லிங்கபுராணம்

ஜலமத்யே ஹுதவஹம் சாதாய பரிரக்ஷணம் அக்நிநிக்ரஹணம் ஹஸ்தே ஸ்ம்ரு'திமாத்ரேண சாகமஃ

தண்ணீருக்குள் நெருப்பை வைத்து பாதுகாப்பது, கையால் நெருப்பை அடக்குவது, நினைவால் அதை வரவழைப்பது ஆகியவை கற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன.

பஸ்மீபூதவிநிர்மாணம் யதாபூர்வம் ஸகாமதஃ த்வாப்யாம் ரூபவிநிஷ்பத்திர் விநா தைஸ்த்ரிபிர் ஆத்மநஃ

பொடி உருவாக்குவது, முன்னதாக இருந்தது போல், விருப்பப்படி நிகழ்கிறது; இரண்டு tattuvangalால் உருவம் தோன்றும், அவை இல்லையெனில் மூன்றால், ஆத்மாவால் நிகழ்கிறது.

சதுர்விம்ஶாத்மகம் ஹ்யேதத் தைஜஸம் முநிபுங்கவாஃ மநோகதித்வம் பூதாநாம் அந்தர்நிவஸநம் ததா

இது இருபத்து நான்கு tattuvangalால் ஆனது, முனிவர்களே, இது நெருப்புத் திறன்; உயிர்களில் மனம் செல்லும் இயக்கமும், உள்ளிருக்கும் தன்மையும் இதுவே.

பர்வதாதிமஹாபாரஸ்கந்தேநோத்வஹநம் புநஃ லகுத்வம் ச குருத்வம் ச பாணிப்யாம் வாயுதாரணம்

மீண்டும், பெரிய மலைகளை போன்றவற்றை தூக்குவது, எளிமையும் கனமையும், இவை அனைத்தும் கையால் வாயுவை நிலைநிறுத்துவதால் ஏற்படுகின்றன.

அங்குல்யக்ரநிகாதேந பூமேஃ ஸர்வத்ர கம்பநம் ஏகேந தேஹநிஷ்பத்திர் வாதைஶ்வர்யம் ஸ்ம்ரு'தம் புதைஃ

விரல் முனைகளைத் தட்டினால், பூமியில் எங்கும் அதிர்வு ஏற்படுகிறது; ஒன்றினால் உடல் உருவாகிறது; வாயுத் திறனை அறிவாளிகள் அறிகிறார்கள்.

சாயாவிஹீநநிஷ்பத்திர் இந்த்ரியாணாம் ச தர்ஶநம் ஆகாஶகமநம் நித்யம் இந்த்ரியார்தைஃ ஸமந்விதம்

நிழல் இல்லாமல் உருவாக்குவது, அறிவுப்புலன்களின் உணர்வு, எப்போதும் ஆகாயத்தில் செல்லும் திறன், புலன்கள் உடன் சேர்ந்து நிகழ்வது.

தூரே ச ஶப்தக்ரஹணம் ஸர்வஶப்தாவகாஹநம் தந்மாத்ரலிங்கக்ரஹணம் ஸர்வப்ராணிநிதர்ஶநம்

தொலைவில் உள்ள ஒலிகளை கேட்கும் திறன், எல்லா ஒலிகளிலும் கலந்து உணர்வது, நுண்ணிய குறிகளை grasp செய்வது, எல்லா உயிர்களையும் காண்பது.

ஐந்த்ரம் ஐஶ்வர்யம் இத்யுக்தம் ஏதைருக்தஃ புராதநஃ யதாகாமோபலப்திஶ் ச யதாகாமவிநிர்கமஃ

இது இந்திரனுக்கு ஒத்த ஆற்றல் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இதுவே பழமையானவர் என விவரிக்கப்படுகிறது; விருப்பப்படி அடைதலும், விருப்பப்படி விலகுதலும் நிகழ்கிறது.

ஸர்வத்ராபிபவஶ்சைவ ஸர்வகுஹ்யநிதர்ஶநம் காமாநுரூபநிர்மாணம் வஶித்வம் ப்ரியதர்ஶநம்

எங்கும் ஆட்சி செலுத்தும் திறன், எல்லா இரகசியங்களையும் காண்பது, விருப்பப்படி உருவாக்குவது, அடக்கம், அனைவரும் விரும்பும் தோற்றம்.

ஸம்ஸாரதர்ஶநம் சைவ மாநஸம் குணலக்ஷணம் சேதநம் தாடநம் பந்தம் ஸம்ஸாரபரிவர்தநம்

பிறவி சுழற்சியை காண்பது, மனதில் உள்ள குணங்களின் தன்மை, வெட்டுதல், அடித்தல், கட்டுதல், பிறவி சுழற்சியில் மாற்றம் ஏற்படுத்துவது.

ஸர்வபூதப்ரஸாதஶ் ச ம்ரு'த்யுகாலஜயஸ் ததா ப்ராஜாபத்யமிதம் ப்ரோக்தம் ஆஹங்காரிகமுத்தமம்

எல்லா உயிர்களும் அமைதி பெறுதல், மரண நேரத்தை வெல்லும் திறன்; இது பிரஜாபதி என்ற உயர்ந்த ஆற்றல், அகங்காரத்திலிருந்து தோன்றியது.

அகாரணஜகத்ஸ்ரு'ஷ்டிஸ் ததாநுக்ரஹ ஏவ ச ப்ரலயஶ்சாதிகாரஶ் ச லோகவ்ரு'த்தப்ரவர்தநம்

எந்த காரணமும் இல்லாமல் உலகத்தை உருவாக்குவது, அதற்கான அருள், அழிவு, அதிகாரம், உலக நிகழ்வுகளைத் தொடங்குவது.

அஸாத்ரு'ஶ்யமிதம் வ்யக்தம் நிர்மாணம் ச ப்ரு'தக்ப்ரு'தக் ஸம்ஸாரஸ்ய ச கர்த்ரு'த்வம் ப்ராஹ்மம் ஏதத் அநுத்தமம்

இந்த தனித்துவமான வெளிப்பாடு, தனித்தனி உருவாக்கம், பிறவி சுழற்சியில் செயற்பாடு, இவை அனைத்தும் உயர்ந்த பிரம்ம ஆற்றல்.

ஏதாவத்தத்த்வமித்யுக்தம் ப்ராதாந்யம் வைஷ்ணவம் பதம் ப்ரஹ்மணா தத்குணம் ஶக்யம் வேத்துமந்யைர்ந ஶக்யதே

இதுவே tattuvam என்று கூறப்படுகிறது; முக்கியமான வைஷ்ணவ நிலை; அதன் பண்புகளை பிரம்மா அறிய முடியும், மற்றவர்கள் அறிய முடியாது.

வித்யதே தத்பரம் ஶைவம் விஷ்ணுநா நாவகம்யதே அஸம்க்யேயகுணம் ஶுத்தம் கோ ஜாநீயாச்சிவாத்மகம்

அந்த உயர்ந்த சைவ ஆற்றல் உள்ளது, ஆனால் விஷ்ணு அதை அறியமுடியாது; சிவனின் தூய, எண்ணிக்கையற்ற பண்புகளை யார் அறிய முடியும்?

வ்யுத்தாநே ஸித்தயஶ்சைதா ஹ்ய் உபஸர்காஶ் ச கீர்திதாஃ நிரோத்தவ்யாஃ ப்ரயத்நேந வைராக்யேண பரேண து

உயர்வு பெற்ற பிறகு தோன்றும் பலன்களும் தடைகளும், மிகுந்த முயற்சியோடும், உயர்ந்த விருப்பமற்ற தன்மை மூலமே கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

நாஶாதிஶயதாம் ஜ்ஞாத்வா விஷயேஷு பயேஷு ச அஶ்ரத்தயா த்யஜேத்ஸர்வம் விரக்த இதி கீர்திதஃ

உண்மையான பெருமை உணர்வுகள் அல்லது ஆபத்துகளில் இல்லை என்பதை அறிந்து, எல்லாவற்றையும் பற்றின்மை கொண்டு விட்டு விட வேண்டும்; இப்படிப்பட்டவரே விருப்பமற்றவர் எனப்படுகிறார்.

வைத்ரு'ஷ்ண்யம் புருஷே க்யாதம் குணவைத்ரு'ஷ்ண்யமுச்யதே வைராக்யேணைவ ஸம்த்யாஜ்யாஃ ஸித்தயஶ்சௌபஸர்கிகாஃ

ஒருவருக்குள் ஆசை இல்லாத நிலையே குணங்களில் பற்றின்மையென அழைக்கப்படுகிறது; இப்படிப் பற்றின்மை மூலமே, கிடைக்கும் பலன்களும் தடைகளும் விட்டு விடப்பட வேண்டும்.

ஔபஸர்கிகம் ஆ ப்ரஹ்மபுவநேஷு பரித்யஜேத் நிருத்யைவ த்யஜேத்ஸர்வம் ப்ரஸீததி மஹேஶ்வரஃ

பிரம்மா வரை உள்ள எல்லா தடைகளையும் விட்டு விட வேண்டும்; அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தி, எல்லாவற்றையும் துறந்தால், மகேசுவரன் மகிழ்ச்சி அடைவார்.

ப்ரஸந்நே விமலா முக்திர் வைராக்யேண பரேண வை அதவாநுக்ரஹார்தம் ச லீலார்தம் வா ததா முநிஃ

அந்த இறைவன் மகிழ்ந்தால், தூய விடுதலை உயர்ந்த பற்றின்மையால் கிடைக்கும்; அல்லது அருள் அல்லது விளையாட்டு காரணமாக, அந்த முனிவர் இங்கு தங்கலாம்.

அநிருத்ய விசேஷ்டேத்யஃ ஸோ ऽப்யேவம் ஹி ஸுகீ பவேத் க்வசித்பூமிம் பரித்யஜ்ய ஹ்ய் ஆகாஶே க்ரீடதே ஶ்ரியா

எந்த கட்டுப்பாடும் இன்றி நடக்கும் ஒருவரும் இவ்விதம் மகிழ்ச்சி அடைவார்; சில நேரங்களில் பூமியை விட்டு, விண்ணில் மகிமையோடு விளையாடுவார்.

உத்கிரேச்ச க்வசித்வேதாந் ஸூக்ஷ்மாநர்தாந் ஸமாஸதஃ க்வசிச்ச்ருதே ததர்தேந ஶ்லோகபந்தம் கரோதி ஸஃ

சில சமயம் அவர் வேதங்களை, அதன் நுண்ணிய அர்த்தங்களை சுருக்கமாக கூறுவார்; சில சமயம் அந்த அர்த்தத்தால் பாடல்களும் இயற்றுவார்.

க்வசித்தண்டகபந்தம் து குர்யாத்பந்தம் ஸஹஸ்ரஶஃ ம்ரு'கபக்ஷிஸமூஹஸ்ய ருதஜ்ஞாநம் ச விந்ததி

சில நேரங்களில் ஆயிரக்கணக்கான உரை வடிவங்களை இயற்றுவார்; மிருகங்கள், பறவைகள் கூட்டங்களின் ஒலிகளையும் அறிந்து கொள்வார்.

ப்ரஹ்மாத்யம் ஸ்தாவராந்தம் ச ஹஸ்தாமலகவத்பவேத் பஹுநாத்ர கிமுக்தேந விஜ்ஞாநாநி ஸஹஸ்ரஶஃ

பிரம்மா முதல் அசையாத உயிர்கள் வரை அனைத்தும், கைப்பிடியில் நெல்லிக்கனி போல தெளிவாகத் தெரியும்; இங்கு இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும், ஆயிரக்கணக்கான அறிவுகள் உண்டு.

உத்பத்யந்தே முநிஶ்ரேஷ்டா முநேஸ்தஸ்ய மஹாத்மநஃ அப்யாஸேநைவ விஜ்ஞாநம் விஶுத்தம் ச ஸ்திரம் பவேத்

முனிவர்களில் சிறந்தவரே, அந்த மகான் முனிவருக்குள், பயிற்சி மூலமே தூய, நிலையான அறிவு தோன்றும்.

தேஜோரூபாணி ஸர்வாணி ஸர்வம் பஶ்யதி யோகவித் தேவபிம்பாந்யநேகாநி விமாநாநி ஸஹஸ்ரஶஃ

யோகத்தை அறிந்தவர் எல்லா ஒளி வடிவங்களையும், எல்லாவற்றையும், எண்ணற்ற தெய்வ உருவங்களையும், ஆயிரக்கணக்கான வான வாகனங்களையும் காண்கிறார்.

பஶ்யதி ப்ரஹ்மவிஷ்ண்விந்த்ரயமாக்நிவருணாதிகாந் க்ரஹநக்ஷத்ரதாராஶ் ச புவநாநி ஸஹஸ்ரஶஃ

அவர் பிரம்மா, விஷ்ணு, இந்திரன், யமன், அக்னி, வருணன் முதலியவர்களையும், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள், ஆயிரக்கணக்கான உலகங்களையும் காண்கிறார்.

பாதாலதலஸம்ஸ்தாஶ் ச ஸமாதிஸ்தஃ ஸ பஶ்யதி ஆத்மவித்யாப்ரதீபேந ஸ்வஸ்தேநாசலநேந து

தியானத்தில் நிலைபெற்றவர், பாதாளத்தில் வாழும் உயிர்களையும் காண்கிறார்; ஆத்ம அறிவின் விளக்கால், அசையாத நிலைமையால், அவற்றை உணர்கிறார்.

ப்ரஸாதாம்ரு'தபூர்ணேந ஸத்த்வபாத்ரஸ்திதேந து தமோ நிஹத்ய புருஷஃ பஶ்யதி ஹ்யாத்மநீஶ்வரம்

அருளின் அமிர்தம் நிரம்பிய உள்ளத்துடன், இருளை நீக்கி, அந்த மனிதன் தன் உள்ளே இறைவனை காண்கிறான்.