லிங்கபுராணம்

காலீ ததா காலநிஶாப்ரகாஶம் ஶூலம் கபாலாபரணா கரேண ப்ரகம்பயந்தீ ச ததா ஸுரேந்த்ராந் மஹாஸுராஸ்ரு'ங்மதுபாநமத்தா

அப்போது காளி, இரவு இருளைப் போல் ஒளிரும் சூலம் கையில், மண்டையால் அலங்கரித்து, அதைக் குலுக்கி, பெரிய அசுரர்களும் தேவர்களும் சிந்திய இரத்தத்தை அருந்தி மயங்கினார்.

மத்தேபகாமீ மதலோலநேத்ரா மத்தைஃ பிஶாசைஶ் ச கணைஶ் ச மத்தைஃ மத்தேபசர்மாம்பரவேஷ்டிதாங்கீ யயௌ புரஸ்தாச்ச கணேஶ்வரஸ்ய

பெரும் யானை போல் நடந்து, கண்கள் மது போதையில் உருண்டு, மது போதையுள்ள பேய்கள் மற்றும் கூட்டத்தாருடன், யானை தோலை உடலில் போர்த்தி, கணேசருக்கு முன்பாக சென்றார்.

தாம் ஸித்தகந்தர்வபிஶாசயக்ஷவித்யாதராஹீந்த்ரஸுரேந்த்ரமுக்யாஃ ப்ரணேமுருச்சைரபிதுஷ்டுவுஶ் ச ஜயேதி தேவீம் ஹிமஶைலபுத்ரீம்

சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், பேய்கள், யட்சர்கள், வித்யாதர்கள், பாம்பரசர்கள், முன்னணி தேவர்கள், பனிமலையின் மகளான தேவியை, 'ஜெயம்' என்று கூவி, வணங்கி, புகழ்ந்தனர்.

மாதரஃ ஸுரவராரிஸூதநாஃ ஸாதரம் ஸுரகணைஃ ஸுபூஜிதாஃ மாதரம் யயுரத ஸ்வவாஹநைஃ ஸ்வைர்கணைர்த்வஜதரைஃ ஸமந்ததஃ

தேவர்கள் பகைவரை அழிப்பவளான மாதர்கள், தேவர்களின் கூட்டத்தால் மரியாதையுடன் போற்றப்பட்டு, தங்கள் வாகனங்களிலும் கொடிகளுடனும் கூட்டத்துடன் அந்த ரதத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.

துர்காரூடம்ரு'காதிபா துரதிகா தோர்தண்டவ்ரு'ந்தைஃ ஶிவா பிப்ராணாங்குஶஶூலபாஶபரஶும் சக்ராஸிஶங்காயுதம் ப்ரௌடாதித்யஸஹஸ்ரஸத்ரு'ஶைர்நேத்ரைர்தஹந்தீ பதம் பாலாபாலபராக்ரமா பகவதீ தைத்யாந்ப்ரஹர்தும் யயௌ

துர்கை, மிருகங்களின் அரசனின் மேல் ஏறி, அணுக முடியாதவளாக, பல வலிமைமிக்க கரங்களை உடையவளாக, அங்குசம், சூலம், பாசம், பராசு, சக்கரம், வாள், சங்கு ஆகிய ஆயுதங்களை ஏந்தி, ஆயிரம் சூரியனின் ஒளிபோல் கண்கள் கொண்டு, பாதையை எரித்தவளாக, இளம் வயதிலும் வீரத்துடன், பாக்கியவதியானவள் அசுரர்களை அடிக்கச் சென்றாள்.

தம் தேவமீஶம் த்ரிபுரம் நிஹந்தும் ததா து தேவேந்த்ரரவிப்ரகாஶாஃ கஜைர்ஹயைஃ ஸிம்ஹவரை ரதைஶ் ச வ்ரு'ஷைர்யயுஸ்தே கணராஜமுக்யாஃ

அப்போது, திரிபுரனை அழிக்க, இந்திரன், சூரியன் போன்ற ஒளியுடன், யானைகள், குதிரைகள், சிங்கங்கள், ரதங்கள், எருதுகள் கொண்டு, கணகணத் தலைவர்கள் சென்றனர்.

ஹலைஶ் ச பாலைர் முஸலைர் புஶுண்டைர் கிரீந்த்ரகூடைர் கிரிஸந்நிபாஸ்தே யயுஃ புரஸ்தாத்தி மஹேஶ்வரஸ்ய ஸுரேஶ்வரா பூதகணேஶ்வராஶ் ச

நாட்டி, உருளை, உலக்கை, கோல், மலைச்சிகரங்கள் போன்ற ஆயுதங்களுடன், மலை போன்ற உருவமுடையவர்கள், மகேஸ்வரனுக்கு முன்பாக, தேவர்களின் தலைவர்களும் பூதகணங்களின் தலைவர்களும் சென்றனர்.

ததேந்த்ரபத்மோத்பவவிஷ்ணுமுக்யாஃ ஸுரா கணேஶாஶ் ச கணேஶமீஶம் ஜயேதி வாக்பிர் பகவந்தமூசுஃ கிரீடதத்தாஞ்ஜலயஃ ஸமந்தாத்

பின்பு இந்திரன், பத்மத்தில் பிறந்தவர், விஷ்ணு மற்றும் மற்ற தேவர்கள், கணகணத் தலைவர்கள், எல்லா பக்கத்திலும் கிரீடம் சூடி, 'ஜெயம்' என்று சொல்லி, பாக்கியவானை வணங்கினர்.

நந்ரு'துர்முநயஃ ஸர்வே தண்டஹஸ்தா ஜடாதராஃ வவ்ரு'ஷுஃ புஷ்பவர்ஷாணி கேசராஃ ஸித்தசாரணாஃ புரத்ரயம் ச விப்ரேந்த்ராஃ ப்ராணதத்ஸர்வதஸ் ததா

அனைத்து முனிவர்களும், கையில் தண்டுடன், ஜடையை வைத்துக் கொண்டு, ஆடினர்; ஆகாயத்தில் சித்தரும் சாரணரும் மலர் மழை பொழிந்தனர்; சிறந்த பிராமணர்கள் எல்லா பக்கத்திலும் அந்த மூன்று நகரத்திற்கும் உயிரூட்டினர்.

கணேஶ்வரைர் தேவகணைஶ் ச ப்ரு'ங்கீ ஸஹாவ்ரு'தஃ ஸர்வகணேந்த்ரவர்யஃ ஜகாம யோகீ த்ரிபுரம் நிஹந்தும் விமாநமாருஹ்ய யதா மஹேந்த்ரஃ

கணேசர்களும், தேவர்களின் கூட்டமும், ப்ருங்கியுடன் சேர்ந்து, எல்லா கணங்களின் தலைவரும், அந்த யோகியும், மகேந்திரனைப் போல விண்ணில் செல்லும் வாகனத்தில் ஏறி, திரிபுரனை அழிக்கச் சென்றார்.

கேஶோ விகதவாஸாஶ் ச மஹாகேஶோ மஹாஜ்வரஃ ஸோமவல்லீ ஸவர்ணஶ் ச ஸோமபஃ ஸேநகஸ் ததா

கேசன், உடை அணியாதவர், மகாகேசன், பெரும் காய்ச்சல், சோமவல்லி, சவர்ணன், சோமபன், சேனகன் ஆகியோரும் வந்தனர்.

ஸோமத்ரு'க் ஸூர்யவாசஶ் ச ஸூர்யபேஷணகஸ் ததா ஸூர்யாக்ஷஃ ஸூரிநாமா ச ஸுரஃ ஸுந்தர ஏவ ச

சோமத்ருக், சூரியவாசன், சூரியபேஷணகன், சூரியாட்சன், சூரி என்ற பெயர் கொண்டவர், அழகிய தேவன் சுந்தரனும் வந்தார்.

ப்ரகுதஃ ககுதந்தஶ் ச கம்பநஶ் ச ப்ரகம்பநஃ இந்த்ரஶ் சேந்த்ரஜயஶ்சைவ மஹாபீர் பீமகஸ் ததா

பிரகுதன், ககுதந்தன், கம்பனன், பிரகம்பனன், இந்திரன், இந்திரஜயன், பெரும் வீரம் கொண்டவர், பீமகனும் வந்தார்.

ஶதாக்ஷஶ்சைவ பஞ்சாக்ஷஃ ஸஹஸ்ராக்ஷோ மஹோதரஃ யமஜிஹ்வஃ ஶதாஶ்வஶ் ச கண்டநஃ கண்டபூஜநஃ

நூறு கண்கள் உடையவன், ஐந்து கண்கள் உடையவன், ஆயிரம் கண்கள் உடையவன், பெரும் வயிறு உடையவன், யமன் போல நாக்கு உடையவன், நூறு குதிரைகள் உடையவன், கழுத்து உடையவன், கழுத்தில் வழிபடப்படுகிறவன்—இவையெல்லாம் அவன் பெயர்கள்.

த்விஶிகஸ் த்ரிஶிகஶ்சைவ ததா பஞ்சஶிகோ த்விஜாஃ முண்டோ ऽர்தமுண்டோ தீர்கஶ் ச பிஶாசாஸ்யஃ பிநாகத்ரு'க்

இரண்டு சிகை உடையவன், மூன்று சிகை உடையவன், அப்படியே ஐந்து சிகை உடையவன், துவிஜர்களே; முழுக்க முடித்தலை உடையவன், பாதி முடித்தலை உடையவன், உயரமானவன், பேயின் வாயைப் போல வாயுள்ளவன், பினாகம் ஏந்தியவன்—இவனும் அவனே.

பிப்பலாயதநஶ்சைவ ததா ஹ்யங்காரகாஶநஃ ஶிதிலஃ ஶிதிலாஸ்யஶ் ச அக்ஷபாதோ ஹ்யஜஃ குஜஃ

அரசமரம் அடையலாகக் கொண்டவன், நெருப்புக் கம்பளி உண்ணும்வன், சோம்பல் உடையவன், சோம்பல் வாயுள்ளவன், கால்களில் கண்கள் உடையவன், பிறவியில்லாதவன், செவ்வாய் போலத் தோற்றமுள்ளவன்—இவனும் அவனே.

அஜவக்த்ரோ ஹயவக்த்ரோ கஜவக்த்ரோ ऽர்த்வவக்த்ரகஃ இத்யாத்யாஃ பரிவார்யேஶம் லக்ஷ்யலக்ஷணவர்ஜிதாஃ

ஆட்டின் முகம் உடையவன், குதிரையின் முகம் உடையவன், யானையின் முகம் உடையவன், மேலே நோக்கும் முகம் உடையவன்—இப்படி பல உருவங்களோடு இறைவனைச் சூழ்ந்து, எந்த அடையாளமும் இலக்கணமும் இல்லாதவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

வ்ரு'ந்தஶஸ்தம் ஸமாவ்ரு'த்ய ஜக்முஃ ஸோமம் கணைர்வ்ரு'தாஃ ஸஹஸ்ராணாம் ஸஹஸ்ராணி ருத்ராணாமூர்த்வரேதஸாம்

அவர்கள் கூட்டமாகச் சூழ்ந்து, சோமனுடன், பலர் கூட்டத்துடன் சென்றார்கள்—ஆயிரக்கணக்கான, மேலான சக்தி உடைய ருத்ரர்கள் எல்லாம் அங்கே சென்றனர்.

ஸமாவ்ரு'த்ய மஹாதேவம் தேவதேவம் மஹேஶ்வரம் தக்தும் புரத்ரயம் ஜக்முஃ கோடிகோடிகணைர்வ்ரு'தாஃ

பெருமைமிக்க தேவனை, தேவாதி தேவனை, மகேஸ்வரனைச் சுற்றி, எண்ணிக்கையற்ற கூட்டங்களுடன், மூன்று நகரங்களை எரிக்கச் சென்றார்கள்.

த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத்ஸுராஶ்சைவ த்ரயஶ் ச த்ரிஶதாஸ் ததா த்ரயஶ் ச த்ரிஸஹஸ்ராணி ஜக்முர்தேவாஃ ஸமந்ததஃ

முப்பத்துமூன்று தேவர்கள், அதோடு மூன்று நூறு தேவர்கள், மேலும் மூன்று ஆயிரம் தேவர்கள், எல்லா திசைகளிலிருந்தும் அங்கே சென்றார்கள்.

மாதரஃ ஸர்வலோகாநாம் கணாநாம் சைவ மாதரஃ பூதாநாம் மாதரஶ்சைவ ஜக்முர்தேவஸ்ய ப்ரு'ஷ்டதஃ

எல்லா உலகங்களுக்கும் தாயானவர்கள், கூட்டங்களின் தாய்மார்கள், உயிர்களின் தாய்மார்கள் ஆகியோரும், அந்த இறைவனுக்குப் பின்னால் சென்றார்கள்.

பாதி மத்யே கணாநாம் ச ரதமத்யே கணேஶ்வரஃ நபஸ்யமலநக்ஷத்ரே தாராமத்ய இவோடுராட்

கூட்டங்களின் நடுவில், ரதத்தின் நடுவில், கூட்டங்களின் தலைவன் பிரகாசமாகத் தோன்றினான்; வானில் களங்கமில்லா நட்சத்திரங்களுக்குள் சந்திரன் போல் அவன் ஒளிவிட்டான்.

ரராஜ தேவீ தேவஸ்ய கிரிஜா பார்ஶ்வஸம்ஸ்திதா ததா ப்ரபாவதோ கௌரீ பவஸ்யேவ ஜகந்மயீ

அப்போது, இறைவியின் மனைவி கிரிஜா, அவனது பக்கத்தில் நின்று, தன் பெரும் சக்தியால் பிரகாசித்து, பவனுடைய சக்தியைப் போல, உலகெங்கும் நிறைந்த கௌரி வெளிப்பட்டாள்.

ஶுபாவதீ ததா தேவீ பார்ஶ்வஸம்ஸ்தா விபாதி ஸா சாமராஸக்தஹஸ்தாக்ரா ஸா ஹேமாம்புஜவர்ணிகா

அந்த நேரத்தில், மங்களமான தேவியார், அவனது பக்கத்தில் நின்று, கையில் சாமரம் பிடித்து, தங்கத் தாமரை போல் பொலிவுடன் நின்றாள்.

அத விபாதி விபோர்விஶதம் வபுர் பஸிதபாஸிதமம்பிகயா தயா ஸிதமிவாப்ரமஹோ ஸஹ வித்யுதா நபஸி தேவபதேஃ பரமேஷ்டிநஃ

பெரும் சக்தி உடையவரின் வெளிப்படையான உருவம், பசும்பொடி பூசப்பட்டு, அம்பிகையுடன் சேர்ந்து, வானில் மின்னலுடன் கூடிய வெண்மேகம்போல் பிரகாசித்தது, தேவாதிபதி, பரமன்!

பாதீந்த்ரதநுஷாகாஶம் மேருணா ச யதா ஜகத் ஹிரண்யதநுஷா ஸௌம்யம் வபுஃ ஶம்போஃ ஶஶித்யுதி

வானில் வானவில்லோடு, உலகம் மேருவோடு ஒளிவிடும் போல், சந்திரனின் ஒளிபோல், பொன்னிற வில்லுடன், சௌம்யமான சம்புவின் உருவம் பிரகாசித்தது.

ஸிதாதபத்ரம் ரத்நாம்ஶுமிஶ்ரிதம் பரமேஷ்டிநஃ யதோதயே ஶஶாங்கஸ்ய பாத்யகண்டம் ஹி மண்டலம்

பரமன் ஏந்திய வெள்ளை குடை, ரத்தின ஒளியுடன் கலந்து, சந்திரன் உதயமானபோது அதன் முழு வட்டம் போல ஒளிவிட்டது.

ஸதுகூலா ஶிவே ரக்தா லம்பிதா பாதி மாலிகா சத்ராந்தா ரத்நஜாகாஶாத் பதந்தீவ ஸரித்வரா

சிவனின் மேல், நன்கு நெசப்பட்ட சிவந்த மாலை, குடையின் அருகே தொங்க, ரத்தினமலையில் இருந்து புனித நதி விழும் போல் பிரகாசித்தது.

அத மஹேந்த்ரவிரிஞ்சிவிபாவஸுப்ரப்ரு'திபிர் நதபாதஸரோருஹஃ ஸஹ ததா ச ஜகாம தயாம்பயா ஸகலலோகஹிதாய புரத்ரயம்

அப்போது, இந்திரன், பிரமா, அக்னி மற்றும் பிறர் அவன் பாதத்து தாமரையில் வணங்கி, அம்பிகையுடன் சேர்ந்து, எல்லா உலகங்களுக்காக, அந்த மூன்று நகரங்களுக்குச் சென்றான்.