லிங்கபுராணம்

நநு ஸ்வபாவஃ ஸர்வேஷாம் காமோ த்ரு'ஷ்டோ ந சாந்யதா ஶ்ருதிஃ ப்ரவர்திகா தேஷாம் இதி கர்மண்யதத்விதஃ

எல்லோருக்கும் ஆசை என்பது இயற்கையாகவே உள்ளது; வேதம் அவர்களுக்கு செயலைச் செய்யுமாறு உத்தரவு செய்கிறது; இதை அறிந்தவர்கள் செயலில் ஈடுபடுகிறார்கள்.

நிவ்ரு'த்திலக்ஷணோ தர்மஃ ஸமர்தாநாம் இஹோச்யதே தஸ்மாதஜ்ஞாநமூலோ ஹி ஸம்ஸாரஃ ஸர்வதேஹிநாம்

இங்கு திறமை உள்ளவர்களுக்கு தர்மத்தின் இலக்கம் பற்றின்மை என்று கூறப்படுகிறது; ஆகவே, எல்லா உயிர்களுக்கும் இந்த உலக வாழ்க்கையின் மூல காரணம் அறியாமைதான்.

கலா ஸம்ஶோஷமாயாதி கர்மணாந்யஸ்வபாவதஃ ஸகலஸ்த்ரிவிதோ ஜீவோ ஜ்ஞாநஹீநஸ்த்வவித்யயா

தன் இயற்கைக்கு விரோதமான செயலால் சக்தி குறைந்து விடுகிறது; அறிவில்லாமல் இருப்பதால், மூன்று வகை உடைய உயிர் அறியாமையால் கட்டுப்படுகிறான்.

நாரகீ பாபக்ரு'த்ஸ்வர்கீ புண்யக்ரு'த் புண்யகௌரவாத் வ்யதிமிஶ்ரேண வை ஜீவஶ் சதுர்தா ஸம்வ்யவஸ்திதஃ

பாவம் அல்லது புண்ணியத்தின் பெருமையால் உயிர் நால்வகையாக நிலைபெறுகிறது; தீமை செய்தால் நரகத்திற்கு, நன்மை செய்தால் சுவர்க்கத்திற்கு, இரண்டும் கலந்தால் கலப்பாக அமைகிறது.

உத்பிஜ்ஜஃ ஸ்வேதஜஶ்சைவ அண்டஜோ வை ஜராயுஜஃ ஏவம் வ்யவஸ்திதோ தேஹீ கர்மணாஜ்ஞோ ஹ்யநிர்வ்ரு'தஃ

உடல் கொண்ட உயிர் முளையிலிருந்து, வியர்வையிலிருந்து, முட்டையிலிருந்து, கருவிலிருந்து பிறப்பதாக வகைப்படுத்தப்படுகிறது; இவ்வாறு செயலால் அமைந்து, அறியாமையால் திருப்தி அடையாமல் இருக்கிறான்.

ப்ரஜயா கர்மணா முக்திர் தநேந ச ஸதாம் ந ஹி த்யாகேநைகேந முக்திஃ ஸ்யாத் ததபாவாத்ப்ரமத்யஸௌ

பிள்ளை, செயல், செல்வம் மூலமாகவும், ஒருங்கிணைந்த பற்றின்மையால் மட்டும் கூடவும் விடுதலை கிடைக்காது; இவை இல்லையெனில் உயிர் இங்கு அலைகிறது.

ஏவமஜ்ஞாநதோஷேண நாநாகர்மவஶேந ச ஷட்கௌஶிகம் ஸமுத்பூதம் பஜத்யேஷ கலேவரம்

அறியாமை குறையும் காரணமாகவும், பலவகைச் செயல்களின் வலிமையாலும், இந்த உடல் கொண்டவன் ஆறு வகை நிலைகளை அடைகிறான்.

கர்பே துஃகாந்யநேகாநி யோநிமார்கே ச பூதலே கௌமாரே யௌவநே சைவ வார்த்தகே மரணே ऽபி வா

கருவில் பல்வேறு துயரங்கள் உண்டு; அதுபோல் பிறப்புப் பாதையில், பூமியில், குழந்தைப் பருவத்தில், இளமைக்காலத்தில், முதுமையில், மரணத்திலும் துயரங்கள் உண்டு.

விசாரதஃ ஸதாம் துஃகம் ஸ்த்ரீஸம்ஸர்காதிபிர் த்விஜாஃ துஃகேநைகேந வை துஃகம் ப்ரஶாம்யதீஹ துஃகிநஃ

ஆழ்ந்து சிந்திக்கும் அறிவாளிகளுக்கு, பெண்களுடன் சேர்க்கை மற்றும் பிற காரணங்களால் துயரம் உண்டாகிறது; துயரமடைந்தவர்களுக்கு, ஒரு துயரத்தை இன்னொரு துயரம் மட்டுமே தணிக்கிறது.

ந ஜாது காமஃ காமாநாம் உபபோகேந ஶாம்யதி ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்ததே

ஆசை பொருட்களை அனுபவிப்பதால் ஒருபோதும் குறையாது; clarified butter ஐ நெருப்பில் ஊற்றுவது போல, அது மேலும் மேலும் பெருகும்.

தஸ்மாத்விசாரதோ நாஸ்தி ஸம்யோகாதபி வை ந்ரு'ணாம் அர்தாநாம் அர்ஜநே ऽப்யேவம் பாலநே ச வ்யயே ததா

ஆழ்ந்து சிந்தித்தால், பொருட்களுடன் சேர்க்கையாலும், அதைச் சம்பாதிப்பதிலும், பாதுகாப்பதிலும், செலவழிப்பதிலும் மனிதர்களுக்கு திருப்தி கிடையாது.

பைஶாசே ராக்ஷஸே துஃகம் யாக்ஷே சைவ விசாரதஃ காந்தர்வே ச ததா சாந்த்ரே ஸௌம்யலோகே த்விஜோத்தமாஃ

பேய், ராக்ஷசர், யக்ஷர், காந்தர்வர், சந்திர உலகம் ஆகிய இடங்களிலும் துயரம் இருப்பதை சிந்தித்தால் தெரிகிறது, சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ப்ராஜாபத்யே ததா ப்ராஹ்மே ப்ராக்ரு'தே பௌருஷே ததா க்ஷயஸாதிஶயாத்யைஸ்து துஃகைர்துஃகாநி ஸுவ்ரதாஃ

பிரஜாபதி, பிரம்மா, இயற்கை, மனித உலகங்களிலும், அழிவு, மிகை மற்றும் பிற காரணங்களால் துயரங்கள் ஏற்படுகின்றன, நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களே.

தாநி பாக்யாந்யஶுத்தாநி ஸம்த்யஜேச்ச தநாநி ச தஸ்மாதஷ்டகுணம் போகம் ததா ஷோடஶதா ஸ்திதம்

அந்த அதிர்ஷ்டங்கள் தூய்மை அற்றவை, அதையும் செல்வத்தையும் விட்டு விட வேண்டும்; ஆகவே, எட்டுவகை அனுபவத்தையும், பதினாறு நிலைகளையும் likewise விட்டு விட வேண்டும்.

சதுர்விம்ஶத்ப்ரகாரேண ஸம்ஸ்திதம் சாபி ஸுவ்ரதாஃ த்வாத்ரிம்ஶத்பேதமநகாஶ் சத்வாரிம்ஶத்குணம் புநஃ

இது இருபத்திரண்டு வகைகளிலும், முப்பத்திரண்டு விதங்களிலும், நாற்பது வகைகளிலும் நிலைபெற்றுள்ளது, நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களே, பாவமில்லாதவர்களே.

ததாஷ்டசத்வாரிம்ஶச்ச ஷட்பஞ்சாஶத்ப்ரகாரதஃ சதுஃஷஷ்டிவிதம் சைவ துஃகமேவ விவேகிநஃ

அதேபோல், viveki-களுக்குப் பத்தொன்பது, ஐம்பத்தாறு, அறுபத்து நான்கு வகையான துயரங்கள் உள்ளன.

பார்திவம் ச ததாப்யம் ச தைஜஸம் ச விசாரதஃ வாயவ்யம் ச ததா வ்யௌம[ம்] மாநஸம் ச யதாக்ரமம்

பூமி, நீர், அக்னி, காற்று, ஆகாயம், மனம் — இவை ஒவ்வொன்றாகப் பார்த்தால்,

ஆபிமாநிகமப்யேவம் பௌத்தம் ப்ராக்ரு'தமேவ ச துஃகமேவ ந ஸம்தேஹோ யோகிநாம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்

அதுபோல, அகம்பாவம், புத்தி, இயற்கை ஆகியவையும் துயரமே; யோகிகள், பிரம்மத்தை அறிந்தோர்கள் — இவர்களுக்கு இதில் சந்தேகம் இல்லை.

கௌணம் கணேஶ்வராணாம் ச துஃகமேவ விசாரதஃ ஆதௌ மத்யே ததா சாந்தே ஸர்வலோகேஷு ஸர்வதா

தெய்வக் கூட்டங்களின் தலைவர்களுக்குக் கூட, துயரம் இரண்டாம் நிலை என்றாலும், அது ஆரம்பத்திலும், நடுவிலும், முடிவிலும், எல்லா உலகங்களிலும் எப்போதும் இருக்கிறது.

வர்தமாநாநி துஃகாநி பவிஷ்யாணி யதாததம் தோஷதுஷ்டேஷு தேஶேஷு துஃகாநி விவிதாநி ச

இப்போது இருக்கும் துயரங்கள், வரப்போகும் துயரங்கள், குற்றம் நிறைந்த இடங்களில் தோன்றுகின்றன; பலவகைத் துயரங்கள் உண்டு.

ந பாவயந்த்யதீதாநி ஹ்ய் அஜ்ஞாநே ஜ்ஞாநமாநிநஃ க்ஷுத்வ்யாதேஃ பரிஹாரார்தம் ந ஸுகாயாந்நமுச்யதே

அறிவில்லாதவர்களும் தம்மை அறிவாளிகள் என நினைப்பவர்களும் கடந்த துயரங்களை நினைவில் கொள்வதில்லை; உணவு என்பது பசிப்பும் நோயும் போக்குவதற்கே, அது சந்தோஷம் அல்ல.

யதேதரேஷாம் ரோகாணாம் ஔஷதம் ந ஸுகாய தத் ஶீதோஷ்ணவாதவர்ஷாத்யைஸ் தத்தத்காலேஷு தேஹிநாம்

பிற நோய்களுக்கு மருந்து சந்தோஷத்திற்காக அல்லாதது போல, குளிர், வெப்பம், காற்று, மழை முதலியவை தக்க நேரத்தில் உடலுடையவர்களைத் தாக்குகின்றன.

துஃகமேவ ந ஸம்தேஹோ ந ஜாநந்தி ஹ்யபண்டிதாஃ ஸ்வர்கே ऽப்யேவம் முநிஶ்ரேஷ்டா ஹ்ய் அவிஶுத்தக்ஷயாதிபிஃ

இது துயரமே என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; அறியாதவர்கள் இதை அறியமாட்டார்கள்—even in heaven, முனிவர்களே, தூய்மை குறைவு, அழிவு முதலிய காரணங்களால்.

ரோகைர் நாநாவிதைர் க்ரஸ்தா ராகத்வேஷபயாதிபிஃ சிந்நமூலதருர்யத்வத் அவஶஃ பததி க்ஷிதௌ

பலவகை நோய்களாலும், ஆசை, வெறுப்பு, பயம் முதலியவற்றாலும் பாதிக்கப்பட்டு, வேர் துண்டிக்கப்பட்ட மரம் நிலத்தில் விழுவது போல, மனிதனும் தன்னிச்சையின்றி வீழ்கிறான்.

புண்யவ்ரு'க்ஷக்ஷயாத்தத்வத் காம் பதந்தி திவௌகஸஃ துஃகாபிலாஷநிஷ்டாநாம் துஃகபோகாதிஸம்பதாம்

அதேபோல், புண்ணிய மரம் அழிந்துவிட்டால், விண்ணிலிருப்போரும் பூமியில் விழுகிறார்கள்; துயரத்தை விரும்புபவர்களும், துயர அனுபவமே செல்வமாகக் கொண்டவர்களும் அப்படியே வீழ்கிறார்கள்.

அஸ்மாத்து பததாம் துஃகம் கஷ்டம் ஸ்வர்காத்திவௌகஸாம் நரகே துஃகமேவாத்ர நரகாணாம் நிஷேவணாத்

இங்கிருந்து வீழ்வோருக்கு துயரம் கடுமையானது; விண்ணிலிருந்து வீழும் தேவர்களுக்கும் அது உண்டு; நரகத்தில், நரக அனுபவத்தால் துயரம் உறுதி.

விஹிதாகரணாச்சைவ வர்ணிநாம் முநிபுங்கவாஃ

முனிவர்களே, சாதி ஒவ்வொன்றுக்கும், விதிக்கப்பட்ட கடமைகளைச் செய்யாததால் துயரம் உண்டாகிறது.

யதா ம்ரு'கோ ம்ரு'த்யுபயஸ்ய பீத உச்சிந்நவாஸோ ந லபேத நித்ராம் ஏவம் யதிர்த்யாநபரோ மஹாத்மா ஸம்ஸாரபீதோ ந லபேத நித்ராம்

மிருகம் மரணபயத்தில், தன் இருப்பிடம் இழந்ததால் தூங்க முடியாதது போல, தியானத்தில் ஈடுபட்ட பெரிய யோகியும், பிறவிப் பயத்தில் தூங்க முடியாது.

கீடபக்ஷிம்ரு'காணாம் ச பஶூநாம் கஜவாஜிநாம் த்ரு'ஷ்டம் ஏவாஸுகம் தஸ்மாத் த்யஜதஃ ஸுகமுத்தமம்

புழுக்கள், பறவைகள், காட்டுமிருகங்கள், மாடுகள், யானைகள், குதிரைகள் — இவைகளில் துயரம் தெளிவாகத் தெரிகிறது; ஆகவே, விட்டு விலகுபவருக்கே உயர்ந்த ஆனந்தம்.