லிங்கபுராணம்

ஸுக்ரு'தாநி ஹரந்த்யேதே ஸம்ஸ்ப்ரு'ஷ்டாஃ புருஷஸ்ய து உஷ்ணீஷீ கஞ்சுகீ நக்நோ முக்தகேஶோ மலாவ்ரு'தஃ

இவை யாரையும் தொடும்போது, அவருடைய புண்ணியங்களை அழிக்கின்றன. அதுபோல், தலையில் துணி கட்டியவன், மேலங்கி அணிந்தவன், நிர்வாணம், முடி அவிழ்ந்தவன், அழுக்கு பூண்டவன்,

அபவித்ரகரோ ऽஶுத்தஃ ப்ரலபந்ந ஜபேத் க்வசித் க்ரோதோ மதஃ க்ஷுதா தந்த்ரா நிஷ்டீவநவிஜ்ரு'ம்பணே

அசுத்தமான செயல் செய்பவன், தூய்மை இல்லாதவன், அர்த்தமில்லாமல் பேசுபவன், கோபம், மதம், பசி, தூக்கம், துப்புதல், அமிழ்தல் ஆகிய நிலையில் ஜபம் செய்வோன்,

ஶ்வநீசதர்ஶநம் நித்ரா ப்ரலாபாஸ்தே ஜபத்விஷஃ ஏதேஷாம் ஸம்பவே வாபி குர்யாத்ஸூர்யாதிதர்ஶநம்

நாய் சாப்பிடுவதைப் பார்க்கும் போது, தூங்கும் போது, அர்த்தமில்லாமல் பேசும் போது—இவர்கள் எல்லாம் ஜபத்திற்கு விரோதிகள். இவற்றில் ஏதேனும் நிகழ்ந்தால், சூரியனை அல்லது பிற ஒளிவளங்களைப் பார்வையிட வேண்டும்.

ஆசம்ய வா ஜபேச்சேஷம் க்ரு'த்வா வா ப்ராணஸம்யமம் ஸூர்யோ ऽக்நிஶ்சந்த்ரமாஶ்சைவ க்ரஹநக்ஷத்ரதாரகாஃ

அல்லது, தண்ணீர் அருந்தி, மீதியை ஜபிக்கலாம்; அல்லது மூச்சை ஒழுங்குபடுத்தலாம். சூரியன், அக்கினி, சந்திரன், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள், விண்மீன்கள்—

ஏதே ஜ்யோதீம்ஷி ப்ரோக்தாநி வித்வத்பிர் ப்ராஹ்மணைஸ் ததா ப்ரஸார்ய பாதௌ ந ஜபேத் குக்குடாஸந ஏவ ச

இவை அனைத்தும் பண்டித பிராமணர்களால் ஒளிவளங்கள் எனப் புகழப்படுகின்றன. கால்களை நீட்டி அல்லது கோழி போல் உட்கார்ந்து ஜபம் செய்யக் கூடாது.

அநாஸநஃ ஶயாநோ வா ரத்யாயாம் ஶூத்ரஸந்நிதௌ ரக்தபூம்யாம் ச கட்வாயாம் ந ஜபேஜ்ஜாபகஸ் ததா

இருக்காமல், படுத்து, தெருவில், சூத்திரன் அருகில், இரத்தம் படிந்த நிலத்தில், படுக்கையில்—இவற்றில் எதிலும் ஜபம் செய்யக் கூடாது.

ஆஸநஸ்தோ ஜபேத்ஸம்யக் மந்த்ரார்தகதமாநஸஃ கௌஶேயம் வ்யாக்ரசர்மம் வா சைலம் தௌலமதாபி வா

நன்றாக உட்கார்ந்து, மந்திரத்தின் பொருளில் மனதை நிலைநிறுத்தி ஜபிக்க வேண்டும். பட்டு, புலி தோல், துணி, பருத்தி,

தாரவம் தாலபர்ணம் வா ஆஸநம் பரிகல்பயேத் த்ரிஸம்த்யம் து குரோஃ பூஜா கர்தவ்யா ஹிதமிச்சதா

மரத்திலோ, பனை இலைவிலோ செய்யப்பட்ட ஆசனமும் அமையலாம். நன்மை விரும்புபவர், தினம் மூன்று வேளைகளிலும் குருவை வழிபட வேண்டும்.

யோ குருஃ ஸ ஶிவஃ ப்ரோக்தோ யஃ ஶிவஃ ஸ குருஃ ஸ்ம்ரு'தஃ யதா ஶிவஸ் ததா வித்யா யதா வித்யா ததா குருஃ

குரு என்பவர் சிவனே என்று கூறப்படுகிறது; சிவன் என்பவரே குரு என்றும் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது. சிவன் போலவே அறிவும், அறிவைப் போலவே குருவும்.

ஶிவவித்யாகுரோஸ்தஸ்மாத் பக்த்யா ச ஸத்ரு'ஶம் பலம் ஸர்வதேவமயோ தேவி ஸர்வஶக்திமயோ ஹி ஸஃ

அதனால், சிவன், அறிவு, குரு ஆகியோரிடம் பக்தி செலுத்தினால், அதற்கேற்ற பலன் கிடைக்கும். தேவியே, அவர் எல்லா தேவர்களையும், எல்லா சக்திகளையும் உள்ளடக்கியவர்.

ஸகுணோ நிர்குணோ வாபி தஸ்யாஜ்ஞாம் ஶிரஸா வஹேத் ஶ்ரேயோ ऽர்தீ யஸ்து குர்வாஜ்ஞாம் மநஸாபி ந லங்கயேத்

அவர் குணங்களுடன் இருந்தாலும், குணமில்லாதவராக இருந்தாலும், அவருடைய கட்டளையைத் தலையில் சுமக்க வேண்டும். நன்மை நாடுபவர், குருவின் கட்டளையை மனத்தாலும் மீறக் கூடாது.

குர்வாஜ்ஞாபாலகஃ ஸம்யக் ஜ்ஞாநஸம்பத்திமஶ்நுதே கச்சம்ஸ்திஷ்டந்ஸ்வபந் புஞ்ஜந் யத்யத்கர்ம ஸமாசரேத்

குருவின் கட்டளையை முறையாகக் கடைப்பிடிப்பவன், அறிவு என்ற செல்வத்தை அடைகிறான். போனாலும், நின்றாலும், தூங்கினாலும், உண்டாலும், எதைச் செய்தாலும்,

ஸமக்ஷம் யதி தத்ஸர்வம் கர்தவ்யம் குர்வநுஜ்ஞயா குரோர்தேவஸமக்ஷம் வா ந யதேஷ்டாஸநோ பவேத்

அவை அனைத்தும் குருவின் முன்னிலையில் அல்லது அனுமதியுடன் செய்யப்பட வேண்டும். குருவோடு அல்லது தேவனின் முன்னிலையில், விருப்பப்படி உட்காரக் கூடாது.

குருர்தேவோ யதஃ ஸாக்ஷாத் தத்க்ரு'ஹம் தேவமந்திரம் பாபிநா ச யதாஸம்காத் தத்பாபைஃ பதநம் பவேத்

குரு என்பவர் நேரடியாகத் தேவனே; அவருடைய வீடு கோயிலாகும். பாவிகளுடன் சேர்ந்தால், அவர்களது பாவத்தால் வீழ்ச்சி ஏற்படும்.

தத்வதாசார்யஸம்கேந தத்தர்மபலபாக்பவேத் யதைவ வஹ்நிஸம்பர்காந் மலம் த்யஜதி காஞ்சநம்

அதேபோல், ஆசாரியருடன் சேர்வதால், அவருடைய தர்மத்தின் பலனைப் பெறலாம்; எவ்வாறு தங்கம் நெருப்பைத் தொடும் போது அழுக்கை நீக்குகிறதோ, அவ்வாறே.

ததைவ குருஸம்பர்காத் பாபம் த்யஜதி மாநவஃ யதா வஹ்நிஸமீபஸ்தோ க்ரு'தகும்போ விலீயதே

அதேபோல், குருவின் அருகில் இருப்பதால் மனிதன் பாவங்களை விட்டு விடுகிறான்; அது எப்படியெனில், நெருப்புக்கருகில் வைத்த நெய்குடம் உருகுவது போல.

ததா பாபம் விலீயேத ஆசார்யஸ்ய ஸமீபதஃ யதா ப்ரஜ்வலிதோ வஹ்நிர் விஷ்டாம் காஷ்டம் ச நிர்தஹேத்

அவ்வாறே, ஆசானின் அருகில் பாவம் கரைந்து விடும்; அது எப்படியெனில், எரிகின்ற நெருப்பு பசும்பொத்தையும் மரத்தையும் எரிப்பது போல.

குருஸ்துஷ்டோ தஹத்யேவம் பாபம் தந்மந்த்ரதேஜஸா ப்ரஹ்மா ஹரிஸ் ததா ருத்ரோ தேவாஶ் ச முநயஸ் ததா

குரு மகிழ்ந்தால், அவர் தன் மந்திரத்தின் சக்தியால் பாவங்களை எரித்து விடுகிறார்; அதுபோல் பிரம்மா, ஹரி, ருத்ரன், தேவர்கள், முனிவர்கள் எல்லோரும் செய்கிறார்கள்.

குர்வந்த்யநுக்ரஹம் துஷ்டா குரௌ துஷ்டே ந ஸம்ஶயஃ கர்மணா மநஸா வாசா குரோஃ க்ரோதம் ந காரயேத்

குரு மகிழ்ந்தால், அவர்கள் அருள் வழங்குகிறார்கள்—இதில் சந்தேகம் இல்லை; செயலில், எண்ணத்தில், சொல்லிலும் குருவை கோபப்படுத்தக் கூடாது.

தஸ்ய க்ரோதேந தஹ்யந்தே ஆயுஃஶ்ரீஜ்ஞாநஸத்க்ரியாஃ தத்க்ரோதம் யே கரிஷ்யந்தி தேஷாம் யஜ்ஞாஶ் ச நிஷ்பலாஃ

அவரது கோபத்தால், ஒருவரின் ஆயுள், செல்வம், அறிவு, நற்காரியங்கள் எல்லாம் அழிகின்றன; அவரை கோபப்படுத்துவோரின் யாகங்கள் பயனில்லாமல் போகும்.

ஜபாந்யநியமாஶ்சைவ நாத்ர கார்யா விசாரணா குரோர்விருத்தம் யத்வாக்யம் ந வதேத்ஸர்வயத்நதஃ

இங்கு ஜபம், விரதம் ஆகியவை பயனில்லை; எந்த முயற்சியாலும் குருவுக்கு எதிராகச் சொல்லக் கூடாது.

வதேத் யதி மஹாமோஹாத் ரௌரவம் நரகம் வ்ரஜேத் சித்தேநைவ ச வித்தேந ததா வாசா ச ஸுவ்ரதாஃ

யாராவது பெரிய மயக்கத்தில் அப்படிச் சொன்னால், ரௌரவ நரகத்திற்கு போக வேண்டி வரும்; எனவே, நல்லவர்களே, மனம், பொருள், சொல் மூலமாக—

மித்யா ந காரயேத்தேவி க்ரியயா ச குரோஃ ஸதா துர்குணே க்யாபிதே தஸ்ய நைர்குண்யஶதபாக்பவேத்

தேவி, குருவிடம் பொய் செய்யக் கூடாது; அவருடைய குறைகளை எப்போதும் வெளிப்படுத்தக் கூடாது; அப்படி செய்தால், தன் நற்குணங்கள் நூறு மடங்கு குறைந்து விடும்.

குணே து க்யாபிதே தஸ்ய ஸார்வகுண்யபலம் பவேத் குரோர்ஹிதம் ப்ரியம் குர்யாத் ஆதிஷ்டோ வா ந வா ஸதா

ஆனால், குருவின் நற்குணங்களைப் புகழ்ந்தால், எல்லாக் குணங்களின் பலனும் கிடைக்கும்; குருவுக்குப் பயனும், மகிழ்ச்சியும் தரும் காரியங்களை எப்போதும் செய்ய வேண்டும், அவர் சொன்னாலும் இல்லையென்றாலும்.

அஸமக்ஷம் ஸமக்ஷம் வா குரோஃ கார்யம் ஸமாசரேத் குரோர்ஹிதம் ப்ரியம் குர்யாந் மநோவாக்காயகர்மபிஃ

குரு முன்னிலையில் இருந்தாலும், இல்லையென்றாலும், அவருடைய காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும்; மனம், சொல், உடல் மூலமாக குருவுக்குப் பயனும் மகிழ்ச்சியும் தர வேண்டும்.

குர்வந்பதத்யதோ கத்வா தத்ரைவ பரிவர்ததே தஸ்மாத்ஸ ஸர்வதோபாஸ்யோ வந்தநீயஶ் ச ஸர்வதா

இதற்கு மாறாக நடந்தால், கீழ்நிலைக்கு விழுந்து அங்கேயே சுழலும்; ஆகவே, குருவை எப்போதும் வழிபடவும், மதிக்கவும் வேண்டும்.

ஸமீபஸ்தோ ऽப்யநுஜ்ஞாப்ய வதேத்தத்விமுகோ குரும் ஏவமாசாரவாந் பக்தோ நித்யம் ஜபபராயணஃ

அருகில் இருந்தாலும், அனுமதி பெற்று மட்டுமே பேச வேண்டும்; குருவை விட்டு விலகாமல் நடக்க வேண்டும்; இப்படிச் செய்பவன், பக்தியுடன், எப்போதும் ஜபத்தில் ஈடுபடுவான்—

குருப்ரியகரோ மந்த்ரம் விநியோக்தும் ததோ ऽர்ஹதி விநியோகம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸித்தமந்த்ரப்ரயோஜநம்

குருவை மகிழ்விப்பவன் மந்திரத்தை பயன்படுத்தத் தகுதியானவனாகிறான்; இப்போது அந்த மந்திரத்தின் பயன்பாடும், சித்தமந்திரத்தின் பயனும் சொல்கிறேன்.

தௌர்பல்யம் யாதி தந்மந்த்ரம் விநியோகமஜாநதஃ யஸ்ய யேந வியுஞ்ஜீத கார்யேண து விஶேஷதஃ

பயன்பாடு தெரியாமல் இருந்தால் அந்த மந்திரம் பலவீனமாகி விடும்; ஒவ்வொரு மந்திரத்தையும் அதற்கான காரியத்திற்கு ஏற்ப பயன்படுத்த வேண்டும்.