லிங்கபுராணம்

உச்சார்யோச்சாரயித்வா து ஆசார்யஃ ஸித்திதஃ ஸ்வயம் ஶிவம் சாஸ்து ஶுபம் சாஸ்து ஶோபநோ ऽஸ்து ப்ரியோ ऽஸ்த்விதி

அதை உச்சரித்தபின், ஆசாரியர் தானே, 'சிவன் இருக்கட்டும், சுபம் நிலவட்டும், அழகு பெருகட்டும், பாசம் நிலைத்திருக்கட்டும்' என்று ஆசீர்வதிப்பார்.

ஏவம் லப்த்வா பரம் மந்த்ரம் ஜ்ஞாநம் சைவ குரோஸ்ததஃ ஜபேந்நித்யம் ஸஸம்கல்பம் புரஶ்சரணமேவ ச

இவ்வாறு குருவிடம் இருந்து உயர்ந்த மந்திரமும் ஞானமும் பெற்றபின், தினமும் மனதுடன் ஜபித்து, உரிய முறைகளைச் செய்ய வேண்டும்.

யாவஜ்ஜீவம் ஜபேந்நித்யம் அஷ்டோத்தரஸஹஸ்ரகம் அநஶ்நம்ஸ்தத்பரோ பூத்வா ஸ யாதி பரமாம் கதிம்

உயிருள்ள வரை, தினமும் ஆயிரத்து எட்டு முறை ஜபித்து, உண்ணாமலும் முழு மனதுடன் இருந்தால், அவன் உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

ஜபேதக்ஷரலக்ஷம் வை சதுர்குணிதமாதராத் நக்தாஶீ ஸம்யமீ யஶ் ச பௌரஶ்சரணிகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

ஒருவர், நூறு ஆயிரம் எழுத்துக்களை அல்லது அதற்கு நான்கு மடங்கு அதிகமாகும் எண்ணிக்கையை பக்தியுடன், இரவு விரதம் மற்றும் மனக்கட்டுப்பாட்டுடன் ஜபித்தால், அவரை பூரச்சரண செய்பவர் என்று அழைக்கின்றனர்.

புரஶ்சரணஜாபீ வா அபி வா நித்யஜாபகஃ அசிராத்ஸித்திகாங்க்ஷீ து தயோரந்யதரோ பவேத்

பூரச்சரண ஜபம் செய்வோராக இருந்தாலும், அல்லது தினமும் ஜபம் செய்வோராக இருந்தாலும், இந்த இருவரில் யாராக இருந்தாலும் விரைவில் விரும்பிய Siddhi-யை அடைவார்கள்.

யஃ புரஶ்சரணம் க்ரு'த்வா நித்யஜாபீ பவேந்நரஃ தஸ்ய நாஸ்தி ஸமோ லோகே ஸ ஸித்தஃ ஸித்திதோ வஶீ

ஒருவர் பூரச்சரணத்தை முடித்து, தினமும் ஜபம் செய்வதாக ஆனால், இந்த உலகில் அவருக்கு சமமானவர் யாரும் இல்லை; அவர் Siddhi பெற்றவர், பிறருக்கும் Siddhi அளிப்பவர், தன்னை கட்டுப்படுத்தியவர் ஆவார்.

ஆஸநம் ருசிரம் பத்த்வா மௌநீ சைகாக்ரமாநஸஃ ப்ராங்முகோதங்முகோ வாபி ஜபேந்மந்த்ரமநுத்தமம்

அழகான இருக்கையை அமைத்து, மௌனமாக, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி அமர்ந்து, உயர்ந்த மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

ஆத்யாந்தயோர் ஜபஸ்யாபி குர்யாத்வை ப்ராணஸம்யமாந் ததா சாந்தே ஜபேத்பீஜம் ஶதமஷ்டோத்தரம் ஶுபம்

ஜபத்தின் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் மூச்சைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்; முடிவில், பீஜ மந்திரத்தை நூற்று எட்டு முறை ஜபிப்பது மிகவும் நன்மை தரும்.

சத்வாரிம்ஶத்ஸமாவ்ரு'த்தி ப்ராணாநாயம்ய ஸம்ஸ்மரேத் பஞ்சாக்ஷரஸ்ய மந்த்ரஸ்ய ப்ராணாயாம உதாஹ்ரு'தஃ

நாற்பது முறை மூச்சைக் கட்டுப்படுத்தி முடித்த பின்பு, ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை மனதில் நினைவுகூர வேண்டும்; இதுவே பிராணாயாமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ப்ராணாயாமாத்பவேத்க்ஷிப்ரம் ஸர்வபாபபரிக்ஷயஃ இந்த்ரியாணாம் வஶித்வம் ச தஸ்மாத்ப்ராணாம்ஶ் ச ஸம்யமேத்

பிராணாயாமம் செய்வதால் எல்லா பாவங்களும் விரைவில் அழிகின்றன; இந்திரியங்களை கட்டுப்படுத்தும் சக்தியும் கிடைக்கும்; ஆகவே, மூச்சை கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

க்ரு'ஹே ஜபஃ ஸமம் வித்யாத் கோஷ்டே ஶதகுணம் பவேத் நத்யாம் ஶதஸஹஸ்ரம் து அநந்தஃ ஶிவஸந்நிதௌ

வீட்டில் ஜபம் செய்வது சமமாகும்; மாட்டுத் தொட்டியில் நூறு மடங்கு பலன்; நதிக்கரையில் நூறு ஆயிரம் மடங்கு; சிவபெருமானின் சன்னிதியில் அளவிட முடியாத பலன் கிடைக்கும்.

ஸமுத்ரதீரே தேவஹ்ரதே கிரௌ தேவாலயேஷு ச புண்யாஶ்ரமேஷு ஸர்வேஷு ஜபஃ கோடிகுணோ பவேத்

கடற்கரையில், தீர்த்தக் குளத்தில், மலை மீது, கோவில்களில், எல்லா புனித ஆசிரமங்களிலும் ஜபம் செய்வதால் கோடி மடங்கு நன்மை கிடைக்கும்.

ஶிவஸ்ய ஸம்நிதாநே ச ஸூர்யஸ்யாக்ரே குரோரபி தீபஸ்ய கோர்ஜலஸ்யாபி ஜபகர்ம ப்ரஶஸ்யதே

சிவபெருமானின் சன்னிதியில், சூரியன் முன்னிலையில், குருவின் முன்னிலையில், விளக்கு, பசு, நீர் ஆகியவற்றின் முன்னிலையில் ஜபம் செய்வது மிகவும் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.

அங்குலீஜபஸம்க்யாநம் ஏகமேகம் ஶுபாநநே ரேகைரஷ்டகுணம் ப்ரோக்தம் புத்ரஜீவபலைர் தஶ

விரல்களில் எண்ணி ஜபம் செய்வது ஒவ்வொன்றும் ஒன்று என்று கருதப்படுகிறது; விரல் கோடுகளில் எண்ணினால் அது எட்டு மடங்கு; புத்ரஜீவ பழங்களில் எண்ணினால் பத்து மடங்கு பலன் தரும்.

ஶதம் வை ஶங்கமணிபிஃ ப்ரவாலைஶ் ச ஸஹஸ்ரகம் ஸ்பாடிகைர் தஶஸாஹஸ்ரம் மௌக்திகைர்லக்ஷமுச்யதே

சங்கு அல்லது மாணிக்கம் கொண்டு எண்ணினால் நூறு; பவழம் கொண்டு எண்ணினால் ஆயிரம்; ச்படிகம் கொண்டு எண்ணினால் பத்து ஆயிரம்; முத்து கொண்டு எண்ணினால் ஒரு இலட்சம் என்று கூறப்படுகிறது.

பத்மாக்ஷைர்தஶலக்ஷம் து ஸௌவர்ணைஃ கோடிருச்யதே குஶக்ரந்த்யா ச ருத்ராக்ஷைர் அநந்தகுணமுச்யதே

தாமரை விதைகள் கொண்டு எண்ணினால் பத்து இலட்சம்; தங்கம் கொண்டு எண்ணினால் கோடி; குசகட்டிகள் அல்லது ருத்ராட்சம் கொண்டு எண்ணினால் அளவிட முடியாத பலன் தரும்.

பஞ்சவிம்ஶதி மோக்ஷார்தம் ஸப்தவிம்ஶதி பௌஷ்டிகம் த்ரிம்ஶச்ச தநஸம்பத்த்யை பஞ்சாஶச்சாபிசாரிகம்

இருபத்தைந்து முறை ஜபம் செய்தால் விடுதலை கிடைக்கும்; இருபத்தேழு முறை உடல் வலிமை பெறும்; முப்பது முறை செல்வம் பெருகும்; ஐம்பது முறை அபிச்சார காரியங்களுக்கு உகந்தது.

தத்பூர்வாபிமுகம் வஶ்யம் தக்ஷிணம் சாபிசாரிகம் பஶ்சிமம் தநதம் வித்யாத் உத்தரம் ஶாந்திகம் பவேத்

கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்தால் வசீகரம்; தெற்கு நோக்கி அமர்ந்தால் அபிச்சாரம்; மேற்கு நோக்கி அமர்ந்தால் செல்வம் கிடைக்கும்; வடக்கு நோக்கி அமர்ந்தால் சாந்தி கிடைக்கும்.

அங்குஷ்டம் மோக்ஷதம் வித்யாத் தர்ஜநீ ஶத்ருநாஶநீ மத்யமா தநதா ஶாந்திம் கரோத்யேஷா ஹ்ய் அநாமிகா

அடுதலை விடுதலை தரும்; காட்டுவிரல் சத்ருக்களை அழிக்கும்; நடுவிரல் செல்வம் தரும்; நாமமிகை விரல் சாந்தி அளிக்கும்.

கநிஷ்டா ரக்ஷணீயா ஸா ஜபகர்மணி ஶோபநே அங்குஷ்டேந ஜபேஜ்ஜப்யம் அந்யைரங்குலிபிஃ ஸஹ

கனி விரலை ஜபத்தின் போது பாதுகாக்க வேண்டும், அழகியவளே; ஜபம் செய்யும் போது, அடுதலை மற்ற விரல்களுடன் சேர்த்து ஜபிக்க வேண்டும்.

அங்குஷ்டேந விநா கர்ம க்ரு'தம் ததபலம் யதஃ ஶ்ரு'ணுஷ்வ ஸர்வயஜ்ஞேப்யோ ஜபயஜ்ஞோ விஶிஷ்யதே

அடுதலை இல்லாமல் செய்யப்படும் செயல் பலனளிக்காது; ஆகவே கேள்: எல்லா யாகங்களிலும் ஜபயாகம் சிறந்தது.

ஹிம்ஸயா தே ப்ரவர்தந்தே ஜபயஜ்ஞோ ந ஹிம்ஸயா யாவந்தஃ கர்மயஜ்ஞாஃ ஸ்யுஃ ப்ரதாநாநி தபாம்ஸி ச

அருள்மொழி உச்சரிப்பால் செய்யும் யாகங்கள் எவ்விதம் வன்முறையுமின்றி நடைபெறும்; வன்முறை உள்ளவை உண்மையான அருள்மொழி யாகமல்ல. எல்லா கர்ம யாகங்களும், தானங்களும், தவங்களும் கூட,

ஸர்வே தே ஜபயஜ்ஞஸ்ய கலாம் நார்ஹந்தி ஷோடஶீம் மாஹாத்ம்யம் வாசிகஸ்யைவ ஜபயஜ்ஞஸ்ய கீர்திதம்

அவை எல்லாம் அருள்மொழி உச்சரிப்பு யாகத்தின் பதினாறாவது பங்குக்கும் சமம் ஆக முடியாது. வாயால் செய்யும் அருள்மொழி யாகத்தின் மகிமை இங்கு கூறப்பட்டது.

தஸ்மாச்சதகுணோபாம்ஶுஃ ஸஹஸ்ரோ மாநஸஃ ஸ்ம்ரு'தஃ யத் உச்சநீசஸ்வரிதைஃ ஶப்தைஃ ஸ்பஷ்டபதாக்ஷரைஃ

ஆகவே, மெதுவாக உதடுகள் அசைந்து செய்யும் ஜபம் நூறு மடங்கு சிறந்தது என்று கூறப்படுகிறது; மனதில் மட்டும் செய்யும் ஜபம் ஆயிரம் மடங்கு சிறந்தது; வாயால், உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும், தெளிவாக சொல்லும் ஜபத்தை விட.

மந்த்ரமுச்சாரயேத்வாசா ஜபயஜ்ஞஃ ஸ வாசிகஃ ஶநைருச்சாரயேந்மந்த்ரம் ஈஷத் ஓஷ்டௌ து சாலயேத்

மந்திரத்தை வெளிப்படையாக வாயால் உச்சரிப்பது வாயால் செய்யும் ஜபம் எனப்படுகிறது; மந்திரத்தை மெதுவாக, சிறிது உதடுகளை அசைத்து உச்சரிக்க வேண்டும்.

கிம்சித் கர்ணாந்தரம் வித்யாத் உபாம்ஶுஃ ஸ ஜபஃ ஸ்ம்ரு'தஃ தியா யதக்ஷரஶ்ரேண்யா வர்ணாத்வர்ணம் பதாத்பதம்

சிறிது மட்டும் தான் சொல்பவர் காதில் கேட்கும்போது, அது மெளன ஜபம் என அழைக்கப்படுகிறது. மனதில் ஒவ்வொரு எழுத்தையும், எழுத்து எழுத்தாக, சொல்லை சொல்லாக எண்ணும்போது—

ஶப்தார்தம் சிந்தயேத்பூயஃ ஸ தூக்தோ மாநஸோ ஜபஃ த்ரயாணாம் ஜபயஜ்ஞாநாம் ஶ்ரேயாந் ஸ்யாதுத்தரோத்தரஃ

—சொல்லின் பொருளை மீண்டும் மீண்டும் சிந்திக்கும்போது, அது மனசுக்குள் செய்யும் ஜபம் எனப்படுகிறது. இந்த மூன்று வகை ஜபங்களில், ஒவ்வொன்றும் அடுத்ததைவிட சிறந்ததாகும்.

பவேத்யஜ்ஞவிஶேஷேண வைஶிஷ்ட்யம் தத்பலஸ்ய ச ஜபேந தேவதா நித்யம் ஸ்தூயமாநா ப்ரஸீததி

ஒவ்வொரு வகை யாகத்திலும் தனித்தன்மையும் பலனும் உண்டு; ஜபம் மூலம் தெய்வம் எப்போதும் புகழப்பட்டு மகிழ்ச்சி அடைகிறது.

ப்ரஸந்நா விபுலாந் போகாந் தத்யாந்முக்திம் ச ஶாஶ்வதீம் யக்ஷரக்ஷஃபிஶாசாஶ் ச க்ரஹாஃ ஸர்வே ச பீஷணாஃ ஜாபிநம் நோபஸர்பந்தி பயபீதாஃ ஸமந்ததஃ

தெய்வம் மகிழ்ந்தால், பெரும் இன்பங்களையும் நிலையான விடுதலையையும் அருளும். யக்ஷர்கள், ராட்சதர்கள், பிசாசுகள், மற்ற பயங்கர ஆவிகள்—allும், ஜபம் செய்யும் ஒருவரை எல்லாத் திசையிலும் பயந்து அணுக மாட்டார்கள்.