லிங்கபுராணம்

விட்வராஹைஶ் ச சாண்டாலைர் துர்ஜநைஃ குக்குடைரபி ஸ்ப்ரு'ஷ்டமந்நம் ந புஞ்ஜீத புக்த்வா சாஷ்டஶதம் ஜபேத்

அசுத்தமானவர்கள், நாயை உணவாக்குவோர், தீயவர்கள், கோழிகள் ஆகியோர் தொடும் உணவை சாப்பிடக் கூடாது; சாப்பிட்டால், எட்டு நூறு முறை மந்திரம் ஜபிக்க வேண்டும்.

ப்ரஹ்மஹத்யாவிஶுத்த்யர்தம் ஜபேல்லக்ஷாயுதம் நரஃ பாதகாநாம் ததர்தம் ஸ்யாந் நாத்ர கார்யா விசாரணா

பிராமணனை கொன்ற பாவத்திலிருந்து தூய்மை பெற, மனிதன் ஒரு இலட்சம் முறை மந்திரம் ஜபிக்க வேண்டும்; மற்ற பெரிய பாவங்களுக்கு அதற்குப் பாதி போதும்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

உபபாதகதுஷ்டாநாம் ததர்தம் பரிகீர்திதம் ஶேஷாணாமபி பாபாநாம் ஜபேத்பஞ்சஸஹஸ்ரகம்

இரண்டாம் வகை பாவங்களுக்கு அதற்குப் பாதி போதும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; மீதமுள்ள பாவங்களுக்கு ஐந்து ஆயிரம் முறை மந்திரம் ஜபிக்க வேண்டும்.

ஆத்மபோதபரம் குஹ்யம் ஶிவபோதப்ரகாஶகம் ஶிவஃ ஸ்யாத்ஸ ஜபேந்மந்த்ரம் பஞ்சலக்ஷம் அநாகுலஃ

ஆன்ம ஞானம் மற்றும் சிவ ஞானத்தை வெளிப்படுத்தும் மிக ரகசியமானது—அதை ஐந்து இலட்சம் முறை கலங்காமல் ஜபிக்கும் ஒருவர் சிவனாகி விடுவான்.

பஞ்சவாயுஜயம் பத்ரே ப்ராப்நோதி மநுஜஃ ஸுகம் ஜபேச்ச பஞ்சலக்ஷம் து விக்ரு'ஹீதேந்த்ரியஃ ஶுசிஃ

பாக்கியவளே, ஐந்து வாயுக்களையும் வென்று, மனிதன் ஆனந்தம் அடைவான்; மனம் மற்றும் உடலை கட்டுப்படுத்தி, தூய்மையுடன் ஐந்து இலட்சம் முறை மந்திரம் ஜபிக்க வேண்டும்.

பஞ்சேந்த்ரியாணாம் விஜயோ பவிஷ்யதி வராநநே த்யாநயுக்தோ ஜபேத்யஸ்து பஞ்சலக்ஷமநாகுலஃ

அழகான முகமுடையவளே, தியானத்தில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, கலங்காமல் ஐந்து இலட்சம் முறை மந்திரம் ஜபிப்பவருக்கு ஐந்து இந்திரியங்களையும் வெல்லும் திறன் கிடைக்கும்.

விஷயாணாம் ச பஞ்சாநாம் ஜயம் ப்ராப்நோதி மாநவஃ சதுர்தம் பஞ்சலக்ஷம் து யோ ஜபேத்பக்திஸம்யுதஃ

மனிதன் ஐந்து விஷயங்களை வெல்லும்; பக்தியுடன் நான்கு இலட்சம் முறை மந்திரம் ஜபித்தால், நான்காவது வெற்றியும் கிடைக்கும்.

பூதாநாமிஹ பஞ்சாநாம் விஜயம் மநுஜோ லபேத் சதுர்லக்ஷம் ஜபேத்யஸ்து மநஃ ஸம்யம்ய யத்நதஃ

இங்கு மனிதன் ஐந்து பூதங்களை வெல்லும்; மனதை கட்டுப்படுத்தி, முயற்சியுடன் நான்கு இலட்சம் முறை மந்திரம் ஜபித்தால் அது சாத்தியமாகும்.

ஸம்யக்விஜயமாப்நோதி கரணாநாம் வராநநே பஞ்சவிம்ஶதிலக்ஷாணாம் ஜபேந கமலாநநே

தாமரைக் கண்ணாளே, இருபத்து ஐந்து இலட்சம் முறை மந்திரம் ஜபித்தால், செயல் உறுப்புகள் அனைத்திலும் முழு வெற்றி கிடைக்கும்.

பஞ்சவிம்ஶதிதத்த்வாநாம் விஜயம் மநுஜோ லபேத் மத்யராத்ரே ऽதிநிர்வாதே ஜபேதயுதமாதராத்

இருபத்தைந்து தத்துவங்களில் வெற்றி பெற, மனிதன் நடு இரவில், முழுமையான அமைதியில், பத்து ஆயிரம் முறை பக்தியுடன் ஜபம் செய்தால் கிடைக்கும்.

ப்ரஹ்மஸித்திமவாப்நோதி வ்ரதேநாநேந ஸும்தரி ஜபேல்லக்ஷமநாலஸ்யோ நிர்வாதே த்வநிவர்ஜிதே

இந்த விரதத்தை மேற்கொண்டால், அழகியவளே, பிரம்மத்தை அடையலாம்; சோம்பல் இல்லாமல், சத்தமில்லாமல், நூறு ஆயிரம் முறை ஜபம் செய்ய வேண்டும்.

மத்யராத்ரே ச ஶிவயோஃ பஶ்யத்யேவ ந ஸம்ஶயஃ அந்தகாரவிநாஶஶ் ச தீபஸ்யேவ ப்ரகாஶநம்

நடு இரவில், சிவபெருமான் மற்றும் பார்வதி தேவி கண்டடைய முடியும் என்பதில் ஐயம் இல்லை; இருட்டை நீக்கும் விளக்கு போலவே அது தெளிவாகும்.

ஹ்ரு'தயாந்தர்பஹிர்வாபி பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ஸர்வஸம்பத்ஸம்ரு'த்த்யர்தம் ஜபேதயுதமாத்மவாந்

இதயம் உள்ளிலும் வெளியிலும் அது நிச்சயமாக நிகழும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. எல்லா செல்வமும் வளமும் பெற, தன்னைக் கட்டுப்படுத்தியவன் பத்து ஆயிரம் முறை ஜபம் செய்ய வேண்டும்.

ஸபீஜஸம்புடம் மந்த்ரம் ஶதலக்ஷம் ஜபேச்சுசிஃ மத்ஸாயுஜ்யமவாப்நோதி பக்திமாந் கிமதஃ பரம்

பீஜம் உடைய மந்திரத்தை தூய்மையுடன், நூறு ஆயிரம் முறை ஜபம் செய்தால், பக்தியுள்ளவன் என்னுடன் ஒன்றாகும்; இதைவிட உயர்ந்தது எது?

இதி தே ஸர்வமாக்யாதம் பஞ்சாக்ஷரவிதிக்ரமம் யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி ஸ யாதி பரமாம் கதிம்

இப்போது ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் முறையை முழுமையாக உனக்கு விளக்கியேன்; அதை யார் ஜபிக்கிறாரோ அல்லது கேட்கிறாரோ, அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.

ஶ்ராவயேச்ச த்விஜாஞ்சுத்தாந் பஞ்சாக்ஷரவிதிக்ரமம் தைவே கர்மணி பித்ர்யே வா ஶிவலோகே மஹீயதே

தூய பிராமணர்களுக்கு ஐந்து எழுத்து மந்திர முறையை யார் போதிக்கிறாரோ, அவர்கள் தெய்வீக அல்லது பித்ரு கர்மாக்களில் சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவார்கள்.

ஜபாச்ச்ரேஷ்டதமம் ப்ராஹுர் ப்ராஹ்மணா தக்தகில்பிஷாஃ விரக்தாநாம் ப்ரபுத்தாநாம் த்யாநயஜ்ஞம் ஸுஶோபநம்

பாவங்கள் நீங்கிய பிராமணர்கள், ஜபமே சிறந்தது என்று கூறுகிறார்கள்; ஆனால் பற்றின்மையும் விழிப்பும் உள்ளவர்களுக்கு தியான யாகமே மிகச் சிறந்தது.

தஸ்மாத்வதஸ்வ ஸூதாத்ய த்யாநயஜ்ஞமஶேஷதஃ விஸ்தாராத்ஸர்வயத்நேந விரக்தாநாம் மஹாத்மநாம்

ஆகையால், சூதர் மற்றும் மற்றவர்களே, பற்றின்மையும் உயர்ந்த மனமும் கொண்ட மகான்களுக்கு தியான யாகத்தை முழுமையாக, விரிவாக கூறுங்கள்.

தேஷாம் தத்வசநம் ஶ்ருத்வா முநீநாம் தீர்கஸத்த்ரிணாம் ருத்ரேண கதிதம் ப்ராஹ குஹாம் ப்ராப்ய மஹாத்மநாம்

அந்த முனிவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்டபின், நீண்ட காலம் யாகத்தில் ஈடுபட்ட அவர்களுக்கு, ருத்ரன் சொன்னதை, மகான்கள் இருக்கும் குகையில் அவர் கூறினார்.

ஸம்ஹ்ரு'த்ய காலகூடாக்யம் விஷம் வை விஶ்வகர்மணா குஹாம் ப்ராப்ய ஸுகாஸீநம் பவாந்யா ஸஹ ஶங்கரம்

விஸ்வகர்மா செய்த செயலால், காலகூடம் எனும் விஷத்தை உட்கொண்டபின், அவர் குகையை அடைந்து, பவானியுடன் சுகமாக அமர்ந்தார்.

முநயஃ ஸம்ஶிதாத்மாநஃ ப்ரணேமுஸ்தம் குஹாஶ்ரயம் அஸ்துவம்ஶ் ச ததஃ ஸர்வே நீலகண்டமுமாபதிம்

மனதை கட்டுப்படுத்திய முனிவர்கள், அந்த குகையில் இருப்பவரை வணங்கி, பின்னர் அனைவரும் நீலகண்டன், உமையின் கணவரை புகழ்ந்தார்கள்.

அத்யுக்ரம் காலகூடாக்யம் ஸம்ஹ்ரு'தம் பகவம்ஸ்த்வயா அதஃ ப்ரதிஷ்டிதம் ஸர்வம் த்வயா தேவ வ்ரு'ஷத்வஜ

பெருமாளே, காலகூடம் எனும் கொடிய விஷத்தை நீர் உட்கொண்டீர்; அதனால் எல்லாம் உங்களால் நிலைபெற்றுள்ளது, வृषத்வஜன் எனும் தேவனே.

தேஷாம் தத்வசநம் ஶ்ருத்வா பகவாந்நீலலோஹிதஃ ப்ரஹஸந்ப்ராஹ விஶ்வாத்மா ஸநந்தநபுரோகமாந்

அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்டபின், நீலமும் சிவப்பும் கொண்ட பரமாத்மா, சிரித்தபடி சனந்தனர் மற்றும் மற்றவர்களிடம் பேசினார்.

கிமநேந த்விஜஶ்ரேஷ்டா விஷம் வக்ஷ்யே ஸுதாருணம் ஸம்ஹரேத்தத்விஷம் யஸ்து ஸ ஸமர்தோ ஹ்யநேந கிம்

இதைப் பற்றி என்ன பயன், சிறந்த பிராமணர்களே? இன்னும் கொடிய விஷம் ஒன்றை நான் சொல்கிறேன்; அதை யார் சமாளிக்கிறாரோ, அவரே உண்மையில் திறமைசாலி—இதில் என்ன பெருமை?

ந விஷம் காலகூடாக்யம் ஸம்ஸாரோ விஷமுச்யதே தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந ஸம்ஹரேத ஸுதாருணம்

காலகூடம் எனும் விஷம் உண்மையான விஷம் அல்ல; இந்த உலக வாழ்க்கையே விஷம் என்று கூறப்படுகிறது. ஆகவே, அதைக் கடக்க எல்லா முயற்சியையும் செய்ய வேண்டும்.

ஸம்ஸாரோ த்விவிதஃ ப்ரோக்தஃ ஸ்வாதிகாராநுரூபதஃ பும்ஸாம் ஸம்மூடசித்தாநாம் அஸம்க்ஷீணஃ ஸுதாருணஃ

உலக வாழ்க்கை இரண்டு வகை என்று கூறப்படுகிறது, ஒருவரின் தகுதியைப் பொறுத்து; குழப்பமான மனம் கொண்டவர்களுக்கு அது தீராத, மிகக் கொடியது.

ஈஷணாராகதோஷேண ஸர்கோ ஜ்ஞாநேந ஸுவ்ரதாஃ தத்வஶாதேவ ஸர்வேஷாம் தர்மாதர்மௌ ந ஸம்ஶயஃ

ஆசை மற்றும் பற்றால் இந்த பிறப்பு ஏற்படுகிறது; அறிவால், நல்லவர்களே, எல்லா தர்மமும் அதர்மமும் அதற்கு உட்பட்டவை—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

அஸந்நிக்ரு'ஷ்டே த்வர்தே ऽபி ஶாஸ்த்ரம் தச்ச்ரவணாத்ஸதாம் புத்திமுத்பாதயத்யேவ ஸம்ஸாரே விதுஷாம் த்விஜாஃ

அருமை பெற்றவர்களே, ஒரு பொருள் உடனடியாக தொடர்பில்லாதபோதும், அந்த வேத நூலைக் கேட்டால், இந்த உலக வாழ்க்கையில் அறிவுள்ளவர்களுக்கு அது நிச்சயமாக அறிவை அளிக்கிறது.

தஸ்மாத்த்ரு'ஷ்டாநுஶ்ரவிகம் துஷ்டமித்யுபயாத்மகம் ஸம்த்யஜேத்ஸர்வயத்நேந விரக்தஃ ஸோ ऽபிதீயதே

ஆகையால், பற்றின்மையுடன் இருப்பவர், பார்வையாலும் கேள்வியாலும் தீமை உள்ளதை, இருவகை தன்மை கொண்டதால், முழு முயற்சியுடன் விட்டு விட வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது.