லிங்கபுராணம்

ப்ரபாஸே புஷ்கரே ऽவந்த்யாம் ததா சைவாமரேஶ்வரே வணீஶைலாகுலே சைவ ம்ரு'தோ யாதி ஶிவாத்மதாம்

பிரபாஸம், புஷ்கரம், அவந்தி, அமரேசுவரம், வணிச் சிகரங்களில் உயிர் விட்டால், சிவனின் நிலையை அடைவான்.

வாராணஸ்யாம் ம்ரு'தோ ஜந்துர் ந ஜாது ஜந்துதாம் வ்ரஜேத் த்ரிவிஷ்டபே விமுக்தே ச கேதாரே ஸம்கமேஶ்வரே

வாரணாசியில் உயிர் விட்ட உயிரினம் இனி பிறவி எடுக்காது; திரிவிஷ்டபம், விடுதலையான கேதாரம், சங்கமேசுவரம் ஆகிய இடங்களிலும் அதுவே.

ஶாலங்கே வா த்யஜேத்ப்ராணாம்ஸ் ததா வை ஜம்புகேஶ்வரே ஶுக்ரேஶ்வரே வா கோகர்ணே பாஸ்கரேஶே குஹேஶ்வரே

சாலங்கம், ஜம்புகேசுவரம், சுக்ரேசுவரம், கோகர்ணம், பாஸ்கரேசுவரம், குகேசுவரம் ஆகிய இடங்களில் உயிரை விட்டால்,

ஹிரண்யகர்பே நந்தீஶே ஸ யாதி பரமாம் கதிம் நியமைஃ ஶோஷ்ய யோ தேஹம் த்யஜேத்க்ஷேத்ரே ஶிவஸ்ய து

ஹிரண்யகர்பம், நந்தீசுவரம் ஆகிய இடங்களில் உயர் நிலையை அடைவான்; தவம் செய்து உடலை உலர்த்தி, சிவன் நிலத்தில் உயிரை விட்டால்,

ஸ யாதி ஶிவதாம் யோகீ மாநுஷே தைவிகே ऽபி வா ஆர்ஷே வாபி முநிஶ்ரேஷ்டாஸ் ததா ஸ்வாயம்புவே ऽபி வா

அந்த யோகி மனிதர், தேவர்கள், முனிவர்கள், சிறந்த முனிவர்கள், அல்லது சுயம்புவிலும் சிவபதத்தை அடைவான்.

ஸ்வயம்பூதே ததா தேவே நாத்ர கார்யா விசாரணா ஆதாயாக்நிம் ஶிவக்ஷேத்ரே ஸம்பூஜ்ய பரமேஶ்வரம்

சுயம்புவிலும் தேவனாக இருந்தாலும், சந்தேகம் வேண்டாம்; சிவன் நிலத்தில் அக்னியை ஏற்றி, பரமேசுவரனை வழிபட்டால்,

ஸ்வதேஹபிண்டம் ஜுஹுயாத் யஃ ஸ யாதி பராம் கதிம் யாவத்தாவந்நிராஹாரோ பூத்வா ப்ராணாந் பரித்யஜேத்

தன் உடலை அக்னியில் அர்ப்பணித்தால், உயர்ந்த நிலையை அடைவான்; முடிந்தவரை உண்ணாமல் இருந்து, பிறகு உயிரை விட்டால்,

ஶிவக்ஷேத்ரே முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ஶிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் சித்த்வா பாதத்வயம் சாபி ஶிவக்ஷேத்ரே வஸேத்து யஃ

சிறந்த முனிவர்களே, சிவன் நிலத்தில் சிவசாயுஜ்யம் கிடைக்கும்; இரு கால்களும் இல்லாவிட்டாலும், சிவன் நிலத்தில் வாழ்பவர்,

ஸ யாதி ஶிவதாம் சைவ நாத்ர கார்யா விசாரணா க்ஷேத்ரஸ்ய தர்ஶநம் புண்யம் ப்ரவேஶஸ்தச்சதாதிகஃ

அவன் சிவபதத்தை அடைவான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. அந்த நிலத்தை காண்பது புண்ணியம்; உள்ளே செல்வது நூறு மடங்கு அதிகம்.

தஸ்மாச்சதகுணம் புண்யம் ஸ்பர்ஶநம் ச ப்ரதக்ஷிணம் தஸ்மாச்சதகுணம் புண்யம் ஜலஸ்நாநமதஃ பரம்

அதனால், தொடுதல், பிரதக்ஷிணம் செய்வது நூறு மடங்கு புண்ணியம்; அதன் நீரில் குளிப்பது அதைவிட அதிகமான புண்ணியம்.

க்ஷீரஸ்நாநம் ததோ விப்ராஃ ஶதாதிகமநுத்தமம் தத்நா ஸஹஸ்ரமாக்யாதம் மதுநா தச்சதாதிகம்

பாலில் குளிப்பது, பிராமணர்களே, நூறு மடங்கு சிறந்தது; தயிரில் ஆயிரம் மடங்கு; தேனில் நூறு மடங்கு மேலானது.

க்ரு'தஸ்நாநேந சாநந்தம் ஶார்கரே தச்சதாதிகம் ஶிவக்ஷேத்ரஸமீபஸ்தாம் நதீம் ப்ராப்யாவகாஹ்ய ச

நெய்யில் குளிப்பதால் முடிவில்லா புண்ணியம்; சர்க்கரையுடன் நூறு மடங்கு அதிகம். சிவன் நிலத்திற்கு அருகிலுள்ள நதியில் குளித்தால்,

த்யஜேத்தேஹம் விஹாயாந்நம் ஶிவலோகே மஹீயதே ஶிவக்ஷேத்ரஸமீபஸ்தா நத்யஃ ஸர்வாஃ ஸுஶோபநாஃ

அங்கே உணவு தவிர்த்து உடலை விட்டால், சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவான். சிவன் நிலத்திற்கு அருகிலுள்ள எல்லா நதிகளும் மிக அழகானவை.

வாபீகூபதடாகாஶ் ச ஶிவதீர்தா இதி ஸ்ம்ரு'தாஃ ஸ்நாத்வா தேஷு நரோ பக்த்யா தீர்தேஷு த்விஜஸத்தமாஃ

குளங்கள், கிணறுகள், ஏரிகள் எல்லாம் சிவதீர்த்தங்கள் என smரியப்படுகிறது. அவற்றில் பக்தியுடன் குளித்தால், சிறந்த த்விஜர்களே, தீர்த்தங்களில்,

ப்ரஹ்மஹத்யாதிபிஃ பாபைர் முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ப்ராதஃ ஸ்நாத்வா முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ஶிவதீர்தேஷு மாநவஃ

பிரம்மஹத்தியாதி பாபங்கள் நீங்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. காலை சிவதீர்த்தங்களில் குளித்தால், சிறந்த முனிவர்களே, மனிதன்,

அஶ்வமேதபலம் ப்ராப்ய ருத்ரலோகம் ஸ கச்சதி மத்யாஹ்நே ஶிவதீர்தேஷு ஸ்நாத்வா பக்த்யா ஸக்ரு'ந்நரஃ

அசுவமேத யாகத்தின் பலனைப் பெற்று, ருத்ரலோகத்திற்குச் செல்கிறான்; மதிய நேரத்தில் சிவதீர்த்தங்களில் ஒருமுறை பக்தியுடன் குளித்தால்,

கங்காஸ்நாநஸமம் புண்யம் லபதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ அஸ்தம் கதே ததா சார்கே ஸ்நாத்வா கச்சேச்சிவம் பதம்

கங்கையில் குளிப்பதற்குச் சமமான புண்ணியம் கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. சூரியன் மறையும் போது குளித்தால், சிவபதத்தை அடைவான்.

பாபகஞ்சுகமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஶிவதீர்தேஷு மாநவஃ த்விஜாஸ் த்ரிஷவணம் ஸ்நாத்வா ஶிவதீர்தே ஸக்ரு'ந்நரஃ

பாவம் என்ற போர்வையை விட்டு, சிவபுனிதத் தீர்த்தங்களில் ஒருவர் மூன்று முறை நீராடினாலும், அல்லது ஒருவன் ஒருமுறை சிவபுனிதத் தீர்த்தத்தில் நீராடினாலும்,

ஶிவஸாயுஜ்யமாப்நோதி நாத்ர கார்யா விசாரணா புராத ஸூகரஃ கஶ்சித் ஶ்வாநம் த்ரு'ஷ்ட்வா பயாத்பதி

அவன் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைகிறான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. பழைய காலத்தில் ஒரு கள்ளி, வழியில் நாயைப் பார்த்து பயந்து—

ப்ரஸம்காத்வாரமேகம் து ஶிவதீர்தே ऽவகாஹ்ய ச ம்ரு'தஃ ஸ்வயம் த்விஜஶ்ரேஷ்டா காணபத்யமவாப்தவாந்

அவனது பயத்தால் சிவபுனிதத் தீர்த்தத்தில் ஒரு வாசலில் புகுந்து, அங்கேயே உயிர் விட்டான்; அதனால், உயர்ந்த பிராமணரே, அவன் கணபதி பதவியை அடைந்தான்.

யஃ ப்ராதர்தேவதேவேஶம் ஶிவம் லிங்கஸ்வரூபிணம் பஶ்யேத்ஸ யாதி ஸர்வஸ்மாத் அதிகாம் கதிமேவ ச

யார் காலை நேரத்தில் தேவாதி தேவனான சிவனை லிங்க ரூபத்தில் காண்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லாவற்றிலும் மேலான நிலையை அடைகிறார்கள்.

மத்யாஹ்நே ச மஹாதேவம் த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞபலம் லபேத் ஸாயாஹ்நே ஸர்வயஜ்ஞாநாம் பலம் ப்ராப்ய விமுச்யதே

மதியிலும் மகாதேவனைப் பார்த்தால் யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்; மாலை நேரத்தில் எல்லா யாகங்களின் பலனையும் பெற்று, பிணையிலிருந்து விடுதலை பெறுவான்.

மாநஸைர்வாசிகைஃ பாபைஃ காயிகைஶ் ச மஹத்தரைஃ ததோபபாதகைஶ்சைவ பாபைஶ்சைவாநுபாதகைஃ

மனத்தால், வாயால், உடலால் செய்யப்படும் பாவங்கள், பெரிய குற்றங்கள், அதுபோலவே சிறிய குற்றங்களும், துணை பாவங்களும்—

ஸம்க்ரமே தேவமீஶாநம் த்ரு'ஷ்ட்வா லிங்காக்ரு'திம் ப்ரபும் மாஸேந யத்க்ரு'தம் பாபம் த்யக்த்வா யாதி ஶிவம் பதம்

அந்த சந்திப்பில், ஈசானனை லிங்க வடிவில் பார்த்தால், ஒருவன் மாதம் முழுவதும் செய்த பாவங்களை விட்டு, சிவபதத்தை அடைகிறான்.

அயநே சார்தமாஸேந தக்ஷிணே சோத்தராயணே விஷுவே சைவ ஸம்பூஜ்ய ப்ரயாதி பரமாம் கதிம்

அயன மாற்றத்தில், அரை மாதத்தில், தெற்கோ, வடக்கோ போக்கில், சமவெளியில், வழிபாடு செய்தால், உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.

ப்ரதக்ஷிணத்ரயம் குர்யாத் யஃ ப்ராஸாதம் ஸமந்ததஃ ஸவ்யாபஸவ்யந்யாயேந ம்ரு'துகத்யா ஶுசிர்நரஃ

யார் தூய்மை உடையவராக, கோயிலை முழுவதும் மும்முறை சுற்றி, இடது, வலது வழியிலும் மெதுவாக நடந்து வணங்குகிறார்களோ—

பதே பதே ऽஶ்வமேதஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய பலமாப்நுயாத் வாசா யஸ்து ஶிவம் நித்யம் ஸம்ரௌதி பரமேஶ்வரம்

ஒவ்வொரு அடியிலும் அஸ்வமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்; யார் எப்போதும் பரமேஸ்வரனை வாயால் புகழ்கிறார்களோ—

ஸோ ऽபி யாதி ஶிவம் ஸ்தாநம் ப்ராப்ய கிம் புநரேவ ச க்ரு'த்வா மண்டலகம் க்ஷேத்ரம் கந்தகோமயவாரிணா

அவரும் சிவபதத்தை அடைகிறார்; அதற்கு மேல் என்ன சொல்ல வேண்டும்? மேலும், மணம் கொண்ட பசுமாட்டின் சாணம், நீர் கொண்டு ஒரு வட்டம் அல்லது நிலம் செய்து—

முக்தாபலமயைஶ்சூர்ணைர் இந்த்ரநீலமயைஸ் ததா பத்மராகமயைஶ்சைவ ஸ்பாடிகைஶ் ச ஸுஶோபநைஃ

முத்து, நீலம், செம்பவளம், அழகிய ச்படிகம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட தூள்களால்—