லிங்கபுராணம்

க்ரு'த்வா யத்பலமாப்நோதி தத்பலம் ப்ரவதாம்யஹம் மஹேந்த்ரபர்வதாகாரைர் விமாநைர்வ்ரு'ஷஸம்யுதைஃ

அதை கட்டுவதால் கிடைக்கும் பலனை நான் கூறுகிறேன்; மஹேந்திரமலை போல் மாளிகைகள், காளைகள் அலங்கரித்திருக்கும்.

கத்வா ஶிவபுரம் திவ்யம் புக்த்வா போகாந்யதேப்ஸிதாந் ஜ்ஞாநம் விசாரிதம் ருத்ரைஃ ஸம்ப்ராப்ய முநிபுங்கவாஃ

தெய்வீகமான சிவபுரிக்கு சென்று, விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவித்து, ருத்ரர்களால் ஆராயப்பட்ட ஞானத்தை அடைந்த முனிவர்கள் மீண்டும் திரும்புவர்.

விஷயாந் விஷவத் த்யக்த்வா ஶிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் ஹேம்நா யஸ்து ப்ரகுர்வீத ப்ராஸாதம் ரத்நஶோபிதம்

உணவு போல ஆசைகள் என்பவற்றை விஷம் போல் விட்டு, சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவான்; தங்கத்தில் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கோயிலை யார் கட்டினாலும்—

த்ராவிடம் நாகரம் வாபி கேஸரம் வா விதாநதஃ கூடம் வா மண்டபம் வாபி ஸமம் வா தீர்கம் ஏவ ச

அது திராவிட முறையிலோ, நாகர முறையிலோ, கேசர முறையிலோ, விதிப்படி கட்டப்பட்டதாகவோ, கோபுரமாகவோ, மண்டபமாகவோ, சதுரமாகவோ, நீளமாகவோ இருந்தாலும்—

ந தஸ்ய ஶக்யதே வக்தும் புண்யம் ஶதயுகைரபி ஜீர்ணம் வா பதிதம் வாபி கண்டிதம் ஸ்புடிதம் ததா

அதனால் கிடைக்கும் புண்ணியம் நூறு யுகங்கள் சென்றாலும் விவரிக்க முடியாது; அது பழையதாகினும், இடிந்து விழுந்தாலும், உடைந்தாலும், பிளந்தாலும் கூட—

பூர்வவத்காரயேத்யஸ்து த்வாராத்யைஃ ஸுஶுபம் த்விஜாஃ ப்ராஸாதம் மண்டபம் வாபி ப்ராகாரம் கோபுரம் து வா

அதை முன்புபோல் அழகான கதவுகளுடன், கோயில், மண்டபம், சுவர், கோபுரம் என எதுவாக இருந்தாலும், யார் திருத்தி அமைக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு—

கர்துரப்யதிகம் புண்யம் லபதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ வ்ரு'த்த்யர்தம் வா ப்ரகுர்வீத நரஃ கர்ம ஶிவாலயே

அந்தக் கட்டியவரை விட அதிகமான புண்ணியம் கிடைக்கும், இதில் சந்தேகம் இல்லை; அல்லது ஒருவர் சிவாலயத்தில் வாழ்வாதாரத்திற்காக வேலை செய்தாலும்—

யஃ ஸ யாதி ந ஸம்தேஹஃ ஸ்வர்கலோகம் ஸபாந்தவஃ யஶ்சாத்மபோகஸித்த்யர்தம் அபி ருத்ராலயே ஸக்ரு'த்

அவர் தன் குடும்பத்துடன் சொர்க்கலோகத்திற்கு செல்லுவார், இதில் ஐயம் இல்லை; தனக்காகவேனும் ஒருவன் ருத்ரன் கோயிலில் ஒரு முறையாவது செய்தாலும்—

கர்ம குர்யாத்யதி ஸுகம் லப்த்வா சாபி ப்ரமோததே தஸ்மாத் ஆயதநம் பக்த்யா யஃ குர்யாந் முநிஸத்தமாஃ

அவன் அந்த வேலை செய்து மகிழ்ச்சி அடைந்து சந்தோஷப்பட்டால்—even so, முனிவர்களே, பக்தியுடன் யார் கோயில் கட்டுகிறார்களோ—

காஷ்டேஷ்டகாதிபிர் மர்த்யஃ ஶிவலோகே மஹீயதே ப்ரஸாதார்தம் மஹேஶஸ்ய ப்ராஸாதே முநிபுங்கவாஃ

மரத்தாலும், செங்கல்லாலும், இதர பொருட்களாலும் மகேசனுக்காக கோயில் கட்டும் மனிதன், சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவான், முனிவர்களே.

கர்தவ்யஃ ஸர்வயத்நேந தர்மகாமார்தமுக்தயே அஶக்தஶ்சேந்முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ப்ராஸாதம் கர்துமுத்தமம்

தர்மம், ஆசை, முக்தி ஆகியவற்றுக்காக எல்லா முயற்சியுடனும் கோயில் கட்ட வேண்டும்; ஆனால் சிறந்த கோயிலை கட்ட இயலாதவர்களே—

ஸம்மார்ஜநாதிபிர் வாபி ஸர்வாந்காமாநவாப்நுயாத் ஸம்மார்ஜநம் து யஃ குர்யாந் மார்ஜந்யா ம்ரு'துஸூக்ஷ்மயா

துடைப்பது போன்ற செயல்களாலும் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; மென்மையான, நன்கு தூய துடுப்பால் யார் துடைப்பார்களோ—

சாந்த்ராயணஸஹஸ்ரஸ்ய பலம் மாஸேந லப்யதே யஃ குர்யாத்வஸ்த்ரபூதேந கந்தகோமயவாரிணா

ஒரு மாதத்தில் ஆயிரம் சந்திராயண விரதத்தின் பலன் கிடைக்கும்; துணியால் வடிகட்டப்பட்ட சாந்தும், பசுவின் சாணும் கலந்த நீரால் யார் பூசினாலும்—

ஆலேபநம் யதாந்யாயம் வர்ஷசாந்த்ராயணம் லபேத் அர்தக்ரோஶம் ஶிவக்ஷேத்ரம் ஶிவலிங்காத்ஸமந்ததஃ

அவர் வருட சந்திராயண விரதத்தின் பலனைப் பெறுவார்; சிவலிங்கத்தைச் சுற்றி அரை குறோஷம் பரப்பளவு சிவக்ஷேத்திரம்—

யஸ் த்யஜேத் துஸ்த்யஜாந் ப்ராணாஞ் ஶிவஸாயுஜ்யம் ஆப்நுயாத் ஸ்வாயம்புவஸ்ய மாநம் ஹி ததா பாணஸ்ய ஸுவ்ரதாஃ

யார் உயிரையே விட்டுவிடுகிறார்களோ, அவர்கள் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவார்கள்; சுவயம்புவின் அளவும், பாணனுடைய அளவும் அதுபோல், நல்லவர்களே—

ஸ்வாயம்புவே ததர்தம் ஸ்யாத் ஸ்யாத் ஆர்ஷே ச ததர்தகம் மாநுஷே ச ததர்தம் ஸ்யாத் க்ஷேத்ரமாநம் த்விஜோத்தமாஃ

சுவயம்புவில் அந்த அளவே, ஆர்ஷத்தில் அதற்கு பாதி, மனிதர்களுக்குள் அதற்கு மீண்டும் பாதி—இது க்ஷேத்திரத்தின் அளவு, சிறந்த பிறப்புடையவர்களே.

ஏவம் யதீநாமாவாஸே க்ஷேத்ரமாநம் த்விஜோத்தமாஃ ருத்ராவதாரே சாத்யம் யச் சிஷ்யே சைவ ப்ரஶிஷ்யகே

அதேபோல், சிறந்த பிறப்புடையவர்களே, யதிகளின் வாசஸ்தலத்திலும், ருத்ராவதாரத்திலும் ஆசான், சீடன் ஆகியோரிடமும் இந்த அளவு பொருந்தும்.

நராவதாரே தச்சிஷ்யே தச்சிஷ்யே ச ப்ரஶிஷ்யகே ஶ்ரீபர்வதே மஹாபுண்யே தஸ்ய ப்ராந்தே ச வா த்விஜாஃ

மனித அவதாரத்தில் சீடனுக்கும், சீடனின் சீடனுக்கும்; புனிதமான ஸ்ரீபர்வதத்தில், அதன் எல்லையிலும், பிறப்புடையவர்களே—

தஸ்மிந்வா யஸ்த்யஜேத்ப்ராணாஞ் சிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் வாராணஸ்யாம் ததாப்யேவம் அவிமுக்தே விஶேஷதஃ

அங்கே யார் உயிரை விட்டாலும் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவார்கள்; அதுபோல் வாரணாசியிலும், குறிப்பாக அவிமுக்தத்திலும் கூட.

கேதாரே ச மஹாக்ஷேத்ரே ப்ரயாகே ச விஶேஷதஃ குருக்ஷேத்ரே ச யஃ ப்ராணாந் ஸம்த்யஜேத்யாதி நிர்வ்ரு'திம்

கேதாரம், மகா க்ஷேத்திரம், குறிப்பாகப் பிரயாகம், குருக்ஷேத்திரம் ஆகிய இடங்களில் உயிரை விட்டால், அவன் மோக்ஷத்தை அடைவான்.

ப்ரபாஸே புஷ்கரே ऽவந்த்யாம் ததா சைவாமரேஶ்வரே வணீஶைலாகுலே சைவ ம்ரு'தோ யாதி ஶிவாத்மதாம்

பிரபாஸம், புஷ்கரம், அவந்தி, அமரேசுவரம், வணிச் சிகரங்களில் உயிர் விட்டால், சிவனின் நிலையை அடைவான்.

வாராணஸ்யாம் ம்ரு'தோ ஜந்துர் ந ஜாது ஜந்துதாம் வ்ரஜேத் த்ரிவிஷ்டபே விமுக்தே ச கேதாரே ஸம்கமேஶ்வரே

வாரணாசியில் உயிர் விட்ட உயிரினம் இனி பிறவி எடுக்காது; திரிவிஷ்டபம், விடுதலையான கேதாரம், சங்கமேசுவரம் ஆகிய இடங்களிலும் அதுவே.

ஶாலங்கே வா த்யஜேத்ப்ராணாம்ஸ் ததா வை ஜம்புகேஶ்வரே ஶுக்ரேஶ்வரே வா கோகர்ணே பாஸ்கரேஶே குஹேஶ்வரே

சாலங்கம், ஜம்புகேசுவரம், சுக்ரேசுவரம், கோகர்ணம், பாஸ்கரேசுவரம், குகேசுவரம் ஆகிய இடங்களில் உயிரை விட்டால்,

ஹிரண்யகர்பே நந்தீஶே ஸ யாதி பரமாம் கதிம் நியமைஃ ஶோஷ்ய யோ தேஹம் த்யஜேத்க்ஷேத்ரே ஶிவஸ்ய து

ஹிரண்யகர்பம், நந்தீசுவரம் ஆகிய இடங்களில் உயர் நிலையை அடைவான்; தவம் செய்து உடலை உலர்த்தி, சிவன் நிலத்தில் உயிரை விட்டால்,

ஸ யாதி ஶிவதாம் யோகீ மாநுஷே தைவிகே ऽபி வா ஆர்ஷே வாபி முநிஶ்ரேஷ்டாஸ் ததா ஸ்வாயம்புவே ऽபி வா

அந்த யோகி மனிதர், தேவர்கள், முனிவர்கள், சிறந்த முனிவர்கள், அல்லது சுயம்புவிலும் சிவபதத்தை அடைவான்.

ஸ்வயம்பூதே ததா தேவே நாத்ர கார்யா விசாரணா ஆதாயாக்நிம் ஶிவக்ஷேத்ரே ஸம்பூஜ்ய பரமேஶ்வரம்

சுயம்புவிலும் தேவனாக இருந்தாலும், சந்தேகம் வேண்டாம்; சிவன் நிலத்தில் அக்னியை ஏற்றி, பரமேசுவரனை வழிபட்டால்,

ஸ்வதேஹபிண்டம் ஜுஹுயாத் யஃ ஸ யாதி பராம் கதிம் யாவத்தாவந்நிராஹாரோ பூத்வா ப்ராணாந் பரித்யஜேத்

தன் உடலை அக்னியில் அர்ப்பணித்தால், உயர்ந்த நிலையை அடைவான்; முடிந்தவரை உண்ணாமல் இருந்து, பிறகு உயிரை விட்டால்,

ஶிவக்ஷேத்ரே முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ஶிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் சித்த்வா பாதத்வயம் சாபி ஶிவக்ஷேத்ரே வஸேத்து யஃ

சிறந்த முனிவர்களே, சிவன் நிலத்தில் சிவசாயுஜ்யம் கிடைக்கும்; இரு கால்களும் இல்லாவிட்டாலும், சிவன் நிலத்தில் வாழ்பவர்,

ஸ யாதி ஶிவதாம் சைவ நாத்ர கார்யா விசாரணா க்ஷேத்ரஸ்ய தர்ஶநம் புண்யம் ப்ரவேஶஸ்தச்சதாதிகஃ

அவன் சிவபதத்தை அடைவான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. அந்த நிலத்தை காண்பது புண்ணியம்; உள்ளே செல்வது நூறு மடங்கு அதிகம்.