லிங்கபுராணம்

அலக்ஷணமநிர்தேஶ்யம் அணோரல்பதரம் ஶுபம் நிராலம்பம் அதர்க்யம் ச விநாஶோத்பத்திவர்ஜிதம்

அதில் எந்தக் குறியீடும் இல்லை, விவரிக்க முடியாதது, மிக மிக நுண்ணியது, மங்களமானது, ஆதரவில்லாதது, எண்ணிக்க முடியாதது, பிறப்பும் அழிவும் இல்லாதது.

கைவல்யம் சைவ நிர்வாணம் நிஃஶ்ரேயஸம் அநுத்தமம் அம்ரு'தம் சாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஹ்ய் அபுநர்பவம் அத்புதம்

அது முத்தி, நிர்வாணம், எல்லா நன்மைகளிலும் சிறந்தது, மரணமில்லாதது, அழிவில்லாத பரமன், மறுபிறவி இல்லாதது, அதிசயமானது.

மஹாநந்தம் பராநந்தம் யோகாநந்தமநாமயம் ஹேயோபாதேயரஹிதம் ஸூக்ஷ்மாத்ஸூக்ஷ்மதரம் ஶிவம்

அது பேரானந்தம், பரமானந்தம், யோகத்தின் ஆனந்தம், துன்பமில்லாதது, ஏதும் ஏற்கவும், நிராகரிக்கவும் இல்லாதது, மிக நுண்ணியதைவிட நுண்ணியது, சிவன்.

ஸ்வயம்வேத்யமவேத்யம் தச் சிவம் ஜ்ஞாநமயம் பரம் அதீந்த்ரியம் அநாபாஸம் பரம் தத்த்வம் பராத்பரம்

அந்த சிவன், ஞானம் நிறைந்தவர், தானாகவே அறியப்படுபவர், அறிய முடியாதவர், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவர், அறிவாற்றல் கடந்தவர், தோற்றம் இல்லாதவர், உயர் தத்துவம், எல்லாவற்றிலும் மேலானவர்.

ஸர்வோபாதிவிநிர்முக்தம் த்யாநகம்யம் விசாரதஃ அத்வயம் தமஸஶ்சைவ பரஸ்தாத்ஸம்ஸ்திதம் பரம்

எல்லா கட்டுப்பாடுகளிலிருந்தும் விடுபட்டவர், தியானம் மற்றும் ஆராய்ச்சியின் மூலம் அடையக்கூடியவர், இரட்டையில்லாதவர், இருளைத் தாண்டி நிலைத்திருப்பவர், பரமன்.

மநஸ்யேவம் மஹாதேவம் ஹ்ரு'த்பத்மே வாபி சிந்தயேத் நாபௌ ஸதாஶிவம் சாபி ஸர்வதேவாத்மகம் விபும்

இவ்வாறு, ஒருவர் மகாதேவனை மனதில் அல்லது இதய மலரில் தியானிக்க வேண்டும்; அல்லது தொப்புளில் சதாசிவனை, எல்லா தேவதைகளின் ஆதாரமான பரிபூரணமான இறைவனை தியானிக்க வேண்டும்.

தேஹமத்யே ஶிவம் தேவம் ஶுத்தஜ்ஞாநமயம் விபும் கந்யஸேநைவ மார்கேண சோத்காதேநாபி ஶம்கரம்

உடலுக்குள், தூய ஞானம் மற்றும் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த சிவனை, கன்னியாசை வழியிலோ, மேலே செல்லும் முறையிலோ, சங்கரனை தியானிக்க வேண்டும்.

க்ரமஶஃ கந்யஸேநைவ மத்யமேநாபி ஸுவ்ரதஃ உத்தமேநாபி வை வித்வாந் கும்பகேந ஸமப்யஸேத்

ஒவ்வொன்றாக, கன்னியாசை வழியிலோ, நடு வழியிலோ, அல்லது மிக உயர்ந்த முறையிலோ, ஞானிகள் கும்பக முறையில் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

த்வாத்ரிம்ஶத் ரேசயேத்தீமாந் ஹ்ரு'தி நாபௌ ஸமாஹிதஃ ரேசகம் பூரகம் த்யக்த்வா கும்பகம் ச த்விஜோத்தமாஃ

இதயத்தில் அல்லது தொப்புளில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, ஞானிகள் முப்பத்து இரண்டு முறை வெளியே மூச்சை விட வேண்டும்; உள்ளே இழுப்பதும் வெளியே விடுவதும் விட்டுவிட்டு, கும்பக முறையில் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

ஸாக்ஷாத்ஸமரஸேநைவ தேஹமத்யே ஸ்மரேச்சிவம் ஏகீபாவம் ஸமேத்யைவம் தத்ர யத்ரஸஸம்பவம்

நேரடி சமமான ஒருமைப்பாட்டில், உடலுக்குள் சிவனை தியானிக்க வேண்டும்; அப்படி ஒருமை அடைந்து, அங்கு எழும் சுவையை அனுபவிக்க வேண்டும்.

ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வாந் ஸாக்ஷாத்ஸமரஸே ஸ்திதஃ தாரணா த்வாதஶாயாமா த்யாநம் த்வாதஶ தாரணம்

நேரடி சமமான ஒருமைப்பாட்டில் நிலைத்திருக்கும் ஞானிகள், பரமத்தின் ஆனந்தத்தை அறிகின்றனர்; தியானம் என்பது பன்னிரண்டு அளவுகள், ஒருமை என்பது பன்னிரண்டு தியானங்கள்.

த்யாநம் த்வாதஶகம் யாவத் ஸமாதிர் அபிதீயதே அதவா ஜ்ஞாநிநாம் விப்ராஃ ஸம்பர்காதேவ ஜாயதே

பன்னிரண்டு நிலைகள்வரை தியானம் செய்தால் அதையே சமாதி என்று கூறுவர்; அல்லது, ஞானிகள் நல்லவர்களுடன் சேர்ந்து இருந்தாலே அது தானாகவே உண்டாகும், பிராமணர்களே.

ப்ரயத்நாத்வா தயோஸ்துல்யம் சிராத்வா ஹ்யசிராத்த்விஜாஃ யோகாந்தராயாஸ் தஸ்யாத ஜாயந்தே யுஞ்ஜதஃ புநஃ

முயற்சியால் இருவரும் சமமாக அடையலாம்; அது நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகோ, விரைவாகவோ கிடைக்கும், இருமுறை பிறந்தவர்களே. ஆனால் யோகத்தில் பயிற்சி செய்பவருக்கு மீண்டும் தடைகள் தோன்றும்.

நஶ்யந்த்ய் அப்யாஸதஸ் தே ऽபி ப்ரணிதாநேந வை குரோஃ

அந்த தடைகள் கூட, மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்வதாலும், ஆசானிடம் பக்தி காட்டுவதாலும் அழிந்து விடும்.

ஆலஸ்யம் ப்ரதமம் பஶ்சாத் வ்யாதிபீடா ப்ரஜாயதே ப்ரமாதஃ ஸம்ஶயஸ்தாநே சித்தஸ்யேஹாநவஸ்திதிஃ

முதலில் சோம்பல் வருகிறது; அதன் பிறகு உடல் நோய் ஏற்படுகிறது. கவனக்குறைவு, சந்தேகம், மனம் நிலைநிற்றல் இல்லாமை ஆகியவை இங்கே தோன்றும்.

அஶ்ரத்தாதர்ஶநம் ப்ராந்திர் துஃகம் ச த்ரிவிதம் ததஃ தௌர்மநஸ்யமயோக்யேஷு விஷயேஷு ச யோக்யதா

நம்பிக்கை இல்லாமை, உணர முடியாமை, குழப்பம், மூன்று வகை துயரம் ஆகியவை பின்னர் வரும்; மனம் தளர்ச்சி, பொருத்தமில்லாதவற்றில் தகுதி இல்லாமை, பொருத்தமானவற்றில் தகுதி ஆகியவை உண்டாகும்.

தஶதாபிப்ரஜாயந்தே முநேர்யோகாந்தராயகாஃ ஆலஸ்யம் சாப்ரவ்ரு'த்திஶ் ச குருத்வாத்காயசித்தயோஃ

முனிவருக்கு யோகத்தில் பத்து விதமான தடைகள் ஏற்படுகின்றன: சோம்பல், செயல் இல்லாமை, உடல் மற்றும் மனதில் பாரம் ஆகியவை.

வ்யாதயோ தாதுவைஷம்யாத் கர்மஜா தோஷஜாஸ் ததா ப்ரமாதஸ்து ஸமாதேஸ்து ஸாதநாநாம் அபாவநம்

உடல் தன்மைகளின் சமநிலையின்மை காரணமாக நோய்கள், செயலால் உண்டாகும் நோய்கள், குற்றத்தால் வரும் நோய்கள்; கவனக்குறைவு என்பது சமாதிக்கான வழிகளை சிந்திக்காதது.

இதம் வேத்யுபயஸ்ப்ரு'க்தம் விஜ்ஞாநம் ஸ்தாநஸம்ஶயஃ அநவஸ்திதசித்தத்வம் அப்ரதிஷ்டா ஹி யோகிநஃ

இது இரண்டிலும் கலந்து இருக்கும் அறிவு, இடம் குறித்த சந்தேகம்; மனம் நிலைநிற்றல் இல்லாமை என்பது யோகிகளுக்கு உறுதி இல்லாமை.

லப்தாயாமபி பூமௌ ச சித்தஸ்ய பவபந்தநாத் அஶ்ரத்தாபாவரஹிதா வ்ரு'த்திர்வை ஸாதநேஷு ச

அந்த நிலையை அடைந்த பிறகும், மனம் பிணைப்பட்டிருப்பதால், நம்பிக்கை இல்லாமை மற்றும் பயிற்சிகளில் நிலைத்தன்மை இல்லாமை உண்டாகும்.

ஸாத்யே சித்தஸ்ய ஹி குரௌ ஜ்ஞாநாசாரஶிவாதிஷு விபர்யயஜ்ஞாநமிதி ப்ராந்திதர்ஶநம் உச்யதே

மனம் ஆசானில், ஞானத்தில், நடத்தை அல்லது சிவன் போன்றவர்களில் நிலைத்திருக்கும்போது, தவறான அறிவு என்பது குழப்பமான பார்வை என்று கூறப்படுகிறது.

அநாத்மந்யாத்மவிஜ்ஞாநம் அஜ்ஞாநாத்தஸ்ய ஸம்நிதௌ துஃகமாத்யாத்மிகம் ப்ரோக்தம் ததா சைவாதிபௌதிகம்

தன்னை அல்லாதவற்றில் தன்னைப் பற்றி அறிவது அறியாமையால் வரும்; இது உள்ளார்ந்த துயரமாகும், அதுபோல் வெளியிலிருந்து வரும் துயரமும் உண்டு.

ஆதிதைவிகமித்யுக்தம் த்ரிவிதம் ஸஹஜம் புநஃ இச்சாவிகாதாத்ஸம்க்ஷோபஶ் சேதஸஸ்ததுதாஹ்ரு'தம்

தெய்வத்தால் ஏற்படும் துயரம் மூன்றாவது என்று கூறப்படுகிறது; இந்த மூன்றும் இயற்கையாகவே வரும். ஆசை நிறைவேறாததால் மனம் கலக்கம் அடைவது குறிப்பிடப்படுகிறது.

தௌர்மநஸ்யம் நிரோத்தவ்யம் வைராக்யேண பரேண து தமஸா ரஜஸா சைவ ஸம்ஸ்ப்ரு'ஷ்டம் துர்மநஃ ஸ்ம்ரு'தம்

மன தளர்ச்சி மிகுந்த வைராக்கியத்தால் அடக்க வேண்டும்; அந்த மன தளர்ச்சி இருள் மற்றும் ஆசை ஆகியவற்றால் தொடப்பட்டிருந்தால், அதையே துர்மனஸ் என்று அழைக்கின்றனர்.

ததா மநஸி ஸம்ஜாதம் தௌர்மநஸ்யமிதி ஸ்ம்ரு'தம் ஹடாத்ஸ்வீகரணம் க்ரு'த்வா யோக்யாயோக்யவிவேகதஃ

மனதில் தளர்ச்சி தோன்றும் போது அதை துர்மனஸ் என்று சொல்வார்கள்; பொருத்தமானது, பொருத்தமற்றது என்பதைப் பார்க்காமல் வலுக்கட்டாயமாக ஏற்கும் நிலை.

விஷயேஷு விசித்ரேஷு ஜந்தோர்விஷயலோலதா அந்தராயா இதி க்யாதா யோகஸ்யைதே ஹி யோகிநாம்

வகை வகையான பொருட்களில் உயிரினம் ஆசை காட்டுவது தடையாகும்; இவை யோகிகளுக்கு யோகத்தில் ஏற்படும் தடைகள் என்று அறியப்படும்.

அத்யந்தோத்ஸாஹயுக்தஸ்ய நஶ்யந்தி ந ச ஸம்ஶயஃ ப்ரநஷ்டேஷ்வந்தராயேஷு த்விஜாஃ பஶ்சாத்தி யோகிநஃ

மிகுந்த உற்சாகம் உள்ளவருக்கு இந்த தடைகள் நிச்சயமாக அழிந்து விடும்; பிராமணர்களே, தடைகள் நீங்கிய பிறகு யோகி மேலும் முன்னேறுவான்.

உபஸர்காஃ ப்ரவர்தந்தே ஸர்வே தே ऽஸித்திஸூசகாஃ ப்ரதிபா ப்ரதமா ஸித்திர் த்விதீயா ஶ்ரவணா ஸ்ம்ரு'தா

துன்பங்கள் தோன்றும்; அவை அனைத்தும் Siddhi அடையாததற்கான அறிகுறிகள். முதலில் உள்ள சிறப்பான அறிவு, இரண்டாவது கேட்கும் திறன் என்று கூறப்படுகிறது.

வார்த்தா த்ரு'தீயா விப்ரேந்த்ராஸ் துரீயா சேஹ தர்ஶநா ஆஸ்வாதா பஞ்சமீ ப்ரோக்தா வேதநா ஷஷ்டிகா ஸ்ம்ரு'தா

மூன்றாவது, பிராமணர்களில் சிறந்தவர்களே, தகவல் அறிதல்; நான்காவது இங்கு காணும் திறன்; ஐந்தாவது சுவை அறிதல், ஆறாவது உணர்வு என்று சொல்லப்படுகிறது.