லிங்கபுராணம்

பஞ்சாக்ஷரஸ்ய மாஹாத்ம்யம் வர்ஷகோடிஶதைரபி ந ஶக்யம் கதிதும் தேவி தஸ்மாத் ஸம்க்ஷேபதஃ ஶ்ரு'ணு

ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் மகிமை, கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகள் இருந்தாலும் முழுமையாக விவரிக்க முடியாது, தேவி; ஆகவே, சுருக்கமாக கேள்.

ப்ரலயே ஸமநுப்ராப்தே நஷ்டே ஸ்தாவரஜங்கமே நஷ்டே தேவாஸுரே சைவ நஷ்டே சோரகராக்ஷஸே

பிரளயம் வந்தபோது, நிலையானதும் அசையும் அனைத்தும் அழிந்துவிடும்; தேவர்கள், அசுரர்கள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள் எல்லோரும் இல்லாமல் போகிறார்கள்.

ஸர்வம் ப்ரக்ரு'திமாபந்நம் த்வயா ப்ரலயமேஷ்யதி ஏகோ ऽஹம் ஸம்ஸ்திதோ தேவி ந த்விதீயோ ऽஸ்தி குத்ரசித்

அனைத்தும் ஆதிபொருளில் கலந்து, உன்னால் பிரளயத்தில் சேரும்; நான் மட்டும் நிலைத்திருக்கிறேன், தேவி — வேறு யாரும் எங்கும் இல்லை.

தஸ்மிந்வேதாஶ் ச ஶாஸ்த்ராணி மந்த்ரே பஞ்சாக்ஷரே ஸ்திதாஃ தே நாஶம் நைவ ஸம்ப்ராப்தா மச்சக்த்யா ஹ்யநுபாலிதாஃ

அந்த இடத்தில் வேதங்களும், எல்லா சாஸ்திரங்களும், ஐந்து எழுத்து மந்திரமும் நிலைத்திருக்கின்றன. என் சக்தியால் அவை ஒருபோதும் அழியவோ, கவனிக்கப்படாமலோ போகவில்லை.

அஹமேகோ த்விதாப்யாஸம் ப்ரக்ரு'த்யாத்மப்ரபேததஃ ஸ து நாராயணஃ ஶேதே தேவோ மாயாமயீம் தநும்

நான் ஒருவனாக இருந்தேன்; ஆனால் இயற்கையும் ஆத்மாவும் வேறுபட்டதால் இரண்டாகப் பிரிந்தேன். அந்த நாராயணன் மாயையால் உருவான உடலில் உறங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்.

ஆஸ்தாய யோகபர்யங்கஶயநே தோயமத்யகஃ தந்நாபிபங்கஜாஜ்ஜாதஃ பஞ்சவக்த்ரஃ பிதாமஹஃ

யோகாசனத்தில் நீருக்குள் படுத்திருக்கும் அவனது நாபியில் இருந்து மலர்ந்த தாமரையில் இருந்து ஐந்து முகங்களுடன் பிரம்மா பிறந்தார்.

ஸிஸ்ரு'க்ஷமாணோ லோகாந்வை த்ரீநஶக்தோ ऽஸஹாயவாந் தஶ ப்ரஹ்மா ஸஸர்ஜாதௌ மாநஸாநமிதௌஜஸஃ

உலகங்களை உருவாக்க விரும்பினாலும், தனியாகவும் துணையில்லாமலும் இருந்ததால் முடியவில்லை. ஆதியில் பிரம்மா, மிகுந்த சக்தியுடன் பத்து மனப்பிறப்புப் புத்திரர்களை உருவாக்கினார்.

தேஷாம் ஸ்ரு'ஷ்டிப்ரஸித்த்யர்தம் மாம் ப்ரோவாச பிதாமஹஃ மத்புத்ராணாம் மஹாதேவ ஶக்திம் தேஹி மஹேஶ்வர

அவர்களால் படைப்பு வெற்றிகொள்ள வேண்டும் என்று எண்ணி, பிரம்மா என்னை நோக்கி, 'மகாதேவா, என் புத்திரர்களுக்கு சக்தி அளி' என்று கேட்டார்.

இதி தேந ஸமாதிஷ்டஃ பஞ்சவக்த்ரதரோ ஹ்யஹம் பஞ்சாக்ஷராந்பஞ்சமுகைஃ ப்ரோக்தவாந் பத்மயோநயே

அப்படி அவர் ஆணையிட்டபோது, நான் ஐந்து முகங்களுடன், அந்த தாமரையில் பிறந்தவனுக்காக என் ஐந்து வாய்களாலும் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை உச்சரித்தேன்.

தாந்பஞ்சவதநைர்க்ரு'ஹ்ணந் ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ வாச்யவாசகபாவேந ஜ்ஞாதவாந்பரமேஶ்வரம்

அந்த ஐந்து முகங்களால் அந்த மந்திரத்தை ஏற்று, உலகுக்குத் தந்தையான பிரம்மா, பெயரும் பொருளும் ஒன்றாக இருப்பதை உணர்ந்து பரம ஈசனை அறிந்தார்.

வாச்யஃ பஞ்சாக்ஷரைர்தேவி ஶிவஸ்த்ரைலோக்யபூஜிதஃ வாசகஃ பரமோ மந்த்ரஸ் தஸ்ய பஞ்சாக்ஷரஃ ஸ்திதஃ

பரமேஸ்வரி, மூன்று உலகிலும் வணங்கப்படும் சிவன், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தால் குறிக்கப்படுகிறார்; அந்த உயர்ந்த மந்திரம் சிவனைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது, அந்த ஐந்து எழுத்து மந்திரம் சிவனில் நிலைத்திருக்கிறது.

ஜ்ஞாத்வா ப்ரயோகம் விதிநா ச ஸித்திம் லப்த்வா ததா பஞ்சமுகோ மஹாத்மா ப்ரோவாச புத்ரேஷு ஜகத்திதாய மந்த்ரம் மஹார்தம் கில பஞ்சவர்ணம்

அது எப்படி பயன்படுத்த வேண்டும் என்று முறையாக அறிந்து, அதனால் சித்தி பெற்ற ஐந்து முகங்களும் கொண்ட அந்த மகானுபாவன், உலக நலனுக்காக, தனது புத்திரர்களிடம் அந்தப் பெரிய ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை உண்மையில் மிகுந்த அர்த்தத்துடன் கூறினார்.

தே லப்த்வா மந்த்ரரத்நம் து ஸாக்ஷால்லோகபிதாமஹாத் தமாராதயிதும் தேவம் பராத்பரதரம் ஶிவம்

உலகுக்குத் தந்தையான பிரம்மாவிடம் நேரடியாக அந்த மந்திர ரத்தினத்தை பெற்ற பிறகு, அவர்கள் எல்லாம் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த சிவனை வழிபட விரைந்தனர்.

ததஸ்துதோஷ பகவாந் த்ரிமூர்தீநாம் பரஃ ஶிவஃ தத்தவாநகிலம் ஜ்ஞாநம் அணிமாதிகுணாஷ்டகம்

பின்னர், மூவரிலும் உயர்ந்த பகவான் சிவன் மகிழ்ந்து, அனைத்து அறிவையும், அணிமா முதலான எட்டு சிறப்புத் திறன்களையும் அளித்தார்.

தே ऽபி லப்த்வா வராந்விப்ராஸ் ததாராதநகாங்க்ஷிணஃ மேரோஸ்து ஶிகரே ரம்யே முஞ்ஜவாந்நாம பர்வதஃ

அந்த ஞானிகள், வரங்களை பெற்றும் மேலும் வழிபட விரும்பி, அழகான மேரு மலையின் உச்சியில் உள்ள முன்ஜவான் என்ற மலையில் தங்கினர்.

மத்ப்ரியஃ ஸததம் ஶ்ரீமாந் மத்பூதைஃ பரிரக்ஷிதஃ தஸ்யாப்யாஶே தபஸ்தீவ்ரம் லோகஸ்ரு'ஷ்டிஸமுத்ஸுகாஃ

எப்போதும் எனக்கு பிரியமானவர்களாகவும், மகிமைமிக்கவர்களாகவும், என் கணவரால் பாதுகாக்கப்பட்டவர்களாகவும், அந்த இடத்திற்கு அருகில், உலகங்களை உருவாக்க ஆவலுடன் கடும் தவம் செய்தார்கள்.

திவ்யவர்ஷஸஹஸ்ரம் து வாயுபக்ஷாஃ ஸமாசரந் திஷ்டந்தோ ऽநுக்ரஹார்தாய தேவி தே ரு'ஷயஃ புரா

அந்த முனிவர்கள், அருளைப் பெறும் நோக்கில், ஆயிரம் தெய்வீக ஆண்டுகள் காற்றையே உணவாக கொண்டு நின்று கடும் தவம் செய்தார்கள்.

தேஷாம் பக்திமஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸத்யஃ ப்ரத்யக்ஷதாமியாம் பஞ்சாக்ஷரம் ரு'ஷிச்சந்தோ தைவதம் ஶக்திபீஜவத்

அவர்களின் பெரும் பக்தியை பார்த்து, உடனே நான் அவர்களுக்கு முன்பாக, ஐந்து எழுத்து மந்திரத்துடன், அந்த மந்திரத்தின் வேதபாடத்துடன், தெய்வமும் சக்தியும் பீஜமும் உடன் தோன்றினேன்.

ந்யாஸம் ஷடங்கம் திக்பந்தம் விநியோகமஶேஷதஃ ப்ரோக்தவாநஹமார்யாணாம் லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா

உலக நலனுக்காக, அந்த அரியவர்களுக்கு, ஆறு அங்கங்களும், திசை பாதுகாப்பும், எல்லா விதமான பயன்பாடுகளும் நான் விளக்கியேன்.

தச்ச்ருத்வா மந்த்ரமாஹாத்ம்யம் ரு'ஷயஸ்தே தபோதநாஃ மந்த்ரஸ்ய விநியோகம் ச க்ரு'த்வா ஸர்வமநுஷ்டிதாஃ

அந்த மந்திரத்தின் மகிமையை கேட்ட அந்த தவசிகள், அந்த மந்திரத்தின் அனைத்து விதமான பயன்பாடுகளையும் முறையாக செய்து முடித்தார்கள்.

தந்மாஹாத்ம்யாத் ததா லோகாந் ஸதேவாஸுரமாநுஷாந் வர்ணாந்வர்ணவிபாகாம்ஶ் ச ஸர்வதர்மாம்ஶ் ச ஶோபநாந்

அந்த மந்திரத்தின் மகிமையால், அப்போது தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் உட்பட உலகங்கள், சாதிகள், அவற்றின் பிரிவுகள், எல்லா நற்கடமைகளும் தோன்றின.

பூர்வகல்பஸமுத்பூதாஞ் ச்ருதவந்தோ யதா புரா பஞ்சாக்ஷரப்ரபாவாச்ச லோகா வேதா மஹர்ஷயஃ

முந்தைய யுகங்களில் உலகங்கள், வேதங்கள், பெரிய முனிவர்கள் ஆகியோர் உருவானது போலவே, அந்த ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் சக்தியால் இவை எல்லாம் கேட்டறிந்தனர்.

திஷ்டந்தி ஶாஶ்வதா தர்மா தேவாஃ ஸர்வமிதம் ஜகத் தத் இதாநீம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு சாவஹிதாகிலம்

நித்தியமான தர்மங்கள், தேவர்கள், இந்த உலகம் அனைத்தும் நிலைத்திருக்கின்றன; இப்போது இதை முழுமையாக விளக்குகிறேன்—நீ கவனமாக கேள்.

அல்பாக்ஷரம் மஹார்தம் ச வேதஸாரம் விமுக்திதம் ஆஜ்ஞாஸித்தமஸம்திக்தம் வாக்யமேதச்சிவாத்மகம்

சிறிய எழுத்துகளாக இருந்தாலும், பெரிய பொருளைக் கொண்டது; இது வேதத்தின் சாரம், விடுதலை தரும், கட்டளையால் நிலைபெற்றது, சந்தேகம் இல்லாதது, சிவனின் இயல்பானது.

நாநாஸித்தியுதம் திவ்யம் லோகசித்தாநுரஞ்ஜகம் ஸுநிஶ்சிதார்தம் கம்பீரம் வாக்யம் மே பாரமேஶ்வரம்

பல விதமான சித்திகள் உடையது, தெய்வீகமானது, எல்லா உயிர்களின் மனதை மகிழ்விப்பது, உறுதியான பொருளும் ஆழமானதுமான என் பரமமான சொல் இதுவே.

மந்த்ரம் முகஸுகோச்சார்யம் அஶேஷார்தப்ரஸாதகம் தத்பீஜம் ஸர்வவித்யாநாம் மந்த்ரமாத்யம் ஸுஶோபநம்

மந்திரம் எளிதாக உச்சரிக்கக்கூடியது, எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றும்; அது எல்லா அறிவுகளுக்கும் விதையாகும், மந்திரங்களில் முதன்மையானதும் அழகானதும் இதுவே.

அதிஸூக்ஷ்மம் மஹார்தம் ச ஜ்ஞேயம் தத்வடபீஜவத் வேதஃ ஸ த்ரிகுணாதீதஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வக்ரு'த்ப்ரபுஃ

மிக நுண்மையானதும், பெரிய பொருளும் கொண்டதும்; அது ஆலமர விதையைப் போல அறியப்பட வேண்டியது; அந்த வேதம் மூன்று குணங்களைத் தாண்டியது, அனைத்தையும் அறிந்தவன், எல்லா செயல்களுக்கும் அதிபதி.

ஓமித்யேகாக்ஷரம் மந்த்ரம் ஸ்திதஃ ஸர்வகதஃ ஶிவஃ மந்த்ரே ஷடக்ஷரே ஸூக்ஷ்மே பஞ்சாக்ஷரதநுஃ ஶிவஃ

'ஓம்' என்ற ஒற்றை எழுத்து மந்திரம் சிவனே, எல்லா இடங்களிலும் இருப்பவன்; ஆறு எழுத்து மந்திரத்தின் நுண்மையான வடிவில், ஐந்து எழுத்து உருவாக சிவன் நிலைபெற்றிருக்கிறார்.

வாச்யவாசகபாவேந ஸ்திதஃ ஸாக்ஷாத்ஸ்வபாவதஃ வாச்யஃ ஶிவஃ ப்ரமேயத்வாந் மந்த்ரஸ்தத்வாசகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

பொருள் மற்றும் அதைப் பெயரிட்டு காட்டும் சொல் என்ற இரு நிலைகளிலும், இயல்பாகவே சிவன் இருப்பவன்; சிவன் அறியப்பட வேண்டிய பொருளாக இருப்பதால், மந்திரம் அதைப் பெயரிட்டு காட்டும் சொலாகும்.