லிங்கபுராணம்

ஸ தாம் கதிம் அவாப்நோதி ஸ்வாஶ்ரமைர் துர்லபாம் ஸ்திராம் தீபவ்ரு'க்ஷம் பார்திவம் வா தாரவம் வா ஶிவாலயே

அவர் அந்த நிலையை அடைவார்; அது தங்கள் ஆசிரமத்திலிருந்தும் எளிதில் கிடைக்காத உறுதியான நிலை. மரம், மண் அல்லது வேறு பொருளால் ஆன விளக்கு சிவாலயத்தில் ஏற்றினாலும் அதே பலன்.

தத்த்வா குலஶதம் ஸாக்ரம் ஶிவலோகே மஹீயதே ஆயஸம் தாம்ரஜம் வாபி ரௌப்யம் ஸௌவர்ணிகம் ததா

தன் குடும்பத்துடன் சேர்த்து அர்ப்பணித்தால், சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவார்; இரும்பு, செம்பு, வெள்ளி, தங்கம் ஆகியவற்றால் ஆன விளக்காக இருந்தாலும் அதே பலன்.

ஶிவாய தீபம் யோ தத்யாத் விதிநா வாபி பக்திதஃ ஸூர்யாயுதஸமைஃ ஶ்லக்ஷ்ணைர் யாநைஃ ஶிவபுரம் வ்ரஜேத்

யார் சிவனுக்காக விதிப்படி அல்லது பக்தியுடன் விளக்கு ஏற்றுகிறார்களோ, அவர்கள் பத்து ஆயிரம் சூரியன் போல பிரகாசிக்கும் வாகனங்களில் சிவபுரிக்கு செல்வார்கள்.

கார்திகே மாஸி யோ தத்யாத் க்ரு'ததீபம் ஶிவாக்ரதஃ ஸம்பூஜ்யமாநம் வா பஶ்யேத் விதிநா பரமேஶ்வரம்

கார்த்திகை மாதத்தில் யார் சிவன் முன் நெய் விளக்கு ஏற்றுகிறார்களோ, அல்லது விதிப்படி பரமேசுவரனை பூஜை செய்யப்படுவதை பார்ப்பவர்களோ—

ஸ யாதி ப்ரஹ்மணோ லோகம் ஶ்ரத்தயா முநிஸத்தமாஃ ஆவாஹநம் ஸுஸாந்நித்யம் ஸ்தாபநம் பூஜநம் ததா

அவர் பிரம்மாவின் உலகத்தை அடைவார், முனிவர்களே! நம்பிக்கையுடன்; அழைப்பு, அருகிலிருத்தல், நிறுவல், பூஜை ஆகியவற்றையும் செய்வாராக.

ஸம்ப்ரோக்தம் ருத்ரகாயத்ர்யா ஆஸநம் ப்ரணவேந வை பஞ்சபிஃ ஸ்நபநம் ப்ரோக்தம் ருத்ராத்யைஶ் ச விஶேஷதஃ

ருத்ர காயத்ரி மந்திரத்தாலும், ஓம் என்ற ப்ரணவத்தாலும் ஆசனம் அமைக்க வேண்டும்; ருத்ரன் முதலானவர்களுக்காக ஐந்து முறை அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஏவம் ஸம்பூஜயேந்நித்யம் தேவதேவமுமாபதிம் ப்ரஹ்மாணம் தக்ஷிணே தஸ்ய ப்ரணவேந ஸமர்சயேத்

இவ்வாறு, உமையின் கணவரான தேவர்களின் தேவனை தினமும் வழிபட வேண்டும்; அவனது வலப்பக்கத்தில் பிரம்மாவை ஓம் என்ற ப்ரணவத்துடன் சிறப்பாக பூஜிக்க வேண்டும்.

உத்தரே தேவதேவேஶம் விஷ்ணும் காயத்ரியா யஜேத் வஹ்நௌ ஹுத்வா யதாந்யாயம் பஞ்சபிஃ ப்ரணவேந ச

வடபுறத்தில், தேவர்களின் தலைவனான விஷ்ணுவை காயத்ரி மந்திரத்துடன் வழிபட வேண்டும்; நியமப்படி அக்னியில் ஹோமம் செய்து, ஐந்து முறை ஓம் என்று அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்.

ஸ யாதி ஶிவஸாயுஜ்யம் ஏவம் ஸம்பூஜ்ய ஶங்கரம் இதி ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தோ லிங்கார்சநவிதிக்ரமஃ

இவ்வாறு சங்கரனை வழிபட்டால் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவான்; இவ்வாறு சுருக்கமாக லிங்கத்தை அர்ச்சிக்கும் முறையை கூறினேன்.

வ்யாஸேந கதிதஃ பூர்வம் ஶ்ருத்வா ருத்ரமுகாத்ஸ்வயம்

இது முன்பே வியாசரால் கூறப்பட்டது; அவர் நேராக ருத்ரனின் வாயிலிருந்து கேட்டார்.

கதம் பஶுபதிம் த்ரு'ஷ்ட்வா பஶுபாஶவிமோக்ஷணம் பஶுத்வம் தத்யஜுர்தேவாஸ் தந்நோ வக்துமிஹார்ஹஸி

பசுபதியை பார்த்தபோது தேவர்கள் பசுபாசம் எனும் பந்தத்தை எவ்வாறு விட்டார்கள்? அவர்கள் அந்த நிலையை எவ்வாறு துறந்தார்கள் என்பதை இங்கு எங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

புரா கைலாஸஶிகரே போக்யாக்யே ஸ்வபுரே ஸ்திதம் ஸமேத்ய தேவாஃ ஸர்வஜ்ஞம் ஆஜக்முஸ்தத்ப்ரஸாததஃ

பழைய காலத்தில், கைலாய மலை உச்சியில், போக்யா எனும் தனது நகரத்தில் இருந்த பரமஜ்ஞானியை, தேவர்கள் அனைவரும் கூடி, அவனுடைய அருளால் அடைந்தனர்.

ஹிதாய ஸர்வதேவாநாம் ப்ரஹ்மணா ச ஜநார்தநஃ கருடஸ்ய ததா ஸ்கந்தம் ஆருஹ்ய புருஷோத்தமஃ

அனைத்து தேவர்களின் நன்மைக்காக, ஜனார்த்தனனும் பிரம்மாவும், கருடனின் தோளில் ஏறி, உயர்ந்த மனிதனாக வந்தனர்.

ஜகாம தேவதாபிர் வை தேவதேவாந்திகம் ஹரிஃ ஸர்வே ஸம்ப்ராப்ய தேவஸ்ய ஸார்தம் கிரிவரம் ஶுபம்

ஹரி மற்ற தேவர்களுடன் சேர்ந்து தேவர்களின் தேவனிடம் சென்றார்; அவர்கள் அனைவரும் அந்த மஹாதேவனுடன் சேர்ந்து புனிதமான பெரிய மலையை அடைந்தனர்.

ஸேந்த்ராஃ ஸஸாத்யாஃ ஸயமாஃ ப்ரணேமுர் கிரிமுத்தமம் பகவாந் வாஸுதேவோ ऽஸௌ கருடாத் கருடத்வஜஃ அவதீர்ய கிரிம் மேரும் ஆருரோஹ ஸுரோத்தமைஃ

இந்திரனும் சாத்யர்கள் யமனும் உடன், அவர்கள் அந்த சிறந்த மலையை வணங்கினார்கள்; பாக்கியசாலியான வாசுதேவன், கருடத்திலிருந்து இறங்கி, சிறந்த தேவர்களுடன் சேர்ந்து மேரு மலையை ஏறினார்.

ஸகலதுரிதஹீநம் ஸர்வதம் போகமுக்யம் முதிதகுரரவ்ரு'ந்தம் நாதிதம் நாகவ்ரு'ந்தைஃ மதுரரணிதகீதம் ஸாநுகூலாந்தகாரம் பதரசிதவநாந்தம் காந்தவாதாந்ததோயம்

அனைத்து துயரங்களும் இல்லாதது, எப்போதும் சிறந்த ஆனந்தத்தை தருவது, சந்தோஷமாக கூவுகின்ற குருராக்கள் நிறைந்தது, பாம்புகளின் இசையால் முழங்குவது, இனிமையாக ஒலிக்கும் இசையுடன், மென்மையான இருளும், அழகான காட்டுகளும், இனிய காற்றும், குளிர்ந்த நீரும் அமைந்தது.

பவநஶதஸஹஸ்ரைர் ஜுஷ்டம் ஆதித்யகல்பைர் லலிதகதிவிதக்தைர் ஹம்ஸவ்ரு'ந்தைஶ் ச பிந்நம் தவகதிரபலாஶைஶ் சந்தநாத்யைஶ் ச வ்ரு'க்ஷைர் த்விஜவரகணவ்ரு'ந்தைஃ கோகிலாத்யைர்த்விரேபைஃ

நூற்றுக்கணக்கான அரண்மனைகள் கொண்டு, சூரியனைப் போல் பிரகாசித்து, அழகாக நடக்கும் அன்னப்பறவைகள் நிறைந்து, தவ, கடிர, பலாச, சந்தனம் போன்ற மரங்களும், சிறந்த பறவைகள், குயில்கள், தேனீக்கள் ஆகியவை நிறைந்தது.

க்வசிதஶேஷஸுரத்ருமஸம்குலம் குரபகைஃ ப்ரியகைஸ்திலகைஸ் ததா பஹுகதம்பதமாலலதாவ்ரு'தம் கிரிவரம் ஶிகரைர்விவிதைஸ் ததா

சில இடங்களில் எல்லா வகை தெய்வ மரங்களும் அடர்ந்துள்ளன; குரவக, பிரியக, திலக, பல கடம்பு, தமாலம், கொடிகள் ஆகியவை மலையின் உச்சிகளில் பரவியுள்ளன.

கிரேஃ ப்ரு'ஷ்டே பரம் ஶார்வம் கல்பிதம் விஶ்வகர்மணா க்ரீடார்தம் தேவதேவஸ்ய பவஸ்ய பரமேஷ்டிநஃ

மலையின் உச்சியில், உலகத்தை உருவாக்கும் விஸ்வகர்மா, தேவர்களின் தேவனும், பரமேஷ்வரனும் ஆன பவனுக்காக விளையாட்டு நிமித்தமாக ஒரு சிறந்த சைவ இல்லம் அமைத்தார்.

அபஶ்யம்ஸ்தத்புரம் தேவாஃ ஸேந்த்ரோபேந்த்ராஃ ஸமாஹிதாஃ ப்ரணேமுர்தூரதஶ்சைவ ப்ரபாவாதேவ ஶூலிநஃ

இந்திரனும் உபேந்திரனும் உடன், தேவர்கள் அந்த நகரத்தை பார்த்து, மனதை அமைதியாக்கி, தொலைவில் இருந்து திரிசூலம் பிடித்தவனின் மகிமையால் வணங்கினர்.

ஸஹஸ்ரஸூர்யப்ரதிமம் மஹாந்தம் ஸஹஸ்ரஶஃ ஸர்வகுணைஶ் ச பிந்நம் ஜகாம கைலாஸகிரிம் மஹாத்மா மேருப்ரபாகே புரமாதிதேவஃ

ஆயிரம் சூரியனைப் போல் ஒளிரும், எல்லா நற்குணங்களும் கொண்ட பெரும் ஆன்மாவான கைலாயத்தின் முதல்தெய்வம், மேரு மலையின் சரிவில் உள்ள நகரத்துக்குள் நுழைந்தான்.

ததோ ऽத நாரிகஜவாஜிஸம்குலம் ரதைர் அநேகைர் அமராரிஸூதநஃ கணைர்கணேஶைஶ் ச கிரீந்த்ரஸம்நிபம் மஹாபுரத்வாரமஜோ ஹரிஶ் ச

பின்னர், பெண்கள், யானைகள், குதிரைகள், பல ரதங்கள் நிறைந்த அந்த நகரின் பெரிய வாயிலுக்கு, தேவர்களின் பகைவரை அழித்தவன், கூட்டங்களும் தலைவர்களும், அஜனும் ஹரியும் சேர்ந்து வந்தனர்; அந்த வாயில் மலைக்கோபுரத்தைப் போல் இருந்தது.

அத ஜாம்பூநதமயைர் பவநைர்மணிபூஷிதைஃ விமாநைர்விவிதாகாரைஃ ப்ராகாரைஶ் ச ஸமாவ்ரு'தம்

பிறகு, தங்கத்தில் செய்யப்பட்டு மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அரண்மனைகள், பலவகை விமானங்கள், சுற்றிலும் மதில்கள் கொண்ட அந்த நகரை அவர்கள் கண்டனர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஶம்போஃ புரம் பாஹ்யம் தேவைஃ ஸப்ரஹ்மகைர்ஹரிஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநோ பூத்வா ப்ரவிவேஶ ததஃ புரம்

சம்புவின் வெளிப்புற நகரத்தை பிரம்மா, மற்ற தேவர்கள் உடன் பார்த்து, ஹரி மகிழ்ச்சியுடன் முகம் மலர்ந்து அந்த நகருக்குள் நுழைந்தார்.

ஹர்ம்யப்ராஸாதஸம்பாதம் மஹாட்டாலஸமந்விதம் த்விதீயம் தேவதேவஸ்ய சதுர்த்வாரம் ஸுஶோபநம்

அந்த இறைவனின் இரண்டாவது நகரம் மாளிகைகள், அரண்மனைகள் நிரம்பி, உயர்ந்த கோபுரங்கள் அலங்கரித்து, நான்கு அழகான வாசல்கள் கொண்டது.

வஜ்ரவைடூர்யமாணிக்யமணிஜாலைஃ ஸமாவ்ரு'தம் தோலாவிக்ஷேபஸம்யுக்தம் கண்டாசாமரபூஷிதம்

அந்த நகரம் வைரம், பச்சை, மாணிக்கம் போன்ற ரத்தினங்கள் பிணையப்பட்டு, ஊஞ்சல்கள் அமைக்கப்பட்டு, மணி, சாமரம் ஆகியவை அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

ம்ரு'தங்கமுரஜைர்ஜுஷ்டம் வீணாவேணுநிநாதிதம் ந்ரு'த்யத்பிர் அப்ஸரஃஸம்கைர் பூதஸம்கைஶ் ச ஸம்வ்ரு'தம் தேவேந்த்ரபவநாகாரைர் பவநைர் த்ரு'ஷ்டிமோஹநைஃ

மிருதங்கம், முரசு இசை முழங்க, வீணை, குழல் ஒலிக்க, அப்சரக்கள் ஆடி, பூதகணங்கள் சூழ்ந்து, இந்திரனின் அரண்மனை போன்ற மாளிகைகள் கண்களை கவர்ந்திருந்தன.

ப்ராஸாதஶ்ரு'ங்கேஷ்வத பௌரநார்யஃ ஸஹஸ்ரஶஃ புஷ்பபலாக்ஷதாத்யைஃ ஸ்திதாஃ கரைஸ்தஸ்ய ஹரேஃ ஸமந்தாத் ப்ரசிக்ஷிபுர்மூர்த்நி யதா பவஸ்ய

அரண்மனை உச்சியில் ஆயிரக்கணக்கான நகர பெண்கள் மலர், பழம், அரிசி கொண்டு கைகளில் நிறுத்தி, ஹரியின் தலையில் தூவினர்; அது போலவே பவனுக்கும் செய்கிறார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா நார்யஸ்ததா விஷ்ணும் மதாகூர்ணிதலோசநாஃ

அப்போது அந்த பெண்கள் விஷ்ணுவை பார்த்து, மதத்தில் கண்கள் சுழன்று இருந்தன.