லிங்கபுராணம்

க்ரு'ஹே ஜபஃ ஸமம் வித்யாத் கோஷ்டே ஶதகுணம் பவேத் நத்யாம் ஶதஸஹஸ்ரம் து அநந்தஃ ஶிவஸந்நிதௌ

வீட்டில் ஜபம் செய்வது சமமாகும்; மாட்டுத் தொட்டியில் நூறு மடங்கு பலன்; நதிக்கரையில் நூறு ஆயிரம் மடங்கு; சிவபெருமானின் சன்னிதியில் அளவிட முடியாத பலன் கிடைக்கும்.

ஸமுத்ரதீரே தேவஹ்ரதே கிரௌ தேவாலயேஷு ச புண்யாஶ்ரமேஷு ஸர்வேஷு ஜபஃ கோடிகுணோ பவேத்

கடற்கரையில், தீர்த்தக் குளத்தில், மலை மீது, கோவில்களில், எல்லா புனித ஆசிரமங்களிலும் ஜபம் செய்வதால் கோடி மடங்கு நன்மை கிடைக்கும்.

ஶிவஸ்ய ஸம்நிதாநே ச ஸூர்யஸ்யாக்ரே குரோரபி தீபஸ்ய கோர்ஜலஸ்யாபி ஜபகர்ம ப்ரஶஸ்யதே

சிவபெருமானின் சன்னிதியில், சூரியன் முன்னிலையில், குருவின் முன்னிலையில், விளக்கு, பசு, நீர் ஆகியவற்றின் முன்னிலையில் ஜபம் செய்வது மிகவும் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.

அங்குலீஜபஸம்க்யாநம் ஏகமேகம் ஶுபாநநே ரேகைரஷ்டகுணம் ப்ரோக்தம் புத்ரஜீவபலைர் தஶ

விரல்களில் எண்ணி ஜபம் செய்வது ஒவ்வொன்றும் ஒன்று என்று கருதப்படுகிறது; விரல் கோடுகளில் எண்ணினால் அது எட்டு மடங்கு; புத்ரஜீவ பழங்களில் எண்ணினால் பத்து மடங்கு பலன் தரும்.

ஶதம் வை ஶங்கமணிபிஃ ப்ரவாலைஶ் ச ஸஹஸ்ரகம் ஸ்பாடிகைர் தஶஸாஹஸ்ரம் மௌக்திகைர்லக்ஷமுச்யதே

சங்கு அல்லது மாணிக்கம் கொண்டு எண்ணினால் நூறு; பவழம் கொண்டு எண்ணினால் ஆயிரம்; ச்படிகம் கொண்டு எண்ணினால் பத்து ஆயிரம்; முத்து கொண்டு எண்ணினால் ஒரு இலட்சம் என்று கூறப்படுகிறது.

பத்மாக்ஷைர்தஶலக்ஷம் து ஸௌவர்ணைஃ கோடிருச்யதே குஶக்ரந்த்யா ச ருத்ராக்ஷைர் அநந்தகுணமுச்யதே

தாமரை விதைகள் கொண்டு எண்ணினால் பத்து இலட்சம்; தங்கம் கொண்டு எண்ணினால் கோடி; குசகட்டிகள் அல்லது ருத்ராட்சம் கொண்டு எண்ணினால் அளவிட முடியாத பலன் தரும்.

பஞ்சவிம்ஶதி மோக்ஷார்தம் ஸப்தவிம்ஶதி பௌஷ்டிகம் த்ரிம்ஶச்ச தநஸம்பத்த்யை பஞ்சாஶச்சாபிசாரிகம்

இருபத்தைந்து முறை ஜபம் செய்தால் விடுதலை கிடைக்கும்; இருபத்தேழு முறை உடல் வலிமை பெறும்; முப்பது முறை செல்வம் பெருகும்; ஐம்பது முறை அபிச்சார காரியங்களுக்கு உகந்தது.

தத்பூர்வாபிமுகம் வஶ்யம் தக்ஷிணம் சாபிசாரிகம் பஶ்சிமம் தநதம் வித்யாத் உத்தரம் ஶாந்திகம் பவேத்

கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்தால் வசீகரம்; தெற்கு நோக்கி அமர்ந்தால் அபிச்சாரம்; மேற்கு நோக்கி அமர்ந்தால் செல்வம் கிடைக்கும்; வடக்கு நோக்கி அமர்ந்தால் சாந்தி கிடைக்கும்.

அங்குஷ்டம் மோக்ஷதம் வித்யாத் தர்ஜநீ ஶத்ருநாஶநீ மத்யமா தநதா ஶாந்திம் கரோத்யேஷா ஹ்ய் அநாமிகா

அடுதலை விடுதலை தரும்; காட்டுவிரல் சத்ருக்களை அழிக்கும்; நடுவிரல் செல்வம் தரும்; நாமமிகை விரல் சாந்தி அளிக்கும்.

கநிஷ்டா ரக்ஷணீயா ஸா ஜபகர்மணி ஶோபநே அங்குஷ்டேந ஜபேஜ்ஜப்யம் அந்யைரங்குலிபிஃ ஸஹ

கனி விரலை ஜபத்தின் போது பாதுகாக்க வேண்டும், அழகியவளே; ஜபம் செய்யும் போது, அடுதலை மற்ற விரல்களுடன் சேர்த்து ஜபிக்க வேண்டும்.

அங்குஷ்டேந விநா கர்ம க்ரு'தம் ததபலம் யதஃ ஶ்ரு'ணுஷ்வ ஸர்வயஜ்ஞேப்யோ ஜபயஜ்ஞோ விஶிஷ்யதே

அடுதலை இல்லாமல் செய்யப்படும் செயல் பலனளிக்காது; ஆகவே கேள்: எல்லா யாகங்களிலும் ஜபயாகம் சிறந்தது.

ஹிம்ஸயா தே ப்ரவர்தந்தே ஜபயஜ்ஞோ ந ஹிம்ஸயா யாவந்தஃ கர்மயஜ்ஞாஃ ஸ்யுஃ ப்ரதாநாநி தபாம்ஸி ச

அருள்மொழி உச்சரிப்பால் செய்யும் யாகங்கள் எவ்விதம் வன்முறையுமின்றி நடைபெறும்; வன்முறை உள்ளவை உண்மையான அருள்மொழி யாகமல்ல. எல்லா கர்ம யாகங்களும், தானங்களும், தவங்களும் கூட,

ஸர்வே தே ஜபயஜ்ஞஸ்ய கலாம் நார்ஹந்தி ஷோடஶீம் மாஹாத்ம்யம் வாசிகஸ்யைவ ஜபயஜ்ஞஸ்ய கீர்திதம்

அவை எல்லாம் அருள்மொழி உச்சரிப்பு யாகத்தின் பதினாறாவது பங்குக்கும் சமம் ஆக முடியாது. வாயால் செய்யும் அருள்மொழி யாகத்தின் மகிமை இங்கு கூறப்பட்டது.

தஸ்மாச்சதகுணோபாம்ஶுஃ ஸஹஸ்ரோ மாநஸஃ ஸ்ம்ரு'தஃ யத் உச்சநீசஸ்வரிதைஃ ஶப்தைஃ ஸ்பஷ்டபதாக்ஷரைஃ

ஆகவே, மெதுவாக உதடுகள் அசைந்து செய்யும் ஜபம் நூறு மடங்கு சிறந்தது என்று கூறப்படுகிறது; மனதில் மட்டும் செய்யும் ஜபம் ஆயிரம் மடங்கு சிறந்தது; வாயால், உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும், தெளிவாக சொல்லும் ஜபத்தை விட.

மந்த்ரமுச்சாரயேத்வாசா ஜபயஜ்ஞஃ ஸ வாசிகஃ ஶநைருச்சாரயேந்மந்த்ரம் ஈஷத் ஓஷ்டௌ து சாலயேத்

மந்திரத்தை வெளிப்படையாக வாயால் உச்சரிப்பது வாயால் செய்யும் ஜபம் எனப்படுகிறது; மந்திரத்தை மெதுவாக, சிறிது உதடுகளை அசைத்து உச்சரிக்க வேண்டும்.

கிம்சித் கர்ணாந்தரம் வித்யாத் உபாம்ஶுஃ ஸ ஜபஃ ஸ்ம்ரு'தஃ தியா யதக்ஷரஶ்ரேண்யா வர்ணாத்வர்ணம் பதாத்பதம்

சிறிது மட்டும் தான் சொல்பவர் காதில் கேட்கும்போது, அது மெளன ஜபம் என அழைக்கப்படுகிறது. மனதில் ஒவ்வொரு எழுத்தையும், எழுத்து எழுத்தாக, சொல்லை சொல்லாக எண்ணும்போது—

ஶப்தார்தம் சிந்தயேத்பூயஃ ஸ தூக்தோ மாநஸோ ஜபஃ த்ரயாணாம் ஜபயஜ்ஞாநாம் ஶ்ரேயாந் ஸ்யாதுத்தரோத்தரஃ

—சொல்லின் பொருளை மீண்டும் மீண்டும் சிந்திக்கும்போது, அது மனசுக்குள் செய்யும் ஜபம் எனப்படுகிறது. இந்த மூன்று வகை ஜபங்களில், ஒவ்வொன்றும் அடுத்ததைவிட சிறந்ததாகும்.

பவேத்யஜ்ஞவிஶேஷேண வைஶிஷ்ட்யம் தத்பலஸ்ய ச ஜபேந தேவதா நித்யம் ஸ்தூயமாநா ப்ரஸீததி

ஒவ்வொரு வகை யாகத்திலும் தனித்தன்மையும் பலனும் உண்டு; ஜபம் மூலம் தெய்வம் எப்போதும் புகழப்பட்டு மகிழ்ச்சி அடைகிறது.

ப்ரஸந்நா விபுலாந் போகாந் தத்யாந்முக்திம் ச ஶாஶ்வதீம் யக்ஷரக்ஷஃபிஶாசாஶ் ச க்ரஹாஃ ஸர்வே ச பீஷணாஃ ஜாபிநம் நோபஸர்பந்தி பயபீதாஃ ஸமந்ததஃ

தெய்வம் மகிழ்ந்தால், பெரும் இன்பங்களையும் நிலையான விடுதலையையும் அருளும். யக்ஷர்கள், ராட்சதர்கள், பிசாசுகள், மற்ற பயங்கர ஆவிகள்—allும், ஜபம் செய்யும் ஒருவரை எல்லாத் திசையிலும் பயந்து அணுக மாட்டார்கள்.

ஜபேந போகாந் ஜயதே ச ம்ரு'த்யும் ஜபேந ஸித்திம் லபதே ச முக்திம்

ஜபம் மூலம் இன்பங்களை வெல்லலாம், மரணத்தையும் வெல்லலாம்; ஜபம் மூலம் சித்தியும், விடுதலையும் பெறலாம்.

ஏவம் லப்த்வா ஶிவம் ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாத்வா ஜபவிதிக்ரமம்

இவ்வாறு சிவஞானத்தைப் பெற்று, ஜபத்தின் முறையை அறிந்து,

ஸதாசாரீ ஜபந்நித்யம் த்யாயந் பத்ரம் ஸமஶ்நுதே ஸதாசாரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸம்யக்தர்மஸ்ய ஸாதநம்

நல்ல நடத்தை உடையவன் எப்போதும் ஜபம் செய்து, தியானித்து, நல்வாழ்க்கையை அடைவான். நல்ல நடத்தை என்பது உண்மையான தர்மத்தை அடைய வழி என்பதை இப்போது விரிவாகக் கூறுகிறேன்.

யஸ்மாதாசாரஹீநஸ்ய ஸாதநம் நிஷ்பலம் பவேத் ஆசாரஃ பரமோ தர்ம ஆசாரஃ பரமம் தபஃ

நல்ல நடத்தை இல்லாதவருக்கு எந்த சாதனையும் பயனளிக்காது. நல்ல நடத்தை உயர்ந்த தர்மம்; நல்ல நடத்தை உயர்ந்த தவம்.

ஆசாரஃ பரமா வித்யா ஆசாரஃ பரமா கதிஃ ஸதாசாரவதாம் பும்ஸாம் ஸர்வத்ராப்யபயம் பவேத்

நல்ல நடத்தை உயர்ந்த அறிவு; நல்ல நடத்தை உயர்ந்த பாதை. நல்ல நடத்தை உடையவர்களுக்கு எங்கும் அச்சமில்லை.

தத்வதாசாரஹீநாநாம் ஸர்வத்ரைவ பயம் பவேத் ஸதாசாரேண தேவத்வம் ரு'ஷித்வம் ச வராநநே

ஆனால் நல்ல நடத்தை இல்லாதவர்களுக்கு எங்கும் அச்சம் உண்டாகும். நல்ல நடத்தை மூலம் தெய்வத்தன்மையும் முனிவர்தன்மையும் பெறலாம், அழகானவளே.

உபயாந்தி குயோநித்வம் தத்வத் ஆசாரலங்கநாத் ஆசாரஹீநஃ புருஷோ லோகே பவதி நிந்திதஃ

நல்ல நடத்தை மீறினால், தீய பிறவியை அடைவார்கள்; நல்ல நடத்தை இல்லாத மனிதர் உலகில் பழிக்கப்பட்டவராக இருப்பார்.

தஸ்மாத்ஸம்ஸித்திமந்விச்சந் ஸம்யகாசாரவாந் பவேத் துர்வ்ரு'த்தஃ ஶுத்திபூயிஷ்டஃ பாபீயாந் ஜ்ஞாநதூஷகஃ

ஆகவே, முழுமையை நாடுபவன் சரியான நடத்தை உடையவனாக இருக்க வேண்டும். தீயவர்களோ வெளியிலே தூய்மை கொண்டாலும், அவர்கள் அதிக பாவிகளாகவும் அறிவை கெடுப்பவர்களாகவும் இருப்பார்கள்.

வர்ணாஶ்ரமவிதாநோக்தம் தர்மம் குர்வீத யத்நதஃ

வண்ணம் மற்றும் ஆசிரம விதிகளால் கூறப்பட்ட தர்மத்தை ஒருவன் முயற்சியுடன் செய்ய வேண்டும்.

யஸ்ய யத்விஹிதம் கர்ம தத்குர்வந்மத்ப்ரியஃ ஸதா ஸம்த்யோபாஸநஶீலஃ ஸ்யாத் ஸாயம் ப்ராதஃ ப்ரஸந்நதீஃ

ஒருவருக்கு எது விதிக்கப்பட்ட காரியம் எனில், அதைச் செய்வோன் எப்போதும் எனக்கு பிரியமானவன். அவன் மாலை, காலை நேரங்களில் மனம் தெளிவாக சந்த்யாவந்தனம் செய்ய வேண்டும்.