லிங்கபுராணம்

ஆஸ்யேந ந பிபேத்தோயம் திஷ்டந்நஞ்ஜலிநாபி வா வாமஹஸ்தேந ஶய்யாயாம் ததைவாந்யம்கரேண வா

நேராக வாயால் தண்ணீர் குடிக்கக் கூடாது; நின்றபடியே கையால் குடிக்கக் கூடாது; இடது கையால், படுக்கையில் படுத்தபடியே, அல்லது வேறு உறுப்பால் குடிக்கக் கூடாது.

விபீதகார்ககாரஞ்ஜஸ்நுஹிச்சாயாம் ந சாஶ்ரயேத் ஸ்தம்பதீபமநுஷ்யாணாம் அந்யேஷாம் ப்ராணிநாம் ததா

விபீதக, அர்க்க, காரஞ்ச, ஸ்னுஹி மரங்களின் நிழலில், தூண்கள், விளக்குகள், மனிதர்கள் மற்றும் பிற உயிரினங்களின் அருகிலும் தங்கக் கூடாது.

ஏகோ ந கச்சேதத்வாநம் பாஹுப்யாம் நோத்தரேந்நதீம் நாவரோஹேத கூபாதிம் நாரோஹேதுச்சபாதபாந்

ஒருவராகவே சாலையில் செல்லக் கூடாது; கைகளால் ஆற்றை கடந்துவிடக் கூடாது; கிணறு போன்ற இடங்களில் இறங்கக் கூடாது; உயரமான மரங்களில் ஏறக் கூடாது.

ஸூர்யாக்நிஜலதேவாநாம் குரூணாம் விமுகஃ ஶுபே ந குர்யாதிஹ கார்யாணி ஜபகர்ம ஶுபாநி வா

சூரியன், அக்னி, நீர், தேவர்கள், ஆசான்கள் ஆகியோருக்கு எதிராக முகம் திருப்பி நன்மை தரும் செயல்கள், ஜபம், பூஜை போன்றவற்றை செய்யக் கூடாது.

அக்நௌ ந தாபயேத்பாதௌ ஹஸ்தம் பத்ப்யாம் ந ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத் அக்நேர்நோச்ச்ரயம் ஆஸீத நாக்நௌ கிம்சிந் மலம் த்யஜேத்

அக்னியில் கால்களை சூட விடக் கூடாது; கால்களாலும் கையாலும் அக்னியைத் தொடக் கூடாது; அக்னியைவிட உயரமாக அமரக் கூடாது; அக்னியில் எதுவும் அசுத்தம் போடக் கூடாது.

ந ஜலம் தாடயேத்பத்ப்யாம் நாம்பஸ்யங்கமலம் த்யஜேத் மலம் ப்ரக்ஷாலயேத் தீரே ப்ரக்ஷால்ய ஸ்நாநமாசரேத்

தண்ணீரை காலால் அடிக்கக் கூடாது; உடல் அசுத்தங்களை நீரில் போடக் கூடாது; கரையில் அசுத்தங்களை சுத்தம் செய்து, பிறகு குளிக்க வேண்டும்.

நகாக்ரகேஶநிர்தூதஸ்நாநவஸ்த்ரகடோதகம் அஶ்ரீகரம் மநுஷ்யாணாம் அஶுத்தம் ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத்யதி

நகங்கள், முடி, குளித்த பின், பயன்படுத்திய vasthiram, பாத்திரம் ஆகியவற்றால் தொடப்பட்ட தண்ணீர் மனிதர்களுக்கு நல்லதல்ல; அதைத் தொட்டால் தூய்மை இல்லை.

அஜாஶ்வாநகுரோஷ்ட்ராணாம் மார்ஜநாத் துஷரேணுகாந் ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத் யதி மூடாத்மா ஶ்ரியம் ஹந்தி ஹரேரபி

மயங்கிய மனம் கொண்டவன், ஆடு, குதிரை, ஒற்றைக் குருடன், ஒட்டகம் ஆகியவற்றின் தூசி அல்லது துவையல் தொட்டால்—even ஹரியால் வழங்கப்பட்ட செல்வமும்—தன்னுடைய செல்வத்தை இழக்கிறான்.

மார்ஜாரஶ் ச க்ரு'ஹே யஸ்ய ஸோ ऽப்யந்த்யஜஸமோ நரஃ போஜயேத்யஸ்து விப்ரேந்த்ராந் மார்ஜாரஸம்நிதௌ யதி

யாருடைய வீட்டில் பூனை இருக்கிறதோ, அவன் ஒரு அசுத்தனுடன் சமமானவன்; அந்த பூனை அருகில் இருக்கும்போது யாராவது மதிப்பிற்குரிய பிராமணர்களை உண்ணச் செய்தால்,

தச்சாண்டாலஸமம் ஜ்ஞேயம் நாத்ர கார்யா விசாரணா ஸ்பிக்வாதம் ஶூர்பவாதம் ச வாதம் ப்ராணமுகாநிலம்

அது அசுத்தனுக்கு உணவு அளிப்பதைப் போலவே ஆகும்; இதில் சந்தேகம் வேண்டாம். இடுப்பிலிருந்து வரும் காற்று, சூர்ப்பம் வீசும் காற்று, வாயிலிருந்து வரும் மூச்சு,

ஸுக்ரு'தாநி ஹரந்த்யேதே ஸம்ஸ்ப்ரு'ஷ்டாஃ புருஷஸ்ய து உஷ்ணீஷீ கஞ்சுகீ நக்நோ முக்தகேஶோ மலாவ்ரு'தஃ

இவை யாரையும் தொடும்போது, அவருடைய புண்ணியங்களை அழிக்கின்றன. அதுபோல், தலையில் துணி கட்டியவன், மேலங்கி அணிந்தவன், நிர்வாணம், முடி அவிழ்ந்தவன், அழுக்கு பூண்டவன்,

அபவித்ரகரோ ऽஶுத்தஃ ப்ரலபந்ந ஜபேத் க்வசித் க்ரோதோ மதஃ க்ஷுதா தந்த்ரா நிஷ்டீவநவிஜ்ரு'ம்பணே

அசுத்தமான செயல் செய்பவன், தூய்மை இல்லாதவன், அர்த்தமில்லாமல் பேசுபவன், கோபம், மதம், பசி, தூக்கம், துப்புதல், அமிழ்தல் ஆகிய நிலையில் ஜபம் செய்வோன்,

ஶ்வநீசதர்ஶநம் நித்ரா ப்ரலாபாஸ்தே ஜபத்விஷஃ ஏதேஷாம் ஸம்பவே வாபி குர்யாத்ஸூர்யாதிதர்ஶநம்

நாய் சாப்பிடுவதைப் பார்க்கும் போது, தூங்கும் போது, அர்த்தமில்லாமல் பேசும் போது—இவர்கள் எல்லாம் ஜபத்திற்கு விரோதிகள். இவற்றில் ஏதேனும் நிகழ்ந்தால், சூரியனை அல்லது பிற ஒளிவளங்களைப் பார்வையிட வேண்டும்.

ஆசம்ய வா ஜபேச்சேஷம் க்ரு'த்வா வா ப்ராணஸம்யமம் ஸூர்யோ ऽக்நிஶ்சந்த்ரமாஶ்சைவ க்ரஹநக்ஷத்ரதாரகாஃ

அல்லது, தண்ணீர் அருந்தி, மீதியை ஜபிக்கலாம்; அல்லது மூச்சை ஒழுங்குபடுத்தலாம். சூரியன், அக்கினி, சந்திரன், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள், விண்மீன்கள்—

ஏதே ஜ்யோதீம்ஷி ப்ரோக்தாநி வித்வத்பிர் ப்ராஹ்மணைஸ் ததா ப்ரஸார்ய பாதௌ ந ஜபேத் குக்குடாஸந ஏவ ச

இவை அனைத்தும் பண்டித பிராமணர்களால் ஒளிவளங்கள் எனப் புகழப்படுகின்றன. கால்களை நீட்டி அல்லது கோழி போல் உட்கார்ந்து ஜபம் செய்யக் கூடாது.

அநாஸநஃ ஶயாநோ வா ரத்யாயாம் ஶூத்ரஸந்நிதௌ ரக்தபூம்யாம் ச கட்வாயாம் ந ஜபேஜ்ஜாபகஸ் ததா

இருக்காமல், படுத்து, தெருவில், சூத்திரன் அருகில், இரத்தம் படிந்த நிலத்தில், படுக்கையில்—இவற்றில் எதிலும் ஜபம் செய்யக் கூடாது.

ஆஸநஸ்தோ ஜபேத்ஸம்யக் மந்த்ரார்தகதமாநஸஃ கௌஶேயம் வ்யாக்ரசர்மம் வா சைலம் தௌலமதாபி வா

நன்றாக உட்கார்ந்து, மந்திரத்தின் பொருளில் மனதை நிலைநிறுத்தி ஜபிக்க வேண்டும். பட்டு, புலி தோல், துணி, பருத்தி,

தாரவம் தாலபர்ணம் வா ஆஸநம் பரிகல்பயேத் த்ரிஸம்த்யம் து குரோஃ பூஜா கர்தவ்யா ஹிதமிச்சதா

மரத்திலோ, பனை இலைவிலோ செய்யப்பட்ட ஆசனமும் அமையலாம். நன்மை விரும்புபவர், தினம் மூன்று வேளைகளிலும் குருவை வழிபட வேண்டும்.

யோ குருஃ ஸ ஶிவஃ ப்ரோக்தோ யஃ ஶிவஃ ஸ குருஃ ஸ்ம்ரு'தஃ யதா ஶிவஸ் ததா வித்யா யதா வித்யா ததா குருஃ

குரு என்பவர் சிவனே என்று கூறப்படுகிறது; சிவன் என்பவரே குரு என்றும் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது. சிவன் போலவே அறிவும், அறிவைப் போலவே குருவும்.

ஶிவவித்யாகுரோஸ்தஸ்மாத் பக்த்யா ச ஸத்ரு'ஶம் பலம் ஸர்வதேவமயோ தேவி ஸர்வஶக்திமயோ ஹி ஸஃ

அதனால், சிவன், அறிவு, குரு ஆகியோரிடம் பக்தி செலுத்தினால், அதற்கேற்ற பலன் கிடைக்கும். தேவியே, அவர் எல்லா தேவர்களையும், எல்லா சக்திகளையும் உள்ளடக்கியவர்.

ஸகுணோ நிர்குணோ வாபி தஸ்யாஜ்ஞாம் ஶிரஸா வஹேத் ஶ்ரேயோ ऽர்தீ யஸ்து குர்வாஜ்ஞாம் மநஸாபி ந லங்கயேத்

அவர் குணங்களுடன் இருந்தாலும், குணமில்லாதவராக இருந்தாலும், அவருடைய கட்டளையைத் தலையில் சுமக்க வேண்டும். நன்மை நாடுபவர், குருவின் கட்டளையை மனத்தாலும் மீறக் கூடாது.

குர்வாஜ்ஞாபாலகஃ ஸம்யக் ஜ்ஞாநஸம்பத்திமஶ்நுதே கச்சம்ஸ்திஷ்டந்ஸ்வபந் புஞ்ஜந் யத்யத்கர்ம ஸமாசரேத்

குருவின் கட்டளையை முறையாகக் கடைப்பிடிப்பவன், அறிவு என்ற செல்வத்தை அடைகிறான். போனாலும், நின்றாலும், தூங்கினாலும், உண்டாலும், எதைச் செய்தாலும்,

ஸமக்ஷம் யதி தத்ஸர்வம் கர்தவ்யம் குர்வநுஜ்ஞயா குரோர்தேவஸமக்ஷம் வா ந யதேஷ்டாஸநோ பவேத்

அவை அனைத்தும் குருவின் முன்னிலையில் அல்லது அனுமதியுடன் செய்யப்பட வேண்டும். குருவோடு அல்லது தேவனின் முன்னிலையில், விருப்பப்படி உட்காரக் கூடாது.

குருர்தேவோ யதஃ ஸாக்ஷாத் தத்க்ரு'ஹம் தேவமந்திரம் பாபிநா ச யதாஸம்காத் தத்பாபைஃ பதநம் பவேத்

குரு என்பவர் நேரடியாகத் தேவனே; அவருடைய வீடு கோயிலாகும். பாவிகளுடன் சேர்ந்தால், அவர்களது பாவத்தால் வீழ்ச்சி ஏற்படும்.

தத்வதாசார்யஸம்கேந தத்தர்மபலபாக்பவேத் யதைவ வஹ்நிஸம்பர்காந் மலம் த்யஜதி காஞ்சநம்

அதேபோல், ஆசாரியருடன் சேர்வதால், அவருடைய தர்மத்தின் பலனைப் பெறலாம்; எவ்வாறு தங்கம் நெருப்பைத் தொடும் போது அழுக்கை நீக்குகிறதோ, அவ்வாறே.

ததைவ குருஸம்பர்காத் பாபம் த்யஜதி மாநவஃ யதா வஹ்நிஸமீபஸ்தோ க்ரு'தகும்போ விலீயதே

அதேபோல், குருவின் அருகில் இருப்பதால் மனிதன் பாவங்களை விட்டு விடுகிறான்; அது எப்படியெனில், நெருப்புக்கருகில் வைத்த நெய்குடம் உருகுவது போல.

ததா பாபம் விலீயேத ஆசார்யஸ்ய ஸமீபதஃ யதா ப்ரஜ்வலிதோ வஹ்நிர் விஷ்டாம் காஷ்டம் ச நிர்தஹேத்

அவ்வாறே, ஆசானின் அருகில் பாவம் கரைந்து விடும்; அது எப்படியெனில், எரிகின்ற நெருப்பு பசும்பொத்தையும் மரத்தையும் எரிப்பது போல.

குருஸ்துஷ்டோ தஹத்யேவம் பாபம் தந்மந்த்ரதேஜஸா ப்ரஹ்மா ஹரிஸ் ததா ருத்ரோ தேவாஶ் ச முநயஸ் ததா

குரு மகிழ்ந்தால், அவர் தன் மந்திரத்தின் சக்தியால் பாவங்களை எரித்து விடுகிறார்; அதுபோல் பிரம்மா, ஹரி, ருத்ரன், தேவர்கள், முனிவர்கள் எல்லோரும் செய்கிறார்கள்.

குர்வந்த்யநுக்ரஹம் துஷ்டா குரௌ துஷ்டே ந ஸம்ஶயஃ கர்மணா மநஸா வாசா குரோஃ க்ரோதம் ந காரயேத்

குரு மகிழ்ந்தால், அவர்கள் அருள் வழங்குகிறார்கள்—இதில் சந்தேகம் இல்லை; செயலில், எண்ணத்தில், சொல்லிலும் குருவை கோபப்படுத்தக் கூடாது.