லிங்கபுராணம்

தேவாநாம் சைவ தைத்யாநாம் அந்யோந்யவிஜிகீஷயா துஃகமேவ ந்ரு'பாணாம் ச ராக்ஷஸாநாம் ஜகத்த்ரயே

தேவர்கள், அசுரர்கள் — ஒருவருக்கொருவர் போட்டியில் இருப்பதால் துயரமே; அரசர்கள், ராட்சதர்கள், மூன்று உலகங்களிலும் அதேபோல்.

ஶ்ரமார்தமாஶ்ரமஶ்சாபி வர்ணாநாம் பரமார்ததஃ ஆஶ்ரமைர்ந ச தேவைஶ் ச யஜ்ஞைஃ ஸாம்க்யைர்வ்ரதைஸ் ததா

சாதிகளுக்காக, முயற்சிக்கவே நான்கு ஆசிரமங்கள் உள்ளன; ஆனால் ஆசிரமம், தெய்வங்கள், யாகங்கள், சாங்கியம், விரதங்கள் — இவையால் ஆத்மா கிடைக்காது.

உக்ரைஸ்தபோபிர் விவிதைர் தாநைர்நாநாவிதைரபி ந லபந்தே ததாத்மாநம் லபந்தே ஜ்ஞாநிநஃ ஸ்வயம்

பலவகை கடும் தவங்களாலும், பலவகை தானங்களாலும் ஆத்மா கிடைக்காது; அறிவுள்ளவர்கள் மட்டும் தாங்களே அதை அடைகிறார்கள்.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந சரேத்பாஶுபதவ்ரதம் பஸ்மஶாயீ பவேந்நித்யம் வ்ரதே பாஶுபதே புதஃ

ஆகையால், எல்லா முயற்சியோடும் பாஶுபத விரதத்தை கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; அறிவுடையவன் எப்போதும் பசுமைச் சாம்பலில் உறங்கிக் கொண்டு, பாஶுபத விரதத்தில் நிலைத்திருப்பான்.

பஞ்சார்தஜ்ஞாநஸம்பந்நஃ ஶிவதத்த்வே ஸமாஹிதஃ கைவல்யகரணம் யோகவிதிகர்மச்சிதம் புதஃ

ஐந்து தத்துவங்களின் அறிவும், சிவத்தின் சாரத்தில் மனதை ஒன்றாக்கியும், அறிவுடையவன் யோக முறையால் கர்ம பந்தங்களை அறுத்து, முக்தியை அடைவான்.

பஞ்சார்தயோகஸம்பந்நோ துஃகாந்தம் வ்ரஜதே ஸுதீஃ பரயா வித்யயா வேத்யம் விதந்த்யபரயா ந ஹி

ஐந்து தத்துவங்களோடு ஒன்றிப்பவன், அறிவுடையவன் துன்பத்தின் முடிவை அடைவான்; பரஞானத்தால் அறிய வேண்டியது, கீழான அறிவால் அறிய முடியாது.

த்வே வித்யே வேதிதவ்யே ஹி பரா சைவாபரா ததா அபரா தத்ர ரு'க்வேதோ யஜுர்வேதோ த்விஜோத்தமாஃ

இரண்டு விதமான அறிவுகள் அறியப்பட வேண்டும்: ஒன்று உயர்ந்தது, மற்றொன்று கீழ்ந்தது; அதில் கீழ்ந்தது, அருச்சுனா, ரிக் வேதம், யஜுர் வேதம் ஆகும்.

ஸாமவேதஸ்ததாதர்வோ வேதஃ ஸர்வார்தஸாதகஃ ஶிக்ஷா கல்போ வ்யாகரணம் நிருக்தம் சந்த ஏவ ச

சாமவேதம், அதர்வவேதம், எல்லா பொருள்களையும் சாதிக்கும் வேதம், கல்வி, சடங்கு, இலக்கணம், சொற்பிறப்பியல், மற்றும் சந்தம் ஆகியவை கீழ்ந்த அறிவாகும்.

ஜ்யோதிஷம் சாபரா வித்யா பராக்ஷரமிதி ஸ்திதம் ததத்ரு'ஶ்யம் ததக்ராஹ்யம் அகோத்ரம் ததவர்ணகம்

ஜோதிடம் கூட கீழ்ந்த அறிவாகும்; உயர்ந்த அறிவு அழியாதது, அது காண முடியாதது, பிடிக்க முடியாதது, வம்சமற்றது, இலட்சணமற்றது.

ததசக்ஷுஸ்ததஶ்ரோத்ரம் ததபாணி அபாதகம் ததஜாதமபூதம் ச ததஶப்தம் த்விஜோத்தமாஃ

அதற்கு கண்கள் இல்லை, காதுகள் இல்லை, கைகள் இல்லை, கால்கள் இல்லை; அது பிறக்காதது, உருவமற்றது, அருச்சுனா, அதற்கு ஓசையும் இல்லை.

அஸ்பர்ஶம் ததரூபம் ச ரஸகந்தவிவர்ஜிதம் அவ்யயம் சாப்ரதிஷ்டம் ச தந்நித்யம் ஸர்வகம் விபும்

அதற்கு தொடுதலும் இல்லை, உருவமும் இல்லை, சுவையும் வாசனையும் இல்லை; அது அழியாதது, அடிப்படையற்றது, என்றும் நிலைத்தது, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்தது, பரிபூரணமானது.

மஹாந்தம் தத் ப்ரு'ஹந்தம் ச ததஜம் சிந்மயம் த்விஜாஃ அப்ராணமமநஸ்கம் ச ததஸ்நிக்தமலோஹிதம்

அது பெரியது, பரந்தது, பிறக்காதது, அறிவால் ஆனது, அருச்சுனா; அதற்கு உயிர்ப்பும் இல்லை, மனமும் இல்லை, ஈரமும் சிவப்பும் இல்லை.

அப்ரமேயம் ததஸ்தூலம் அதீர்கம் ததநுல்பணம் அஹ்ரஸ்வம் ததபாரம் ச ததாநந்தம் ததச்யுதம்

அது அளவிட முடியாதது, பெரிதல்ல, நீளமல்ல, மிகுதியும் இல்லை, குறைவும் இல்லை, எல்லை இல்லாதது, ஆனந்தமானது, நிலையானது.

அநபாவ்ரு'தமத்வைதம் ததநந்தமகோசரம் அஸம்வ்ரு'தம் ததாத்மைகம் பரா வித்யா ந சாந்யதா

அது தடையில்லாதது, இரட்டையில்லாதது, முடிவில்லாதது, உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்டது, மறைக்கப்படாதது, ஒரே ஆத்மாவாகும், அது தான் உயர்ந்த அறிவு, வேறு எதுவும் இல்லை.

பராபரேதி கதிதே நைவேஹ பரமார்ததஃ அஹமேவ ஜகத்ஸர்வம் மய்யேவ ஸகலம் ஜகத்

உயர்ந்தது, கீழ்ந்தது என்று சொல்லப்பட்டாலும், உண்மையில் இங்கு வேறுபாடு இல்லை; நானே இந்த உலகமெல்லாம், எல்லா உலகமும் என்னுள் உள்ளது.

மத்த உத்பத்யதே திஷ்டந் மயி மய்யேவ லீயதே மத்தோ நாந்யதிதீக்ஷேத மநோவாக்பாணிபிஸ் ததா

என்னிலிருந்து இது தோன்றுகிறது, என்னுள் நிலைக்கிறது, என்னுள் கரைகிறது; என்னைத் தவிர வேறு எதையும் மனம், வாக்கு, செயல் கொண்டு காண முடியாது.

ஸர்வமாத்மநி ஸம்பஶ்யேத் ஸச்சாஸச்ச ஸமாஹிதஃ ஸர்வம் ஹ்யாத்மநி ஸம்பஶ்யந் ந பாஹ்யே குருதே மநஃ

உண்மை, பொய் இரண்டையும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, அனைத்தையும் ஆத்மாவில் காண வேண்டும்; அனைத்தையும் ஆத்மாவில் காண்பவன், மனதை வெளியே செலுத்தமாட்டான்.

அதோத்ரு'ஷ்ட்யா விதஸ்த்யாம் து நாப்யாமுபரிதிஷ்டதி ஹ்ரு'தயம் தத்விஜாநீயாத் விஶ்வஸ்யாயதநம் மஹத்

கண்களை கீழே நோக்க வைத்து, நாபிக்குப் பன்னிரண்டு விரல் உயரத்தில், அந்த இதயம் உலகத்தின் பெரிய வாசஸ்தலமாக இருக்கிறது என்பதை அறிய வேண்டும்.

ஹ்ரு'தயஸ்யாஸ்ய மத்யே து புண்டரீகமவஸ்திதம் தர்மகந்தஸமுத்பூதம் ஜ்ஞாநநாலம் ஸுஶோபநம்

இந்த இதயத்தின் நடுவில், ஒரு தாமரை உள்ளது; அது தர்மத்தின் வேர் இருந்து எழுந்தது, அறிவின் தண்டு அழகாக உள்ளது.

ஐஶ்வர்யாஷ்டதலம் ஶ்வேதம் பரம் வைராக்யகர்ணிகம் சித்ராணி ச திஶோ யஸ்ய ப்ராணாத்யாஶ் ச ப்ரதிஷ்டிதாஃ

அதில் எட்டு வெண்மையான இதழ்கள் உள்ளன, அவை ஐஸ்வர்யத்தின் அடையாளம்; அதில் உயர்ந்த வைராக்கியமே மையம்; அதன் துளைகள் திசைகள், அங்கு உயிர்கள் முதலியவை நிலைபெற்றுள்ளன.

ப்ராணாத்யைஶ்சைவ ஸம்யுக்தஃ பஶ்யதே பஹுதா க்ரமாத் தஶப்ராணவஹா நாட்யஃ ப்ரத்யேகம் முநிபுங்கவாஃ

உயிர்கள் முதலியவைகளுடன் இணைந்தவன், பலவகையாக, ஒவ்வொன்றாக, பத்து உயிர் ஓடைகள் ஒவ்வொன்றையும், அருமைமிக்க முனிவர்களே, காண்கிறான்.

த்விஸப்ததிஸஹஸ்ராணி நாட்யஃ ஸம்பரிகீர்திதாஃ நேத்ரஸ்தம் ஜாக்ரதம் வித்யாத் கண்டே ஸ்வப்நம் ஸமாதிஶேத்

எழுபத்திரண்டு ஆயிரம் நாடிகள் இருக்கின்றன என்று கூறப்பட்டுள்ளது; விழிகளில் விழிப்புணர்ச்சி இருக்கிறது என்று அறிய வேண்டும், கழுத்தில் கனவு நிலை உள்ளது என்று சொல்கின்றனர்.

ஸுஷுப்தம் ஹ்ரு'தயஸ்தம் து துரீயம் மூர்தநி ஸ்திதம் ஜாக்ரே ப்ரஹ்மா ச விஷ்ணுஶ் ச ஸ்வப்நே சைவ யதாக்ரமாத்

ஆழ்ந்த தூக்கம் இதயத்தில் உள்ளது, நான்காவது நிலை தலைவில் நிலைத்துள்ளது; விழிப்பில் பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணு இருப்பார்கள், கனவில் அவ்வாறே வரிசைப்படி இருப்பார்கள்.

ஈஶ்வரஸ்து ஸுஷுப்தே து துரீயே ச மஹேஶ்வரஃ வதந்த்ய் ஏவம் அதாந்யே ऽபி ஸமஸ்தகரணைஃ புமாந்

ஆனால் ஈச்வரன் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருக்கிறார், மகேசுவரன் நான்காவது நிலையில் இருக்கிறார்; இதையே மற்றவர்களும், எல்லா கருவிகளுடனும், அந்த மனிதனாக அறிவிக்கின்றனர்.

வர்தமாநஸ்ததா தஸ்ய ஜாக்ரதித்யபிதீயதே மநோபுத்திர் அஹங்காரம் சித்தம் சேதி சதுஷ்டயம்

இவற்றில் ஒருவர் நிலைத்திருப்பது விழிப்பு நிலை என்று அழைக்கப்படுகிறது; மனம், புத்தி, அகங்காரம், சித்தம் ஆகிய நான்கு கூறுகள்.

யதா வ்யவஸ்திதஸ்த்வேதைஃ ஸ்வப்ந இத்யபிதீயதே கரணாநி விலீநாநி யதா ஸ்வாத்மநி ஸுவ்ரதாஃ

இவற்றில் ஒருவர் நிலைத்திருப்பது கனவு நிலை என்று அழைக்கப்படுகிறது; கருவிகள் எல்லாம் ஆத்மாவுடன் ஒன்றாகும் போது, நல்லவர்களே,

ஸுஷுப்தஃ கரணைர்பிந்நஸ் துரீயஃ பரிகீர்த்யதே பரஸ்துரீயாதீதோ ऽஸௌ ஶிவஃ பரமகாரணம்

அது கருவிகளிலிருந்து வேறுபட்ட ஆழ்ந்த தூக்கம்; நான்காவது நிலை அப்படியே அழைக்கப்படுகிறது. அந்த நான்காவது நிலையைத் தாண்டி இருப்பது சிவன், எல்லாவற்றுக்கும் காரணமான உயர்ந்தவன்.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்திஶ் ச துரீயம் சாதிபௌதிகம் ஆத்யாத்மிகம் ச விப்ரேந்த்ராஶ் சாதிதைவிகமுச்யதே

விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்கம், நான்காவது நிலை — இவை அனைத்தும் பௌதிகம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன; மேலும், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே, இவை ஆத்மீகம் என்றும் தெய்வீகம் என்றும் கூறப்படுகின்றன.

தத்ஸர்வமஹம் ஏவேதி வேதிதவ்யம் விஜாநதா புத்தீந்த்ரியாணி விப்ரேந்த்ராஸ் ததா கர்மேந்த்ரியாணி ச

இதையெல்லாம் 'நானே அது' என்று உணர்ந்தவரால் அறியப்பட வேண்டும்; அறிவு உணர்வுகள், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே, அதுபோல் செயல் உறுப்புகளும்.