லிங்கபுராணம்

ரதோ ரதீ தேவவரோ ஹரிஶ் ச ருத்ரஃ ஸ்வயம் ஶக்ரபிதாமஹௌ ச த்வமேவ ஸர்வே பகவந் கதம் து ஸ்தோஷ்யே ஹ்ய் அதோஷ்யம் ப்ரணிபத்ய மூர்த்நா

ரதமும், அதில் ஓட்டும் வீரனும், சிறந்த தேவரும், ஹரியும், ருத்ரனும், இந்திரனும் பிரம்மாவும் — எல்லாம் நீயே, பகவானே; உன்னை வணங்கிக் கீழ் தலை வைக்காமல் வேறு எப்படி புகழ முடியும்? உன்னை திருப்திப்படுத்த முடியுமா?

அநந்தபாதஸ் த்வம் அநந்தபாஹுர் அநந்தமூர்தாந்தகரஃ ஶிவஶ் ச அநந்தமூர்திஃ கதம் ஈத்ரு'ஶம் த்வாம் தோஷ்யே ஹ்ய் அதோஷ்யம் கதமீத்ரு'ஶம் த்வாம்

உனக்கு முடிவில்லாத கால்களும், முடிவில்லாத கரங்களும், முடிவில்லாத தலைகளும் உண்டு; எல்லா முடிவுகளையும் அழிப்பவரும் நீயே, சிவனே; முடிவில்லாத உருவங்கள் கொண்டவரே, உன்னை எப்படி திருப்திப்படுத்த முடியும்? உன்னை எப்படி புகழ முடியும்?

நமோநமஃ ஸர்வவிதே ஶிவாய ருத்ராய ஶர்வாய பவாய துப்யம் ஸ்தூலாய ஸூக்ஷ்மாய ஸுஸூக்ஷ்மஸூக்ஷ்மஸூக்ஷ்மாய ஸூக்ஷ்மார்தவிதே விதாத்ரே

எல்லாம் அறிந்தவரே, சிவனே, ருத்ரா, சர்வா, பவா, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். நீ பெரிதும், நுண்மையாகவும், மிக நுண்மையான நுண்மையிலும், நுண்மையான பொருளை அறிந்தவரும், படைப்பாளியும் நீயே.

ஸ்ரஷ்ட்ரே நமஃ ஸர்வஸுராஸுராணாம் பர்த்ரே ச ஹர்த்ரே ஜகதாம் விதாத்ரே நேத்ரே ஸுராணாமஸுரேஶ்வராணாம் தாத்ரே ப்ரஶாஸ்த்ரே மம ஸர்வஶாஸ்த்ரே

எல்லா தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் படைப்பாளி, பாதுகாவலர், உலகங்களை அழிப்பவர், விதி அமைப்பவர், தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் தலைவன், கொடுப்பவர், ஆண்டவர், எல்லா சாஸ்திரங்களுக்கும் தலைவரே, உமக்கு வணக்கம்.

வேதாந்தவேத்யாய ஸுநிர்மலாய வேதார்தவித்பிஃ ஸததம் ஸ்துதாய வேதாத்மரூபாய பவாய துப்யம் அந்தாய மத்யாய ஸுமத்யமாய

வேதாந்தத்தால் அறியப்படுபவரே, தூய்மையானவரே, வேதங்களை அறிந்தவர்களால் எப்போதும் போற்றப்படுபவரே, வேதங்களின் ஆதாரமாக இருப்பவரே, முடிவும் நடுவும் சிறந்த நடுவும் நீயே, பவா, உமக்கு வணக்கம்.

ஆத்யந்தஶூந்யாய ச ஸம்ஸ்திதாய ததா த்வஶூந்யாய ச லிங்கிநே ச அலிங்கிநே லிங்கமயாய துப்யம் லிங்காய வேதாதிமயாய ஸாக்ஷாத்

ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாமல் நிலைபெற்றவரே, வெறுமை அல்லாதவரே, உருவத்துடன் இருப்பவரும் உருவமில்லாதவரும் நீயே, லிங்க வடிவமாகவும், லிங்கமாகவும், நேரடியாகவே வேதங்களும் அதன் ஆதாரமும் நீயே.

ருத்ராய மூர்தாநநிக்ரு'ந்தநாய மமாதிதேவஸ்ய ச யஜ்ஞமூர்தேஃ வித்வாந்தபங்கம் மம கர்துமீஶ த்ரு'ஷ்ட்வைவ பூமௌ கரஜாக்ரகோட்யா

முடிகளை வெட்டும் ருத்ரா, எனது ஆதிதேவனின் யாக வடிவமே, என் யாகம் அழிந்ததைப் பார்த்து, உன் விரல் நுனியால் பூமியில் தட்டினாய், ஆண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்.

அஹோ விசித்ரம் தவ தேவதேவ விசேஷ்டிதம் ஸர்வஸுராஸுரேஶ தேஹீவ தேவைஃ ஸஹ தேவகார்யம் கரிஷ்யஸே நிர்குணரூபதத்த்வ

தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இறைவனே, உன் செயல்கள் எவ்வளவு விசித்திரம்! உடல் கொண்டும், தேவர்களுடன் இணைந்து தெய்வீக காரியங்களைச் செய்கிறாய்; ஆனாலும், உன் உண்மையான நிலை உருவமற்றது.

ஏகம் ஸ்தூலம் ஸூக்ஷ்மமேகம் ஸுஸூக்ஷ்மம் மூர்தாமூர்தம் மூர்தமேகம் ஹ்யமூர்தம் ஏகம் த்ரு'ஷ்டம் வாங்மயம் சைகமீஶம் த்யேயம் சைகம் தத்த்வமத்ராத்புதம் தே

நீ ஒரே பெருமை, ஒரே நுண்மை, மிக நுண்மையான நுண்மை, உருவம் கொண்டதும் உருவமில்லாததும், காணக்கூடியதும் சொல்லாக இருப்பதும், ஒரே ஆண்டவரும், தியானிக்க வேண்டிய ஒரே உண்மையும், இந்த அதிசயமான உண்மை உன்னிடமே உள்ளது.

ஸ்வப்நே த்ரு'ஷ்டம் யத்பதார்தம் ஹ்யலக்ஷ்யம் த்ரு'ஷ்டம் நூநம் பாதி மந்யே ந சாபி மூர்திர்நோ வை தைவகீஶாந தேவைர் லக்ஷ்யா யத்நைரப்யலக்ஷ்யம் கதம் து

கனவில் காணப்படும் பொருள் உண்மையில் பிடிக்க முடியாதது; பார்த்தாலும் அது தெரிகிறது என்று நினைக்கிறேன்; அதற்கு உருவமோ, தெய்வத்தின் ஆண்டவரோ இல்லை; தேவர்களும் முயற்சித்தும் காண முடியாததை எப்படி காண முடியும்?

திவ்யஃ க்வ தேவேஶ பவத்ப்ரபாவோ வயம் க்வ பக்திஃ க்வ ச தே ஸ்துதிஶ் ச ததாபி பக்த்யா விலபந்தமீஶ பிதாமஹம் மாம் பகவந்க்ஷமஸ்வ

தேவர்களின் ஆண்டவரே, உன் தெய்வீக சக்தி எங்கே, நாங்கள் எங்கே? பக்தியும் உன்னைப் புகழ்வதும் எங்கே? ஆனாலும், பக்தியுடன் வாடும் பிரம்மாவான என்னை, பகவானே, நீ மன்னிக்க வேண்டும்.

ய இமம் ஶ்ரு'ணுயாத்த்விஜோத்தமா புவி தேவம் ப்ரணிபத்ய படேத் ஸ ச முஞ்சதி பாபபந்தநம் பவபக்த்யா புரஶாஸிதுஃ ஸ்தவம்

இந்த உலகில், உயர்ந்த பிராமணரே, யார் பக்தியுடன் இறைவனை வணங்கி இந்த ஸ்தோத்திரத்தை கேட்டாலும், படித்தாலும், அவர்கள் பாப பந்தங்களில் இருந்து விடுவிக்கப்படுவார்கள்; நகரத்தின் ஆண்டவரை பக்தியுடன் போற்றுவதால்.

ஶ்ருத்வா ச பக்த்யா சதுராநநேந ஸ்துதோ ஹஸஞ்ஶைலஸுதாம் நிரீக்ஷ்ய ஸ்தவம் ததா ப்ராஹ மஹாநுபாவம் மஹாபுஜோ மந்தரஶ்ரு'ங்கவாஸீ

இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பக்தியுடன் கேட்ட பின், பார்வதியைப் பார்த்து, பிரம்மா புகழ்ந்தார்; அப்போது மந்திரமலையின் உச்சியில் வாழும், வலிமை மிகுந்த, பெரிய உள்ளம் கொண்ட ஆண்டவர், சிரித்தபடி பேசினார்.

ஸ்தவேநாநேந துஷ்டோ ऽஸ்மி தவ பக்த்யா ச பத்மஜ வராந் வரய பத்ரம் தே தேவாநாம் ச யதேப்ஸிதாந்

இந்த ஸ்தோத்ரத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன், உன் பக்தியாலும் கூட, பத்மஜா, நீ விரும்பும் வரங்களைத் தேர்ந்தெடு; உனக்கும் தேவர்களுக்கும் நன்மை உண்டாகட்டும்.

ததஃ ப்ரணம்ய தேவேஶம் பகவாந்பத்மஸம்பவஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ப்ராஹேதம் ப்ரீதமாநஸஃ

அப்போது அந்த தாமரையிலிருந்து பிறந்த புனிதர், தேவாதிபதிக்கு வணங்கி, கைகூப்பி, மகிழ்ச்சியுடன் இவ்வாறு பேசினார்.

பகவந்தேவதேவேஶ த்ரிபுராந்தக ஶங்கர த்வயி பக்திம் பராம் மே ऽத்ய ப்ரஸீத பரமேஶ்வரம்

பிரபுவே, தேவாதி தேவனே, திரிபுரனை அழித்தவரே, சங்கரா, இன்று எனக்கு உன்னிடம் உயர்ந்த பக்தி கிடைக்க வேண்டும்; பரமேஸ்வரா, தயை செய்.

தேவாநாம் சைவ ஸர்வேஷாம் த்வயி ஸர்வார்ததேஶ்வர ப்ரஸீத பக்தியோகேந ஸாரத்யேந ச ஸர்வதா

அனைத்து தேவர்களுக்கும், எல்லா குறிக்கோளையும் அருளும் இறைவா, எப்போதும் பக்தி வழியும், வழிகாட்டுதலும் உண்டாக நீ தயை செய்.

ஜநார்தநோ ऽபி பகவாந் நமஸ்க்ரு'த்ய மஹேஶ்வரம் க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ப்ராஹ ஸாம்பம் த்ரியம்பகம்

ஜனார்த்தனனும் அந்த மகேஸ்வரனுக்கு வணங்கி, கைகூப்பி, சாம்பனுக்கும் திரியம்பகனுக்கும் இவ்வாறு சொன்னான்.

வாஹநத்வம் தவேஶாந நித்யமீஹே ப்ரஸீத மே த்வயி பக்திம் ச தேவேஶ தேவதேவ நமோ ऽஸ்து தே

ஐயா, நான் எப்போதும் உன் வாகனமாக இருக்க விரும்புகிறேன்; எனக்கு தயை செய். தேவாதி தேவனே, உனக்கு பக்தி அருள்வாயாக; உமக்கு வணக்கம்.

ஸாமர்த்யம் ச ஸதா மஹ்யம் பவந்தம் வோடுமீஶ்வரம் ஸர்வஜ்ஞத்வம் ச வரத ஸர்வகத்வம் ச ஶங்கர

எப்போதும் உம்மை சுமக்கும் சக்தியும், அருளும், எல்லாம் அறியும் ஞானமும், எங்கும் நிறைந்திருக்கும் தன்மையும் எனக்கு அருள்வாயாக, சங்கரா.

தயோஃ ஶ்ருத்வா மஹாதேவோ விஜ்ஞப்திம் பரமேஶ்வரஃ ஸாரத்யே வாஹநத்வே ச கல்பயாமாஸ வை பவஃ

அவர்களின் வேண்டுகோளை கேட்ட மகாதேவன், பரமேஸ்வரன், பவனை வாகனமும் சாரதியும் ஆக நியமித்தான்.

தத்த்வா தஸ்மை ப்ரஹ்மணே விஷ்ணவே ச தக்த்வா தைத்யாந்தேவதேவோ மஹாத்மா ஸார்தம் தேவ்யா நந்திநா பூதஸம்கைர் அந்தர்தாநம் காரயாமாஸ ஶர்வஃ

இவை அனைத்தையும் பிரம்மாவுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் அளித்து, அசுரர்களை அழித்த புண்ணியசாலி தேவாதி தேவன், தேவியுடன், நந்தியுடன், பூதகணங்களுடன், தன்னை மறைந்துவிட்டான்.

ததஸ்ததா மஹேஶ்வரே கதே ரணாத்கணைஃ ஸஹ ஸுரேஶ்வராஃ ஸுவிஸ்மிதா பவம் ப்ரணம்ய பார்வதீம்

பின்னர், மகேஸ்வரன் போர்க்களத்திலிருந்து தனது கணங்களுடன் சென்றபோது, தேவாதிபதிகள் ஆச்சரியமடைந்து பவாவுக்கும் பார்வதிக்கும் வணங்கினர்.

யயுஶ் ச துஃகவர்ஜிதாஃ ஸ்வவாஹநைர்திவம் ததஃ ஸுரேஶ்வரா முநீஶ்வரா கணேஶ்வராஶ் ச பாஸ்கராஃ

துக்கம் இல்லாமல், தங்கள் தங்கள் வாகனங்களில் அமர்ந்து, தேவாதிபதிகள், முனிவர்களின் தலைவர்கள், கணாதிபதிகள், ஒளிரும் தேவர்கள் விண்ணுலகை அடைந்தனர்.

த்ரிபுராரேரிமம் புண்யம் நிர்மிதம் ப்ரஹ்மணா புரா யஃ படேச்ச்ராத்தகாலே வா தைவே கர்மணி ச த்விஜாஃ

திரிபுரனை எதிர்த்தவரின் இந்த புண்ணியமான கதையை, பிரம்மா பழைய காலத்தில் படைத்தான்; யார் இதை ஸ்ராத்த காலத்திலும், தெய்வீக கிரியையிலும் பாராயணம் செய்கிறாரோ,

ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந் பக்த்யா ப்ரஹ்மலோகம் ஸ கச்சதி மாநஸைர்வாசிகைஃ பாபைஸ் ததா வை காயிகைஃ புநஃ

அல்லது பக்தியுடன் மற்ற த்விஜர்களுக்குச் சொல்லச் செய்கிறாரோ, அவர் மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக வரும் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, பிரம்மலோகத்தை அடைவார்.

ஸ்தூலைஃ ஸூக்ஷ்மைஃ ஸுஸூக்ஷ்மைஶ் ச மஹாபாதகஸம்பவைஃ பாதகைஶ் ச த்விஜஶ்ரேஷ்டா உபபாதகஸம்பவைஃ

மிகப் பெரும், நுண்ணிய, மிகவும் நுண்ணிய பாவங்கள், பெரிய பாவங்கள், சிறிய பாவங்கள், பெரிய குற்றங்களால் உண்டாகும் பாவங்கள், இவை எல்லாவற்றிலிருந்தும், சிறந்த த்விஜர்களே,

பாபைஶ் ச முச்யதே ஜந்துஃ ஶ்ருத்வாத்யாயமிமம் ஶுபம் ஶத்ரவோ நாஶமாயாந்தி ஸம்க்ராமே விஜயீபவேத்

இந்த புண்ணியமான அதிகாரத்தை கேட்டால், உயிரினம் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்; பகைவர்கள் அழிகின்றனர், போர்களில் வெற்றி கிடைக்கும்.

ஸர்வரோகைர்ந பாத்யேத ஆபதோ ந ஸ்ப்ரு'ஶந்தி தம் தநமாயுர்யஶோ வித்யாம் ப்ரபாவமதுலம் லபேத்

எந்த நோயும் அவரை தொந்தரவு செய்யாது; இடர் எதுவும் அவரைத் தொடாது; அளவில்லா செல்வம், ஆயுள், புகழ், கல்வி, தனிச்சிறப்பு ஆகியவை கிடைக்கும்.