லிங்கபுராணம்

ந பாவயந்த்யதீதாநி ஹ்ய் அஜ்ஞாநே ஜ்ஞாநமாநிநஃ க்ஷுத்வ்யாதேஃ பரிஹாரார்தம் ந ஸுகாயாந்நமுச்யதே

அறிவில்லாதவர்களும் தம்மை அறிவாளிகள் என நினைப்பவர்களும் கடந்த துயரங்களை நினைவில் கொள்வதில்லை; உணவு என்பது பசிப்பும் நோயும் போக்குவதற்கே, அது சந்தோஷம் அல்ல.

யதேதரேஷாம் ரோகாணாம் ஔஷதம் ந ஸுகாய தத் ஶீதோஷ்ணவாதவர்ஷாத்யைஸ் தத்தத்காலேஷு தேஹிநாம்

பிற நோய்களுக்கு மருந்து சந்தோஷத்திற்காக அல்லாதது போல, குளிர், வெப்பம், காற்று, மழை முதலியவை தக்க நேரத்தில் உடலுடையவர்களைத் தாக்குகின்றன.

துஃகமேவ ந ஸம்தேஹோ ந ஜாநந்தி ஹ்யபண்டிதாஃ ஸ்வர்கே ऽப்யேவம் முநிஶ்ரேஷ்டா ஹ்ய் அவிஶுத்தக்ஷயாதிபிஃ

இது துயரமே என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; அறியாதவர்கள் இதை அறியமாட்டார்கள்—even in heaven, முனிவர்களே, தூய்மை குறைவு, அழிவு முதலிய காரணங்களால்.

ரோகைர் நாநாவிதைர் க்ரஸ்தா ராகத்வேஷபயாதிபிஃ சிந்நமூலதருர்யத்வத் அவஶஃ பததி க்ஷிதௌ

பலவகை நோய்களாலும், ஆசை, வெறுப்பு, பயம் முதலியவற்றாலும் பாதிக்கப்பட்டு, வேர் துண்டிக்கப்பட்ட மரம் நிலத்தில் விழுவது போல, மனிதனும் தன்னிச்சையின்றி வீழ்கிறான்.

புண்யவ்ரு'க்ஷக்ஷயாத்தத்வத் காம் பதந்தி திவௌகஸஃ துஃகாபிலாஷநிஷ்டாநாம் துஃகபோகாதிஸம்பதாம்

அதேபோல், புண்ணிய மரம் அழிந்துவிட்டால், விண்ணிலிருப்போரும் பூமியில் விழுகிறார்கள்; துயரத்தை விரும்புபவர்களும், துயர அனுபவமே செல்வமாகக் கொண்டவர்களும் அப்படியே வீழ்கிறார்கள்.

அஸ்மாத்து பததாம் துஃகம் கஷ்டம் ஸ்வர்காத்திவௌகஸாம் நரகே துஃகமேவாத்ர நரகாணாம் நிஷேவணாத்

இங்கிருந்து வீழ்வோருக்கு துயரம் கடுமையானது; விண்ணிலிருந்து வீழும் தேவர்களுக்கும் அது உண்டு; நரகத்தில், நரக அனுபவத்தால் துயரம் உறுதி.

விஹிதாகரணாச்சைவ வர்ணிநாம் முநிபுங்கவாஃ

முனிவர்களே, சாதி ஒவ்வொன்றுக்கும், விதிக்கப்பட்ட கடமைகளைச் செய்யாததால் துயரம் உண்டாகிறது.

யதா ம்ரு'கோ ம்ரு'த்யுபயஸ்ய பீத உச்சிந்நவாஸோ ந லபேத நித்ராம் ஏவம் யதிர்த்யாநபரோ மஹாத்மா ஸம்ஸாரபீதோ ந லபேத நித்ராம்

மிருகம் மரணபயத்தில், தன் இருப்பிடம் இழந்ததால் தூங்க முடியாதது போல, தியானத்தில் ஈடுபட்ட பெரிய யோகியும், பிறவிப் பயத்தில் தூங்க முடியாது.

கீடபக்ஷிம்ரு'காணாம் ச பஶூநாம் கஜவாஜிநாம் த்ரு'ஷ்டம் ஏவாஸுகம் தஸ்மாத் த்யஜதஃ ஸுகமுத்தமம்

புழுக்கள், பறவைகள், காட்டுமிருகங்கள், மாடுகள், யானைகள், குதிரைகள் — இவைகளில் துயரம் தெளிவாகத் தெரிகிறது; ஆகவே, விட்டு விலகுபவருக்கே உயர்ந்த ஆனந்தம்.

வைமாநிகாநாமப்யேவம் துஃகம் கல்பாதிகாரிணாம் ஸ்தாநாபிமாநிநாம் சைவ மந்வாதீநாம் ச ஸுவ்ரதாஃ

அதேபோல், விண்ணிலிருப்பவர்களுக்கும், யுகங்களை நடத்துபவர்களுக்கும், தங்கள் நிலையை விரும்புபவர்களுக்கும், மனுக்கள் முதலியோருக்கும், நல்லவர்களே, துயரம் இருக்கிறது.

தேவாநாம் சைவ தைத்யாநாம் அந்யோந்யவிஜிகீஷயா துஃகமேவ ந்ரு'பாணாம் ச ராக்ஷஸாநாம் ஜகத்த்ரயே

தேவர்கள், அசுரர்கள் — ஒருவருக்கொருவர் போட்டியில் இருப்பதால் துயரமே; அரசர்கள், ராட்சதர்கள், மூன்று உலகங்களிலும் அதேபோல்.

ஶ்ரமார்தமாஶ்ரமஶ்சாபி வர்ணாநாம் பரமார்ததஃ ஆஶ்ரமைர்ந ச தேவைஶ் ச யஜ்ஞைஃ ஸாம்க்யைர்வ்ரதைஸ் ததா

சாதிகளுக்காக, முயற்சிக்கவே நான்கு ஆசிரமங்கள் உள்ளன; ஆனால் ஆசிரமம், தெய்வங்கள், யாகங்கள், சாங்கியம், விரதங்கள் — இவையால் ஆத்மா கிடைக்காது.

உக்ரைஸ்தபோபிர் விவிதைர் தாநைர்நாநாவிதைரபி ந லபந்தே ததாத்மாநம் லபந்தே ஜ்ஞாநிநஃ ஸ்வயம்

பலவகை கடும் தவங்களாலும், பலவகை தானங்களாலும் ஆத்மா கிடைக்காது; அறிவுள்ளவர்கள் மட்டும் தாங்களே அதை அடைகிறார்கள்.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந சரேத்பாஶுபதவ்ரதம் பஸ்மஶாயீ பவேந்நித்யம் வ்ரதே பாஶுபதே புதஃ

ஆகையால், எல்லா முயற்சியோடும் பாஶுபத விரதத்தை கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; அறிவுடையவன் எப்போதும் பசுமைச் சாம்பலில் உறங்கிக் கொண்டு, பாஶுபத விரதத்தில் நிலைத்திருப்பான்.

பஞ்சார்தஜ்ஞாநஸம்பந்நஃ ஶிவதத்த்வே ஸமாஹிதஃ கைவல்யகரணம் யோகவிதிகர்மச்சிதம் புதஃ

ஐந்து தத்துவங்களின் அறிவும், சிவத்தின் சாரத்தில் மனதை ஒன்றாக்கியும், அறிவுடையவன் யோக முறையால் கர்ம பந்தங்களை அறுத்து, முக்தியை அடைவான்.

பஞ்சார்தயோகஸம்பந்நோ துஃகாந்தம் வ்ரஜதே ஸுதீஃ பரயா வித்யயா வேத்யம் விதந்த்யபரயா ந ஹி

ஐந்து தத்துவங்களோடு ஒன்றிப்பவன், அறிவுடையவன் துன்பத்தின் முடிவை அடைவான்; பரஞானத்தால் அறிய வேண்டியது, கீழான அறிவால் அறிய முடியாது.

த்வே வித்யே வேதிதவ்யே ஹி பரா சைவாபரா ததா அபரா தத்ர ரு'க்வேதோ யஜுர்வேதோ த்விஜோத்தமாஃ

இரண்டு விதமான அறிவுகள் அறியப்பட வேண்டும்: ஒன்று உயர்ந்தது, மற்றொன்று கீழ்ந்தது; அதில் கீழ்ந்தது, அருச்சுனா, ரிக் வேதம், யஜுர் வேதம் ஆகும்.

ஸாமவேதஸ்ததாதர்வோ வேதஃ ஸர்வார்தஸாதகஃ ஶிக்ஷா கல்போ வ்யாகரணம் நிருக்தம் சந்த ஏவ ச

சாமவேதம், அதர்வவேதம், எல்லா பொருள்களையும் சாதிக்கும் வேதம், கல்வி, சடங்கு, இலக்கணம், சொற்பிறப்பியல், மற்றும் சந்தம் ஆகியவை கீழ்ந்த அறிவாகும்.

ஜ்யோதிஷம் சாபரா வித்யா பராக்ஷரமிதி ஸ்திதம் ததத்ரு'ஶ்யம் ததக்ராஹ்யம் அகோத்ரம் ததவர்ணகம்

ஜோதிடம் கூட கீழ்ந்த அறிவாகும்; உயர்ந்த அறிவு அழியாதது, அது காண முடியாதது, பிடிக்க முடியாதது, வம்சமற்றது, இலட்சணமற்றது.

ததசக்ஷுஸ்ததஶ்ரோத்ரம் ததபாணி அபாதகம் ததஜாதமபூதம் ச ததஶப்தம் த்விஜோத்தமாஃ

அதற்கு கண்கள் இல்லை, காதுகள் இல்லை, கைகள் இல்லை, கால்கள் இல்லை; அது பிறக்காதது, உருவமற்றது, அருச்சுனா, அதற்கு ஓசையும் இல்லை.

அஸ்பர்ஶம் ததரூபம் ச ரஸகந்தவிவர்ஜிதம் அவ்யயம் சாப்ரதிஷ்டம் ச தந்நித்யம் ஸர்வகம் விபும்

அதற்கு தொடுதலும் இல்லை, உருவமும் இல்லை, சுவையும் வாசனையும் இல்லை; அது அழியாதது, அடிப்படையற்றது, என்றும் நிலைத்தது, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்தது, பரிபூரணமானது.

மஹாந்தம் தத் ப்ரு'ஹந்தம் ச ததஜம் சிந்மயம் த்விஜாஃ அப்ராணமமநஸ்கம் ச ததஸ்நிக்தமலோஹிதம்

அது பெரியது, பரந்தது, பிறக்காதது, அறிவால் ஆனது, அருச்சுனா; அதற்கு உயிர்ப்பும் இல்லை, மனமும் இல்லை, ஈரமும் சிவப்பும் இல்லை.

அப்ரமேயம் ததஸ்தூலம் அதீர்கம் ததநுல்பணம் அஹ்ரஸ்வம் ததபாரம் ச ததாநந்தம் ததச்யுதம்

அது அளவிட முடியாதது, பெரிதல்ல, நீளமல்ல, மிகுதியும் இல்லை, குறைவும் இல்லை, எல்லை இல்லாதது, ஆனந்தமானது, நிலையானது.

அநபாவ்ரு'தமத்வைதம் ததநந்தமகோசரம் அஸம்வ்ரு'தம் ததாத்மைகம் பரா வித்யா ந சாந்யதா

அது தடையில்லாதது, இரட்டையில்லாதது, முடிவில்லாதது, உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்டது, மறைக்கப்படாதது, ஒரே ஆத்மாவாகும், அது தான் உயர்ந்த அறிவு, வேறு எதுவும் இல்லை.

பராபரேதி கதிதே நைவேஹ பரமார்ததஃ அஹமேவ ஜகத்ஸர்வம் மய்யேவ ஸகலம் ஜகத்

உயர்ந்தது, கீழ்ந்தது என்று சொல்லப்பட்டாலும், உண்மையில் இங்கு வேறுபாடு இல்லை; நானே இந்த உலகமெல்லாம், எல்லா உலகமும் என்னுள் உள்ளது.

மத்த உத்பத்யதே திஷ்டந் மயி மய்யேவ லீயதே மத்தோ நாந்யதிதீக்ஷேத மநோவாக்பாணிபிஸ் ததா

என்னிலிருந்து இது தோன்றுகிறது, என்னுள் நிலைக்கிறது, என்னுள் கரைகிறது; என்னைத் தவிர வேறு எதையும் மனம், வாக்கு, செயல் கொண்டு காண முடியாது.

ஸர்வமாத்மநி ஸம்பஶ்யேத் ஸச்சாஸச்ச ஸமாஹிதஃ ஸர்வம் ஹ்யாத்மநி ஸம்பஶ்யந் ந பாஹ்யே குருதே மநஃ

உண்மை, பொய் இரண்டையும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, அனைத்தையும் ஆத்மாவில் காண வேண்டும்; அனைத்தையும் ஆத்மாவில் காண்பவன், மனதை வெளியே செலுத்தமாட்டான்.

அதோத்ரு'ஷ்ட்யா விதஸ்த்யாம் து நாப்யாமுபரிதிஷ்டதி ஹ்ரு'தயம் தத்விஜாநீயாத் விஶ்வஸ்யாயதநம் மஹத்

கண்களை கீழே நோக்க வைத்து, நாபிக்குப் பன்னிரண்டு விரல் உயரத்தில், அந்த இதயம் உலகத்தின் பெரிய வாசஸ்தலமாக இருக்கிறது என்பதை அறிய வேண்டும்.

ஹ்ரு'தயஸ்யாஸ்ய மத்யே து புண்டரீகமவஸ்திதம் தர்மகந்தஸமுத்பூதம் ஜ்ஞாநநாலம் ஸுஶோபநம்

இந்த இதயத்தின் நடுவில், ஒரு தாமரை உள்ளது; அது தர்மத்தின் வேர் இருந்து எழுந்தது, அறிவின் தண்டு அழகாக உள்ளது.