லிங்கபுராணம்

ஸகுணோ நிர்குணோ வாபி தஸ்யாஜ்ஞாம் ஶிரஸா வஹேத் ஶ்ரேயோ ऽர்தீ யஸ்து குர்வாஜ்ஞாம் மநஸாபி ந லங்கயேத்

அவர் குணங்களுடன் இருந்தாலும், குணமில்லாதவராக இருந்தாலும், அவருடைய கட்டளையைத் தலையில் சுமக்க வேண்டும். நன்மை நாடுபவர், குருவின் கட்டளையை மனத்தாலும் மீறக் கூடாது.

குர்வாஜ்ஞாபாலகஃ ஸம்யக் ஜ்ஞாநஸம்பத்திமஶ்நுதே கச்சம்ஸ்திஷ்டந்ஸ்வபந் புஞ்ஜந் யத்யத்கர்ம ஸமாசரேத்

குருவின் கட்டளையை முறையாகக் கடைப்பிடிப்பவன், அறிவு என்ற செல்வத்தை அடைகிறான். போனாலும், நின்றாலும், தூங்கினாலும், உண்டாலும், எதைச் செய்தாலும்,

ஸமக்ஷம் யதி தத்ஸர்வம் கர்தவ்யம் குர்வநுஜ்ஞயா குரோர்தேவஸமக்ஷம் வா ந யதேஷ்டாஸநோ பவேத்

அவை அனைத்தும் குருவின் முன்னிலையில் அல்லது அனுமதியுடன் செய்யப்பட வேண்டும். குருவோடு அல்லது தேவனின் முன்னிலையில், விருப்பப்படி உட்காரக் கூடாது.

குருர்தேவோ யதஃ ஸாக்ஷாத் தத்க்ரு'ஹம் தேவமந்திரம் பாபிநா ச யதாஸம்காத் தத்பாபைஃ பதநம் பவேத்

குரு என்பவர் நேரடியாகத் தேவனே; அவருடைய வீடு கோயிலாகும். பாவிகளுடன் சேர்ந்தால், அவர்களது பாவத்தால் வீழ்ச்சி ஏற்படும்.

தத்வதாசார்யஸம்கேந தத்தர்மபலபாக்பவேத் யதைவ வஹ்நிஸம்பர்காந் மலம் த்யஜதி காஞ்சநம்

அதேபோல், ஆசாரியருடன் சேர்வதால், அவருடைய தர்மத்தின் பலனைப் பெறலாம்; எவ்வாறு தங்கம் நெருப்பைத் தொடும் போது அழுக்கை நீக்குகிறதோ, அவ்வாறே.

ததைவ குருஸம்பர்காத் பாபம் த்யஜதி மாநவஃ யதா வஹ்நிஸமீபஸ்தோ க்ரு'தகும்போ விலீயதே

அதேபோல், குருவின் அருகில் இருப்பதால் மனிதன் பாவங்களை விட்டு விடுகிறான்; அது எப்படியெனில், நெருப்புக்கருகில் வைத்த நெய்குடம் உருகுவது போல.

ததா பாபம் விலீயேத ஆசார்யஸ்ய ஸமீபதஃ யதா ப்ரஜ்வலிதோ வஹ்நிர் விஷ்டாம் காஷ்டம் ச நிர்தஹேத்

அவ்வாறே, ஆசானின் அருகில் பாவம் கரைந்து விடும்; அது எப்படியெனில், எரிகின்ற நெருப்பு பசும்பொத்தையும் மரத்தையும் எரிப்பது போல.

குருஸ்துஷ்டோ தஹத்யேவம் பாபம் தந்மந்த்ரதேஜஸா ப்ரஹ்மா ஹரிஸ் ததா ருத்ரோ தேவாஶ் ச முநயஸ் ததா

குரு மகிழ்ந்தால், அவர் தன் மந்திரத்தின் சக்தியால் பாவங்களை எரித்து விடுகிறார்; அதுபோல் பிரம்மா, ஹரி, ருத்ரன், தேவர்கள், முனிவர்கள் எல்லோரும் செய்கிறார்கள்.

குர்வந்த்யநுக்ரஹம் துஷ்டா குரௌ துஷ்டே ந ஸம்ஶயஃ கர்மணா மநஸா வாசா குரோஃ க்ரோதம் ந காரயேத்

குரு மகிழ்ந்தால், அவர்கள் அருள் வழங்குகிறார்கள்—இதில் சந்தேகம் இல்லை; செயலில், எண்ணத்தில், சொல்லிலும் குருவை கோபப்படுத்தக் கூடாது.

தஸ்ய க்ரோதேந தஹ்யந்தே ஆயுஃஶ்ரீஜ்ஞாநஸத்க்ரியாஃ தத்க்ரோதம் யே கரிஷ்யந்தி தேஷாம் யஜ்ஞாஶ் ச நிஷ்பலாஃ

அவரது கோபத்தால், ஒருவரின் ஆயுள், செல்வம், அறிவு, நற்காரியங்கள் எல்லாம் அழிகின்றன; அவரை கோபப்படுத்துவோரின் யாகங்கள் பயனில்லாமல் போகும்.

ஜபாந்யநியமாஶ்சைவ நாத்ர கார்யா விசாரணா குரோர்விருத்தம் யத்வாக்யம் ந வதேத்ஸர்வயத்நதஃ

இங்கு ஜபம், விரதம் ஆகியவை பயனில்லை; எந்த முயற்சியாலும் குருவுக்கு எதிராகச் சொல்லக் கூடாது.

வதேத் யதி மஹாமோஹாத் ரௌரவம் நரகம் வ்ரஜேத் சித்தேநைவ ச வித்தேந ததா வாசா ச ஸுவ்ரதாஃ

யாராவது பெரிய மயக்கத்தில் அப்படிச் சொன்னால், ரௌரவ நரகத்திற்கு போக வேண்டி வரும்; எனவே, நல்லவர்களே, மனம், பொருள், சொல் மூலமாக—

மித்யா ந காரயேத்தேவி க்ரியயா ச குரோஃ ஸதா துர்குணே க்யாபிதே தஸ்ய நைர்குண்யஶதபாக்பவேத்

தேவி, குருவிடம் பொய் செய்யக் கூடாது; அவருடைய குறைகளை எப்போதும் வெளிப்படுத்தக் கூடாது; அப்படி செய்தால், தன் நற்குணங்கள் நூறு மடங்கு குறைந்து விடும்.

குணே து க்யாபிதே தஸ்ய ஸார்வகுண்யபலம் பவேத் குரோர்ஹிதம் ப்ரியம் குர்யாத் ஆதிஷ்டோ வா ந வா ஸதா

ஆனால், குருவின் நற்குணங்களைப் புகழ்ந்தால், எல்லாக் குணங்களின் பலனும் கிடைக்கும்; குருவுக்குப் பயனும், மகிழ்ச்சியும் தரும் காரியங்களை எப்போதும் செய்ய வேண்டும், அவர் சொன்னாலும் இல்லையென்றாலும்.

அஸமக்ஷம் ஸமக்ஷம் வா குரோஃ கார்யம் ஸமாசரேத் குரோர்ஹிதம் ப்ரியம் குர்யாந் மநோவாக்காயகர்மபிஃ

குரு முன்னிலையில் இருந்தாலும், இல்லையென்றாலும், அவருடைய காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும்; மனம், சொல், உடல் மூலமாக குருவுக்குப் பயனும் மகிழ்ச்சியும் தர வேண்டும்.

குர்வந்பதத்யதோ கத்வா தத்ரைவ பரிவர்ததே தஸ்மாத்ஸ ஸர்வதோபாஸ்யோ வந்தநீயஶ் ச ஸர்வதா

இதற்கு மாறாக நடந்தால், கீழ்நிலைக்கு விழுந்து அங்கேயே சுழலும்; ஆகவே, குருவை எப்போதும் வழிபடவும், மதிக்கவும் வேண்டும்.

ஸமீபஸ்தோ ऽப்யநுஜ்ஞாப்ய வதேத்தத்விமுகோ குரும் ஏவமாசாரவாந் பக்தோ நித்யம் ஜபபராயணஃ

அருகில் இருந்தாலும், அனுமதி பெற்று மட்டுமே பேச வேண்டும்; குருவை விட்டு விலகாமல் நடக்க வேண்டும்; இப்படிச் செய்பவன், பக்தியுடன், எப்போதும் ஜபத்தில் ஈடுபடுவான்—

குருப்ரியகரோ மந்த்ரம் விநியோக்தும் ததோ ऽர்ஹதி விநியோகம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸித்தமந்த்ரப்ரயோஜநம்

குருவை மகிழ்விப்பவன் மந்திரத்தை பயன்படுத்தத் தகுதியானவனாகிறான்; இப்போது அந்த மந்திரத்தின் பயன்பாடும், சித்தமந்திரத்தின் பயனும் சொல்கிறேன்.

தௌர்பல்யம் யாதி தந்மந்த்ரம் விநியோகமஜாநதஃ யஸ்ய யேந வியுஞ்ஜீத கார்யேண து விஶேஷதஃ

பயன்பாடு தெரியாமல் இருந்தால் அந்த மந்திரம் பலவீனமாகி விடும்; ஒவ்வொரு மந்திரத்தையும் அதற்கான காரியத்திற்கு ஏற்ப பயன்படுத்த வேண்டும்.

விநியோகஃ ஸ விஜ்ஞேய ஐஹிகாமுஷ்மிகம் பலம் விநியோகஜமாயுஷ்யம் ஆரோக்யம் தநுநித்யதா

அந்த பயன்பாடு இம்மையிலும் மறுமையிலும் பலன் தருவதாக அறிய வேண்டும்; சரியான முறையில் பயன்படுத்தினால், ஆயுள், ஆரோக்கியம், நிலைத்த தன்மை கிடைக்கும்.

ராஜ்யைஶ்வர்யம் ச விஜ்ஞாநம் ஸ்வர்கோ நிர்வாண ஏவ ச ப்ரோக்ஷணம் சாபிஷேகம் ச அகமர்ஷணமேவ ச

அரசாட்சி, ஐச்வரியம், அறிவு, சுவர்க்கம், விடுதலை, தூவல், அபிஷேகம், பாவநாசனம்—all இவை எல்லாம் கிடைக்கும்.

ஸ்நாநே ச ஸம்த்யயோஶ்சைவ குர்யாதேகாதஶேந வை ஶுசிஃ பர்வதமாருஹ்ய ஜபேல்லக்ஷமதந்த்ரிதஃ

குளிப்பதும், காலை மாலை சந்த்யை நேரங்களிலும், பதினொன்றாவது மந்திரத்தால் செய்ய வேண்டும்; தூய்மையுடன், மலை ஏறி, சோர்வில்லாமல் ஒரு லட்சம் முறை ஜபிக்க வேண்டும்.

மஹாநத்யாம் த்விலக்ஷம் து தீர்கமாயுரவாப்நுயாத் தூர்வாங்குராஸ்திலா வாணீ குடூசீ குடிகா ததா

பெரிய நதியில் இரு லட்சம் முறை ஜபித்தால், நீண்ட ஆயுள் கிடைக்கும்; தூவரை முளை, எள், வாக்கு, குடுச்சி, மருந்து முதலியவற்றோடு கூடவும் அதேபோல்.

தேஷாம் து தஶஸாஹஸ்ரம் ஹோமமாயுஷ்யவர்தநம் அஶ்வத்தவ்ரு'க்ஷமாஶ்ரித்ய ஜபேல்லக்ஷத்வயம் ஸுதீஃ

அவர்களில் அறிவுடையவன் ஆயுள் அதிகரிக்க, அசுவத்த மரத்தின் அருகில் இருந்து, பத்து ஆயிரம் ஹோமம் செய்து, இருநூறு ஆயிரம் மந்திரங்களை ஜபிக்க வேண்டும்.

ஶநைஶ்சரதிநே ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா தீர்காயுஷ்யம் லபேந்நரஃ ஶநைஶ்சரதிநே ऽஶ்வத்தம் பாணிப்யாம் ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத்ஸுதீஃ

சனிக்கிழமை அன்று, அசுவத்த மரத்தை கை கொண்டு மெதுவாகத் தொடினால், அறிவுள்ளவன் நீண்ட ஆயுள் பெறுவான்.

ஜபேதஷ்டோத்தரஶதம் ஸோமம்ரு'த்யுஹரோ பவேத் ஆதித்யாபிமுகோ பூத்வா ஜபேல்லக்ஷமநந்யதீஃ

நூற்றி எட்டு முறை ஜபித்தால், சந்திரன் மற்றும் மரணம் தரும் பீடைகள் நீங்கும்; சூரியனை நோக்கி மனதை ஒருமைப்படுத்தி, ஒரு இலட்சம் மந்திரங்களை ஜபிக்க வேண்டும்.

அர்கைரஷ்டஶதம் ஜப்த்வா ஜுஹ்வந்வ்யாதேர்விமுச்யதே ஸமஸ்தவ்யாதிஶாந்த்யர்தம் பலாஶஸமிதைர் நரஃ

சூரியனை நோக்கி நூற்றி எட்டு முறை ஜபித்து, ஹோமம் செய்தால் நோய்கள் நீங்கும்; எல்லா வியாதிகளும் நீங்க, பிளாஷ மரக் கட்டைகளை வைத்து ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

ஹுத்வா தஶஸஹஸ்ரம் து நிரோகீ மநுஜோ பவேத் நித்யமஷ்டஶதம் ஜப்த்வா பிபேத் அம்போ ऽர்கஸந்நிதௌ

பத்து ஆயிரம் ஹோமம் செய்த பிறகு, மனிதன் நோயில்லாதவனாக மாறுவான்; தினமும் நூற்றி எட்டு முறை ஜபித்து, சூரியன் முன்னிலையில் தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும்.

ஔதர்யைர்வ்யாதிபிஃ ஸர்வைர் மாஸேநைகேந முச்யதே ஏகாதஶேந புஞ்ஜீயாத் அந்நம் சைவாபிமந்த்ரிதம்

ஒரு மாதத்தில் எல்லா வயிற்று நோய்களும் தீரும்; பதினொன்றாம் நாளில், மந்திரம் செய்து தூய உணவை உண்ண வேண்டும்.