லிங்கபுராணம்

தஸ்மாத்விசாரதோ நாஸ்தி ஸம்யோகாதபி வை ந்ரு'ணாம் அர்தாநாம் அர்ஜநே ऽப்யேவம் பாலநே ச வ்யயே ததா

ஆழ்ந்து சிந்தித்தால், பொருட்களுடன் சேர்க்கையாலும், அதைச் சம்பாதிப்பதிலும், பாதுகாப்பதிலும், செலவழிப்பதிலும் மனிதர்களுக்கு திருப்தி கிடையாது.

பைஶாசே ராக்ஷஸே துஃகம் யாக்ஷே சைவ விசாரதஃ காந்தர்வே ச ததா சாந்த்ரே ஸௌம்யலோகே த்விஜோத்தமாஃ

பேய், ராக்ஷசர், யக்ஷர், காந்தர்வர், சந்திர உலகம் ஆகிய இடங்களிலும் துயரம் இருப்பதை சிந்தித்தால் தெரிகிறது, சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ப்ராஜாபத்யே ததா ப்ராஹ்மே ப்ராக்ரு'தே பௌருஷே ததா க்ஷயஸாதிஶயாத்யைஸ்து துஃகைர்துஃகாநி ஸுவ்ரதாஃ

பிரஜாபதி, பிரம்மா, இயற்கை, மனித உலகங்களிலும், அழிவு, மிகை மற்றும் பிற காரணங்களால் துயரங்கள் ஏற்படுகின்றன, நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களே.

தாநி பாக்யாந்யஶுத்தாநி ஸம்த்யஜேச்ச தநாநி ச தஸ்மாதஷ்டகுணம் போகம் ததா ஷோடஶதா ஸ்திதம்

அந்த அதிர்ஷ்டங்கள் தூய்மை அற்றவை, அதையும் செல்வத்தையும் விட்டு விட வேண்டும்; ஆகவே, எட்டுவகை அனுபவத்தையும், பதினாறு நிலைகளையும் likewise விட்டு விட வேண்டும்.

சதுர்விம்ஶத்ப்ரகாரேண ஸம்ஸ்திதம் சாபி ஸுவ்ரதாஃ த்வாத்ரிம்ஶத்பேதமநகாஶ் சத்வாரிம்ஶத்குணம் புநஃ

இது இருபத்திரண்டு வகைகளிலும், முப்பத்திரண்டு விதங்களிலும், நாற்பது வகைகளிலும் நிலைபெற்றுள்ளது, நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களே, பாவமில்லாதவர்களே.

ததாஷ்டசத்வாரிம்ஶச்ச ஷட்பஞ்சாஶத்ப்ரகாரதஃ சதுஃஷஷ்டிவிதம் சைவ துஃகமேவ விவேகிநஃ

அதேபோல், viveki-களுக்குப் பத்தொன்பது, ஐம்பத்தாறு, அறுபத்து நான்கு வகையான துயரங்கள் உள்ளன.

பார்திவம் ச ததாப்யம் ச தைஜஸம் ச விசாரதஃ வாயவ்யம் ச ததா வ்யௌம[ம்] மாநஸம் ச யதாக்ரமம்

பூமி, நீர், அக்னி, காற்று, ஆகாயம், மனம் — இவை ஒவ்வொன்றாகப் பார்த்தால்,

ஆபிமாநிகமப்யேவம் பௌத்தம் ப்ராக்ரு'தமேவ ச துஃகமேவ ந ஸம்தேஹோ யோகிநாம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்

அதுபோல, அகம்பாவம், புத்தி, இயற்கை ஆகியவையும் துயரமே; யோகிகள், பிரம்மத்தை அறிந்தோர்கள் — இவர்களுக்கு இதில் சந்தேகம் இல்லை.

கௌணம் கணேஶ்வராணாம் ச துஃகமேவ விசாரதஃ ஆதௌ மத்யே ததா சாந்தே ஸர்வலோகேஷு ஸர்வதா

தெய்வக் கூட்டங்களின் தலைவர்களுக்குக் கூட, துயரம் இரண்டாம் நிலை என்றாலும், அது ஆரம்பத்திலும், நடுவிலும், முடிவிலும், எல்லா உலகங்களிலும் எப்போதும் இருக்கிறது.

வர்தமாநாநி துஃகாநி பவிஷ்யாணி யதாததம் தோஷதுஷ்டேஷு தேஶேஷு துஃகாநி விவிதாநி ச

இப்போது இருக்கும் துயரங்கள், வரப்போகும் துயரங்கள், குற்றம் நிறைந்த இடங்களில் தோன்றுகின்றன; பலவகைத் துயரங்கள் உண்டு.

ந பாவயந்த்யதீதாநி ஹ்ய் அஜ்ஞாநே ஜ்ஞாநமாநிநஃ க்ஷுத்வ்யாதேஃ பரிஹாரார்தம் ந ஸுகாயாந்நமுச்யதே

அறிவில்லாதவர்களும் தம்மை அறிவாளிகள் என நினைப்பவர்களும் கடந்த துயரங்களை நினைவில் கொள்வதில்லை; உணவு என்பது பசிப்பும் நோயும் போக்குவதற்கே, அது சந்தோஷம் அல்ல.

யதேதரேஷாம் ரோகாணாம் ஔஷதம் ந ஸுகாய தத் ஶீதோஷ்ணவாதவர்ஷாத்யைஸ் தத்தத்காலேஷு தேஹிநாம்

பிற நோய்களுக்கு மருந்து சந்தோஷத்திற்காக அல்லாதது போல, குளிர், வெப்பம், காற்று, மழை முதலியவை தக்க நேரத்தில் உடலுடையவர்களைத் தாக்குகின்றன.

துஃகமேவ ந ஸம்தேஹோ ந ஜாநந்தி ஹ்யபண்டிதாஃ ஸ்வர்கே ऽப்யேவம் முநிஶ்ரேஷ்டா ஹ்ய் அவிஶுத்தக்ஷயாதிபிஃ

இது துயரமே என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; அறியாதவர்கள் இதை அறியமாட்டார்கள்—even in heaven, முனிவர்களே, தூய்மை குறைவு, அழிவு முதலிய காரணங்களால்.

ரோகைர் நாநாவிதைர் க்ரஸ்தா ராகத்வேஷபயாதிபிஃ சிந்நமூலதருர்யத்வத் அவஶஃ பததி க்ஷிதௌ

பலவகை நோய்களாலும், ஆசை, வெறுப்பு, பயம் முதலியவற்றாலும் பாதிக்கப்பட்டு, வேர் துண்டிக்கப்பட்ட மரம் நிலத்தில் விழுவது போல, மனிதனும் தன்னிச்சையின்றி வீழ்கிறான்.

புண்யவ்ரு'க்ஷக்ஷயாத்தத்வத் காம் பதந்தி திவௌகஸஃ துஃகாபிலாஷநிஷ்டாநாம் துஃகபோகாதிஸம்பதாம்

அதேபோல், புண்ணிய மரம் அழிந்துவிட்டால், விண்ணிலிருப்போரும் பூமியில் விழுகிறார்கள்; துயரத்தை விரும்புபவர்களும், துயர அனுபவமே செல்வமாகக் கொண்டவர்களும் அப்படியே வீழ்கிறார்கள்.

அஸ்மாத்து பததாம் துஃகம் கஷ்டம் ஸ்வர்காத்திவௌகஸாம் நரகே துஃகமேவாத்ர நரகாணாம் நிஷேவணாத்

இங்கிருந்து வீழ்வோருக்கு துயரம் கடுமையானது; விண்ணிலிருந்து வீழும் தேவர்களுக்கும் அது உண்டு; நரகத்தில், நரக அனுபவத்தால் துயரம் உறுதி.

விஹிதாகரணாச்சைவ வர்ணிநாம் முநிபுங்கவாஃ

முனிவர்களே, சாதி ஒவ்வொன்றுக்கும், விதிக்கப்பட்ட கடமைகளைச் செய்யாததால் துயரம் உண்டாகிறது.

யதா ம்ரு'கோ ம்ரு'த்யுபயஸ்ய பீத உச்சிந்நவாஸோ ந லபேத நித்ராம் ஏவம் யதிர்த்யாநபரோ மஹாத்மா ஸம்ஸாரபீதோ ந லபேத நித்ராம்

மிருகம் மரணபயத்தில், தன் இருப்பிடம் இழந்ததால் தூங்க முடியாதது போல, தியானத்தில் ஈடுபட்ட பெரிய யோகியும், பிறவிப் பயத்தில் தூங்க முடியாது.

கீடபக்ஷிம்ரு'காணாம் ச பஶூநாம் கஜவாஜிநாம் த்ரு'ஷ்டம் ஏவாஸுகம் தஸ்மாத் த்யஜதஃ ஸுகமுத்தமம்

புழுக்கள், பறவைகள், காட்டுமிருகங்கள், மாடுகள், யானைகள், குதிரைகள் — இவைகளில் துயரம் தெளிவாகத் தெரிகிறது; ஆகவே, விட்டு விலகுபவருக்கே உயர்ந்த ஆனந்தம்.

வைமாநிகாநாமப்யேவம் துஃகம் கல்பாதிகாரிணாம் ஸ்தாநாபிமாநிநாம் சைவ மந்வாதீநாம் ச ஸுவ்ரதாஃ

அதேபோல், விண்ணிலிருப்பவர்களுக்கும், யுகங்களை நடத்துபவர்களுக்கும், தங்கள் நிலையை விரும்புபவர்களுக்கும், மனுக்கள் முதலியோருக்கும், நல்லவர்களே, துயரம் இருக்கிறது.

தேவாநாம் சைவ தைத்யாநாம் அந்யோந்யவிஜிகீஷயா துஃகமேவ ந்ரு'பாணாம் ச ராக்ஷஸாநாம் ஜகத்த்ரயே

தேவர்கள், அசுரர்கள் — ஒருவருக்கொருவர் போட்டியில் இருப்பதால் துயரமே; அரசர்கள், ராட்சதர்கள், மூன்று உலகங்களிலும் அதேபோல்.

ஶ்ரமார்தமாஶ்ரமஶ்சாபி வர்ணாநாம் பரமார்ததஃ ஆஶ்ரமைர்ந ச தேவைஶ் ச யஜ்ஞைஃ ஸாம்க்யைர்வ்ரதைஸ் ததா

சாதிகளுக்காக, முயற்சிக்கவே நான்கு ஆசிரமங்கள் உள்ளன; ஆனால் ஆசிரமம், தெய்வங்கள், யாகங்கள், சாங்கியம், விரதங்கள் — இவையால் ஆத்மா கிடைக்காது.

உக்ரைஸ்தபோபிர் விவிதைர் தாநைர்நாநாவிதைரபி ந லபந்தே ததாத்மாநம் லபந்தே ஜ்ஞாநிநஃ ஸ்வயம்

பலவகை கடும் தவங்களாலும், பலவகை தானங்களாலும் ஆத்மா கிடைக்காது; அறிவுள்ளவர்கள் மட்டும் தாங்களே அதை அடைகிறார்கள்.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந சரேத்பாஶுபதவ்ரதம் பஸ்மஶாயீ பவேந்நித்யம் வ்ரதே பாஶுபதே புதஃ

ஆகையால், எல்லா முயற்சியோடும் பாஶுபத விரதத்தை கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; அறிவுடையவன் எப்போதும் பசுமைச் சாம்பலில் உறங்கிக் கொண்டு, பாஶுபத விரதத்தில் நிலைத்திருப்பான்.

பஞ்சார்தஜ்ஞாநஸம்பந்நஃ ஶிவதத்த்வே ஸமாஹிதஃ கைவல்யகரணம் யோகவிதிகர்மச்சிதம் புதஃ

ஐந்து தத்துவங்களின் அறிவும், சிவத்தின் சாரத்தில் மனதை ஒன்றாக்கியும், அறிவுடையவன் யோக முறையால் கர்ம பந்தங்களை அறுத்து, முக்தியை அடைவான்.

பஞ்சார்தயோகஸம்பந்நோ துஃகாந்தம் வ்ரஜதே ஸுதீஃ பரயா வித்யயா வேத்யம் விதந்த்யபரயா ந ஹி

ஐந்து தத்துவங்களோடு ஒன்றிப்பவன், அறிவுடையவன் துன்பத்தின் முடிவை அடைவான்; பரஞானத்தால் அறிய வேண்டியது, கீழான அறிவால் அறிய முடியாது.

த்வே வித்யே வேதிதவ்யே ஹி பரா சைவாபரா ததா அபரா தத்ர ரு'க்வேதோ யஜுர்வேதோ த்விஜோத்தமாஃ

இரண்டு விதமான அறிவுகள் அறியப்பட வேண்டும்: ஒன்று உயர்ந்தது, மற்றொன்று கீழ்ந்தது; அதில் கீழ்ந்தது, அருச்சுனா, ரிக் வேதம், யஜுர் வேதம் ஆகும்.

ஸாமவேதஸ்ததாதர்வோ வேதஃ ஸர்வார்தஸாதகஃ ஶிக்ஷா கல்போ வ்யாகரணம் நிருக்தம் சந்த ஏவ ச

சாமவேதம், அதர்வவேதம், எல்லா பொருள்களையும் சாதிக்கும் வேதம், கல்வி, சடங்கு, இலக்கணம், சொற்பிறப்பியல், மற்றும் சந்தம் ஆகியவை கீழ்ந்த அறிவாகும்.

ஜ்யோதிஷம் சாபரா வித்யா பராக்ஷரமிதி ஸ்திதம் ததத்ரு'ஶ்யம் ததக்ராஹ்யம் அகோத்ரம் ததவர்ணகம்

ஜோதிடம் கூட கீழ்ந்த அறிவாகும்; உயர்ந்த அறிவு அழியாதது, அது காண முடியாதது, பிடிக்க முடியாதது, வம்சமற்றது, இலட்சணமற்றது.