லிங்கபுராணம்

ஆகாரோ நேத்ரமஸ்த்ரம் து யகாரஃ பரிகீர்திதஃ இத்தமங்காநி விந்யஸ்ய ததோ வை பந்தயேத்திஶஃ

'அ' கண், 'ய' ஆயுதம் என்று கூறப்படுகிறது; இவ்வாறு உறுப்புகளை நியாசம் செய்து, பின்பு திசைகளை பாதுகாப்பாக மூட வேண்டும்.

விக்நேஶோ மாதரோ துர்கா க்ஷேத்ரஜ்ஞோ தேவதா திஶஃ ஆக்நேயாதிஷு கோணேஷு சதுர்ஷ்வபி யதாக்ரமம்

விக்னேஸ்வரன், மாதர்கள், துர்கை, க்ஷேத்ரஜ்ஞன் மற்றும் திசைத் தெய்வங்கள் ஆகியோர், அக்னி முதலான நான்கு மூலைகளிலும் ஒழுங்காக இருக்க வேண்டும்.

அங்குஷ்டதர்ஜந்யக்ராப்யாம் ஸம்ஸ்தாப்ய ஸுமுகம் ஶுபம் ரக்ஷத்வமிதி சோக்த்வா து நமஸ்குர்யாத்ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்

அங்குஸ்தம் மற்றும் திருஞ்சியின் முனைகளால், நல்ல முகத்தை நிறுவி, 'பாதுகாப்பு!' என்று கூறி, ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனியாக வணங்க வேண்டும்.

கலே மத்யே ததாங்குஷ்டே தர்ஜந்யாத்யாங்குலீஷு ச அங்குஷ்டேந கரந்யாஸம் குர்யாதேவ விசக்ஷணஃ

கழுத்தின் நடுவிலும், அங்குஸ்தத்தில், திருஞ்சியில் மற்றும் மற்ற விரல்களிலும், அறிவுள்ளவர் அங்குஸ்தத்தால் கை நியாசம் செய்ய வேண்டும்.

ஏவம் ந்யாஸமிமம் ப்ரோக்தம் ஸர்வபாபஹரம் ஶுபம் ஸர்வஸித்திகரம் புண்யம் ஸர்வரக்ஷாகரம் ஶிவம்

இவ்வாறு கூறப்பட்ட இந்த நியாசம் அனைத்து பாவங்களையும் நீக்கி, நல்லதைத் தரும், எல்லா சாதனைகளையும் அளிக்கும், புண்ணியத்தைத் தரும், எல்லா பாதுகாப்பையும் வழங்கும், சிவமாகும்.

ந்யஸ்தே மந்த்ரே ऽத ஸுபகே ஶங்கரப்ரதிமோ பவேத் ஜந்மாந்தரக்ரு'தம் பாபம் அபி நஶ்யதி தத்க்ஷணாத்

மந்திரத்தை வைத்து அருள்பெற்றவளே, அந்நேரமே சிவபெருமானைப் போல் ஆகிறான்; பிறவிப் பாவங்கள் கூட உடனே அழிகின்றன.

ஏவம் விந்யஸ்ய மேதாவீ ஶுத்தகாயோ த்ரு'டவ்ரதஃ ஜபேத்பஞ்சாக்ஷரம் மந்த்ரம் லப்த்வாசார்யப்ரஸாததஃ

இவ்வாறு வைத்து, தூய உடலும் உறுதியான விரதமும் கொண்ட அறிவாளி, ஆசாரியரின் அருளால் அந்த ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

அதஃ பரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி மந்த்ரஸம்க்ரஹணம் ஶுபே யம் விநா நிஷ்பலம் நித்யம் யேந வா ஸபலம் பவேத்

இப்போது, நல்லவளே, மந்திரங்களின் தொகுப்பை நான் விளக்குகிறேன்; அது இல்லாமல் தினசரி சாதனை பயனில்லாது போகும், ஆனால் அதுடன் பயன் உண்டாகும்.

ஆஜ்ஞாஹீநம் க்ரியாஹீநம் ஶ்ரத்தாஹீநம் அமாநஸம் ஆஜ்ஞப்தம் தக்ஷிணாஹீநம் ஸதா ஜப்தம் ச நிஷ்பலம்

ஆணை இல்லாமல், செயல் இல்லாமல், நம்பிக்கை இல்லாமல், மனமில்லாமல், ஆசாரியர் உத்தரவு இல்லாமல், தானம் இல்லாமல், எப்போதும் ஜபிப்பது பயனில்லை.

ஆஜ்ஞாஸித்தம் க்ரியாஸித்தம் ஶ்ரத்தாஸித்தம் ஸுமாநஸம் ஏவம் ச தக்ஷிணாஸித்தம் மந்த்ரம் ஸித்தம் யதஸ்ததஃ

ஆணையோடு, முறையான செயலோடு, நம்பிக்கையோடு, நல்ல மனதோடு, தானத்தோடு செய்யப்பட்ட மந்திரம் எப்போதும் வெற்றி தரும்.

உபாகம்ய குரும் விப்ரம் மந்த்ரதத்த்வார்தவேதிநம் ஜ்ஞாநிநம் ஸத்குணோபேதம் த்யாநயோகபராயணம்

மந்திரத்தின் உண்மை அர்த்தத்தை அறிந்த, ஞானம் நிறைந்த, நல்ல குணங்கள் கொண்ட, தியானமும் யோகத்திலும் நிலைத்த ஆசாரியரான பிராமணரை அணுக வேண்டும்.

தோஷயேத்தம் ப்ரயத்நேந பாவஶுத்திஸமந்விதஃ வாசா ச மநஸா சைவ காயேந த்ரவிணேந ச

மனதின் தூய்மையோடு, முயற்சியுடன், வாக்கால், மனதால், உடலால், செல்வத்தாலும் அவரை மகிழ்விக்க வேண்டும்.

ஆசார்யம் பூஜயேச்சிஷ்யஃ ஸர்வதாதிப்ரயத்நதஃ ஹஸ்த்யஶ்வரதரத்நாநி க்ஷேத்ராணி ச க்ரு'ஹாணி ச

சிஷ்யன் எப்போதும் மிகுந்த முயற்சியுடன் ஆசாரியரை வழிபட வேண்டும்; யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், ரத்தினங்கள், நிலங்கள், வீடுகள் ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

பூஷணாநி ச வாஸாம்ஸி தாந்யாநி விவிதாநி ச ஏதாநி குரவே தத்யாத் பக்த்யா ச விபவே ஸதி

நகைகள், vasthiram, பலவகை தானியங்கள் ஆகியவற்றையும், வசதியுள்ளபோது, பக்தியுடன் குருவுக்கு கொடுக்க வேண்டும்.

வித்தஶாட்யம் ந குர்வீத யதீச்சேத்ஸித்திமாத்மநஃ பஶ்சாந்நிவேதயேத்தேவி ஆத்மாநம் ஸபரிச்சதம்

தன் முன்னேற்றம் வேண்டும் என்றால் செல்வத்தில் ஏமாற்றம் செய்யக்கூடாது; பின்னர், தேவியே, தன் உடலும் உடமைகளும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஸம்பூஜ்ய விதிவத் யதாஶக்தி த்வவஞ்சயந் ஆததீத குரோர்மந்த்ரம் ஜ்ஞாநம் சைவ க்ரமேண து

இவ்வாறு, தன்னால் முடிந்த அளவு, ஏமாற்றமில்லாமல் முறையாக வழிபட்டு, குருவிடம் இருந்து மந்திரத்தையும் ஞானத்தையும் ஒழுங்காக பெற வேண்டும்.

ஏவம் துஷ்டோ குருஃ ஶிஷ்யம் பூஜிதம் வத்ஸரோஷிதம் ஶுஶ்ரூஷும் அநஹங்காரம் உபவாஸக்ரு'ஶம் ஶுசிம்

இவ்வாறு, ஒரு வருடம் முழுவதும் வழிபாடு செய்து, சிஷ்யன் கவனமாக, பணிவுடன், விரதமிருந்து, தூய்மையுடன் இருப்பதை பார்த்து, குரு திருப்தியடைவார்.

ஸ்நாபயித்வா து ஶிஷ்யாய ப்ராஹ்மணாநபி பூஜ்ய ச ஸமுத்ரதீரே நத்யாம் ச கோஷ்டே தேவாலயே ऽபி வா

சிஷ்யனை குளிக்கவைத்து, பிராமணர்களை வழிபட்டு, கடற்கரையில், நதிக்கரையில், மாடுபண்ணையில், அல்லது கோவிலில் கூட இந்த நிகழ்வை நடத்த வேண்டும்.

ஶுசௌ தேஶே க்ரு'ஹே வாபி காலே ஸித்திகரே திதௌ நக்ஷத்ரே ஶுபயோகே ச ஸர்வதா தோஷவர்ஜிதே

தூய இடத்தில், வீட்டிலோ வேறு எங்கோ, சாதனைக்கு ஏற்ற நல்ல நாளிலும், நட்சத்திரத்திலும், சுபயோகத்திலும், எப்போதும் குறையில்லாமல் செய்ய வேண்டும்.

அநுக்ரு'ஹ்ய ததோ தத்யாச் சிவஜ்ஞாநம் அநுத்தமம் ஸ்வரேணோச்சாரயேத் ஸம்யக் ஏகாந்தே ऽபி ப்ரஸந்நதீஃ

அப்போது ஆசீர்வதித்து, சிவபெருமானின் உயர்ந்த ஞானத்தை தெளிவாகத் தன் குரலில் உச்சரித்து, தனிமையிலும் அமைதியான மனதுடன் கொடுக்க வேண்டும்.

உச்சார்யோச்சாரயித்வா து ஆசார்யஃ ஸித்திதஃ ஸ்வயம் ஶிவம் சாஸ்து ஶுபம் சாஸ்து ஶோபநோ ऽஸ்து ப்ரியோ ऽஸ்த்விதி

அதை உச்சரித்தபின், ஆசாரியர் தானே, 'சிவன் இருக்கட்டும், சுபம் நிலவட்டும், அழகு பெருகட்டும், பாசம் நிலைத்திருக்கட்டும்' என்று ஆசீர்வதிப்பார்.

ஏவம் லப்த்வா பரம் மந்த்ரம் ஜ்ஞாநம் சைவ குரோஸ்ததஃ ஜபேந்நித்யம் ஸஸம்கல்பம் புரஶ்சரணமேவ ச

இவ்வாறு குருவிடம் இருந்து உயர்ந்த மந்திரமும் ஞானமும் பெற்றபின், தினமும் மனதுடன் ஜபித்து, உரிய முறைகளைச் செய்ய வேண்டும்.

யாவஜ்ஜீவம் ஜபேந்நித்யம் அஷ்டோத்தரஸஹஸ்ரகம் அநஶ்நம்ஸ்தத்பரோ பூத்வா ஸ யாதி பரமாம் கதிம்

உயிருள்ள வரை, தினமும் ஆயிரத்து எட்டு முறை ஜபித்து, உண்ணாமலும் முழு மனதுடன் இருந்தால், அவன் உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

ஜபேதக்ஷரலக்ஷம் வை சதுர்குணிதமாதராத் நக்தாஶீ ஸம்யமீ யஶ் ச பௌரஶ்சரணிகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

ஒருவர், நூறு ஆயிரம் எழுத்துக்களை அல்லது அதற்கு நான்கு மடங்கு அதிகமாகும் எண்ணிக்கையை பக்தியுடன், இரவு விரதம் மற்றும் மனக்கட்டுப்பாட்டுடன் ஜபித்தால், அவரை பூரச்சரண செய்பவர் என்று அழைக்கின்றனர்.

புரஶ்சரணஜாபீ வா அபி வா நித்யஜாபகஃ அசிராத்ஸித்திகாங்க்ஷீ து தயோரந்யதரோ பவேத்

பூரச்சரண ஜபம் செய்வோராக இருந்தாலும், அல்லது தினமும் ஜபம் செய்வோராக இருந்தாலும், இந்த இருவரில் யாராக இருந்தாலும் விரைவில் விரும்பிய Siddhi-யை அடைவார்கள்.

யஃ புரஶ்சரணம் க்ரு'த்வா நித்யஜாபீ பவேந்நரஃ தஸ்ய நாஸ்தி ஸமோ லோகே ஸ ஸித்தஃ ஸித்திதோ வஶீ

ஒருவர் பூரச்சரணத்தை முடித்து, தினமும் ஜபம் செய்வதாக ஆனால், இந்த உலகில் அவருக்கு சமமானவர் யாரும் இல்லை; அவர் Siddhi பெற்றவர், பிறருக்கும் Siddhi அளிப்பவர், தன்னை கட்டுப்படுத்தியவர் ஆவார்.

ஆஸநம் ருசிரம் பத்த்வா மௌநீ சைகாக்ரமாநஸஃ ப்ராங்முகோதங்முகோ வாபி ஜபேந்மந்த்ரமநுத்தமம்

அழகான இருக்கையை அமைத்து, மௌனமாக, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி அமர்ந்து, உயர்ந்த மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

ஆத்யாந்தயோர் ஜபஸ்யாபி குர்யாத்வை ப்ராணஸம்யமாந் ததா சாந்தே ஜபேத்பீஜம் ஶதமஷ்டோத்தரம் ஶுபம்

ஜபத்தின் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் மூச்சைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்; முடிவில், பீஜ மந்திரத்தை நூற்று எட்டு முறை ஜபிப்பது மிகவும் நன்மை தரும்.

சத்வாரிம்ஶத்ஸமாவ்ரு'த்தி ப்ராணாநாயம்ய ஸம்ஸ்மரேத் பஞ்சாக்ஷரஸ்ய மந்த்ரஸ்ய ப்ராணாயாம உதாஹ்ரு'தஃ

நாற்பது முறை மூச்சைக் கட்டுப்படுத்தி முடித்த பின்பு, ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை மனதில் நினைவுகூர வேண்டும்; இதுவே பிராணாயாமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.