லிங்கபுராணம்

தயோஃ ஶ்ருத்வா மஹாதேவோ விஜ்ஞப்திம் பரமேஶ்வரஃ ஸாரத்யே வாஹநத்வே ச கல்பயாமாஸ வை பவஃ

அவர்களின் வேண்டுகோளை கேட்ட மகாதேவன், பரமேஸ்வரன், பவனை வாகனமும் சாரதியும் ஆக நியமித்தான்.

தத்த்வா தஸ்மை ப்ரஹ்மணே விஷ்ணவே ச தக்த்வா தைத்யாந்தேவதேவோ மஹாத்மா ஸார்தம் தேவ்யா நந்திநா பூதஸம்கைர் அந்தர்தாநம் காரயாமாஸ ஶர்வஃ

இவை அனைத்தையும் பிரம்மாவுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் அளித்து, அசுரர்களை அழித்த புண்ணியசாலி தேவாதி தேவன், தேவியுடன், நந்தியுடன், பூதகணங்களுடன், தன்னை மறைந்துவிட்டான்.

ததஸ்ததா மஹேஶ்வரே கதே ரணாத்கணைஃ ஸஹ ஸுரேஶ்வராஃ ஸுவிஸ்மிதா பவம் ப்ரணம்ய பார்வதீம்

பின்னர், மகேஸ்வரன் போர்க்களத்திலிருந்து தனது கணங்களுடன் சென்றபோது, தேவாதிபதிகள் ஆச்சரியமடைந்து பவாவுக்கும் பார்வதிக்கும் வணங்கினர்.

யயுஶ் ச துஃகவர்ஜிதாஃ ஸ்வவாஹநைர்திவம் ததஃ ஸுரேஶ்வரா முநீஶ்வரா கணேஶ்வராஶ் ச பாஸ்கராஃ

துக்கம் இல்லாமல், தங்கள் தங்கள் வாகனங்களில் அமர்ந்து, தேவாதிபதிகள், முனிவர்களின் தலைவர்கள், கணாதிபதிகள், ஒளிரும் தேவர்கள் விண்ணுலகை அடைந்தனர்.

த்ரிபுராரேரிமம் புண்யம் நிர்மிதம் ப்ரஹ்மணா புரா யஃ படேச்ச்ராத்தகாலே வா தைவே கர்மணி ச த்விஜாஃ

திரிபுரனை எதிர்த்தவரின் இந்த புண்ணியமான கதையை, பிரம்மா பழைய காலத்தில் படைத்தான்; யார் இதை ஸ்ராத்த காலத்திலும், தெய்வீக கிரியையிலும் பாராயணம் செய்கிறாரோ,

ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந் பக்த்யா ப்ரஹ்மலோகம் ஸ கச்சதி மாநஸைர்வாசிகைஃ பாபைஸ் ததா வை காயிகைஃ புநஃ

அல்லது பக்தியுடன் மற்ற த்விஜர்களுக்குச் சொல்லச் செய்கிறாரோ, அவர் மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக வரும் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, பிரம்மலோகத்தை அடைவார்.

ஸ்தூலைஃ ஸூக்ஷ்மைஃ ஸுஸூக்ஷ்மைஶ் ச மஹாபாதகஸம்பவைஃ பாதகைஶ் ச த்விஜஶ்ரேஷ்டா உபபாதகஸம்பவைஃ

மிகப் பெரும், நுண்ணிய, மிகவும் நுண்ணிய பாவங்கள், பெரிய பாவங்கள், சிறிய பாவங்கள், பெரிய குற்றங்களால் உண்டாகும் பாவங்கள், இவை எல்லாவற்றிலிருந்தும், சிறந்த த்விஜர்களே,

பாபைஶ் ச முச்யதே ஜந்துஃ ஶ்ருத்வாத்யாயமிமம் ஶுபம் ஶத்ரவோ நாஶமாயாந்தி ஸம்க்ராமே விஜயீபவேத்

இந்த புண்ணியமான அதிகாரத்தை கேட்டால், உயிரினம் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்; பகைவர்கள் அழிகின்றனர், போர்களில் வெற்றி கிடைக்கும்.

ஸர்வரோகைர்ந பாத்யேத ஆபதோ ந ஸ்ப்ரு'ஶந்தி தம் தநமாயுர்யஶோ வித்யாம் ப்ரபாவமதுலம் லபேத்

எந்த நோயும் அவரை தொந்தரவு செய்யாது; இடர் எதுவும் அவரைத் தொடாது; அளவில்லா செல்வம், ஆயுள், புகழ், கல்வி, தனிச்சிறப்பு ஆகியவை கிடைக்கும்.

கதே மஹேஶ்வரே தேவே தக்த்வா ச த்ரிபுரம் க்ஷணாத் ஸதஸ்யாஹ ஸுரேந்த்ராணாம் பகவாந்பத்மஸம்பவஃ

மகேஸ்வரன் திரிபுரத்தை ஒரு கணத்தில் எரித்துவிட்டு விலகியபோது, அந்த தாமரையிலிருந்து பிறந்த புனிதர், தேவாதிபதிகளின் சபையில் பேசினார்.

ஸம்த்யஜ்ய தேவதேவேஶம் லிங்கமூர்திமஹேஶ்வரம் தாரபௌத்ரோ மஹாதேஜாஸ் தாரகஸ்ய ஸுதோ பலீ

அப்போது, தேவாதி தேவனான மகேஸ்வரன், லிங்க ரூபத்தில் இருந்ததை விட்டு, தாரகனின் பேரனும், பெரும் வலிமை உடைய தாரகனின் மகனும் அங்கு இருந்தான்.

தாரகாக்ஷோ ऽபி திதிஜஃ கமலாக்ஷஶ் ச வீர்யவாந் வித்யுந்மாலீ ச தைத்யேஶஃ அந்யே சாபி ஸபாந்தவாஃ

தாரகாக்ஷன், திதியின் மகன், வலிமைமிக்க கமலாக்ஷன், தெய்தியர்களின் தலைவன் வித்தியுன்மாலி, மற்றவர்களும் அவர்களது உறவினர்களும்—

த்யக்த்வா தேவம் மஹாதேவம் மாயயா ச ஹரேஃ ப்ரபோஃ ஸர்வே விநஷ்டாஃ ப்ரத்வஸ்தாஃ ஸ்வபுரைஃ புரஸம்பவைஃ

அவர்கள் எல்லோரும், மாயையால் மகாதேவனையும் ஹரியையும் விட்டு விலகி, தங்கள் நகரங்களும் அவற்றில் வாழ்ந்தவர்களும் உடன் அழிந்துவிட்டார்கள்.

தஸ்மாத்ஸதா பூஜநீயோ லிங்கமூர்திஃ ஸதாஶிவஃ யாவத்பூஜா ஸுரேஶாநாம் தாவதேவ ஸ்திதிர்யதஃ

ஆகையால், சதாசிவனின் லிங்க ரூபத்தை எப்போதும் வழிபட வேண்டும்; தேவர்கள் வழிபடப்படும் வரையில் அவர்களின் நிலை தொடரும்.

பூஜநீயஃ ஶிவோ நித்யம் ஶ்ரத்தயா தேவபுங்கவைஃ ஸர்வலிங்கமயோ லோகஃ ஸர்வம் லிங்கே ப்ரதிஷ்டிதம்

சிவனை, எல்லா தேவர்களும் நம்பிக்கையுடன் எப்போதும் வழிபட வேண்டும்; இந்த உலகம் முழுவதும் லிங்கத்தில் நிறைந்துள்ளது, அனைத்தும் அதிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன.

தஸ்மாத் ஸம்பூஜயேல்லிங்கம் ய இச்சேத்ஸித்திமாத்மநஃ ஸர்வே லிங்கார்சநாதேவ தேவா தைத்யாஶ் ச தாநவாஃ

எவரும் தம்முடைய Siddhi-ஐ விரும்பினால், அவர் லிங்கத்தை ஆராதிக்க வேண்டும்; எல்லா தேவர்களும், அசுரர்களும், தானவர்களும் லிங்க வழிபாட்டால் மட்டுமே பெறுகிறார்கள்.

யக்ஷா வித்யாதராஃ ஸித்தா ராக்ஷஸாஃ பிஶிதாஶநாஃ பிதரோ முநயஶ்சாபி பிஶாசாஃ கிந்நராதயஃ

யக்ஷர்கள், வித்யாதரர்கள், சித்தர்கள், ராக்ஷஸர்கள், மாமிசம் உண்பவர்கள், முன்னோர்கள், முனிவர்கள், பிசாசுகள், கின்னரர்கள் மற்றும் பிறரும்—

அர்சயித்வா லிங்கமூர்தி ஸம்ஸித்தா நாத்ர ஸம்ஶயஃ தஸ்மால்லிங்கம் யஜேந்நித்யம் யேந கேநாபி வா ஸுராஃ

இவர்கள் எல்லோரும் லிங்க ரூபத்தை ஆராதித்து Siddhi-ஐ அடைந்துள்ளனர்—இதில் சந்தேகம் இல்லை; ஆகையால், யாராலும் எப்போதும் லிங்கத்தை வழிபட வேண்டும், தேவர்களே.

பஶவஶ் ச வயம் தஸ்ய தேவதேவஸ்ய தீமதஃ பஶுத்வம் ச பரித்யஜ்ய க்ரு'த்வா பாஶுபதம் ததஃ

நாம் எல்லோரும் அந்த ஞானமிக்க தேவர்களின் தேவனுக்கு உட்பட்டவர்கள்; அந்த அடிமை நிலையை விட்டு, பசுபதியின் வழியில் செல்ல வேண்டும்.

பூஜநீயோ மஹாதேவோ லிங்கமூர்திஃ ஸநாதநஃ விஶோத்ய சைவ பூதாநி பஞ்சபிஃ ப்ரணவைஃ ஸமம்

மகாதேவன் என்ற சனாதன லிங்க ரூபத்தை வழிபட வேண்டும்; அனைத்து உயிர்களையும் ஐந்து பிரணவங்களுடன் சேர்த்து தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

ப்ராணாயாமைஃ ஸமாயுக்தைஃ பஞ்சபிஃ ஸுரபுங்கவாஃ சதுர்பிஃ ப்ரணவைஶ்சைவ ப்ராணாயாமபராயணைஃ

சிறந்த தேவர்கள், ஐந்து பிராணாயாமங்களுடன் இணைந்து, நான்கு பிரணவங்களையும் பிராணாயாமத்தில் ஈடுபடுபவர்களுடன் சேர்த்து—

த்ரிபிஶ் ச ப்ரணவைர்தேவாஃ ப்ராணாயாமைஸ்ததாவிதைஃ த்விதா ந்யஸ்ய ததௌம்காரம் ப்ராணாயாமபராயணஃ

மூன்று பிரணவங்களாலும், அதேபோல் அந்த வகை பிராணாயாமங்களாலும், ஓங்காரத்தை இரண்டு விதமாக வைத்து, பிராணாயாமத்தில் ஈடுபடுபவர்—

ததஶ்சௌம்காரம் உச்சார்ய ப்ராணாபாநௌ நியம்ய ச ஜ்ஞாநாம்ரு'தேந ஸர்வாங்காந்ய் ஆபூர்ய ப்ரணவேந ச

பின்னர் ஓங்காரத்தை உச்சரித்து, பிராணா மற்றும் அபானாவை கட்டுப்படுத்தி, ஞான அமிர்தத்தாலும் பிரணவத்தாலும் உடல் முழுவதும் நிரப்பி—

குணத்ரயம் சதுர்தாக்யம் அஹங்காரம் ச ஸுவ்ரதாஃ தந்மாத்ராணி ச பூதாநி ததா புத்தீந்த்ரியாணி ச

மூன்று குணங்கள், நான்கு வகையாக அறியப்படும், அஹங்காரம், நுட்பமான பொருட்கள், பஞ்சபூதங்கள், அறிவு உறுப்புகள்—

கர்மேந்த்ரியாணி ஸம்ஶோத்ய புருஷம் யுகலம் ததா சிதாத்மாநம் தநும் க்ரு'த்வா சாக்நிர்பஸ்மேதி ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத்

செயல் உறுப்புகளையும், இரட்டை ஆத்மாவையும் தூய்மைப்படுத்தி, அறிவு ஆன்மாவை உடலாக செய்து, அக்கினி பச்மத்தால் தொட வேண்டும்.

வாயுர்பஸ்மேதி ச வ்யோம ததாம்பஃ ப்ரு'திவீ ததா த்ரியாயுஷம் த்ரிஸம்த்யம் ச தூலயேத் பஸிதேந யஃ

காற்று, ஆகாயம், நீர், பூமி ஆகியவற்றின் பச்மத்தால், யார் தினமும் மூன்று சந்தியிலும் பச்மம் பூசுகிறாரோ—

ஸ யோகீ ஸர்வதத்த்வஜ்ஞோ வ்ரதம் பாஶுபதம் த்விதம் பவேந பாஶமோக்ஷார்தம் கதிதம் தேவஸத்தமாஃ

அவர் யோகி, எல்லா தத்துவங்களையும் அறிந்தவர்; இந்த பாசுபத விரதம் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெற பகவான் கூறியதாகும், சிறந்த தேவர்களே.

ஏவம் பாஶுபதம் க்ரு'த்வா ஸம்பூஜ்ய பரமேஶ்வரம் லிங்கே புரா மயா த்ரு'ஷ்டே விஷ்ணுநா ச மஹாத்மநா

இவ்வாறு பாசுபத விரதத்தை செய்து, பரமேஸ்வரனை ஆராதித்து, பழைய காலத்தில் நானும், மகான் விஷ்ணுவும் லிங்கத்தை கண்டோம்.

பஶவோ நைவ ஜாயந்தே வர்ஷமாத்ரேண தேவதாஃ அஸ்மாபிஃ ஸர்வகார்யாணாம் தேவமப்யர்ச்ய யத்நதஃ

நாம் எல்லா காரியங்களிலும் கடைசியாக தேவனை ஆராதித்து முயற்சி செய்தால், ஒரு வருடத்தில் எந்த உயிரும் பசுவாக பிறக்காது, தேவர்களே.