லிங்கபுராணம்

ஸர்வபூதப்ரஸாதஶ் ச ம்ரு'த்யுகாலஜயஸ் ததா ப்ராஜாபத்யமிதம் ப்ரோக்தம் ஆஹங்காரிகமுத்தமம்

எல்லா உயிர்களும் அமைதி பெறுதல், மரண நேரத்தை வெல்லும் திறன்; இது பிரஜாபதி என்ற உயர்ந்த ஆற்றல், அகங்காரத்திலிருந்து தோன்றியது.

அகாரணஜகத்ஸ்ரு'ஷ்டிஸ் ததாநுக்ரஹ ஏவ ச ப்ரலயஶ்சாதிகாரஶ் ச லோகவ்ரு'த்தப்ரவர்தநம்

எந்த காரணமும் இல்லாமல் உலகத்தை உருவாக்குவது, அதற்கான அருள், அழிவு, அதிகாரம், உலக நிகழ்வுகளைத் தொடங்குவது.

அஸாத்ரு'ஶ்யமிதம் வ்யக்தம் நிர்மாணம் ச ப்ரு'தக்ப்ரு'தக் ஸம்ஸாரஸ்ய ச கர்த்ரு'த்வம் ப்ராஹ்மம் ஏதத் அநுத்தமம்

இந்த தனித்துவமான வெளிப்பாடு, தனித்தனி உருவாக்கம், பிறவி சுழற்சியில் செயற்பாடு, இவை அனைத்தும் உயர்ந்த பிரம்ம ஆற்றல்.

ஏதாவத்தத்த்வமித்யுக்தம் ப்ராதாந்யம் வைஷ்ணவம் பதம் ப்ரஹ்மணா தத்குணம் ஶக்யம் வேத்துமந்யைர்ந ஶக்யதே

இதுவே tattuvam என்று கூறப்படுகிறது; முக்கியமான வைஷ்ணவ நிலை; அதன் பண்புகளை பிரம்மா அறிய முடியும், மற்றவர்கள் அறிய முடியாது.

வித்யதே தத்பரம் ஶைவம் விஷ்ணுநா நாவகம்யதே அஸம்க்யேயகுணம் ஶுத்தம் கோ ஜாநீயாச்சிவாத்மகம்

அந்த உயர்ந்த சைவ ஆற்றல் உள்ளது, ஆனால் விஷ்ணு அதை அறியமுடியாது; சிவனின் தூய, எண்ணிக்கையற்ற பண்புகளை யார் அறிய முடியும்?

வ்யுத்தாநே ஸித்தயஶ்சைதா ஹ்ய் உபஸர்காஶ் ச கீர்திதாஃ நிரோத்தவ்யாஃ ப்ரயத்நேந வைராக்யேண பரேண து

உயர்வு பெற்ற பிறகு தோன்றும் பலன்களும் தடைகளும், மிகுந்த முயற்சியோடும், உயர்ந்த விருப்பமற்ற தன்மை மூலமே கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

நாஶாதிஶயதாம் ஜ்ஞாத்வா விஷயேஷு பயேஷு ச அஶ்ரத்தயா த்யஜேத்ஸர்வம் விரக்த இதி கீர்திதஃ

உண்மையான பெருமை உணர்வுகள் அல்லது ஆபத்துகளில் இல்லை என்பதை அறிந்து, எல்லாவற்றையும் பற்றின்மை கொண்டு விட்டு விட வேண்டும்; இப்படிப்பட்டவரே விருப்பமற்றவர் எனப்படுகிறார்.

வைத்ரு'ஷ்ண்யம் புருஷே க்யாதம் குணவைத்ரு'ஷ்ண்யமுச்யதே வைராக்யேணைவ ஸம்த்யாஜ்யாஃ ஸித்தயஶ்சௌபஸர்கிகாஃ

ஒருவருக்குள் ஆசை இல்லாத நிலையே குணங்களில் பற்றின்மையென அழைக்கப்படுகிறது; இப்படிப் பற்றின்மை மூலமே, கிடைக்கும் பலன்களும் தடைகளும் விட்டு விடப்பட வேண்டும்.

ஔபஸர்கிகம் ஆ ப்ரஹ்மபுவநேஷு பரித்யஜேத் நிருத்யைவ த்யஜேத்ஸர்வம் ப்ரஸீததி மஹேஶ்வரஃ

பிரம்மா வரை உள்ள எல்லா தடைகளையும் விட்டு விட வேண்டும்; அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தி, எல்லாவற்றையும் துறந்தால், மகேசுவரன் மகிழ்ச்சி அடைவார்.

ப்ரஸந்நே விமலா முக்திர் வைராக்யேண பரேண வை அதவாநுக்ரஹார்தம் ச லீலார்தம் வா ததா முநிஃ

அந்த இறைவன் மகிழ்ந்தால், தூய விடுதலை உயர்ந்த பற்றின்மையால் கிடைக்கும்; அல்லது அருள் அல்லது விளையாட்டு காரணமாக, அந்த முனிவர் இங்கு தங்கலாம்.

அநிருத்ய விசேஷ்டேத்யஃ ஸோ ऽப்யேவம் ஹி ஸுகீ பவேத் க்வசித்பூமிம் பரித்யஜ்ய ஹ்ய் ஆகாஶே க்ரீடதே ஶ்ரியா

எந்த கட்டுப்பாடும் இன்றி நடக்கும் ஒருவரும் இவ்விதம் மகிழ்ச்சி அடைவார்; சில நேரங்களில் பூமியை விட்டு, விண்ணில் மகிமையோடு விளையாடுவார்.

உத்கிரேச்ச க்வசித்வேதாந் ஸூக்ஷ்மாநர்தாந் ஸமாஸதஃ க்வசிச்ச்ருதே ததர்தேந ஶ்லோகபந்தம் கரோதி ஸஃ

சில சமயம் அவர் வேதங்களை, அதன் நுண்ணிய அர்த்தங்களை சுருக்கமாக கூறுவார்; சில சமயம் அந்த அர்த்தத்தால் பாடல்களும் இயற்றுவார்.

க்வசித்தண்டகபந்தம் து குர்யாத்பந்தம் ஸஹஸ்ரஶஃ ம்ரு'கபக்ஷிஸமூஹஸ்ய ருதஜ்ஞாநம் ச விந்ததி

சில நேரங்களில் ஆயிரக்கணக்கான உரை வடிவங்களை இயற்றுவார்; மிருகங்கள், பறவைகள் கூட்டங்களின் ஒலிகளையும் அறிந்து கொள்வார்.

ப்ரஹ்மாத்யம் ஸ்தாவராந்தம் ச ஹஸ்தாமலகவத்பவேத் பஹுநாத்ர கிமுக்தேந விஜ்ஞாநாநி ஸஹஸ்ரஶஃ

பிரம்மா முதல் அசையாத உயிர்கள் வரை அனைத்தும், கைப்பிடியில் நெல்லிக்கனி போல தெளிவாகத் தெரியும்; இங்கு இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும், ஆயிரக்கணக்கான அறிவுகள் உண்டு.

உத்பத்யந்தே முநிஶ்ரேஷ்டா முநேஸ்தஸ்ய மஹாத்மநஃ அப்யாஸேநைவ விஜ்ஞாநம் விஶுத்தம் ச ஸ்திரம் பவேத்

முனிவர்களில் சிறந்தவரே, அந்த மகான் முனிவருக்குள், பயிற்சி மூலமே தூய, நிலையான அறிவு தோன்றும்.

தேஜோரூபாணி ஸர்வாணி ஸர்வம் பஶ்யதி யோகவித் தேவபிம்பாந்யநேகாநி விமாநாநி ஸஹஸ்ரஶஃ

யோகத்தை அறிந்தவர் எல்லா ஒளி வடிவங்களையும், எல்லாவற்றையும், எண்ணற்ற தெய்வ உருவங்களையும், ஆயிரக்கணக்கான வான வாகனங்களையும் காண்கிறார்.

பஶ்யதி ப்ரஹ்மவிஷ்ண்விந்த்ரயமாக்நிவருணாதிகாந் க்ரஹநக்ஷத்ரதாராஶ் ச புவநாநி ஸஹஸ்ரஶஃ

அவர் பிரம்மா, விஷ்ணு, இந்திரன், யமன், அக்னி, வருணன் முதலியவர்களையும், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள், ஆயிரக்கணக்கான உலகங்களையும் காண்கிறார்.

பாதாலதலஸம்ஸ்தாஶ் ச ஸமாதிஸ்தஃ ஸ பஶ்யதி ஆத்மவித்யாப்ரதீபேந ஸ்வஸ்தேநாசலநேந து

தியானத்தில் நிலைபெற்றவர், பாதாளத்தில் வாழும் உயிர்களையும் காண்கிறார்; ஆத்ம அறிவின் விளக்கால், அசையாத நிலைமையால், அவற்றை உணர்கிறார்.

ப்ரஸாதாம்ரு'தபூர்ணேந ஸத்த்வபாத்ரஸ்திதேந து தமோ நிஹத்ய புருஷஃ பஶ்யதி ஹ்யாத்மநீஶ்வரம்

அருளின் அமிர்தம் நிரம்பிய உள்ளத்துடன், இருளை நீக்கி, அந்த மனிதன் தன் உள்ளே இறைவனை காண்கிறான்.

தஸ்ய ப்ரஸாதாத்தர்மஶ் ச ஐஶ்வர்யம் ஜ்ஞாநமேவ ச வைராக்யமபவர்கஶ் ச நாத்ர கார்யா விசாரணா

அவனுடைய அருளால், தர்மம், ஐசுவரியம், அறிவு, பற்றின்மை, விடுதலை ஆகியவை உண்டாகும்; இங்கு மேலும் ஆராய்ச்சி தேவையில்லை.

ந ஶக்யோ விஸ்தரோ வக்தும் வர்ஷாணாமயுதைரபி யோகே பாஶுபதே நிஷ்டா ஸ்தாதவ்யம் ச முநீஶ்வராஃ

பத்தாயிரம் ஆண்டுகளாலும் முழுமையாக விவரிக்க முடியாது; முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, பாசுபத யோகத்தில் நிலைபெற வேண்டும்.

ஸதாம் ஜிதாத்மநாம் ஸாக்ஷாத் த்விஜாதீநாம் த்விஜோத்தமாஃ தர்மஜ்ஞாநாம் ச ஸாதூநாம் ஆசார்யாணாம் ஶிவாத்மநாம்

நல்லவர்களில், மனதை வென்றவர்களில், நேரடியாக அறிஞர்களில், தர்மத்தை அறிந்த நல்லவர்களில், ஆசான்களில், சிவன் போன்ற இயல்புடையவர்களில்—

தயாவதாம் த்விஜஶ்ரேஷ்டாஸ் ததா சைவ தபஸ்விநாம் ஸம்ந்யாஸிநாம் விரக்தாநாம் ஜ்ஞாநிநாம் வஶகாத்மநாம்

கருணை உள்ளவர்களில், முனிவர்களில், துறவிகளில், பற்றின்மையுள்ளவர்களில், அறிவாளிகளில், தன்னை அடக்கியவர்களில்—

தாநிநாம் சைவ தாந்தாநாம் த்ரயாணாம் ஸத்யவாதிநாம் அலுப்தாநாம் ஸயோகாநாம் ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'திவிதாம் த்விஜாஃ

உளமார்ந்த தானம் தருபவர்கள், தம்மை அடக்கிக் கொண்டவர்கள், உண்மையோடு பேசுபவர்கள், ஆசை இல்லாதவர்கள், யோகத்தில் மனதை இணைத்தவர்கள், வேதமும் சாஸ்திரங்களும் நன்கு அறிந்தவர்கள்—இவர்கள் அனைவரிலும்,

ஶ்ரௌதஸ்மார்தாவிருத்தாநாம் ப்ரஸீததி மஹேஶ்வரஃ ஸதிதி ப்ரஹ்மணஃ ஶப்தஸ் ததந்தே யே லபந்த்யுத

வேதமும் சாஸ்திர மரபும் எதிர்க்காத நல்லொழுக்கம் கொண்டவர்களிடம் மஹேஸ்வரன் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்; இதுவே பிரம்மாவின் வாக்கு என்றும், அந்த இறுதியில் இதை அடைவார்கள் என்றும் கூறப்படுகிறது.

ஸாயுஜ்யம் ப்ரஹ்மணோ யாதி தேந ஸந்தஃ ப்ரசக்ஷதே தஶாத்மகே யே விஷயே ஸாதநே சாஷ்டலக்ஷணே

பிரம்மாவுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவார்கள்; அதனால் நல்லவர்கள், பத்து வகை நற்குணங்களும் எட்டு வகை சாதனங்களும் உடையவர்களே இதை பெறுவார்கள் என்று கூறுகின்றனர்.

ந க்ருத்யந்தி ந ஹ்ரு'ஷ்யந்தி ஜிதாத்மாநஸ்து தே ஸ்ம்ரு'தாஃ ஸாமாந்யேஷு ச த்ரவ்யேஷு ததா வைஶேஷிகேஷு ச

அவர்கள் கோபப்படுவதும் இல்லை, மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைவதும் இல்லை; தம்மை வென்று கொண்டவர்கள் என்பதால், சாதாரணமான பொருள்களிலும், சிறப்பான பொருள்களிலும் ஒரேபோல் இருப்பவர்கள் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.

ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶோ யஸ்மாத் யுக்தாஸ்தஸ்மாத்த்விஜாதயஃ வர்ணாஶ்ரமேஷு யுக்தஸ்ய ஸ்வர்காதிஸுககாரிணஃ

பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர் ஆகிய மூவரும் ஒற்றுமையுடன் இருப்பதால், இவர்கள் 'இருமுறை பிறந்தவர்கள்' எனப்படுகிறார்கள்; தம் சாதி மற்றும் வாழ்க்கை நிலையிலுள்ள கடமைகளைச் சரியாக நிறைவேற்றுபவர்களுக்கு சொர்க்கம் போன்ற நன்மைகள் கிடைக்கும்.

ஶ்ரௌதஸ்மார்தஸ்ய தர்மஸ்ய ஜ்ஞாநாத்தர்மஜ்ஞ உச்யதே வித்யாயாஃ ஸாதநாத்ஸாதுப்ரஹ்மசாரீ குரோர்ஹிதஃ

வேதமும் சாஸ்திர மரபும் அறிந்து தர்மத்தை உணர்பவரே தர்மத்தை அறிந்தவர் எனப்படுகிறார்; கல்வியை அடைந்து, நல்ல வழியில் நடக்கும் பிரம்மச்சாரி, ஆசானுக்காக வாழ்வார்.