லிங்கபுராணம்

திவ்யஃ க்வ தேவேஶ பவத்ப்ரபாவோ வயம் க்வ பக்திஃ க்வ ச தே ஸ்துதிஶ் ச ததாபி பக்த்யா விலபந்தமீஶ பிதாமஹம் மாம் பகவந்க்ஷமஸ்வ

தேவர்களின் ஆண்டவரே, உன் தெய்வீக சக்தி எங்கே, நாங்கள் எங்கே? பக்தியும் உன்னைப் புகழ்வதும் எங்கே? ஆனாலும், பக்தியுடன் வாடும் பிரம்மாவான என்னை, பகவானே, நீ மன்னிக்க வேண்டும்.

ய இமம் ஶ்ரு'ணுயாத்த்விஜோத்தமா புவி தேவம் ப்ரணிபத்ய படேத் ஸ ச முஞ்சதி பாபபந்தநம் பவபக்த்யா புரஶாஸிதுஃ ஸ்தவம்

இந்த உலகில், உயர்ந்த பிராமணரே, யார் பக்தியுடன் இறைவனை வணங்கி இந்த ஸ்தோத்திரத்தை கேட்டாலும், படித்தாலும், அவர்கள் பாப பந்தங்களில் இருந்து விடுவிக்கப்படுவார்கள்; நகரத்தின் ஆண்டவரை பக்தியுடன் போற்றுவதால்.

ஶ்ருத்வா ச பக்த்யா சதுராநநேந ஸ்துதோ ஹஸஞ்ஶைலஸுதாம் நிரீக்ஷ்ய ஸ்தவம் ததா ப்ராஹ மஹாநுபாவம் மஹாபுஜோ மந்தரஶ்ரு'ங்கவாஸீ

இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பக்தியுடன் கேட்ட பின், பார்வதியைப் பார்த்து, பிரம்மா புகழ்ந்தார்; அப்போது மந்திரமலையின் உச்சியில் வாழும், வலிமை மிகுந்த, பெரிய உள்ளம் கொண்ட ஆண்டவர், சிரித்தபடி பேசினார்.

ஸ்தவேநாநேந துஷ்டோ ऽஸ்மி தவ பக்த்யா ச பத்மஜ வராந் வரய பத்ரம் தே தேவாநாம் ச யதேப்ஸிதாந்

இந்த ஸ்தோத்ரத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன், உன் பக்தியாலும் கூட, பத்மஜா, நீ விரும்பும் வரங்களைத் தேர்ந்தெடு; உனக்கும் தேவர்களுக்கும் நன்மை உண்டாகட்டும்.

ததஃ ப்ரணம்ய தேவேஶம் பகவாந்பத்மஸம்பவஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ப்ராஹேதம் ப்ரீதமாநஸஃ

அப்போது அந்த தாமரையிலிருந்து பிறந்த புனிதர், தேவாதிபதிக்கு வணங்கி, கைகூப்பி, மகிழ்ச்சியுடன் இவ்வாறு பேசினார்.

பகவந்தேவதேவேஶ த்ரிபுராந்தக ஶங்கர த்வயி பக்திம் பராம் மே ऽத்ய ப்ரஸீத பரமேஶ்வரம்

பிரபுவே, தேவாதி தேவனே, திரிபுரனை அழித்தவரே, சங்கரா, இன்று எனக்கு உன்னிடம் உயர்ந்த பக்தி கிடைக்க வேண்டும்; பரமேஸ்வரா, தயை செய்.

தேவாநாம் சைவ ஸர்வேஷாம் த்வயி ஸர்வார்ததேஶ்வர ப்ரஸீத பக்தியோகேந ஸாரத்யேந ச ஸர்வதா

அனைத்து தேவர்களுக்கும், எல்லா குறிக்கோளையும் அருளும் இறைவா, எப்போதும் பக்தி வழியும், வழிகாட்டுதலும் உண்டாக நீ தயை செய்.

ஜநார்தநோ ऽபி பகவாந் நமஸ்க்ரு'த்ய மஹேஶ்வரம் க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ப்ராஹ ஸாம்பம் த்ரியம்பகம்

ஜனார்த்தனனும் அந்த மகேஸ்வரனுக்கு வணங்கி, கைகூப்பி, சாம்பனுக்கும் திரியம்பகனுக்கும் இவ்வாறு சொன்னான்.

வாஹநத்வம் தவேஶாந நித்யமீஹே ப்ரஸீத மே த்வயி பக்திம் ச தேவேஶ தேவதேவ நமோ ऽஸ்து தே

ஐயா, நான் எப்போதும் உன் வாகனமாக இருக்க விரும்புகிறேன்; எனக்கு தயை செய். தேவாதி தேவனே, உனக்கு பக்தி அருள்வாயாக; உமக்கு வணக்கம்.

ஸாமர்த்யம் ச ஸதா மஹ்யம் பவந்தம் வோடுமீஶ்வரம் ஸர்வஜ்ஞத்வம் ச வரத ஸர்வகத்வம் ச ஶங்கர

எப்போதும் உம்மை சுமக்கும் சக்தியும், அருளும், எல்லாம் அறியும் ஞானமும், எங்கும் நிறைந்திருக்கும் தன்மையும் எனக்கு அருள்வாயாக, சங்கரா.

தயோஃ ஶ்ருத்வா மஹாதேவோ விஜ்ஞப்திம் பரமேஶ்வரஃ ஸாரத்யே வாஹநத்வே ச கல்பயாமாஸ வை பவஃ

அவர்களின் வேண்டுகோளை கேட்ட மகாதேவன், பரமேஸ்வரன், பவனை வாகனமும் சாரதியும் ஆக நியமித்தான்.

தத்த்வா தஸ்மை ப்ரஹ்மணே விஷ்ணவே ச தக்த்வா தைத்யாந்தேவதேவோ மஹாத்மா ஸார்தம் தேவ்யா நந்திநா பூதஸம்கைர் அந்தர்தாநம் காரயாமாஸ ஶர்வஃ

இவை அனைத்தையும் பிரம்மாவுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் அளித்து, அசுரர்களை அழித்த புண்ணியசாலி தேவாதி தேவன், தேவியுடன், நந்தியுடன், பூதகணங்களுடன், தன்னை மறைந்துவிட்டான்.

ததஸ்ததா மஹேஶ்வரே கதே ரணாத்கணைஃ ஸஹ ஸுரேஶ்வராஃ ஸுவிஸ்மிதா பவம் ப்ரணம்ய பார்வதீம்

பின்னர், மகேஸ்வரன் போர்க்களத்திலிருந்து தனது கணங்களுடன் சென்றபோது, தேவாதிபதிகள் ஆச்சரியமடைந்து பவாவுக்கும் பார்வதிக்கும் வணங்கினர்.

யயுஶ் ச துஃகவர்ஜிதாஃ ஸ்வவாஹநைர்திவம் ததஃ ஸுரேஶ்வரா முநீஶ்வரா கணேஶ்வராஶ் ச பாஸ்கராஃ

துக்கம் இல்லாமல், தங்கள் தங்கள் வாகனங்களில் அமர்ந்து, தேவாதிபதிகள், முனிவர்களின் தலைவர்கள், கணாதிபதிகள், ஒளிரும் தேவர்கள் விண்ணுலகை அடைந்தனர்.

த்ரிபுராரேரிமம் புண்யம் நிர்மிதம் ப்ரஹ்மணா புரா யஃ படேச்ச்ராத்தகாலே வா தைவே கர்மணி ச த்விஜாஃ

திரிபுரனை எதிர்த்தவரின் இந்த புண்ணியமான கதையை, பிரம்மா பழைய காலத்தில் படைத்தான்; யார் இதை ஸ்ராத்த காலத்திலும், தெய்வீக கிரியையிலும் பாராயணம் செய்கிறாரோ,

ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந் பக்த்யா ப்ரஹ்மலோகம் ஸ கச்சதி மாநஸைர்வாசிகைஃ பாபைஸ் ததா வை காயிகைஃ புநஃ

அல்லது பக்தியுடன் மற்ற த்விஜர்களுக்குச் சொல்லச் செய்கிறாரோ, அவர் மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக வரும் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, பிரம்மலோகத்தை அடைவார்.

ஸ்தூலைஃ ஸூக்ஷ்மைஃ ஸுஸூக்ஷ்மைஶ் ச மஹாபாதகஸம்பவைஃ பாதகைஶ் ச த்விஜஶ்ரேஷ்டா உபபாதகஸம்பவைஃ

மிகப் பெரும், நுண்ணிய, மிகவும் நுண்ணிய பாவங்கள், பெரிய பாவங்கள், சிறிய பாவங்கள், பெரிய குற்றங்களால் உண்டாகும் பாவங்கள், இவை எல்லாவற்றிலிருந்தும், சிறந்த த்விஜர்களே,

பாபைஶ் ச முச்யதே ஜந்துஃ ஶ்ருத்வாத்யாயமிமம் ஶுபம் ஶத்ரவோ நாஶமாயாந்தி ஸம்க்ராமே விஜயீபவேத்

இந்த புண்ணியமான அதிகாரத்தை கேட்டால், உயிரினம் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்; பகைவர்கள் அழிகின்றனர், போர்களில் வெற்றி கிடைக்கும்.

ஸர்வரோகைர்ந பாத்யேத ஆபதோ ந ஸ்ப்ரு'ஶந்தி தம் தநமாயுர்யஶோ வித்யாம் ப்ரபாவமதுலம் லபேத்

எந்த நோயும் அவரை தொந்தரவு செய்யாது; இடர் எதுவும் அவரைத் தொடாது; அளவில்லா செல்வம், ஆயுள், புகழ், கல்வி, தனிச்சிறப்பு ஆகியவை கிடைக்கும்.

கதே மஹேஶ்வரே தேவே தக்த்வா ச த்ரிபுரம் க்ஷணாத் ஸதஸ்யாஹ ஸுரேந்த்ராணாம் பகவாந்பத்மஸம்பவஃ

மகேஸ்வரன் திரிபுரத்தை ஒரு கணத்தில் எரித்துவிட்டு விலகியபோது, அந்த தாமரையிலிருந்து பிறந்த புனிதர், தேவாதிபதிகளின் சபையில் பேசினார்.

ஸம்த்யஜ்ய தேவதேவேஶம் லிங்கமூர்திமஹேஶ்வரம் தாரபௌத்ரோ மஹாதேஜாஸ் தாரகஸ்ய ஸுதோ பலீ

அப்போது, தேவாதி தேவனான மகேஸ்வரன், லிங்க ரூபத்தில் இருந்ததை விட்டு, தாரகனின் பேரனும், பெரும் வலிமை உடைய தாரகனின் மகனும் அங்கு இருந்தான்.

தாரகாக்ஷோ ऽபி திதிஜஃ கமலாக்ஷஶ் ச வீர்யவாந் வித்யுந்மாலீ ச தைத்யேஶஃ அந்யே சாபி ஸபாந்தவாஃ

தாரகாக்ஷன், திதியின் மகன், வலிமைமிக்க கமலாக்ஷன், தெய்தியர்களின் தலைவன் வித்தியுன்மாலி, மற்றவர்களும் அவர்களது உறவினர்களும்—

த்யக்த்வா தேவம் மஹாதேவம் மாயயா ச ஹரேஃ ப்ரபோஃ ஸர்வே விநஷ்டாஃ ப்ரத்வஸ்தாஃ ஸ்வபுரைஃ புரஸம்பவைஃ

அவர்கள் எல்லோரும், மாயையால் மகாதேவனையும் ஹரியையும் விட்டு விலகி, தங்கள் நகரங்களும் அவற்றில் வாழ்ந்தவர்களும் உடன் அழிந்துவிட்டார்கள்.

தஸ்மாத்ஸதா பூஜநீயோ லிங்கமூர்திஃ ஸதாஶிவஃ யாவத்பூஜா ஸுரேஶாநாம் தாவதேவ ஸ்திதிர்யதஃ

ஆகையால், சதாசிவனின் லிங்க ரூபத்தை எப்போதும் வழிபட வேண்டும்; தேவர்கள் வழிபடப்படும் வரையில் அவர்களின் நிலை தொடரும்.

பூஜநீயஃ ஶிவோ நித்யம் ஶ்ரத்தயா தேவபுங்கவைஃ ஸர்வலிங்கமயோ லோகஃ ஸர்வம் லிங்கே ப்ரதிஷ்டிதம்

சிவனை, எல்லா தேவர்களும் நம்பிக்கையுடன் எப்போதும் வழிபட வேண்டும்; இந்த உலகம் முழுவதும் லிங்கத்தில் நிறைந்துள்ளது, அனைத்தும் அதிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன.

தஸ்மாத் ஸம்பூஜயேல்லிங்கம் ய இச்சேத்ஸித்திமாத்மநஃ ஸர்வே லிங்கார்சநாதேவ தேவா தைத்யாஶ் ச தாநவாஃ

எவரும் தம்முடைய Siddhi-ஐ விரும்பினால், அவர் லிங்கத்தை ஆராதிக்க வேண்டும்; எல்லா தேவர்களும், அசுரர்களும், தானவர்களும் லிங்க வழிபாட்டால் மட்டுமே பெறுகிறார்கள்.

யக்ஷா வித்யாதராஃ ஸித்தா ராக்ஷஸாஃ பிஶிதாஶநாஃ பிதரோ முநயஶ்சாபி பிஶாசாஃ கிந்நராதயஃ

யக்ஷர்கள், வித்யாதரர்கள், சித்தர்கள், ராக்ஷஸர்கள், மாமிசம் உண்பவர்கள், முன்னோர்கள், முனிவர்கள், பிசாசுகள், கின்னரர்கள் மற்றும் பிறரும்—

அர்சயித்வா லிங்கமூர்தி ஸம்ஸித்தா நாத்ர ஸம்ஶயஃ தஸ்மால்லிங்கம் யஜேந்நித்யம் யேந கேநாபி வா ஸுராஃ

இவர்கள் எல்லோரும் லிங்க ரூபத்தை ஆராதித்து Siddhi-ஐ அடைந்துள்ளனர்—இதில் சந்தேகம் இல்லை; ஆகையால், யாராலும் எப்போதும் லிங்கத்தை வழிபட வேண்டும், தேவர்களே.

பஶவஶ் ச வயம் தஸ்ய தேவதேவஸ்ய தீமதஃ பஶுத்வம் ச பரித்யஜ்ய க்ரு'த்வா பாஶுபதம் ததஃ

நாம் எல்லோரும் அந்த ஞானமிக்க தேவர்களின் தேவனுக்கு உட்பட்டவர்கள்; அந்த அடிமை நிலையை விட்டு, பசுபதியின் வழியில் செல்ல வேண்டும்.