லிங்கபுராணம்

கர்தவ்யஃ ஸர்வயத்நேந தர்மகாமார்தமுக்தயே அஶக்தஶ்சேந்முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ப்ராஸாதம் கர்துமுத்தமம்

தர்மம், ஆசை, முக்தி ஆகியவற்றுக்காக எல்லா முயற்சியுடனும் கோயில் கட்ட வேண்டும்; ஆனால் சிறந்த கோயிலை கட்ட இயலாதவர்களே—

ஸம்மார்ஜநாதிபிர் வாபி ஸர்வாந்காமாநவாப்நுயாத் ஸம்மார்ஜநம் து யஃ குர்யாந் மார்ஜந்யா ம்ரு'துஸூக்ஷ்மயா

துடைப்பது போன்ற செயல்களாலும் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; மென்மையான, நன்கு தூய துடுப்பால் யார் துடைப்பார்களோ—

சாந்த்ராயணஸஹஸ்ரஸ்ய பலம் மாஸேந லப்யதே யஃ குர்யாத்வஸ்த்ரபூதேந கந்தகோமயவாரிணா

ஒரு மாதத்தில் ஆயிரம் சந்திராயண விரதத்தின் பலன் கிடைக்கும்; துணியால் வடிகட்டப்பட்ட சாந்தும், பசுவின் சாணும் கலந்த நீரால் யார் பூசினாலும்—

ஆலேபநம் யதாந்யாயம் வர்ஷசாந்த்ராயணம் லபேத் அர்தக்ரோஶம் ஶிவக்ஷேத்ரம் ஶிவலிங்காத்ஸமந்ததஃ

அவர் வருட சந்திராயண விரதத்தின் பலனைப் பெறுவார்; சிவலிங்கத்தைச் சுற்றி அரை குறோஷம் பரப்பளவு சிவக்ஷேத்திரம்—

யஸ் த்யஜேத் துஸ்த்யஜாந் ப்ராணாஞ் ஶிவஸாயுஜ்யம் ஆப்நுயாத் ஸ்வாயம்புவஸ்ய மாநம் ஹி ததா பாணஸ்ய ஸுவ்ரதாஃ

யார் உயிரையே விட்டுவிடுகிறார்களோ, அவர்கள் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவார்கள்; சுவயம்புவின் அளவும், பாணனுடைய அளவும் அதுபோல், நல்லவர்களே—

ஸ்வாயம்புவே ததர்தம் ஸ்யாத் ஸ்யாத் ஆர்ஷே ச ததர்தகம் மாநுஷே ச ததர்தம் ஸ்யாத் க்ஷேத்ரமாநம் த்விஜோத்தமாஃ

சுவயம்புவில் அந்த அளவே, ஆர்ஷத்தில் அதற்கு பாதி, மனிதர்களுக்குள் அதற்கு மீண்டும் பாதி—இது க்ஷேத்திரத்தின் அளவு, சிறந்த பிறப்புடையவர்களே.

ஏவம் யதீநாமாவாஸே க்ஷேத்ரமாநம் த்விஜோத்தமாஃ ருத்ராவதாரே சாத்யம் யச் சிஷ்யே சைவ ப்ரஶிஷ்யகே

அதேபோல், சிறந்த பிறப்புடையவர்களே, யதிகளின் வாசஸ்தலத்திலும், ருத்ராவதாரத்திலும் ஆசான், சீடன் ஆகியோரிடமும் இந்த அளவு பொருந்தும்.

நராவதாரே தச்சிஷ்யே தச்சிஷ்யே ச ப்ரஶிஷ்யகே ஶ்ரீபர்வதே மஹாபுண்யே தஸ்ய ப்ராந்தே ச வா த்விஜாஃ

மனித அவதாரத்தில் சீடனுக்கும், சீடனின் சீடனுக்கும்; புனிதமான ஸ்ரீபர்வதத்தில், அதன் எல்லையிலும், பிறப்புடையவர்களே—

தஸ்மிந்வா யஸ்த்யஜேத்ப்ராணாஞ் சிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் வாராணஸ்யாம் ததாப்யேவம் அவிமுக்தே விஶேஷதஃ

அங்கே யார் உயிரை விட்டாலும் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவார்கள்; அதுபோல் வாரணாசியிலும், குறிப்பாக அவிமுக்தத்திலும் கூட.

கேதாரே ச மஹாக்ஷேத்ரே ப்ரயாகே ச விஶேஷதஃ குருக்ஷேத்ரே ச யஃ ப்ராணாந் ஸம்த்யஜேத்யாதி நிர்வ்ரு'திம்

கேதாரம், மகா க்ஷேத்திரம், குறிப்பாகப் பிரயாகம், குருக்ஷேத்திரம் ஆகிய இடங்களில் உயிரை விட்டால், அவன் மோக்ஷத்தை அடைவான்.

ப்ரபாஸே புஷ்கரே ऽவந்த்யாம் ததா சைவாமரேஶ்வரே வணீஶைலாகுலே சைவ ம்ரு'தோ யாதி ஶிவாத்மதாம்

பிரபாஸம், புஷ்கரம், அவந்தி, அமரேசுவரம், வணிச் சிகரங்களில் உயிர் விட்டால், சிவனின் நிலையை அடைவான்.

வாராணஸ்யாம் ம்ரு'தோ ஜந்துர் ந ஜாது ஜந்துதாம் வ்ரஜேத் த்ரிவிஷ்டபே விமுக்தே ச கேதாரே ஸம்கமேஶ்வரே

வாரணாசியில் உயிர் விட்ட உயிரினம் இனி பிறவி எடுக்காது; திரிவிஷ்டபம், விடுதலையான கேதாரம், சங்கமேசுவரம் ஆகிய இடங்களிலும் அதுவே.

ஶாலங்கே வா த்யஜேத்ப்ராணாம்ஸ் ததா வை ஜம்புகேஶ்வரே ஶுக்ரேஶ்வரே வா கோகர்ணே பாஸ்கரேஶே குஹேஶ்வரே

சாலங்கம், ஜம்புகேசுவரம், சுக்ரேசுவரம், கோகர்ணம், பாஸ்கரேசுவரம், குகேசுவரம் ஆகிய இடங்களில் உயிரை விட்டால்,

ஹிரண்யகர்பே நந்தீஶே ஸ யாதி பரமாம் கதிம் நியமைஃ ஶோஷ்ய யோ தேஹம் த்யஜேத்க்ஷேத்ரே ஶிவஸ்ய து

ஹிரண்யகர்பம், நந்தீசுவரம் ஆகிய இடங்களில் உயர் நிலையை அடைவான்; தவம் செய்து உடலை உலர்த்தி, சிவன் நிலத்தில் உயிரை விட்டால்,

ஸ யாதி ஶிவதாம் யோகீ மாநுஷே தைவிகே ऽபி வா ஆர்ஷே வாபி முநிஶ்ரேஷ்டாஸ் ததா ஸ்வாயம்புவே ऽபி வா

அந்த யோகி மனிதர், தேவர்கள், முனிவர்கள், சிறந்த முனிவர்கள், அல்லது சுயம்புவிலும் சிவபதத்தை அடைவான்.

ஸ்வயம்பூதே ததா தேவே நாத்ர கார்யா விசாரணா ஆதாயாக்நிம் ஶிவக்ஷேத்ரே ஸம்பூஜ்ய பரமேஶ்வரம்

சுயம்புவிலும் தேவனாக இருந்தாலும், சந்தேகம் வேண்டாம்; சிவன் நிலத்தில் அக்னியை ஏற்றி, பரமேசுவரனை வழிபட்டால்,

ஸ்வதேஹபிண்டம் ஜுஹுயாத் யஃ ஸ யாதி பராம் கதிம் யாவத்தாவந்நிராஹாரோ பூத்வா ப்ராணாந் பரித்யஜேத்

தன் உடலை அக்னியில் அர்ப்பணித்தால், உயர்ந்த நிலையை அடைவான்; முடிந்தவரை உண்ணாமல் இருந்து, பிறகு உயிரை விட்டால்,

ஶிவக்ஷேத்ரே முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ஶிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் சித்த்வா பாதத்வயம் சாபி ஶிவக்ஷேத்ரே வஸேத்து யஃ

சிறந்த முனிவர்களே, சிவன் நிலத்தில் சிவசாயுஜ்யம் கிடைக்கும்; இரு கால்களும் இல்லாவிட்டாலும், சிவன் நிலத்தில் வாழ்பவர்,

ஸ யாதி ஶிவதாம் சைவ நாத்ர கார்யா விசாரணா க்ஷேத்ரஸ்ய தர்ஶநம் புண்யம் ப்ரவேஶஸ்தச்சதாதிகஃ

அவன் சிவபதத்தை அடைவான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. அந்த நிலத்தை காண்பது புண்ணியம்; உள்ளே செல்வது நூறு மடங்கு அதிகம்.

தஸ்மாச்சதகுணம் புண்யம் ஸ்பர்ஶநம் ச ப்ரதக்ஷிணம் தஸ்மாச்சதகுணம் புண்யம் ஜலஸ்நாநமதஃ பரம்

அதனால், தொடுதல், பிரதக்ஷிணம் செய்வது நூறு மடங்கு புண்ணியம்; அதன் நீரில் குளிப்பது அதைவிட அதிகமான புண்ணியம்.

க்ஷீரஸ்நாநம் ததோ விப்ராஃ ஶதாதிகமநுத்தமம் தத்நா ஸஹஸ்ரமாக்யாதம் மதுநா தச்சதாதிகம்

பாலில் குளிப்பது, பிராமணர்களே, நூறு மடங்கு சிறந்தது; தயிரில் ஆயிரம் மடங்கு; தேனில் நூறு மடங்கு மேலானது.

க்ரு'தஸ்நாநேந சாநந்தம் ஶார்கரே தச்சதாதிகம் ஶிவக்ஷேத்ரஸமீபஸ்தாம் நதீம் ப்ராப்யாவகாஹ்ய ச

நெய்யில் குளிப்பதால் முடிவில்லா புண்ணியம்; சர்க்கரையுடன் நூறு மடங்கு அதிகம். சிவன் நிலத்திற்கு அருகிலுள்ள நதியில் குளித்தால்,

த்யஜேத்தேஹம் விஹாயாந்நம் ஶிவலோகே மஹீயதே ஶிவக்ஷேத்ரஸமீபஸ்தா நத்யஃ ஸர்வாஃ ஸுஶோபநாஃ

அங்கே உணவு தவிர்த்து உடலை விட்டால், சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவான். சிவன் நிலத்திற்கு அருகிலுள்ள எல்லா நதிகளும் மிக அழகானவை.

வாபீகூபதடாகாஶ் ச ஶிவதீர்தா இதி ஸ்ம்ரு'தாஃ ஸ்நாத்வா தேஷு நரோ பக்த்யா தீர்தேஷு த்விஜஸத்தமாஃ

குளங்கள், கிணறுகள், ஏரிகள் எல்லாம் சிவதீர்த்தங்கள் என smரியப்படுகிறது. அவற்றில் பக்தியுடன் குளித்தால், சிறந்த த்விஜர்களே, தீர்த்தங்களில்,

ப்ரஹ்மஹத்யாதிபிஃ பாபைர் முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ப்ராதஃ ஸ்நாத்வா முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ஶிவதீர்தேஷு மாநவஃ

பிரம்மஹத்தியாதி பாபங்கள் நீங்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. காலை சிவதீர்த்தங்களில் குளித்தால், சிறந்த முனிவர்களே, மனிதன்,

அஶ்வமேதபலம் ப்ராப்ய ருத்ரலோகம் ஸ கச்சதி மத்யாஹ்நே ஶிவதீர்தேஷு ஸ்நாத்வா பக்த்யா ஸக்ரு'ந்நரஃ

அசுவமேத யாகத்தின் பலனைப் பெற்று, ருத்ரலோகத்திற்குச் செல்கிறான்; மதிய நேரத்தில் சிவதீர்த்தங்களில் ஒருமுறை பக்தியுடன் குளித்தால்,

கங்காஸ்நாநஸமம் புண்யம் லபதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ அஸ்தம் கதே ததா சார்கே ஸ்நாத்வா கச்சேச்சிவம் பதம்

கங்கையில் குளிப்பதற்குச் சமமான புண்ணியம் கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. சூரியன் மறையும் போது குளித்தால், சிவபதத்தை அடைவான்.

பாபகஞ்சுகமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஶிவதீர்தேஷு மாநவஃ த்விஜாஸ் த்ரிஷவணம் ஸ்நாத்வா ஶிவதீர்தே ஸக்ரு'ந்நரஃ

பாவம் என்ற போர்வையை விட்டு, சிவபுனிதத் தீர்த்தங்களில் ஒருவர் மூன்று முறை நீராடினாலும், அல்லது ஒருவன் ஒருமுறை சிவபுனிதத் தீர்த்தத்தில் நீராடினாலும்,

ஶிவஸாயுஜ்யமாப்நோதி நாத்ர கார்யா விசாரணா புராத ஸூகரஃ கஶ்சித் ஶ்வாநம் த்ரு'ஷ்ட்வா பயாத்பதி

அவன் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைகிறான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. பழைய காலத்தில் ஒரு கள்ளி, வழியில் நாயைப் பார்த்து பயந்து—