லிங்கபுராணம்

மந்தராத்ரிப்ரதீகாஶைர் விமாநைர்விஶ்வதோமுகைஃ அப்ஸரோகணஸம்கீர்ணைர் தேவதாநவதுர்லபைஃ

மந்தரமலை போல் நான்கு திசைகளும் நோக்கிய மாளிகைகளில், அப்சரைகள் நிறைந்திருக்கும்; அத்தகைய இடம் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் எட்டாதது.

கத்வா ஶிவபுரம் ரம்யம் புக்த்வா போகாந் யதேப்ஸிதாந் ஜ்ஞாநயோகம் ஸமாஸாத்ய காணபத்யம் லபேந்நரஃ

அவர் சிவபுரம் எனும் அழகான நகரை அடைந்து, விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவித்து, ஞானமும் யோகமும் பெற்று, கணபதி நிலையை அடைவார்.

யஃ குர்யாந்மேருநாமாநம் ப்ராஸாதம் பரமேஷ்டிநஃ ஸ யத்பலமவாப்நோதி ந தத் ஸர்வைர் மஹாமகைஃ

யார் பரமேஷ்வரனுக்காக 'மேரு' எனும் ஆலயத்தை கட்டுகிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா பெரிய யாகங்களாலும் கிடைக்காத பலனை அடைவார்கள்.

ஸர்வயஜ்ஞதபோதாநதீர்தவேதேஷு யத்பலம் தத்பலம் ஸகலம் லப்த்வா ஶிவவந்மோததே சிரம்

எல்லா யாகங்கள், தவங்கள், தானங்கள், தீர்த்தயாத்திரை, வேதங்கள் ஆகியவற்றால் கிடைக்கும் பலனை முழுமையாகப் பெற்று, சிவனின் வனத்தில் நீண்ட நாட்கள் மகிழ்வார்.

நிஷதம் நாம யஃ குர்யாத் ப்ராஸாதம் பக்திதஃ ஸுதீஃ ஶிவலோகமநுப்ராப்ய ஶிவவந்மோததே சிரம்

யார் பக்தியோடு, நிஷதம் எனும் ஆலயத்தை கட்டுகிறார்களோ, அந்த அறிவாளி சிவலோகத்தை அடைந்து, சிவனின் வனத்தில் நீண்ட நாட்கள் மகிழ்வார்.

குர்யாத்வா யஃ ஶுபம் விப்ரா ஹிமஶைலமநுத்தமம் ஹிமஶைலோபமைர் யாநைர் கத்வா ஶிவபுரம் ஶுபம்

அல்லது, யார் மிகச் சிறந்த 'ஹிமசைலம்' எனும் ஆலயத்தை கட்டுகிறார்களோ, பனிமலை போல் வாகனங்களில் ஏறி, சிவபுரம் எனும் புண்ணிய நகரை அடைவார்கள்.

ஜ்ஞாநயோகம் ஸமாஸாத்ய காணபத்யமவாப்நுயாத் நீலாத்ரிஶிகராக்யம் வா ப்ராஸாதம் யஃ ஸுஶோபநம்

ஞானமும் யோகமும் பெற்று, கணபதி நிலையை அடைவார்; அல்லது, யார் 'நீலாத்ரிசிகரம்' எனும் அழகிய ஆலயத்தை கட்டுகிறார்களோ,

க்ரு'த்வா வித்தாநுஸாரேண பக்த்யா ருத்ராய ஶம்பவே யத்பலம் லபதே மர்த்யஸ் தத்பலம் ப்ரவதாம்யஹம்

தனது திறமையின்படி, பக்தியோடு, ருத்ரனுக்காக, சும்புவுக்காக ஆலயம் கட்டும் மனிதன் பெறும் பலனை நான் கூறுகிறேன்.

ஹிமஶைலே க்ரு'தே பக்த்யா யத்பலம் ப்ராக் தவோதிதம் தத்பலம் ஸகலம் லப்த்வா ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ

பக்தியோடு ஹிமசைலம் கட்டுவதால் கிடைக்கும் பலனை முன்பே கூறினேன்; அந்த முழு பலனைப் பெற்று, அவர் எல்லா தேவர்களாலும் மதிக்கப்படுவார்.

ருத்ரலோகமநுப்ராப்ய ருத்ரைஃ ஸார்தம் ப்ரமோததே மஹேந்த்ரஶைலநாமாநம் ப்ராஸாதம் ருத்ரஸம்மதம்

ருத்ரலோகத்தை அடைந்து, ருத்ரர்களுடன் மகிழ்வார்; அல்லது, ருத்ரன் விரும்பும் 'மஹேந்திரசைலம்' எனும் ஆலயத்தை கட்டினால்,

க்ரு'த்வா யத்பலமாப்நோதி தத்பலம் ப்ரவதாம்யஹம் மஹேந்த்ரபர்வதாகாரைர் விமாநைர்வ்ரு'ஷஸம்யுதைஃ

அதை கட்டுவதால் கிடைக்கும் பலனை நான் கூறுகிறேன்; மஹேந்திரமலை போல் மாளிகைகள், காளைகள் அலங்கரித்திருக்கும்.

கத்வா ஶிவபுரம் திவ்யம் புக்த்வா போகாந்யதேப்ஸிதாந் ஜ்ஞாநம் விசாரிதம் ருத்ரைஃ ஸம்ப்ராப்ய முநிபுங்கவாஃ

தெய்வீகமான சிவபுரிக்கு சென்று, விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவித்து, ருத்ரர்களால் ஆராயப்பட்ட ஞானத்தை அடைந்த முனிவர்கள் மீண்டும் திரும்புவர்.

விஷயாந் விஷவத் த்யக்த்வா ஶிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் ஹேம்நா யஸ்து ப்ரகுர்வீத ப்ராஸாதம் ரத்நஶோபிதம்

உணவு போல ஆசைகள் என்பவற்றை விஷம் போல் விட்டு, சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவான்; தங்கத்தில் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கோயிலை யார் கட்டினாலும்—

த்ராவிடம் நாகரம் வாபி கேஸரம் வா விதாநதஃ கூடம் வா மண்டபம் வாபி ஸமம் வா தீர்கம் ஏவ ச

அது திராவிட முறையிலோ, நாகர முறையிலோ, கேசர முறையிலோ, விதிப்படி கட்டப்பட்டதாகவோ, கோபுரமாகவோ, மண்டபமாகவோ, சதுரமாகவோ, நீளமாகவோ இருந்தாலும்—

ந தஸ்ய ஶக்யதே வக்தும் புண்யம் ஶதயுகைரபி ஜீர்ணம் வா பதிதம் வாபி கண்டிதம் ஸ்புடிதம் ததா

அதனால் கிடைக்கும் புண்ணியம் நூறு யுகங்கள் சென்றாலும் விவரிக்க முடியாது; அது பழையதாகினும், இடிந்து விழுந்தாலும், உடைந்தாலும், பிளந்தாலும் கூட—

பூர்வவத்காரயேத்யஸ்து த்வாராத்யைஃ ஸுஶுபம் த்விஜாஃ ப்ராஸாதம் மண்டபம் வாபி ப்ராகாரம் கோபுரம் து வா

அதை முன்புபோல் அழகான கதவுகளுடன், கோயில், மண்டபம், சுவர், கோபுரம் என எதுவாக இருந்தாலும், யார் திருத்தி அமைக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு—

கர்துரப்யதிகம் புண்யம் லபதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ வ்ரு'த்த்யர்தம் வா ப்ரகுர்வீத நரஃ கர்ம ஶிவாலயே

அந்தக் கட்டியவரை விட அதிகமான புண்ணியம் கிடைக்கும், இதில் சந்தேகம் இல்லை; அல்லது ஒருவர் சிவாலயத்தில் வாழ்வாதாரத்திற்காக வேலை செய்தாலும்—

யஃ ஸ யாதி ந ஸம்தேஹஃ ஸ்வர்கலோகம் ஸபாந்தவஃ யஶ்சாத்மபோகஸித்த்யர்தம் அபி ருத்ராலயே ஸக்ரு'த்

அவர் தன் குடும்பத்துடன் சொர்க்கலோகத்திற்கு செல்லுவார், இதில் ஐயம் இல்லை; தனக்காகவேனும் ஒருவன் ருத்ரன் கோயிலில் ஒரு முறையாவது செய்தாலும்—

கர்ம குர்யாத்யதி ஸுகம் லப்த்வா சாபி ப்ரமோததே தஸ்மாத் ஆயதநம் பக்த்யா யஃ குர்யாந் முநிஸத்தமாஃ

அவன் அந்த வேலை செய்து மகிழ்ச்சி அடைந்து சந்தோஷப்பட்டால்—even so, முனிவர்களே, பக்தியுடன் யார் கோயில் கட்டுகிறார்களோ—

காஷ்டேஷ்டகாதிபிர் மர்த்யஃ ஶிவலோகே மஹீயதே ப்ரஸாதார்தம் மஹேஶஸ்ய ப்ராஸாதே முநிபுங்கவாஃ

மரத்தாலும், செங்கல்லாலும், இதர பொருட்களாலும் மகேசனுக்காக கோயில் கட்டும் மனிதன், சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவான், முனிவர்களே.

கர்தவ்யஃ ஸர்வயத்நேந தர்மகாமார்தமுக்தயே அஶக்தஶ்சேந்முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ப்ராஸாதம் கர்துமுத்தமம்

தர்மம், ஆசை, முக்தி ஆகியவற்றுக்காக எல்லா முயற்சியுடனும் கோயில் கட்ட வேண்டும்; ஆனால் சிறந்த கோயிலை கட்ட இயலாதவர்களே—

ஸம்மார்ஜநாதிபிர் வாபி ஸர்வாந்காமாநவாப்நுயாத் ஸம்மார்ஜநம் து யஃ குர்யாந் மார்ஜந்யா ம்ரு'துஸூக்ஷ்மயா

துடைப்பது போன்ற செயல்களாலும் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; மென்மையான, நன்கு தூய துடுப்பால் யார் துடைப்பார்களோ—

சாந்த்ராயணஸஹஸ்ரஸ்ய பலம் மாஸேந லப்யதே யஃ குர்யாத்வஸ்த்ரபூதேந கந்தகோமயவாரிணா

ஒரு மாதத்தில் ஆயிரம் சந்திராயண விரதத்தின் பலன் கிடைக்கும்; துணியால் வடிகட்டப்பட்ட சாந்தும், பசுவின் சாணும் கலந்த நீரால் யார் பூசினாலும்—

ஆலேபநம் யதாந்யாயம் வர்ஷசாந்த்ராயணம் லபேத் அர்தக்ரோஶம் ஶிவக்ஷேத்ரம் ஶிவலிங்காத்ஸமந்ததஃ

அவர் வருட சந்திராயண விரதத்தின் பலனைப் பெறுவார்; சிவலிங்கத்தைச் சுற்றி அரை குறோஷம் பரப்பளவு சிவக்ஷேத்திரம்—

யஸ் த்யஜேத் துஸ்த்யஜாந் ப்ராணாஞ் ஶிவஸாயுஜ்யம் ஆப்நுயாத் ஸ்வாயம்புவஸ்ய மாநம் ஹி ததா பாணஸ்ய ஸுவ்ரதாஃ

யார் உயிரையே விட்டுவிடுகிறார்களோ, அவர்கள் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவார்கள்; சுவயம்புவின் அளவும், பாணனுடைய அளவும் அதுபோல், நல்லவர்களே—

ஸ்வாயம்புவே ததர்தம் ஸ்யாத் ஸ்யாத் ஆர்ஷே ச ததர்தகம் மாநுஷே ச ததர்தம் ஸ்யாத் க்ஷேத்ரமாநம் த்விஜோத்தமாஃ

சுவயம்புவில் அந்த அளவே, ஆர்ஷத்தில் அதற்கு பாதி, மனிதர்களுக்குள் அதற்கு மீண்டும் பாதி—இது க்ஷேத்திரத்தின் அளவு, சிறந்த பிறப்புடையவர்களே.

ஏவம் யதீநாமாவாஸே க்ஷேத்ரமாநம் த்விஜோத்தமாஃ ருத்ராவதாரே சாத்யம் யச் சிஷ்யே சைவ ப்ரஶிஷ்யகே

அதேபோல், சிறந்த பிறப்புடையவர்களே, யதிகளின் வாசஸ்தலத்திலும், ருத்ராவதாரத்திலும் ஆசான், சீடன் ஆகியோரிடமும் இந்த அளவு பொருந்தும்.

நராவதாரே தச்சிஷ்யே தச்சிஷ்யே ச ப்ரஶிஷ்யகே ஶ்ரீபர்வதே மஹாபுண்யே தஸ்ய ப்ராந்தே ச வா த்விஜாஃ

மனித அவதாரத்தில் சீடனுக்கும், சீடனின் சீடனுக்கும்; புனிதமான ஸ்ரீபர்வதத்தில், அதன் எல்லையிலும், பிறப்புடையவர்களே—

தஸ்மிந்வா யஸ்த்யஜேத்ப்ராணாஞ் சிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் வாராணஸ்யாம் ததாப்யேவம் அவிமுக்தே விஶேஷதஃ

அங்கே யார் உயிரை விட்டாலும் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவார்கள்; அதுபோல் வாரணாசியிலும், குறிப்பாக அவிமுக்தத்திலும் கூட.