; ஒருவனே எல்லாவற்றுக்கும் தலைவன், உள்ளுக்குள் உறையும், பெரிய ஒளியுடைய தேவன்.
உபாஸ்யமாநஃ ஸர்வஸ்ய ஸர்வஸௌக்யஃ ஸநாதநஃ உபாஸ்யதி ந சைவேஹ ஸர்வஸௌக்யம் த்விஜோத்தமாஃ
அனைவராலும் வழிபடப்படுகிறான், எல்லா ஆனந்தத்திற்கும் ஆதியாக இருப்பவன், என்றும் நிலைத்தவன்; ஆனாலும், சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களே, இங்கே எல்லோரும் அவனை வழிபட்டாலும் எல்லா ஆனந்தத்தையும் அடைவதில்லை.
உபாஸ்யமாநோ வேதைஶ் ச ஶாஸ்த்ரைர்நாநாவிதைரபி ந வைஷ வேதஶாஸ்த்ராணி ஸர்வஜ்ஞோ யாஸ்யதி ப்ரபுஃ
வேதங்களாலும், பலவகை நூல்களாலும் வழிபட்டாலும், அந்த எல்லாம் அறிந்த இறைவன் வேதங்களையும் நூல்களையும் நாடுவதில்லை.
அஸ்யைவாந்நமிதம் ஸர்வம் ந ஸோ ऽந்நம் பவதி ஸ்வயம் ஸ்வாத்மநா ரக்ஷிதம் சாத்யாத் அந்நபூதம் ந குத்ரசித்
இந்த எல்லாம் அவனுக்கான உணவாகும்; ஆனாலும் அவன் தானாக உணவாக மாறுவதில்லை; ஆத்மாவால் பாதுகாக்கப்பட்டதை உண்ணலாம், ஆனாலும் அவன் எங்கும் உணவாக மாறுவதில்லை.
ஸர்வத்ர ப்ராணிநாமந்நம் ப்ராணிநாம் க்ரந்திரஸ்ம்யஹம் ப்ரஶாஸ்தா நயநஶ்சைவ பஞ்சாத்மா ஸ விபாகஶஃ
எங்கும் உயிரினங்களுக்கு நான் உணவாக இருக்கிறேன்; உயிர்களுக்கு நான் பிணைப்பும், ஆளும், வழிகாட்டியும், ஐந்து வகை ஆத்மாக்களாகப் பிரிந்து நிற்கிறேன்.
அந்நமயோ ऽஸௌ பூதாத்மா சாத்யதே ஹ்யந்நமுச்யதே ப்ராணமயஶ்சேந்த்ரியாத்மா ஸம்கல்பாத்மா மநோமயஃ
இந்த உடல் உணவால் ஆனது, உணவை உண்ணும் ஆத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறது; உயிர் மூச்சால் ஆன ஆத்மா, அறிவாற்றல் கொண்ட ஆத்மா, எண்ணம் கொண்ட ஆத்மா, மனதால் ஆன ஆத்மா எனும் வகைகள் உள்ளன.