லிங்கபுராணம்

அஸ்பர்ஶம் ததரூபம் ச ரஸகந்தவிவர்ஜிதம் அவ்யயம் சாப்ரதிஷ்டம் ச தந்நித்யம் ஸர்வகம் விபும்

அதற்கு தொடுதலும் இல்லை, உருவமும் இல்லை, சுவையும் வாசனையும் இல்லை; அது அழியாதது, அடிப்படையற்றது, என்றும் நிலைத்தது, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்தது, பரிபூரணமானது.

மஹாந்தம் தத் ப்ரு'ஹந்தம் ச ததஜம் சிந்மயம் த்விஜாஃ அப்ராணமமநஸ்கம் ச ததஸ்நிக்தமலோஹிதம்

அது பெரியது, பரந்தது, பிறக்காதது, அறிவால் ஆனது, அருச்சுனா; அதற்கு உயிர்ப்பும் இல்லை, மனமும் இல்லை, ஈரமும் சிவப்பும் இல்லை.

அப்ரமேயம் ததஸ்தூலம் அதீர்கம் ததநுல்பணம் அஹ்ரஸ்வம் ததபாரம் ச ததாநந்தம் ததச்யுதம்

அது அளவிட முடியாதது, பெரிதல்ல, நீளமல்ல, மிகுதியும் இல்லை, குறைவும் இல்லை, எல்லை இல்லாதது, ஆனந்தமானது, நிலையானது.

அநபாவ்ரு'தமத்வைதம் ததநந்தமகோசரம் அஸம்வ்ரு'தம் ததாத்மைகம் பரா வித்யா ந சாந்யதா

அது தடையில்லாதது, இரட்டையில்லாதது, முடிவில்லாதது, உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்டது, மறைக்கப்படாதது, ஒரே ஆத்மாவாகும், அது தான் உயர்ந்த அறிவு, வேறு எதுவும் இல்லை.

பராபரேதி கதிதே நைவேஹ பரமார்ததஃ அஹமேவ ஜகத்ஸர்வம் மய்யேவ ஸகலம் ஜகத்

உயர்ந்தது, கீழ்ந்தது என்று சொல்லப்பட்டாலும், உண்மையில் இங்கு வேறுபாடு இல்லை; நானே இந்த உலகமெல்லாம், எல்லா உலகமும் என்னுள் உள்ளது.

மத்த உத்பத்யதே திஷ்டந் மயி மய்யேவ லீயதே மத்தோ நாந்யதிதீக்ஷேத மநோவாக்பாணிபிஸ் ததா

என்னிலிருந்து இது தோன்றுகிறது, என்னுள் நிலைக்கிறது, என்னுள் கரைகிறது; என்னைத் தவிர வேறு எதையும் மனம், வாக்கு, செயல் கொண்டு காண முடியாது.

ஸர்வமாத்மநி ஸம்பஶ்யேத் ஸச்சாஸச்ச ஸமாஹிதஃ ஸர்வம் ஹ்யாத்மநி ஸம்பஶ்யந் ந பாஹ்யே குருதே மநஃ

உண்மை, பொய் இரண்டையும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, அனைத்தையும் ஆத்மாவில் காண வேண்டும்; அனைத்தையும் ஆத்மாவில் காண்பவன், மனதை வெளியே செலுத்தமாட்டான்.

அதோத்ரு'ஷ்ட்யா விதஸ்த்யாம் து நாப்யாமுபரிதிஷ்டதி ஹ்ரு'தயம் தத்விஜாநீயாத் விஶ்வஸ்யாயதநம் மஹத்

கண்களை கீழே நோக்க வைத்து, நாபிக்குப் பன்னிரண்டு விரல் உயரத்தில், அந்த இதயம் உலகத்தின் பெரிய வாசஸ்தலமாக இருக்கிறது என்பதை அறிய வேண்டும்.

ஹ்ரு'தயஸ்யாஸ்ய மத்யே து புண்டரீகமவஸ்திதம் தர்மகந்தஸமுத்பூதம் ஜ்ஞாநநாலம் ஸுஶோபநம்

இந்த இதயத்தின் நடுவில், ஒரு தாமரை உள்ளது; அது தர்மத்தின் வேர் இருந்து எழுந்தது, அறிவின் தண்டு அழகாக உள்ளது.

ஐஶ்வர்யாஷ்டதலம் ஶ்வேதம் பரம் வைராக்யகர்ணிகம் சித்ராணி ச திஶோ யஸ்ய ப்ராணாத்யாஶ் ச ப்ரதிஷ்டிதாஃ

அதில் எட்டு வெண்மையான இதழ்கள் உள்ளன, அவை ஐஸ்வர்யத்தின் அடையாளம்; அதில் உயர்ந்த வைராக்கியமே மையம்; அதன் துளைகள் திசைகள், அங்கு உயிர்கள் முதலியவை நிலைபெற்றுள்ளன.

ப்ராணாத்யைஶ்சைவ ஸம்யுக்தஃ பஶ்யதே பஹுதா க்ரமாத் தஶப்ராணவஹா நாட்யஃ ப்ரத்யேகம் முநிபுங்கவாஃ

உயிர்கள் முதலியவைகளுடன் இணைந்தவன், பலவகையாக, ஒவ்வொன்றாக, பத்து உயிர் ஓடைகள் ஒவ்வொன்றையும், அருமைமிக்க முனிவர்களே, காண்கிறான்.

த்விஸப்ததிஸஹஸ்ராணி நாட்யஃ ஸம்பரிகீர்திதாஃ நேத்ரஸ்தம் ஜாக்ரதம் வித்யாத் கண்டே ஸ்வப்நம் ஸமாதிஶேத்

எழுபத்திரண்டு ஆயிரம் நாடிகள் இருக்கின்றன என்று கூறப்பட்டுள்ளது; விழிகளில் விழிப்புணர்ச்சி இருக்கிறது என்று அறிய வேண்டும், கழுத்தில் கனவு நிலை உள்ளது என்று சொல்கின்றனர்.

ஸுஷுப்தம் ஹ்ரு'தயஸ்தம் து துரீயம் மூர்தநி ஸ்திதம் ஜாக்ரே ப்ரஹ்மா ச விஷ்ணுஶ் ச ஸ்வப்நே சைவ யதாக்ரமாத்

ஆழ்ந்த தூக்கம் இதயத்தில் உள்ளது, நான்காவது நிலை தலைவில் நிலைத்துள்ளது; விழிப்பில் பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணு இருப்பார்கள், கனவில் அவ்வாறே வரிசைப்படி இருப்பார்கள்.

ஈஶ்வரஸ்து ஸுஷுப்தே து துரீயே ச மஹேஶ்வரஃ வதந்த்ய் ஏவம் அதாந்யே ऽபி ஸமஸ்தகரணைஃ புமாந்

ஆனால் ஈச்வரன் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருக்கிறார், மகேசுவரன் நான்காவது நிலையில் இருக்கிறார்; இதையே மற்றவர்களும், எல்லா கருவிகளுடனும், அந்த மனிதனாக அறிவிக்கின்றனர்.

வர்தமாநஸ்ததா தஸ்ய ஜாக்ரதித்யபிதீயதே மநோபுத்திர் அஹங்காரம் சித்தம் சேதி சதுஷ்டயம்

இவற்றில் ஒருவர் நிலைத்திருப்பது விழிப்பு நிலை என்று அழைக்கப்படுகிறது; மனம், புத்தி, அகங்காரம், சித்தம் ஆகிய நான்கு கூறுகள்.

யதா வ்யவஸ்திதஸ்த்வேதைஃ ஸ்வப்ந இத்யபிதீயதே கரணாநி விலீநாநி யதா ஸ்வாத்மநி ஸுவ்ரதாஃ

இவற்றில் ஒருவர் நிலைத்திருப்பது கனவு நிலை என்று அழைக்கப்படுகிறது; கருவிகள் எல்லாம் ஆத்மாவுடன் ஒன்றாகும் போது, நல்லவர்களே,

ஸுஷுப்தஃ கரணைர்பிந்நஸ் துரீயஃ பரிகீர்த்யதே பரஸ்துரீயாதீதோ ऽஸௌ ஶிவஃ பரமகாரணம்

அது கருவிகளிலிருந்து வேறுபட்ட ஆழ்ந்த தூக்கம்; நான்காவது நிலை அப்படியே அழைக்கப்படுகிறது. அந்த நான்காவது நிலையைத் தாண்டி இருப்பது சிவன், எல்லாவற்றுக்கும் காரணமான உயர்ந்தவன்.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்திஶ் ச துரீயம் சாதிபௌதிகம் ஆத்யாத்மிகம் ச விப்ரேந்த்ராஶ் சாதிதைவிகமுச்யதே

விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்கம், நான்காவது நிலை — இவை அனைத்தும் பௌதிகம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன; மேலும், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே, இவை ஆத்மீகம் என்றும் தெய்வீகம் என்றும் கூறப்படுகின்றன.

தத்ஸர்வமஹம் ஏவேதி வேதிதவ்யம் விஜாநதா புத்தீந்த்ரியாணி விப்ரேந்த்ராஸ் ததா கர்மேந்த்ரியாணி ச

இதையெல்லாம் 'நானே அது' என்று உணர்ந்தவரால் அறியப்பட வேண்டும்; அறிவு உணர்வுகள், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே, அதுபோல் செயல் உறுப்புகளும்.

மநோபுத்திர் அஹங்காரஶ் சித்தம் சேதி சதுஷ்டயம் அத்யாத்மம் ப்ரு'தகேவேதம் சதுர்தஶவிதம் ஸ்ம்ரு'தம்

மனம், புத்தி, அகங்காரம், சித்தம் — இந்த நான்கும் தனித்தனியாக ஆத்மீகம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன; இது பதினான்கு வகையாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

த்ரஷ்டவ்யம் சைவ ஶ்ரோதவ்யம் க்ராதவ்யம் ச யதாக்ரமம் ரஸிதவ்யம் முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ஸ்பர்ஶிதவ்யம் ததைவ ச

பார்க்கப்பட வேண்டியது, கேட்கப்பட வேண்டியது, வாசனை பெறப்பட வேண்டியது, வரிசைப்படி ருசிக்கப்பட வேண்டியது, முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, அதுபோல் தொடப்பட வேண்டியது.

மந்தவ்யம் சைவ போத்தவ்யம் அஹம்கர்தவ்யமேவ ச ததா சேதயிதவ்யம் ச வக்தவ்யம் முநிபுங்கவாஃ

யோசிக்கப்பட வேண்டியது, புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டியது, 'நான்' என்று உணரப்பட வேண்டியது, அதுபோல் சிந்திக்கப்பட வேண்டியது, பேசப்பட வேண்டியது, முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே.

ஆதாதவ்யம் ச கந்தவ்யம் விஸர்காயிதமேவ ச ஆநந்திதவ்யமித்யேதே ஹ்ய் அதிபூதமநுக்ரமாத்

எடுக்கப்பட வேண்டியது, செல்லப்பட வேண்டியது, விடப்பட வேண்டியது, அனுபவிக்கப்பட வேண்டியது — இவை அனைத்தும் வரிசைப்படி பௌதிகம் என்று கூறப்படுகின்றன.

ஆதித்யோ ऽபி திஶஶ்சைவ ப்ரு'திவீ வருணஸ் ததா வாயுஶ்சந்த்ரஸ் ததா ப்ரஹ்மா ருத்ரஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞ ஏவ ச

சூரியன், திசைகள், பூமி, வருணன், காற்று, சந்திரன், பிரம்மா, ருத்ரன், மற்றும் க்ஷேத்ரஜ்ஞன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

அக்நிரிந்த்ரஸ் ததா விஷ்ணுர் மித்ரோ தேவஃ ப்ரஜாபதிஃ ஆதிதைவிகமேவம் ஹி சதுர்தஶவிதம் க்ரமாத்

அக்னி, இந்திரன், விஷ்ணு, மித்ரன், தேவர், ப்ரஜாபதி — இவ்வாறு வரிசைப்படி தெய்வீகம் பதினான்கு வகையாக கூறப்படுகிறது.

ராஜ்ஞீ ஸுதர்ஶநா சைவ ஜிதா ஸௌம்யா யதாக்ரமம் மோகா ருத்ராம்ரு'தா ஸத்யா மத்யமா ச த்விஜோத்தமாஃ

சுதர்சனா, ஜிதா, சௌம்யா என்ற அரசிகள், வரிசைப்படி, மொகா, ருத்ராமிருதா, சத்யா, மற்றும் மத்யமா, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே.

நாடீ ராஶிஶுகா சைவ அஸுரா சைவ க்ரு'த்திகா பாஸ்வதீ நாடயஶ்சைதாஶ் சதுர்தஶநிபந்தநாஃ

நாடிகள், ராசி, சுகா, அசுரா, க்ருத்திகா, பாஸ்வதி — இந்நாடிகள் பதினான்கு வகைகளில் கட்டுப்பட்டுள்ளன.

வாயவோ நாடிமத்யஸ்தா வாஹகாஶ் ச சதுர்தஶ ப்ராணோ வ்யாநஸ்த்வபாநஶ் ச உதாநஶ் ச ஸமாநகஃ

நாடிகளின் நடுவில் உள்ள காற்றுகள் மற்றும் ஏற்றிச் செல்லும் காற்றுகள் பதினான்கு; பிராணன், வியாணன், அபானன், உதானன், சமானன்.

வைரம்பஶ் ச ததா முக்யோ ஹ்ய் அந்தர்யாமஃ ப்ரபஞ்ஜநஃ கூர்மகஶ் ச ததா ஶ்யேநஃ ஶ்வேதஃ க்ரு'ஷ்ணஸ் ததாநிலஃ

வைரம்பன், அதுபோல் முக்கியன், அந்தர்யாமி, ப்ரபஞ்சன், கூர்மன், அதுபோல் ஶ்யேனன், ஶ்வேதன், கிருஷ்ணன், மற்றும் அனிலன்.